جميع فصول : الفصل -الفصل 10

"H'wag kayo mag-alala Ma, dahil bukas na bukas? Kakain tayo ng bongga. Suweldo ko mamaya kaya chibugan tayo nang malala," taas-noo kong sabi kay Mama na ngayo'y natutuwa lang na nakikinig sa akin. Nasa sofa kami ni Mama habang si Papa naman ay namamasada. Sarado muna ngayon si Mama dahil nga may inaasikasong importante ang kasama niya sa karinderya. Hindi naman puwedeng si Mama lang mag-isa at tiyaka, sinabi ko naman sa kaniya na tutulungan ko siya pero tumanggi siya. Ayaw niya raw akong mapagod lalo na't night shift ako at anong oras na rin akong umuuwi. "Nako, puwede mo namang itabi mo lang ang pera mo diyan, 'nak. Ano ba ang gusto mong kainin at nang mapagluto kita," nakatingala lang ako kay Mama dahil nasa hita niya ako nakahiga. Nakaupo siya habang haplos-haplos ang buhok ko... ako naman ay nakahiga sa mga hita niya na parang isang bata na pinapatulog. "Ma, hindi naman sa ayaw ko sa luto niyo, ah? Ang akin lang kasi, gusto kong ma-try 'yong kakaiba. 'Yong nakikita natin sa tv

"Argh! Breach, anong gagawin ko?" I was so hysterical because of what I did last night! I don't know why I kissed that guy in front of everyone but I really just felt like kissing him! First time ko kasing makakita ng gano'ng kaguwapo at tiyaka, hindi ko kasi makita nang maigi ang mukha niya kaya lumapit ako! "Ikaw naman kasing gaga ka! Bakit mo ba 'yon hinalikan? Akala ko ba no kiss, no touch ka? Girl! Ginulat mo kaming mga stuffs sa ginawa mo dahil nga sa alam namin na hindi ka nagpapahalik! Tapos kagabi, ikaw mismo ang nanghalik?" ginulo ko ang buhok ko dahil sa naaalala ko pa rin ang mukha ng lalaki sa utak ko. Parang rehistrado na siya sa ulo ko na hindi ko na maalis-alis pa! "Hindi ko rin kasi alam. Parang may demonyong bumulong sa'kin na lapitan siya at.. halikan!" tugon ko at napatingin sa salamin na nasa harapan ko ngayon dito sa room ko. Hindi naman ako pangit. Bilugan ang mga mata kong itim at mapupula ang mga pisngi ko. Natural rin na mapupula ang mga labi ko. Depina ri

Kinakabahan ako na hindi ko alam habang tinatahak ang daan papauwi sa bahay. Alam kong hindi ko pa oras para umuwi pero nang makita ko ang gulo at ang kagustuhan ng matandang 'yon sa'kin? Gusto ko na talagang umuwi ng bahay agad-agad at magpahinga. Gusto kong tabunan ang buo kong katawan ng kumot at agad matulog.It was so scary since it was my first time seeing such a scene. It was chaotic and it nonplussed me. It was the first time ever in my entire working life in Octagon Bar and seeing such a view was traumatizing. I know that Boss already warned all the customers that they really shouldn't touch not just me, a pole dancer, but other stuff as well. At kung hindi pa dahil sa lalaking 'yon, baka kung ano na ang nangyari sa akin."Diyan na lang po," turo ko sa driver ng taxi at saktong huminto rin naman ito agad sa tapat ng bahay. Patay na ang mga ilaw sa inaasahan dahil tulog na sina Papa at Mama. Matatanda na kaya sinasabihan ko na kapag tapos na ang trabaho, kailangan na nilang m

Hindi ko alam kung ang kaba ko na 'to ay normal pa ba pero siguro ay hindi na. Kada hatid ko kasi ng mga orders sa mga tables, pakiramdam ko ay aatakihin na 'ko sa puso! It feels like someone is always watching me behind as if I am a prey that needs to be hunted! Na para bang isa akong daga kung saan-saan na lang pumaparoon tapos may isang pusa na naghihintay ng tamang oras para kainin ako. This is getting weird. When I saw that foreigner's face again, I almost had a heart attack. I saw the lights from his emerald eyes as if he really wanted to show me how those orbs were hypnotizing when you stared at them. If it is not because of my friend calling me, I am sure that I already fell in his spell and I would really have a hard time disspelling it. He was like a gigantic wall that was so impossible to climb up, covering my wholeness as if he was trapping me. That guy was really dangerous. "Hoy, Heaven!" Lumapit sa'kin si Breach na nakakunot ang noo, "Ayos ka lang ba? Para kang wala

Hindi ko alam kung paano ako napunta sa sitwasiyon na'to at ngayon ay nakasakay ako sa sasakyan ng kano na may tama ng baril! Hindi na mapigil-pigil ang pagbilis ng tibok ng puso ko habang pabalik-balik ang tingin ko sa parte ng katawan niya sa kung saan napakaraming dugo at sa mukha niyang napapangiwi! Isabay mo pa ang amoy ng dugo at ang lamig ng aircon niya sa sasakyan na siyang ikinahihilo ko na talaga! I thought I was just dreaming, hearing two gunshots not that far from where I was waiting, was just something. And not until this wounded guy appeared out of nowhere, weakly calling my name multiple times for a goddamn help! And I didn't even know how he knew my name! "S-Sa hospital ka na kasi pumunta," mahinang turan ko pero umigting lang ang panga niya habang nakatitig sa daan. Kanina ko pa kasi siya sinasabihan na sa hospital ang diretso niya tutal nakakapag-drive pa siya na para bang hindi siya nabaril! Pero lagi lang ganiyan ang mukha niya kapag sinasabi kong doon na dapat s