Lahat ng Kabanata ng LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Kabanata 81 - Kabanata 90

Parang gusto kong kainin na lang ako ng lupa. Nag-aalala ako na baka isipin ng mag-asawa na may kung anong kababalaghan kaming ginawa ni Leon sa loob ng banyo. Alam kong sa mga oras na ito ay namumula na ako dahil nag-iinit ang magkabilang pisngi ko. “Ano ka ba Cacai? Nahihiya ka pa. Eh magkatabi na nga kayong matutulog kaya parang mag-asawa na kayo.” wika ni Ate Tesa. Gusto ko sanang kumontra at sabihing hindi naman yun totoo. Kaso malalaman naman nila na gawa gawa ko lang yung kwento. “Ganyan nga Leon ang tunay na lalaki. Kapag nagkakatampuhan, sunggaban mo agad sa labi.” sabi ni Kuya Rudy sabay tawa ng malakas habang naglalakad na papunta sa kanilang silid kasabay ang asawa. Kita ko ang maliit na ngiti na sumilay sa sulok ng labi ni Leon. Saktong lingon niya sa akin pero agad akong umiwas ng tingin. “O siya, kumain na kayo. Bago pa lumamig yang pagkain nyo.” nakangiti pang bilin ni Ate Tesa bago pumasok ang dalawa sa kwarto nila. Naiwan naman kaming dalawa ni Le

“Natatakot ka ba na may gagawin ako sayo?” diretsahang tanong ni Leon at tinitigan si Cacai.Pinamulan ng mukha ang dalaga at hindi agad nakapagsalita dahil para bang nababasa nito ang iniisip niya ngayon.“Natatakot ka ba na baka pilitin kita?” dugtong pa ng binata na nakalapit na ulit sa kanya.Hindi agad sumagot si Cacai pero sa isip isip niya ay mas natatakot siya na baka hindi na siya nito kailangang pilitin pa. Dahil baka isang halik lang nito ay bibigay na siya agad. Kasi nga, iba na ngayon ang epekto ni Leon sa kanya.Sasagot pa sana siya pero nauna si Leon na magsalita.“Hindi kita pipilitin sa bagay na yun.” sabi nito habang nakatingin sa kanya.Lalo nang nag-init ang mukha ng dalaga dahil ibang level na talaga ang topic na pinag-uusapan nila. Hindi siya sanay sa ganung usapan. Siguro kung tungkol lang sa pagkain ay may maiisagot pa siya. Pero mukhang ibang bagay naman ang interest ni Leon at ang nais nitong pag-usapan.Nang makabawi ay umaktong normal si Cacai. Hindi nag

“Talaga? Gwapo?” tanong ni Leon na may ngiting nakapaskil sa labi. Tumango naman ako. “Oo sa pagkakaalala ko. Para siyang mayaman kasi ang kinis ng mukha niya. Hindi gaya sayo, balbas sarado.” Natutop ko ang aking bibig dahil sa sinabi ko. Pero narinig ko lang siyang tumawa. Kaya naman nagsalita ulit ako para baguhin ang usapan. “Basta mabait siya. Kaya nga siya ang first crush ko. ” nakangiting sabi ko habang inaalala si Kuya Anghel at ang kabaitan nito. Kumunot ang noo ni Leon. “First, ibig sabihin napalitan na?” Nakangiti akong tumango. “Ilan lang sila pero hindi naman ako mabilis magkacrush. Kahinaan ko talaga yung mabait at ayoko sa masungit…. Kaya nga yung huli kong crush si Sir Renz, kasi amba–” “Akala ko ba ayaw mo sa masungit.” putol ni Leon. “Kaya nga… Kaya ko nga siya nagustuhan kasi super bait, saka–” “Dun ka na lang sa Kuya Anghel mo.” putol ni Leon sa sasabihin ko. Napatingin ako sa kanya at hindi ko napigilan matawa dahil sa sinabi niya. “Why?” takang tanong

Akala ni Cacai ay dire-diretso na sila pa Maynila. Pero lumihis ang direksyon ng sinasakyan nila. Sa halip na mainroad ay tinahak nila ang pribadong kalsada habang sinasalubong sila ng katahimikan ng malawak na lupain hanggang sa pumasok sila sa isang private farm. Pansin ni Cacai ang mga taong nakapwesto sa gilid ng kalsada, matitikas ang tindig na may alertong mga mata. Habang papasok sila ng papasok ay mas gumaganda ang daang tinatahak nila. May mga tanim sa magkabilang side ng kalsada. Sa loob ng sasakyan ay unti unti niyang natatanaw ang isang malaking bahay sa gitna ng luntiang bakuran. Huminto ang sinasakyan nila kahit hindi pa man lubusang nakakalapit sa malaking bahay. Nagmamadaling bumaba si Leon habang si Cacai ay nakamasid lang. Binuksan ni Leon ang pinto sa side ni Cacai at inalalayan pababa ang dalaga. Hindi niya binitawan ang kamay nito habang si Cacai ay palinga-linga at pinag-aaralan kung nasaan sila. Tuloy tuloy lang sa paglalakad si Leon na tila sanay na san

Pagbabalik tanaw ni Leon… Dalawang taon matapos nilang maghiwalay ng landas ni Renz. Nasa pagitan ng 20 at 21 anyos noon si Leon. Sa murang edad ay pinag-aaralan na niyang pamunuan ang negosyong naiwan ng ina. Aksidente niyang nakita ang isang dokumento sa opisina ng kanyang ama. Nasa ibang bansa noon si Subas. May hinahanap si Leon na mga papeles. Wala naman siyang balak mangialam. Pero nakita niya sa isang drawer ang isang lumang titulo kasama ng mga papel ng Uncle Reynaldo niya, ang ama ni Renz. Company Name: North Point Logistic, Inc. Registered Owner: Imelda Villanueva . Ang salitang Pier ay isang code name lang. Pero ang totoo, isa itong logistic company na ginagamit ng organisasyong ATLAS. At ang kumpanyang yun ay ang North Point Logistic, Inc. Isang legit na kumpanya na ang principal business activity ay Freight forwarding, port logistic, cargo handling, and supply chain services. Kumunot ang noo ni Leon nang mabasa ang pangalan ng ina ni Renz nung dalaga pa ito