LOGIN"H'wag kayo mag-alala Ma, dahil bukas na bukas? Kakain tayo ng bongga. Suweldo ko mamaya kaya chibugan tayo nang malala," taas-noo kong sabi kay Mama na ngayo'y natutuwa lang na nakikinig sa akin.
Nasa sofa kami ni Mama habang si Papa naman ay namamasada. Sarado muna ngayon si Mama dahil nga may inaasikasong importante ang kasama niya sa karinderya. Hindi naman puwedeng si Mama lang mag-isa at tiyaka, sinabi ko naman sa kaniya na tutulungan ko siya pero tumanggi siya. Ayaw niya raw akong mapagod lalo na't night shift ako at anong oras na rin akong umuuwi. "Nako, puwede mo namang itabi mo lang ang pera mo diyan, 'nak. Ano ba ang gusto mong kainin at nang mapagluto kita," nakatingala lang ako kay Mama dahil nasa hita niya ako nakahiga. Nakaupo siya habang haplos-haplos ang buhok ko... ako naman ay nakahiga sa mga hita niya na parang isang bata na pinapatulog. "Ma, hindi naman sa ayaw ko sa luto niyo, ah? Ang akin lang kasi, gusto kong ma-try 'yong kakaiba. 'Yong nakikita natin sa tv tapos tayo nina Papa ay kakain, magse-selfie, gano'n," I said to her, pouting my lips trying to convince her. She shook my head a bit and then smiled sweetly, pinching my nose just like she always does every time I demand things when I was still young until the present. "Sige 'nak, ikaw bahala. Basta huwag 'yong masiyadong mahal, ah?" I almost screamed because of her approval that made her chuckle. Mabait si Mama pero minsan talaga, mahirap siyang kumbinsihin lalo na sa mga bagay na hindi siya masiyadong komportable. O 'di kaya sa mga bagay na hindi siya mahilig. "Alam mo, ang galing mo kagabi. Sa lahat ng mga performance mo, kagabi talaga ako napa-wow, as in, wow na wow!" I crossed my arms and raised my head, showing Breach how proud I am because of what I did last night. The new moves, the way I differently swayed my hips and the way I seduce those men, I could say, I am already a master. Nandito na kami ngayon sa room ko kung saan dito ako nagbibihis, nagme-make up, lahat-lahat. Dito ko ginagawa ang pagdasal ko bago sumalang, dito rin ako nagra-rant sa mga customers na minsan ay too much na, na akala mo ay pag-aari na 'ko. 'Kala talaga nila kung sino sila. Hanggang sa tingin lang silang mga gago sila. "Breach, anong sabi ko sa'yo? Papakitaan ko sila ng mga bagong moves," I arrogantly responded and then stood up, poised like a model. Ilang minuto na lang ay sasalang na 'ko. Si Breach naman ay magiging abala na rin sa pagwe-waitress. "Heaven," agad akong napaayos nang marinig ang boses ni Boss. Malamig siyang nakatitig sa mga mata ko ngayon na siyang ikinalunok ko nang bahagya. Kung tatanungin ako kung saan ako takot? Sa multo ba o sa buhay? Nako! Sasabihin ko talagang kay Boss! "B-Bossing?" nauutal kong tugon na pati si Breach ay tumabi sa akin at napayuko lang. Napatingin pa siya nang bahagya sa kaibigan ko pero naiiling lang ito at tumingin ulit sa akin at may inabot na sobre. "Take this," I was stunned a bit when I heard her cold and deadly voice. I don't know why but whenever he speaks, I could really feel a chill. Halos manlaki ang mga mata ko nang makita kung ano ang inabot niya. Sobreng puti. Ibig-sabihin, suweldo! Pera! Hindi na 'ko nag-alinlangang kunin mula kay Bossing ang sobre at dali-daling binuksan. Halos mapasinghap ako dahil sa nakitang ang kapal ng pera na nasa loob. "B-Bakit ang ka————" "Someone was interested in you that's why he gave me a bonus and I don't want to take it all since you were the reason for this. You deserve that," bago pa man ako makapagsalita ay agad na siyang lumabas ng kwarto na para bang walang nangyari. Nanlalaki ang mga mata kong napatingin kay Breach na nanlalaki rin ang mga mata. I was about to scream but she immediately ran to me and covered my mouth. I bit her hand that made her shriek until we both laughed. Maagang-maaga ay agad kong pinahanda sina Papa at Mama dahil nga sa suweldo