Alle Kapitel von เพื่อนเกย์สอนกาม: Kapitel 181 – Kapitel 190

หลังจากยืนคุยกับคุณหญิงย่าที่ริมกระจกอยู่สักพัก กายสิทธิ์ก็กดวางสาย ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้ช่วยสาวที่กำลังยืนทำหน้ามึนตึ้บอยู่ตรงโต๊ะทำงานร่างสูงใหญ่ของซีอีโอหนุ่มปรายตามองหน้าจอไอแพดที่โชว์ภาพของเล่นผู้ใหญ่ด้วยสายตาขุ่นมัว ความหงุดหงิดจากการถูกคุณหญิงย่าโทรมาต่อว่ายังคงคุกรุ่นอยู่ในอก โดยเฉพาะคำขาดที่ท่านเพิ่งจะยื่นมาเมื่อครู่ว่า หากสืบรู้ความจริงในภายหลังว่าเขาสร้างเรื่องแอ๊บเกย์ตบตาเพื่อหนีการดูตัวกับไฮโซริต้าเมื่อไร ท่านจะจัดการจับเขาเข้าพิธีวิวาห์สายฟ้าแลบภายในเดือนหน้าทันที บทลงโทษที่ไร้ทางหนีทีไล่นั้นทำเอาท่านประธานหนุ่มจอมเผด็จการถึงกับมืดแปดด้านและแทบจะไปไม่เป็นเลยทีเดียวเขาตัดสินใจแล้ว ในเมื่อคุณหญิงย่ายังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เขาก็ยังไม่พร้อมจะเปิดเผยความจริงตอนนี้ เขาจำเป็นต้องแสดงละครบทเกย์นี่ต่อไป โดยใช้ความเข้าใจผิดของเอมิกาเป็น ‘กระบอกเสียง’ ชั้นดีในการตบตาคนรอบข้าง และในขณะเดียวกัน เขาก็จะใช้บทเพื่อนสาวนี่แหละ สั่งสอนยัยตัวแสบตรงหน้าให้เข็ดกายสิทธิ์ขยับเนกไทให้คลายออกเล็กน้อย ก้าวเดินช้าๆ เข้ามาหาเอ

หญิงสาวลุกขึ้นจากโซฟา เดินนวยนาดถือไอแพดตรงดิ่งไปที่หน้าโต๊ะทำงานของเจ้านายหนุ่ม เธอวางมันลงบนโต๊ะ ก่อนจะเท้าแขนทั้งสองข้างลงไป โน้มตัวเข้าไปหาเขาจนร่องอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อเชิ้ตเผยอให้เห็นรำไร ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองอย่างท้าทาย“แหม… พูดซะเห็นภาพเลยนะคะบอส ทำอย่างกับว่าบอสเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการจูบงั้นแหละ”สิ้นประโยคท้าทายจากยัยผู้ช่วยตัวแสบ เส้นความอดทนเส้นสุดท้ายของเขาก็ขาดผึงลงในวินาทีนั้นคนถูกท้าทายไม่ได้ตอบคำถามเธอ แต่กลับยื่นมือไปหยิบรีโมตคอนโทรลอันเล็กบนโต๊ะขึ้นมากดกริ๊ก...เสียงล็อกประตูระบบดิจิทัลดังขึ้น พร้อมกับม่านไฟฟ้าทุกบานในห้องที่สลับจากใสเป็นปิดทึบ ภายในห้องทำงานกว้างขวางถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์“บะ...บอสปิดม่านทำไมคะ” เอมิกาเริ่มเสียงสั่น รู้สึกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ เธอพยายามจะก้าวถอยหลังทว่ากายสิทธิ์กลับไวกว่า มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบาง ก่อนจะออกแรงกระชากร่างของเธออย่างแรงจนเอมิกาถลาข้ามขอบโต๊ะ หญิงสาวหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายเสียหลักลอยหวือไปนั่งแหมะลงบนตักแกร่งของซีอีโอหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่พอดิบพอดี!“ว้ายยย!” เมื่อร่างกายคว

“อึก... บะ...บอสขา... เอมี่เมื่อยมือแล้ว... พะ...พอกันแค่นี้ดีไหมคะ” เอมิกาเอ่ยปากร้องขอเสียงกระเส่า ไม่ใช่ว่าเธอเมื่อยล้าอย่างที่ปากอ้าง แต่เป็นเพราะความหวาดหวั่นที่เริ่มก่อตัวขึ้นต่างหากแม้จะพยายามออกแรงขืนข้อมือเล็กออกจากการเกาะกุมของคนตัวโต ทว่าอีกฝ่ายกลับยิ่งจับยึดไว้แน่น ยิ่งอารมณ์ปรารถนาของเขาพุ่งสูง จังหวะการชักนำก็ยิ่งดุดัน หนักหน่วง และรัวเร็วเสียจนคนตัวเล็กใจสั่นสะท้านไปหมด“ถ้าเมื่อยมือ...” เขาเอ่ยเสียงพร่า ยอมปล่อยข้อมือบางให้เป็นอิสระ ทว่าสายตากลับหลุบต่ำลงมองริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างมีความนัย “...งั้นก็เปลี่ยนมาใช้ปากให้ผมแทนดีไหม เอมี่”“มะ...ไม่เอาค่ะ เอมี่ทำไม่เก่ง... แล้วของบอสก็ใหญ่ขนาดนี้ เอมี่รับไม่ไหวหรอก...” หญิงสาวเบิกตากว้าง ส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน“ยังไม่ทันได้ลองเลย รู้ได้ยังไงว่าจะไม่ไหว” เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดจนเธอสะท้าน “จริงๆ คุณควรจะรับผิดชอบนะ ยั่วผมมาตั้งหลายครั้ง คิดว่าผมไม่รู้หรือไง ตอนอยู่บนรถคุณก็ตั้งใจเอาจมูกมาชนแก้มผม วันก่อนก็เอาแคตตาล็อกของเล่นผู้ใหญ่มาให้ผมช่วยเลือกถึงในห้อง แถมเมื่อกี้ตอนที่บอกว่าจะไปเดตกับไอ้ฝรั่งนั

