ลวงใจรสิตา のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

แคว่ก!! “ไม่นะ!!” รสิตาร้องเสียงหลงเมื่อเสื้อของเธอถูกฉีกจนขาด ทำให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อนั้น “หึ...นี่สินะ ที่ไอ้กรมันหวงนักหวงหนา” จารุวัฒน์พยายามซุกหน้าลงไปแต่รสิตาก็เบี่ยงตัวหลบ “ขอเช็คของหน่อย” “อย่านะ!!” พลั่ก!! “โอ๊ย!!”จารุวัฒน์กลิ้งตกเตียงไปเมื่อโดนรสิตาถีบเข้าไปตรงอกขณะที่เขาพยายามใช้มือลูบไปตามเรียวขอของเธอ ไม่เพียงเท่านั้นเขายังพยายามก้มลงไปจูบเธออีกด้วย “หนอยนังนี่” จารุวัฒน์ลุกขึ้นยืนแล้วจ้องมองหญิงสาวที่วิ่งลงจากเตียงไปที่ประตูห้อง เขาย่างสามขุมเข้าไปหาเธอที่พยายามเปิดประตูห้องอย่างใจเย็น เพราะรู้ดีว่ายังไงรสิตาก็ไม่สามารถหนีออกไปได้ “ชอบความรุณแรงก็ไม่บอก” ฟิบ! ฟิบ! จารุวัฒน์พูดพลางถอดเข็มขัดกางเกงแล้วฟาดไปบนที่นอนจนรสิตาสะดุ้ง ทั้งยังใช้สายตาลวนลามเธออีก รอยยิ้มบนใบหน้าของจารุวัฒน์ทำให้รสิตารู้สึกสะอิดสะเอียน แม้ว่าบนใบหน้านั้นจะมีความหล่อเหลาอยู่พอสมควร แต่ในสายตาของรสิตาเขาหล่อไม่ได้เศษเสี้ยวของสามีเธอสักนิด เพราะมือถูกมัดไพร่หลังอยู

หลังจากวันนั้นจารุวัฒน์ก็ไม่กล้ามายุ่งกับพวกเขาอีกเลย ถึงจะเป็นแบบนั้นรณกรก็ยังไม่วางใจ เขามักจะพารสิตาติดตัวไปทุกที่ที่เขาไป หากตรงไหนอันตรายจนเกินไป เขาก็จะพารสิตาไปฝากไว้กับแม่ของเขาวันนี้ก็เช่นเดียวกัน เนื่องจากรณกรมีประชุมนอกสถานที่ซึ่งไม่สามารถพารสิตาไปด้วยได้ เขาเลยมาส่งเธอที่นี่แล้วนั่งรถออกไปประชุม โดยไม่ลืมที่จะกำชับลูกน้องให้ดูแลเธออย่างดี“ที่รัก” ขณะที่กำลังเดินกลับไปขึ้นรถ รณกรก็หันมาเรียกภรรยาที่ตามออกมายืนส่งเขา“คะ” รสิตาขานรับทันที“อยากได้อะไรบอกลูกน้องนะ หรือโทรหาฉันก็ได้ อย่าออกไปไหนเด็ดขาดรอฉันกลับมาก่อน”นี่เป็นคำสั่งที่รสิตาท่องจนขึ้นใจไปแล้ว ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่เธอโดนจารุวัฒน์จับตัวไป หากรณกรมีธุระที่ไหนที่ไม่สามารถพาเธอไปได้ เขาก็จะสั่งเธอแบบนี้“ค่ะ”“ไปนะ...เสร็จแล้วจะรีบกลับมารับนะ” ขณะที่พูดก็เดินกลับไปกอดเมียรักโดยไม่สนใจสายตานับสิบคู่ของลูกน้องแม้จะเป็นภาพที่ชินตา แต่พวกเขาก็ยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่ดีจึงพากันถอนหายใจให้กับความคลั่งรักของเจ้านาย“ค่ะ” รสิตาตอบพลางซบหน้าลงไปบนอกแกร่งอย่างออดอ้อน จนเจ้าของอกแกร่งนั้นอยากจะพาติดตัวไปด้วย “ไปได้แล้วค่ะ เดี๋

หลายเดือนต่อมา ไม่มีแล้วร่างบางที่รณกรหลงไหล เมื่อตอนนี้ท้องของเธอเริ่มโตขึ้นตามอายุครรภ์ และทุกส่วนของร่างกายของเธอก็ดูมีน้ำมีนวลไปหมด ใช่ว่าแบบนี้เขาจะไม่ชอบเพราะไม่ว่าจะแบบไหนถ้าเป็นผู้หญิงคนนี้รณกรไม่เคยปฏิเสธว่าเขาหลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้น โดยเฉพาะอกกลมโตนั้นช่างถูกใจเขาเหลือเกิน “วันนี้คุณไม่ไปคาสิโนอีกแล้วเหรอคะ” รสิตาถามขึ้นเมื่อออกจากห้องน้ำมาแล้วยังเห็นสามีนั่งอยู่บนที่นอน “ไม่ล่ะ ฉันมอบหมายให้คุณโจดูแลแทนแล้ว ช่วงนี้ฉันจะอยู่ดูแลเธอ” “คุณไม่เบื่อบ้างเหรอคะ สองเดือนเต็ม ๆ แล้วนะ ที่คุณคอยเฝ้าฉันทุกวัน” ตั้งแต่รสิตาท้องแก่รณกรก็ไม่ค่อยออกไปไหนเลย จะไปก็แค่ไม่กี่ที่ คือที่บ้านแม่ของเขา กับคลีนิกที่รสิตาไปฝากครรภ์ “ไม่นะ หรือเธอเบื่อที่ต้องอยู่กับฉันทุกวัน” “ใครบอกละคะ ฉันดีใจต่างหากล่ะ” รสิตาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของรณกร ท่าทางอุ้ยอ้ายของรสิตาทำรณกรเอ็นดูไม่น้อย ถึงจะเป็นแบบนั้นรสิตาก็ไม่เคยบ่น ไม่เคยงอแงใส่เขา เธอน่ารักกับเขาเสมอ เขาจึงไม่อยากห่างเธอไปไหนนาน ๆ “อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย”

ณ.ย่านการค้าในตัวเมือง หลังจากที่รณกรเสร็จธุระ เขาสั่งให้ลูกน้องจอดรถในขณะที่กำลังผ่านร้าน ๆ หนึ่ง “นายจะทำอะไรครับ” เอกสิทธิ์ถามด้วยความแปลกใจ “มาจองชุด” เขาตอบขณะกำลังเดินเข้าร้านไป “จองชุด ให้ใครครับ นายจะไปงานแต่งเหรอ” เอกสิทธิ์รีบเดิมตามไป พร้อมยังตั้งคำถามกับเจ้านาย “เปล่า ฉันจะแต่งงาน” “หา!! ตะ...แต่งงาน แต่งกับใครครับ” คำตอบของรณกรทำเอกสิทธิ์ปากค้าง เขาพยายามตั้งสติ นี่เขาไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย “ก็เมียฉันนะสิ” “เมียนาย คนไหนครับ” “มึงอยากตายหรือไง” รณกรหยุดเดินแล้วหันกลับมาทำตาเขียวใส่อกสิทธิ์ “พูดเหมือนฉันมีหลายคน อย่าไปพูดแบบนี้ให้รสิตาได้ยินเป็นอันขาดนะ” “คะ...ครับ” คราวนี้สมภพรู้แล้วว่าเมียที่รณกรหมายถึงคือใคร หลังจากรณกรเข้าไปในร้านได้ไม่นาน สาวๆ พนักงานต่างก็รีบเข้ามาต้อนรับมาเฟียหนุ่ม ความหล่อของเขาทำสาว ๆ ในร้านต่างพากันเพ้อฝัน “คุณลูกค้าหาชุดแบบไหนคะ” “ชุดแต่งงาน” “ถ้าเป็นชุดเจ้าบ่าวเชิญทางนี้ค่ะ” “อยากดูช

บนชายหาดที่มีแสงแดดอ่อน ๆ และเกลียวคลื่นซัดขึ้นมาบนหาดทราย น้ำทะเลสีฟ้าที่กำลังกระทบแสงทำให้บนผิวน้ำระยิบระยับราวกับมีกลุ่มของดวงดาวอยู่บนนั้น เพราะเลือกมาเที่ยวหาดที่มีความเป็นส่วนตัวสูงจึงทำให้ไม่มีผู้คนพลุกพล่านมากนัก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามาเที่ยวกันแบบครอบครัวภาพเด็กน้อยกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ทำคนเป็นปู่ ย่า และทวด ต่างนั่งมองด้วยความสุข ตั้งแต่รสิตาคลอดรวิกรออกมาพวกเขาก็ไม่ยอมเจ็บยอมป่วย คงเป็นเพราะอยากอยู่ชื่นชมเด็กน้อยไปนาน ๆ“ป๊า” เด็กน้อยวิ่งไปหาผู้เป็นพ่อที่กำลังนั่งอาบแดดอยู่ไม่ไกลจากที่เขาวิ่งเล่นมากนักชายหนุ่มที่ใส่เพียงแค่กางเกงขาสั้น ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์ซิกแพ็คก้อนโต แว่นตาแบรนด์ดังที่ประดับอยู่บนใบหน้ายิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้แก่ผู้สวมใส่ ไม่พ้นที่ใครเดินผ่านก็ต่างพากันหันมอง แต่กลับไม่มีใครได้อยู่ในสายตาของเขา เพราะแววตาภายใต้แว่นดำนั้นกลับมีแต่ภาพหญิงสาวที่ใส่ชุดว่ายน้ำทูพีชแบบเซ็กซี่เปิดช่วงอก และกลางลำตัว เขาแอบหวงเธออยู่ลึก ๆ ตั้งใจจะห้ามไม่ให้เธอใส่ แต่สุดท้ายก็ข่มใจไว้ ไม่พูดออกไป “ว่าไงครับ” แต่ก็ยังมีคนสำคัญอีกคนที่สามารถทำให้เขาละสายตาจากภร