ko, ililibre ko sila ng masasarap na mga pagkain. Masaya rin sila dahil kahit papaano, makakapagpahinga sila ngayong araw lalo na si Mama. Hindi pa rin ako makapaniwala na ang laki ng suweldo ko. Ang kapal ng pera na nasa sobre at hindi ko na binilang dahil parang nanginginig ang kamay ko at nalulula. Ang iba ay binigay ko kay Papa para sa pampaayos niya ng jeep niya dahil nasira ang side mirror niya. Binigyan ko rin si Mama kahit hindi naman siya nanghihingi. "Ito, ito at tiyaka 'to," malapad ang ngisi ko habang tinuturo ang gusto nina Mama at Papa na pagkain habang nasa loob na kami ngayon ng restaurant. Maraming tao dahil nga sa biyernes ngayon at tiyaka for sure, marami ring tao mamaya sa bar. "Ang dami naman no'n, 'nak, baka hindi natin kaya ubusin," nag-aalalang turan ni Papa pero humagikhik lang ako. "Pa, kapag hindi natin mauubos, ite-take out natin, okay? Dinamihan ko na talaga para hindi lang sa mga oras na'to makakain ang mga gano'ng pagkain," I immediately responded while smirking. Tinaas-taas ko pa ang kilay ko na siyang ikinailing niya lang habang nakangiti. "Magkano ba 'yon, 'nak? Bakit parang ang mahal ata?" tignan mo 'to si Mama. Parehas na parehas talaga sila ni Papa kapag sa mga ganitong bagay. "Huwag ka nang mag-alala ma, kaya ko. May pambayad tayo. Malaki suweldo ko kagabi," natatawa kong turan. "Anak ah? Alam mo naman na ang ayaw ko. Ayaw kong binabastos ka ng mga kung sino do'n at tiyaka, bak———" "Trust me, Ma. Sayaw lang talaga ang ginagawa ko. Nadagdagan lang kagabi kasi may nagalingan sa mga moves ko," putol ko sa sasabihin pa sana ni Mama. Naiintindihan ko ang concerns nila. Mga magulang ko sila kaya karapatan nilang mag-alala. For sure naman, magiging ganiyan rin ako kapag magkaka-baby na.Dark's Point of View"Someone already hacked the surveillance, I still have to dig more, Dark," Trisso seriously muttered. I sighed aggressively before roaming my eyes around. There are a lot of people here now because of the ninth day of Mr. Villaflores' wake. Until now, I still fucking remembered how he died right in front of all people. Someone shot him from afar and I received reports that someone rented a room in front of the hotel beside the complex. And I also have received all the information about everything, the woman who rented and broke the room's window, the gun powder, the name and the footage.But fuck, the footage was blurry because it was hacked by someone skillfully. I didn't even know that someone could do such things masterfully like Trisso. "It looks like they are going to target someone again," I coldly said in the earpiece. I saw Eleven and Zero walking around, checking all the possible positions. "Do you think they are still the one? I mean, that woman, even
Heaven's Point of ViewThe night had fallen as we left the base, casting a dark veil over the landscape, and we had a long trip to Dumaguete, one that would test our patience and endurance. Everyone got ready, preparing for the journey ahead with a mix of excitement and exhaustion. We settled into our seats, getting comfortable for the hours of travel that lay before us, the quiet hum of the engine, a steady accompaniment to our thoughts. The road ahead was dark, shrouded in an inky blackness that seemed to stretch on forever, but we were ready for whatever the trip would bring, our spirits buoyed by the promise of our destination. We chatted quietly, passing the time as the miles ticked away, slowly making our way to Dumaguete, the darkness outside a blur of trees and shadows as we drove through the night. The hours passed slowly, each one blending into the next as we crept closer to our goal, the first light of dawn a distant promise on the horizon."Take care of yourselves girlies
Heaven's Point of ViewI was just staring at my phone where the picture of my daughter was so bright while she was waving her little hand and smiling so cute. I couldn't help but to praise the seraphic beauty of my child that even though she is still a child, a one-year and almost two-year old child, she already knows how to communicate with Rowena's family and to me. I couldn't help but smile but at the same time, sad, because she is really a spitting image of that fucking Dark Silva."Ang laki na ng anak mo, Heaven," saad ng bagong dating na si Virgil. Huminga lang ako nang malalim bago ako seryosong humarap sa kaniya sabay lagay ko sa phone sa bulsa."Yeah, it was so fast. It was as if I was just carrying her in my arms while she was crying nonstop, and the first ever reason why I want to live more after my parents' death. You know how painful it was to me, Virgil," I seriously responded. He nodded and sat down right in front of me.We are here on the balcony of our home, home of t
Heaven's Point Of ViewMuntikan na 'kong makunan at kung hindi dahil sa pamilya nila, siguro ay patay na talaga ako at ang magiging anak ko. Hindi ko rin alam sa mga panahon na 'yon na buntis ako lalo na't wala rin naman akong nararamdaman na kakaiba sa katawan. Naalala ko na lang sa mga gabing 'yong ang mukha ng mga magulang ko at mismong mukha ni Dark bago ako nawalan ng malay.And when I woke up in the strange room where everything was almost painted white, I immediately rattled as I thought that everything was just a dream. That all of the things that happened was just a fucking mere nightmare. But I was wrong. I was wrong and realized that everything was real. Dark hurts me. My parents died. Either of them would never come back. Kaya ngayon, habang nakatitig sa anak kong masayang naglalaro sa mga laruan niya, hindi ko mapigilang hindi maiyak. She almost died in my tummy because of me, being a careless woman. But I sweat to myself that I don't have any idea that I was impregnated
Heaven's Point of ViewHabang nilalakad ko ang daan patungo sa isang bahay hindi gano'n kalayo sa base namin, napapatingin sa'kin ang mga tao. Nakasuot lang ako ng mahabang palda na itim na parang isa lang talaga akong taga rito at puting damit na simple lang. Pero mukhang hindi ko pa rin matago ang sarili ko lalo na't mas lalong pumuti ang balat ko at kaoag natatamaan ng sinag ng araw, mas lalo lang akong napapansin."Fuck," I whispered to myself and then opened the umbrella to cover myself not from the sun but to cover myself from the people. I keep to myself, moving quietly through life. I'm careful about sharing my plans or where I'm going aside from my girlies and Virgil, preferring to keep things low-key. Shadows suit me fine, and I like it that way. I avoid drawing attention or getting others involved. It's just easier to stay under the radar. I go about my business, trying not to disturb anything or anyone. That's how I like it. I mind my own path and let others mind theirs. I
Heaven's Point Of ViewAgad lumabas sa balita ang tungkol sa pagkamatay ng Villaflores na 'yon lalo na't sikat siya sa larangan ng business niya. Sikat rin siya sa pagpapalago at sa paghihila ng kapwa niya mga businessmen kaya karamihan sa mga comments, about sa kaniya na deserve niya daw ang pagkamatay. Napangisi na lang ako dahil sa hindi ko alam na gano'n pala kasaya na marinig ang mga hinaing ng mga taong kinontra niya.He died without being pitied. He died without being mourned by people, well, aside from his family for sure. And at this time, his wake probably was an extravagant and will invite more businessmen once again to attend.And that's the next mission."Congratulations, girls! This is your first time accomplishing such a huge mission and I am so proud that the trees we've been taking care of, bare fruits beautifully," Virgil smirked that made me roll my eyes."Ginawa pa nga tayong puno," rinig ko kay Elysium na siyang ikinahagikhik naming lahat dito sa meeting room. "E

![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





