Se connecter"แด๊ดครับ วินว่ามันมากไป วินไม่ขอรับได้ไหมครับ" ขณะที่กำลังเดินเข้ามาในงาน กาวินรีบพูดขึ้นทันที เขาไม่อยากถูกมองว่าเป็นหนูตกถังข้าวสารใครๆ ต่างรู้สถานะของเขากับเอิงเอยต่างกันแต่เขาก็อยากยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง
"แด๊ดตั้งใจให้อยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าคนจะมองว่าเป็นหนูตกถังข้าวสาร หรืออะไร เพราะต่อให้แด๊ดไม่ให้แด๊ดก็มั่นใจว่าวินสร้างได้อยู่ดี"
บาสเตียนผู้รู้ล่วงความคิดของลูกเขย สำหรับกาวินเขาจะไม่ยอมถูกตราหน้าว่าเกาะผู้หญิงกินเด็ดขาด แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อพ่อตาก็แสนจะดื้อรั้นขนาดนี้
"เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะวิน จะยังเกรงใจอะไรอีก"
"แต่ผมยังไม่ได้แต่งงานกับน้องเลยนะครับแด๊ด"
"เดี๋ยวก็แต่ง แด๊ดเรียกสินสอดไม่มากหรอก สักหมื่นล้านเป็นไง"
"มะ ... หมื่นล้านน!!" เขาต้องขายกิจการทั้งหมดยังไม่พอค่าสินสอดเลย เต็มที่ก็ได้แค่พันล้านปลายๆ เท่านั้น
สองแม่ลูกจูงมือกันเดินมองบาสเตียนกับกาวินที่กำลังพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ
"คุณมี๊ไม่คิดเลยนะว่าแดดดี้ของหนูดูจะรักกาวินขนาดนี้ เมื่อก่อนทำเป็นไล่ยิงเขา ตอนนี้แทบจะยกสมบัติให้ น่าหมั่นไส้จริงๆ"
@หลายเดือนต่อมา"โอ้ยย!! พะ ... พี่วิน โอ้ยยย!! พี่วินๆ" เอิงเอยตื่นขึ้นมาในช่วงกลางดึก อาการปวดท้องเข้าเล่นงานอย่างหนักจนใบหน้าหวานของเธอเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ อาการวูบไหวภายในร่างกายบ่งบอกว่าเจ้าตัวเล็กพร้อมออกมาผจญภัยในโลกกว้างแล้ว"อือออ ...." กาวินปรือตาขึ้นเพียงนิดเมื่อถูกปลุกจากการหลับไหล เขาดีดตัวลุกขึ้นในทันทีที่เห็นเอิงเอยลุกขึ้นยืน กลางหว่างขาของเธอมีรอยเปียกแฉะผ่านทางชุดนอนกระโปรงยาวสีชมพูอ่อนตื้ดดดดดดดดดด!!!กาวินเอื้อมมือขึ้นไปกดปุ่มสีแดงที่หัวเตียงเพื่อเรียกมาร์ตินกับมาร์แชล ก่อนที่เขาจะหยิบเสื้อยืดสีดำแล้วอุ้มเอิงเอยขึ้นในท่าเจ้าสาว"อดทนก่อนนะ พี่วินกำลังพาไปหาหมอ" ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แขนเรียวเล็กตวัดรัดรอบลำคอหนาของแฟนหนุ่มเอาไว้แน่น ราวกับมันเป็นที่พึ่งสุดท้ายของเธอ"ชาร์ลอตต์จะมาแล้วหรอ" มาร์แชลวิ่งออกมาหน้าตาตื่นจากห้องนอนในชุดนอนกางเกงขายาวลายหมากรุกสีเหลืองดำ ไม่ต่างจากมาร์ตินที่รีบวิ่งออกมาด้วยสภาพท่อนบนเปลือยเปล่า กับกางเกงบ็อกเซอร์ลายหมีพูห์สีเหลือง"เออดิ" ทั้งสามหนุ่มต่างลนลาน