“ผมหยุดไม่ได้แล้วเอมี่ ผมต้องการคุณ” กายสิทธิ์กระซิบเสียงแหบพร่า ชายหนุ่มปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงสแล็กของตัวเองลงจนสุด งัดเอาความเอ็นร้อนลำเขื่องที่ผงาดง้ำและปวดหนึบจนแทบจะระเบิดออกมาสู่สายตาอีกครั้งความต้องการที่พุ่งสูงทำให้เขาไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ชายหนุ่มคว้าซองถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋าสตางค์ ฉีกซองออกด้วยความร้อนรน ก่อนจะจัดการสวมทับลงบนตัวตนที่พองขยายอย่างรวดเร็วยางใสเนื้อบางเฉียบแนบสนิทไปกับเส้นเลือดที่ปูดโปน รัดรึงความยิ่งใหญ่จนดูน่าเกรงขาม กายสิทธิ์จ้องมองร่างบางใต้ร่างด้วยแววตาหิวกระหายราวกับสัตว์ป่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ ก่อนจะขยับกายเข้าประชิด เตรียมพร้อมสำหรับการหลอมรวมที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นส่วนหญิงสาวที่นอนอ้าขาอยู่บนโต๊ะทำงาน แม้จะเคยเห็นและเคยสัมผัสด้วยปากมาแล้ว แต่พอคิดว่าของที่ใหญ่ขนาดนี้จะต้องถูกสอดเข้ามาในร่างกายของเธอ มันก็ทำเอาเธออดที่จะประหม่าไม่ได้เขาขยับตัวเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรียวขาของเธอ จับท่อนเอ็นที่ร้อนระอุและแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า ถูไถส่วนหัวบานหยักที่ปริ่มเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นเข้ากับรอยแยกที่ชุ่มฉ่ำของเธอเบาๆ เพื่อทักทาย“อ๊ะ!” เอมิกาสะด

“ขอบคุณครับน้องริต้า พี่ไม่เป็นไรมากหรอกครับ แค่แอร์ในห้องมันเสีย ติดๆ ดับๆ น่ะ กะว่าจะตามช่างมาซ่อมพรุ่งนี้น่ะครับ” เขาแก้ตัวน้ำขุ่นๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยแหบพร่าและดุดันเมื่อสิบนาทีก่อน บัดนี้ถูกปรับให้ละมุนละไมและนุ่มนวลราวกับพระเอกละครดังหลังข่าว “รบกวนน้องริต้าแย่เลย ต้องลำบากเอาซุปรังนกมาให้พี่ถึงที่นี่”“ลำบงลำบากที่ไหนล่ะคะ ไม่ลำบากเลยค่ะ สำหรับพี่กาย ริต้าเต็มใจเสมอ”บทสนทนาหวานเลี่ยนที่ดังลอดออกมาจากห้องทำงาน ทำเอาเอมิกาที่นั่งฟังอยู่ด้านนอกเผลอเบ้ปาก กลอกตามองบนอันที่จริง เธอไม่ได้มีความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ฟูมฟาย หรือเจ็บปวดเหมือนนางเอกละครน้ำเน่าที่เห็นพระเอกไปอยู่กับหญิงอื่น เธอมองสถานการณ์ออกว่า กายสิทธิ์แค่กำลังเล่นละครเพื่อตบตาคุณหญิงย่าและปัดความรำคาญ แต่สิ่งที่ทำให้เธอหมั้นไส้ คือความกะล่อนของผู้ชายคนนี้ต่างหากล่ะ‘แหม... พ่อคุณ! พ่อสุภาพบุรุษจอมปลอม เสียงอ่อนเสียงหวานเชียวนะ เมื่อสิบนาทีก่อนยังทำตัวเป็นหมาป่าหิวโซ มุดหน้าซุกหว่างขาเอมี่อยู่เลย แต่พอมีสาวไฮโซสาวมาหา ทำมาเป็นพูดจาคะขา’หญิงสาวบ่นอุบในใจ มือบางคว้ากระดาษโน้ตตรงหน้ามาขยำจนยับยู่ยี่คามือ ความรู้สึกค้าง