로그인Nakaupo ako ngayon sa kaniyang sala habang hinihintay siya na makatapos na makaligo. Hindi ko rin alam kung bakit ko pa ginagawa ang bagay na ito. But he wanted to talk about something. Hindi ko rin naman alam kung ano ang dapat naming pag-usapan. Knowing that meron din naman akong mga bagay na dapat siyang unahin. “I’m here.” napatingin ako sa kaniya. Ngayon ang nakasuot na siya ng pajama ay maluwag na t-shirt at merong hawak na mainit na kape. “Baka gusto mo para bumaba yung kalasingan mo.” hindi na rin naman ako nag-inarte pa at tinanggap ko ang offer niya sa akin. Agad naman siyang umupo sa harapan ko at napatingin sa akin ng seryoso. “So what’s the commotion then?” tanong ko sa kaniya ng seryoso. Gusto ko malaman ang mga bagay na pilit niyang pinapaaalam sa akin kahit hindi ko naman dapat malaman pa ang mga bagay na iyon. Napahinga siya nang malalim at inilapag ang kaniyang kape na hawak sa lamesa. “I just want to talk about yung sinabi ko kanina. Totoo ang bagay na iyon, i
Napahinga ako nang malalim sabay inayos ang sarili ko sa harapan ng salamin. Medjo nahimasmasan na ako sa mga bagay na naiisip ko. Agad akong lumabas sa banyo at doon ko siya nakita na nakaupo sa kaniyang couch, walang suot na pang-itaas na damit, habang ang kaniyang ulo ay nakasandal sa sandalan ng kaniyang couch. Agad naman siyang napatingin sa akin at napangiti sa akin. “You’re done?” tanong niya sa akin. Pero imbis na mapatingin sa kaniyang mukha ay agad akong napatingin sa makisig niyang katawan. Napalunok naman ako at napaiwas ng tingin sa kaniya. Hindi ko naman talaga plano na tumingin doon. “Bakit wala ka namang suot?” tanong ko sa kaniya. “Well, maliligo na ako. Now that you're done ako naman.” wika niya sa ako naman. Agad siyang napatayo sa kaniyang kinauupuan pagkatapos noon ay kumuha ng tuwalya. Napatingin ako sa kaniya, doon ay kita ko ang mga tingin niya. Sobrang lagkit noon. Damang-dama ko na may meaning ang mga tingin niyang iyon. Hindi ko man niya sinasabi sa akin
Napalunok naman ako at sinubukan ko na umiwas sa kaniya. “Ayos na ba yung sugat mo?” tanong ko sa kaniya. “Para ka kasing tanga rin kanina eh. Pwede mo naman kasing palampasin o hindi kaya huwag na lang makipag-usap sa kaniya. Bakit mo naman biglang binugbog?” tanong ko sa kaniya. “Do I need to answer that question? Hindi pa ba obvious sa ginagawa niya kanina? Binabastos ka na niya, so I need to do everything para protektahan ka.” “I know, kagaya nga ng sabi mo kanina. Pero hindi mo ba naiisip kung ano ang sasabihin ng family mo? Dahil lang sa akin kaya mo naisipan na makipagbasag ulo doon?”“Like what I also said earlier, na wala akong pakialam doon. Your safety is at risk, iisipin ko pa ba kung ano ang galit na meron sila? Of course not!” Napahawak ako sa aking noo dahil sa sinabi niya. Talagang malakas ang kaniyang desisyon na gawin ang bagay na iyon dahil nga ang kalagayan ko ang nasa alanganin.“Hindi mo naman nga kailangan gawin ang bagay na iyon, paano yung image mo?” Napa
“Ayos ka lang ba? Ano ba ang ginawa sa ‘yo ng lalaking iyon? Bakit ka kasi bigla-bigla na lang umaalis? Tinatanong lang naman kita pero bigla ka namang nagagalit. Meron bang masakit sa ‘yo? Nahihilo ka ba?” sunod-sunod ang tanong niya na akala mo ay wala siyang iniindang masakit sa kaniyang katawan.Kita kung paano tumutulo ang dugo sa labi niya pero hindi niya ininda iyon dahil mas inuna niya ako kesa ang kalagayan niya. Dahan-dahan kong hinawakan ang kaniyang pisnge hanggang sa makalapit ako sa kaniyang labi. Agad kong pinunasan ang dugo sa kaniyang labi dahilan para mapatigil siya. “Ang dami mong tinatanong, kinakamusta mo ako pero hindi mo man lang kinamusta ang sarili mo kung ayos ka lang ba.” mahinahon kong sabi sa kaniya. Kita sa kaniyang mukha ang pagkagulat at agad na pagtingin papalayo sa akin. Napahinga kao nang malalim at dahan-dahan na binitawan ang pagkakahawak sa kaniyang pisnge. “Ayos lang ako, hindi mo naman na dapat ako iniligtas doon. Nagkagulo pa. Ano na lang a
Hindi ako makagalaw sa oras na iyon dahil sa gulat ko sa ginawa niya. Kita sa kaniyang tingin ang galit. Sa mga oras na iyon ay hindi na lang din ako gumalaw dahil dama ko ang hawak niya sa aking bewang. Dama ko kung paano ang higpit ng kaniyang kamay dahil sa galit na kaniyang nararamdaman. Napatingin naman ako muli kay Dale. Ngayon ay nakahawak siya sa kaniyang ilong dahil dumudugo iyon gawa ng malakas na suntok na ginawa ni Zoren.“The fvck!” diin na sabi ni Dale. “Zoren.” Napatingin ako kay Zoren, ngayon ay damang-dama ko ang kaniyang galit sa mga tingin niya pa lang kay Dale. “Why pervert?” diin na sabi ni Zoren. “Hindi mo na ba nakikita na ayaw niyang sumama sa iyo?” tanong ni Zoren sa kanya. Agad namang tummayo si Dale galing sa kanyang pagkaka-upo at pinunasan ang dugho sa kaniyang mukha. Napalunok naman ako dahil kita na ang galit sa mukha ni Dale sa mga oras na iyon. Isa pa, Dale is famous, for sure magiging laman ito ng news dahil andito siya. Doon ako kinakabahan for me
Napahinga ako nang malalim at napatayo sa aking kinauupuan. Napatingin ako sa kaniya, kita ko ang pagkaseryoso sa kaniyang mukha. Tila merong halong pagsasamo ang kaniyang tingin sa akin. “Masama na ba ngayon na andito ako?” tanong ko sa kaniya. “Purket ba andito ako, meaning heartbroken agad ako?” Napatigil naman siya dahil sa sinabi ko. Napahinga siya nang malalim at napahawak sa kaniyang baba. “Mataray ka pa rin kahit na lasing ka, ano?” wika niya sa akin. Alam ko na merong inis ang kaniyang pagkakasabi noon. Alam ko ang bagay na iyon, hindi ko rin alam kung paano ko sisimulan ang bagay na tumatakbo sa isipan ko. Gawa ng may inis pa rin ako sa kaniya, hindi ko alam kung magagawa ko ba talaga ng tama ang bagay na ito. “I’m just asking kung talagang ang isang Elyse Fernandez ay nakakaramdam pa rin ng heartbroken, looking at you being wasted. Mas heartbroken ka pa sa akin.” wika niya sa akin. Napahinga ako nang malalim dahil sa sinabi niya. Pakiramdam ko ay napakabilis lang na mawa
KIARANag-sink in sa akin yung mga sinasabi ni Mara. Doon ko mas naintindihan lalo ang lahat. Masyadong nasaktan si Noah sa tuwing tinutulungan niya ako at pino-protektahan niya ako laban sa mga magulang ko. Pero siya ba ay na-protektahan ko rin? Kasi kung oo, hindi ba dapat hindi nangyari sa kani
KIARAApat na araw matapos ang text message sa akin ni Zoren ay hindi na siya ulit nag-text sa akin. Okay lang naman sa akin na hindi siya mag-text. Para hindi rin ako ma-curious sa kung ano ang nangyayari kay Noah. Gusto ko na rin na maka-move on. “So kumusta ka na?” tanong sa akin ni Lianne. Nap
KIARAKahit na kulang ako sa tulog ay nagawa ko pa ring magising dahil yung utak ko ay patuloy lang na nag-iisip sa mga bagay na dapat kong gawin kasama si Noah para mapilit ko siya na bumalik. Medjo kabado ako sa mga mangyayari, dahil natatakot ako na masaktan ako. Pero kailangan kong pilitin… I n
KIARADahan-dahan akong lumapit sa kaniya sabay niyakap siya nang mahigpit. Doon ko naamoy ang sabon na ginamit niya at ang amoy ng fabric conditioner sa kaniyang damit. Hindi ko na napigilan pa na hindi mapaiyak sa oras na iyon. Naramdaman ko ang kaniyang kamay na siyang tinatapik ang aking ulo h