"เฮียหมายถึง ลูกของเราหนูอยากได้ผู้หญิงหรือผู้ชาย" มาร์แชลลอบมองใบหน้าหวานของเอมมิกาเมื่อเห็นเธอไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับ เขาก็ยังทำหน้ามึนยืนโอบเธออยู่อย่างนั้น"คุณมาร์แชล รบกวนเอามือออกด้วยค่ะ" หน็อย!!! ทำหน้ามึนมาเกาะ มันหน้าตีให้มือแตก" ... " ยัง ยังไม่เอาออกอีก หน้าด้าน ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่านี้มาก่อนเลย เมื่อก่อนก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนิ"กลับกันเถอะ น้องเอยกับตัวเล็กจะได้พักผ่อน เดี๋ยวเรากลับไปตั้งชื่อหลานกันดีกว่าโน๊ะ" มาร์แชลเอ่ยขึ้นขณะที่ตัวเองยังยืนทำมึนโอบไหล่เอมมิกาเอาไว้กาวิน เอิงเอย และมาร์ตินเดินออกไปก่อน มาร์ตินยังไม่วายหันหน้ากลับมามองน้องชายฝาแฝดของตัวเองเพียงนิดพร้อมส่งสายตาล้อเลียนนิดๆ ก่อนเดินออกไป"ไปซิคะ หมอต้องทำงานต่อนะคะ" รีบๆ ไปซ่ะอย่ามาทำให้ใจฉันสั่นไหวนะอีตาบ้า"ไปก็ได้" มาร์แชลลอบมองใบหน้าหวานของเอมมิกาอีกครั้งก่อนที่จะโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าขโมยหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ฟอดดดดดดด!!!"เฮีย!! ทำอะไรเนี่ย!!" สรรพนามที่คุ้นเคยหลุดออกจากปากของเอมมิกาทำให้ผู้ที่ถูกเรียกด้วยสรรพนามนั้นยิ้มแก้มแทบปริ"หอมจ
@โรงพยาบาล"ตื่นเต้นไหม" กาวินเอ่ยถามเอิงเอยที่นั่งรอพยาบาลเรียกเพื่อตรวจอัลตร้าซาวน์ แต่ขณะเดียวกัน กาวินเองก็ผุดลุก ผุดนั่ง จนใครหลายๆ คนต่างอมยิ้มให้กับว่าที่คุณพ่อมือใหม่"มึงตื่นเต้นกว่าคนท้องอีกไอ้วิน" มาร์แชลเอ่ยขึ้น เขาขอติดรถมาด้วยโดยอ้างว่าเป็นห่วงน้อง แต่มีเหรอที่กาวิน เอิงเอย มาร์ตินจะไม่รู้ว่าเขามาเพื่ออะไร"แหม่ ทำเป็นกระแหนะกระแหนกู กูรู้นะ" มาร์แชลเพียงแค่ไหวไหล่เท่านั้น ไม่ได้รู้สึกกับคำตอกย้ำของกาวินเลย"ไงมึง เด็กที่มึงเล่นด้วยมองมาทางนี้แล้ว" มาร์แชลแซวพี่ชายฝาแฝดของตัวเองอย่างรู้ทันแต่มาร์ตินกลับไม่ได้แสดงอาการดีใจ เขาทำอาการเฉยชาราวกับว่าไม่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอคนนั้นมาก่อน"คุณขา ฉันหิว คุณหิวเหมือนกันไหม" พยาบาลสาวไม่รอช้ารีบเดินตรงดิ่งมาหามาร์ตินด้วยความดีใจ ถึงแม้ว่าเขาจะทำราวกับว่าไม่เคยรู้จักเธอมาก่อนก็ตาม"..."เขาแสดงอาการเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัดหัวใจดวงน้อยของพยาบาลสาวกระตุกวูบดวงตากลมโตสั่นระริกราวกับต้องการที่จะปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกมา"ได้แล้วทำงี๊เหรอวะ""..."
@สามเดือนต่อมา"อืออ ..." เอิงเอยรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังถูไถกับพวงแก้มของตัวเอง เมื่อเธอลืมตาดูก็พบว่าเป็นสันจมูกโด่งคมของกาวินที่ปลุกเธอให้ตื่นจากการหลับไหล"กลับมาแล้วเหรอ" เอิงเอยถามขึ้นด้วยน้ำเสียบแหบพร่าเพราะเธอเพิ่งตื่นจากการนอนหลับกาวินยิ้มให้เธอเป็นคำตอบ ก่อนส่งมือหนาลูบไล้หน้าท้องนูนของเธอเพียงนิดเขาก้มลงบรรจงจูบบริเวณท้องน้อยของเธอทักทายเจ้าตัวเล็กในท้องเบาๆ ลูบไล้ต้นขาขาวอวบเพียงนิด ทำให้ไรขนอ่อนของหญิงสาวลุกชูชัน"อ๊าาา~ พะ พี่วิน เอยท้องอยู่นะ" กาวินส่งมือหนาลูบไล้ดอกไม้งามด้วยสัมผัสแผ่วเบาอย่างนุ่มมือ เขาหยัดกายลุกขึ้นพรบจูบไปทั่วร่างเปลือยเปล่าของเธอ"นะ ... นี่ถอดเสื้อผ้าเอยตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!!" สามเดือนที่ผ่านมากาวินต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมาณเอิงเอยแพ้ท้องหนักมากถึงขนาดไม่ให้กาวินเข้าใกล้ เธอเพิ่งจะมาดีขึ้นเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เอง"พี่วินอยากคุยกับลูก" ไม่ว่าเปล่าแต่กาวินยังดูดดุนปลายถันสีสวยของเธออย่างมูมมาม มือหนึ่งลูบไล้ดอกไม้งาม อีกมือบีบเคล้นฐานเต้าเต่งเบาๆ สร้างความเสียวซ่านให้เธอไม่น้อย
"คุณกาวิน คุณเองเอย หมอดีใจด้วยนะคะตอนนี้คุณเอิงเอยตั้งครรภ์ได้หกสัปดาห์แล้วค่ะ" กาวินนิ่งอึ้งไปกับคำพูดของเอมมิกา เขาจะกลายเป็นพ่อคน ไม่ซิ เขาเป็นพ่อคนแล้ว"ทะ ... ท้อง ตะ ... แต่เอยยังเรียนไม่จบเลยนะคะ" ดวงตากลมโตของเอิงเอยสั่นระริก ใช่ว่าเธอจะไม่อยากมีลูกกับกาวินแต่เธอยังเรียนไม่จบ อีกทั้งไม่อยากให้แดดดี้บาสเตียนต้องอับอาย"ท้อง!! // ท้อง!!" สองแฝดโพล่งขึ้นด้วยความดีใจ น้องท้องแล้ว เรากำลังจะมีของเล่นใหม่เป็นเด็กตัวเล็กๆ แค่คิดก็สนุกแล้วกาวินเดินเข้าไปกอดเอิงเอย เขาดีใจปนสับสน ดีใจที่จะได้เป็นพ่อคน แต่สับสนว่าจะทำหน้าที่นี่ได้ดีแค่ไหนมาร์ตินกับมาร์แชลเดินเข้าไปโอบกอดน้องสาวแสดงความยินดี เธอเป็นน้องสาวที่พวกเขารักมากที่สุด และแน่นอนถ้ามีหลานเขาก็จะรักหลานมากเช่นกัน"ออกไปห่างๆ หน่อยได้ไหมเหม็น" เอิงเอยพูดขึ้นพร้อมยกมือเล็กป้องปากไม่ให้ผะผืดผะอมมาร์แชลเหลือบมองใบหน้ายิ้มหวานของเอมมิกา รอยยิ้มนี้มันเคยเป็นของเขา เขาจะไม่มีวันยอมแพ้ ไม่มีวัน"ถะ ... ถ้าแด๊ดรู้ แด๊ดจะเสียใจไหมคะพี่ติน พี่แชล" ขณะที่นั่งอยู่ในรถยนต์คันหรูเอิงเอยโพล่งข
@โรงพยาบาลสามหนุ่มนั่งทำหน้าเซ็งระหว่างรอหมอเรียกเอิงเอยเข้าตรวจ การรอคอยสำหรับสามหนุ่มเป็นอะไรที่ยากจนเกินไปเพราะปกติเขาไม่ต้องรอ ไม่มีความจำเป็นต้องรอมาร์ติน มาร์แชล กาวิน จ้องมองเอิงเอยที่นั่งห่างออกไป สามเก้าอี้ พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้เธอได้เลยเพราะเธอบ่นเหม็นตลอดมาร์แชลยกมือถือขึ้นมาเล่นเกมส์รอ ระหว่างที่กาวินกดมือถือเข้าดูข่าวต่างๆ ทางโซเชี่ยลซึ้งหนึ่งในข่าวนั้นก็คือข่าวของเขาเองมาร์ตินหยิบมือถือขึ้นดูข้อความที่พาทิศส่งมาให้ เป็นรูปของเหนือเมฆ กับน้ำพั้นช์น้องสาวของเขา มาร์ตินไม่ได้สนใจรูปหญิงสาวเท่าไหร่นักแต่เขากลับสนใจที่จะจดจำใบหน้าของเหนือเมฆเอาไว้"คุณเอิงเอยเชิญค่ะ" พยาบาลสาวจ้องมองมาที่สามหนุ่มด้วยท่าทางเขินอาย คนหนึ่งเป็นดาราดัง อีกสองคนเป็นนักธุรกิจที่มีอายุน้อยที่สุดเลยก็ว่าได้ ความหล่อตามแบบฉบับชาวยุโรปของมาร์ติน กับมาร์แชล ทำให้เธอเขินอายที่จะจ้องมอง"หน้าผมเหมือนหน้าผัวคุณเหรอ มองอยู่ได้!!" คำพูดห่ามๆ ของมาร์ตินไม่ได้ทำให้พยาบาลสาวหุบยิ้มลงเลย แต่มันกลับทำให้เธอเขินอายมากกว่าเก่า"พวกมึงไปกันก่อ







