All Chapters of ลวงรักฉบับแฟนเก่า: Chapter 41 - Chapter 50

“อย่าให้หมอกเห็นว่ามากับมันอีก” พูดจบก็เดินผ่านหน้าเธอไปกดลิฟต์ที่ชั้นของตัวเอง พอลิฟต์เปิดก็ไม่ลืมที่จะดึงเธอที่ยืนตัวแข็งทื่อเข้าไปด้วย“...”“รถเอาให้...ทำไมไม่ใช้...หรืออยากให้มันมาส่งเหรอ..ถึงไม่ยอมเอารถตัวเองไป” ขณะที่ภายในลิฟต์เงียบเพียงครู่ เขาก็เอ่ยถามขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบ แต่ดันเป็นคำถามที่ใส่อารมณ์จนร่างเล็กรู้สึกอึดอัดเข้าไปยิ่งกว่าตอนที่เงียบเมื่อครู่เสียอีก“...”“ถามก็ตอบด้วยพี่ชา...อย่าให้หมอกต้องใจร้ายใช้อะไรง้างปากพี่เลยนะ...”“พี่ไม่อยากใช้อะไรที่เป็นของหมอก...ทีนี้พอใจหรือยัง” ตอบไปตามความจริง ก็จะให้ทนใช้ได้ยังไง ในเมื่อความรู้สึกตอนนี้ของเธอมันไม่เหมือนเดิมกับเขาแล้ว ไม่ใช่ไม่รักนะ แต่เพราะเธอทำใจไม่ได้กับสถานะตอนนี้ ก็เลยไม่อยากจะใช้อะไรที่เป็นของเขาเลยแม้สักชิ้นเดียว“แน่ใจนะว่าจะตอบหมอกแบบนี้...หมอกให้โอกาสพี่ตอบอีกรอบ...”“พี่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับหมอก และอะไรที่หมอกให้...พี่ก็ไม่อยากได้ทั้งนั้น...ต่อไปนี้ช่วยทำหน้าที่

แม้มันจะเจ็บแค่ไหน หากมันจะทำให้เธอและเขาขาดกันได้ เธอก็ต้องจำใจไปกับเขาใช่ไหม“หมอกจะเอาแบบนี้ใช่ไหม”“อืม...หมอกอยากให้พี่ไป”“ได้!!” ตัดสินใจตอบรับเสียงแข็ง พร้อมกับปาดน้ำตาออกลวกๆ “งั้นถ้าพี่ทำอะไรลงไป ก็ถือว่าหมอกเลือกแล้วก็แล้วกัน...”“พี่จะทำอะไร?” เลิกคิ้วแล้วถามอย่างคนที่คาดเดาความคิดเธอไม่ได้“อยากรู้เหรอ? ก็รอถึงงานแต่งก่อน...เดี๋ยวก็รู้เอง...แล้วพี่ถือว่าพี่เตือนหมอกแล้วว่าไม่อยากไป...แต่ในเมื่อหมอกดันทุรังที่จะให้พี่ไป...พี่จะไปให้ก็ได้...แล้วหลังจากนั้น...เราก็อย่าได้มายุ่งเกี่ยวกันอีก...ออกไปได้แล้ว” พูดจบก็ดันเขาออกจากห้องตัวเองไป ตามด้วยปิดประตูห้องในเวลาต่อมาปึ้ง!!“คิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ยกู...” สองมือยกขึ้นขยี้หัวตัวเองแรงๆ อย่างคนคิดไม่ตก กับแผนบ้าๆ ของตัวเอง แต่ก็นั่นแหละความจริงทุกอย่างจะถูกเปิดเผยวันนั้น ซึ่งก็ต้องมารอลุ้นอีก ว่ามันจะเป็นไปตามคาดไหม หรือมันจะเละไม่เป็นท่ากันแน่อันนี้ก็เริ่มไม่แน่ใจแล้ว ต้องโทษความพิเรนทร์ของตัวเ

มื้อเย็นวันนี้ดูไม่ค่อยมีสีสันอย่างเช่นทุกครั้ง เนื่องจากอารมณ์และความรู้สึกของใบชาที่มันเปลี่ยนไป ทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอากาศดูหม่นๆ ไปหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นสายหมอกก็พยายามสร้างบรรยากาศให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี แม้จะรู้สึกถึงความตึงๆ ของเธอก็ตาม“ทานเยอะๆนะครับคุณแม่...” รันเวย์ตักเมนูโปรดให้ผู้เป็นแม่ หวังให้คนเป็นแม่พูดคุยและร่วมบทสนทนากับเขาและสายหมอก“ขอบคุณครับ...เวย์ก็ทานเยอะๆ นะครับ...จะได้โตไวๆ”“อันนี้อร่อยนะครับคุณแม่...” และครั้งนี้เป็นสายหมอกที่อยากจะแสดงความรักตักเมนูโปรดให้เธออีกคน ซึ่งเธอก็แสร้งยิ้มต่อหน้าลูกแล้วกล่าวขอบคุณไปแต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม แม้เธอจะพยายามทำตัวปกติแค่ไหน แต่ความตึงๆ มันกลับทำให้แอบรู้สึกอึดอัดไปหมด ถึงเธอจะยิ้มแย้มต่อหน้าลูกก็เถอะ ใบหน้ายิ้มแย้มแต่แววตาของเธอมันราวกับคนอมทุกข์ และไม่ใช่เพียงแค่สายหมอกที่รู้สึกได้ รันเวย์เองก็เช่นกัน มื้ออาหารผ่านไปสักพัก ใบชาก็เก็บจานไปล้าง และปล่อยให้คนเป็นพ่อจัดการพาลูกชายอาบน้ำและเข้านอน ด้วยความที่เธอนอนไม่หลับเลยออกมานั่งเล่นที

“อ๊ะ...อื้ม...มะ...หมอก...” เสียงกระท่อนกระแท่นของเธอดังขึ้น ในขณะที่เขากำลังเร้าเธอด้วยปากและลิ้น ร่างเล็กก็ดิ้นเร่าๆ ไปด้วยความทรมานเขาค่อยๆ เลื่อนจูบที่ละเลียดละไมสัมผัสเธอด้วยปากของเขา จนมาถึงหน้าท้องแบนราบ ก่อนที่จะฝากร่องรอยสีแดงช้ำเอาไว้ทั่วทุกตารางผิว และเลื่อนลงมาอีกเรื่อยๆ จนถึงเนินสวาทของเธอ“อื้ม”จ๊วฟ!สายหมอกจูบไปเบาๆ ที่ติ่งสวาท จากนั้นก็ค่อยๆ ใช้เรียวลิ้นลากมันเบาๆ จากล่างขึ้นบนด้วยสัมผัสที่แผ่วเบา ทว่ากลับวาบหวามจนคนถูกกระทำนั้นอยู่แทบไม่สุก เผลอเด้งสะโพกตอบรับเรียวลิ้นอันทรงพลังของเขาอย่างหลงลืมอายลิ้นร้อนตวัดขึ้นลงเนิบๆ แต่หนักหน่วงจนร่างเล็กที่ถูกความเสียวเล่นงานนั้นเด้งรับจนสะโพกลอยเหนือจากที่นอน มันวูบวาบ รัญจวนจนสติของเธอหลุดลอยไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้เมื่อทำรักด้วยปากและลิ้นจนเธอเสร็จ เขาก็รีบถอดเสื้อผ้าของตนออกอย่างรวดเร็ว ตามด้วยจับท่อนลำที่พร้อมเฉิดฉายถูไถไปตามรอยแยกฉ่ำแฉะนั้น และสอดมันจนหายเข้าในร่องแคบๆ นั้นทันทีพรวด!!“อ๊ะ...”“อ๊าส์...” ร่า

วันต่อมา...ภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ของโรงแรมหรู8ดาวชื่อดังย่านในกลางเมือง มีงานมงคลที่มีบรรดาแขกเหรื่อมาร่วมงานอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ทุกคนในงานล้วนมาแสดงความยินดีให้เจ้าของงานอย่างละอองฟ้าและฟร้องค์ ลูกสาวอีกคนของตระกูลบวรเวชาเวศน์ ตระกูลดังที่ประกอบธุรกิจด้านสายการบินครบวงจร และยังมีบริษัทจำหน่ายเครื่องบินควบคู่อีกด้วย ส่วนฟร้องค์ว่าที่สามีของละอองฟ้า ลูกชายเจ้าของร้านเพชรและร้านทองชื่อดังย่านธุรกิจ ที่มีร้านทองและร้านเพชรหลายสาขา ครอบคลุมทั่วทั้งจังหวัด เรียกได้ว่าทั้งคู่เป็นคู่ที่เหมาะสมดั่งสวรรค์สรรค์สร้าง ราวกับกิ่งทองกับใบหยกเลยก็ว่าได้แม้บรรยากาศภายในงานมงคลจะครึกครื้นและเต็มไปด้วยรอยยิ้มของคนทั้งงาน แต่จะมีหนึ่งคนที่ใจจดใจจ่อรอให้ใครบางคนมาปรากฏตัวในงานนี้ สายตาของสายหมอกจับจ้องไปที่หน้าประตูห้องจัดเลี้ยงเป็นพักๆ แต่ทว่ากลับไร้วี่แววของเธอ จากพิธีรดน้ำสังข์ จวบจนตัดเค้ก และร่วมจิบไวน์เพื่อเฉลิมฉลองแสดงความยินดีแก่น้องสาวอันเป็นที่รักของเขา ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะมา“พี่...จะไม่มาแล้วจริงๆ น่ะเหรอ” ร่างสูงพึมพำพูดกับตัวเองพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปที