Chapter 6

Kinakabahan ako na hindi ko alam habang tinatahak ang daan papauwi sa bahay. Alam kong hindi ko pa oras para umuwi pero nang makita ko ang gulo at ang kagustuhan ng matandang 'yon sa'kin? Gusto ko na talagang umuwi ng bahay agad-agad at magpahinga. Gusto kong tabunan ang buo kong katawan ng kumot at agad matulog.

It was so scary since it was my first time seeing such a scene. It was chaotic and it nonplussed me. It was the first time ever in my entire working life in Octagon Bar and seeing such a view was traumatizing. I know that Boss already warned all the customers that they really shouldn't touch not just me, a pole dancer, but other stuff as well.

At kung hindi pa dahil sa lalaking 'yon, baka kung ano na ang nangyari sa akin.

"Diyan na lang po," turo ko sa driver ng taxi at saktong huminto rin naman ito agad sa tapat ng bahay. Patay na ang mga ilaw sa inaasahan dahil tulog na sina Papa at Mama. Matatanda na kaya sinasabihan ko na kapag tapos na ang trabaho, kailangan na nilang magpahinga.

"Hayst," buntong hininga ko nang malalim nang makaupo ako sa sofa. I immediately wore off my black jacket and then let my back lean on the wall.

It was really a heavy night as if I was carrying the whole world because of it. Pole lang naman ag hinahawakan ko dapat pero bakit gano'n na lang kabigat ang pakiramdam ko na may kasama pang takot? Naaalala ko lang ang mukha ng matandang 'yon ay kinikilabutan na talaga ako.

"Nahawakan pa nga," sambit ko sa sarili at nandiri.

Pumasok na lang ako sa kwarto at dumiretso sa banyo at hinayaan ang hubad na katawan na lamunin ng nagraragasang tubig mula bathtub na mumurahin. Pinabili ko pa ito kay Mama no'ng unang suweldo ko kasi nga pangarap ko ang maligo sa ganito. Second hand lang pero okay pa rin naman.

"Makita ko lang talaga ang matandang 'yon? Sasapakin ko 'yon sa mukha!" Naiinis kong bulong at lumubog sa tubig.

"Ma, Pa, kumain na tayo!" malakas kong sigaw sa buong bahay. Maaga akong nagising kaya ako na ang nagluto at tiyaka, alam kong pagod si Papa dahil sa byahe at lalo na si Mama na kung hindi naman sa karinderya, dito naman sa bahay pagod.

Mama and Papa went out of their room, smiling so widely while staring at me. They were teasing me because it is kinda hard to believe that I am cooking them breakfast since I am always late to wake up because of my work.

"Ma, huwag niyo akong asarin, ah? Minsan lang akong nagluluto at tiyaka, maaga akong nauwi kagabi kaya ganito," naiiling kong turan kay Mama bago napatingin kay Papa na humahagikhik.

"Narinig ka ng Mama mo kagabi na parang naiinis ka pero hindi na siya lumabas. Hinayaan ka na lang niya." Papa sat down. "Nagtataka rin kung bakit maaga ka."

"May nangyari kasi sa bar kagabi kaya napaaga ang uwi ko. Hindi na nga ako nakapagpaalam sa boss ko pero maiintindihan niya naman," malumanay kong sambit bago umupo kaharap nina Mama at Papa na mariin na ngayong nakatitig sa'kin.

"Anong nangyari na sinasabi mo ba, 'nak? Nagkagulo ba?"

Nahimigan ko ang tarantang tono mula kay Mama at napansin ko rin na parang natigilan siya. Pero ngumiti lang ako sa kaniya nang matamis, as if hindi totoo ang sinabi niya.

"Ma, hindi 'yon ang ibig kong sabihin. M-May iba kasing event kaya napabilis ang trabaho ko," tugon ko na lang at napasubo ng kanin bago ang itlog na niluto ko.

Ayaw na ayaw ko talagang mag-alala sila lalo na't ako lang rin ang anak nila. At tiyaka, better na huwag nilang malaman ang mga nangyayari sa bar kasi baka mas lalo lang silang mataranta. Lalo na kung malaman nilang hinawakan ako ng matandang 'yon.

"Nako anak, ah? Siguraduhin mo lang talaga na hindi ka napapahamak diyan sa ginagawa mo dahil kapag nangyari 'yon? Susugurin talaga kita sa bar at papauwiin," alalang sabi ni Mama na siyang ikinatawa ko na lang nang hilaw.

"Papa, oh. Tignan mo si Mama."

"Tama naman kasi ang Mama mo, 'nak. Alam mo naman na nag-aalala lang rin naman kami sa'yo kaya kung sana, kung may mga gulo man na nangyayari lalo na't bar 'yan, umiwas ka. Lumayo ka," tama si Papa. Tama siya sa mga sinabi niya pero sadiyang natulala lang talaga ako sa nangyari kagabi dahil hindi ko naman inaasahan na magkakagulo lalo na't mahigpit naman ang mga bouncers do'n. For sure ay naagapan naman ang nangyari pero kasi ang matandang 'yon talaga!

I remember that old hag lying on the stage unconsciously and I am sure it was because of that foreigner who has emerald eyes. He was so dead gorgeous as if the God took really His time and carefully shaped that guy so well! I remember those dangerous eyes and whenever they stared at me, it was so dark. Whenever our eyes met, my surroundings got void and darker. And I won't ever forget how hard his muscles were when my arms were snaked around his broad shoulders that my both hands couldn't even meet midway.

Nakakahiya naman kung sa leeg niya ako hahawak na para bang unggoy na 'ko sa lagay na 'yon. Masiyado nang malaki ang ginawa niya sa gabing 'yon.

"What time nga pala open mo, Ma? Nando'n na ba si Layla?" I changed the topic so that they would move on. I don't want their hearts to feel nervous whenever I am talking about my job inside the bar. Baka atakihin lang sila sa puso kung gaano ka-sexy ang mga ginagawa ko habang hawak-hawak ang pole na 'yon.

"Ay oo, 'nak, nag-chat siya sa akin kagabi. Nakauwi na raw siya rito sa Dumaguete." I smiled and then nodded.

"Sasama ako sa'yo ngayon," turan ko. Nagtataka man si Mama ay tumango na lamang siya na siyang ikinangisi ko.

Sumakay na kami sa jeep ni Papa at masaya ako dahil mukhang bago lagi ang jeep na 'to. At tiyaka, pinag-ipunan namin 'to nina Mama at Papa kaya mas malaki ang kita niya kasi hindi na siya nagrerenta. Kung hindi dahil sa pagpo-pole dancer ko, baka wala pa kami sa sitwasiyon na 'to na nakakaginhawa na kahit papaano.

Pagkababa pa lang namin ni Mama ay agad nang bumungad sa amin ang mukha ni Layla. Maputi siya kagaya ko pero mas nga lang ako. Payat siya at may kurba pero mas mukhang anghel kaysa sa akin dahil sa tipid niya kung gumalaw. Magaling rin magluto pero hindi nakatapos ng pag-aaral kaya naghanap siya ng trabaho rito sa Dumaguete at nagbaka-sakali.

Fortunately, Mama was indeed in need of people that could help her in her karinderya. I posted it online and then viola, Layla saw it and reached me out. I am glad that she was really okay here and I am happy that she's a good person. If I just didn't know her? For sure, I could always assume that she's a rich man's daughter.

"Hello po mga, Ma'am," mahinhin niyang tawag sa amin na siyang ikinatawa ko nang bahagya.

"Ano ka ba, Layla? Magka-age lang tayo at tiyaka, huwag ka ngang pormal na pormal diyan. Tawagin mo nga lang sabi ako na Heaven at si Mama, tawagin mo lang na Tita. Hindi ka na iba," mahabang salaysay ko na siyang ikinagulat niya nang kaunti pero napayuko lang dahil sa sobrang hiya.

Hay nako, mas bet ko ang ugali niya talaga kaysa sa ugali ko ngayon, eh! Ang hinhin niya tapos mas lalo lang siyang naging maganda sa paningin ko! Isama mo pa 'yang maiksi niyang buhok na sobrang nagpa-cool sa kaniya lalo

"Pumasok na tayo at magsimula nang magluto lalo na't malapit na ang uwian ng mga estudyante," tumango kami nang sabay ni Layla.

Iilang oras ay tapos na nga kami sa pagluto at agad kong napanin ang mga customers na pumipila sa labas. May mga lamesa rin kami sa labas at may mga canopy naman kami sa likod kaya hindi sila maiinitan o mauulanan. At tiyaka, may malaking puno ng mangga naman kaya mas presko. Malaki rin kasi ang espasiyo sa likuran namin at doon lahat ng mga customers kumakain. May bakod naman para iwas sa mga hindi nakakapagbayad at tiyaka, malaki rin naman ang sliding glass door kaya hindi rin siksikan sa pagpasok sa loob.

When Papa earned a lot, well and I, we decided to renovate this place since this location is already ours. Utang pa lang pero nakakapagbayad naman kami at minsan nga ay nag-a-advance pa kami.

"Miss, isang kaldereta nga sa table three!" rinig kong sigaw mula sa labas na siyang ikinangisi ko na lang dahil sa pagkakaalam ko, ito ang best seller ni Mama sa karinderya.

"Ako na maghahat———"

"No, Layla, ako na. Busy ka na dito sa harapan kaya ako na maghahatid," putol ko sa sasabihin niya sana.

Ngumiti siya nang tipid, "Ikaw bahala, H-Heaven."

Napailing na lang ako dahil sa tinuran niya na halata namang nahihiya pa siya na tawagin ako sa pangalan ko.

Nagsandok na lang ako ng kaldereta at inilagay sa platito bago pumunta sa likuran. Nanliit ang mga mata ko para hanapin ang lamesa na ma number na three at agad ko rin naman 'yon nakita kaya naliwanag kaagad ang mukha ko.

When I got near the table, I saw two students busy eating, devouring the food with silly expressions on their faces. I want to laugh at them because they really feel the moment while chewing the food but I just chuckled.

"Here's your food, gentlemen," I joyfully uttered and then they looked up at me. Napailing na lang ako nang mapansing nanlaki ang mga mata nila at ang isa naman ay halos lumuwa na ang nata habang nakatitig sa mga mata ko.

"B-Bago po kayo rito?" nautal pa nga ang isa na siyang ikinailing ko lang.

"A-Ang tagal-tagal na naming kumakain rito pero ngayon lang po namin kayo.. nakita," humagikhik ako dahil sa sinabi ng isa pa.

"Anak ako ng may-ari, mga boys. At tiyaka, ngayon na lang rin ako nakapunta rito," ngiting turan ko at napalingon pa sa ibang lamesa. Napansin ko na nakatitig rin sila sa akin na siyang ikinahagikhik ko na lang bago napatingin sa sarili kong suot.

I was just wearing a white denim shorts and a black oversized shirt with a gun design that was tucked in my shorts. Hindi ko alam kung anong mukha ngayon lalo na at naka-bun lang ang buhok ko pero for sure, hindi naman ako pangit today.

"K-Kaya pala," rinig ko sa iba na lamesa. Hindi na ako nagtagal at ngumiti lang ako sa kanila bago pumasok sa loob ulit at naghugas ng kamay.

The surroundings are clean even our kitchen and our floor. Our things and especially, the plates and other utensils. Our wall is painted with vibrant colors of combinations of light blue and bondpaper white and it really looked refreshing.

"Akala ko si Ate Layla lang ang maganda, may isa pa pala," rinig ko sa isa sa mga bumibili na siyang nagpailing na lang sa akin bago humarap ulit sa mga customers.

"Hi, anong sa'yo?" ngiti kong tanong sa isang lalaking parang tulala. Pansin ko ang berde niyang mga mata at hindi pangkarinawan niyang mukha na siyang alam kong hindi siya tunay na pinoy. Guwapo ang batang 'to.

"Ay Miss, hindi po siya nakakaintindi ng tagalog," napatingin ako sa lalaking mukhang kasama naman nito na siyang nagpatawa sa akin nang bahagya.

"Oh, mano-nose blees pala ako sa batang ito. Nako, kuha lang ako dictionary," natawa ang karamihan sa narinig nila sa akin na siyang ikinailing ko na lang rin at natatawa. "Kidding aside, boy. I mean, what do you want? These foods are all delicious."

Tumikhim ang bata na siguro'y nasa kolehiyo na ata. Pamilyar kasi ang uniporme nilang blue. Tumingin siya sa mga ulam nang sandali pero agad rin bumalik sa akin ang mga mata niya.

"I want.. you."

Ay Diyos ko!