Alle Kapitel von The Runaway wife : Kapitel 11 – Kapitel 17

Chapter 10 MAIINIT NA HALIK ang gumising sa kanya kinabukasan. Gustuhin pa man niyang matulog ay napilitan na rin siyang magmulat ng mga mata. "Zach, inaantok pa ako.." Mahinang usal niya nang mabungaran ang nakangiting asawa. Kumilos siya at tumagilid ng higa. "Hey!" pero mabilis siya nitong nahila. Iniyakap nito ang braso sa baywang niya habang masuyo nitong hinahaplos ang buhok niya. "Zach.." Parang biglang nawala ang antok niya sa pamamaraan ng pagtitig nito sa kanya. Ngumiti ito sa kanya. Bumaba ang mukha nito at inabot ng mga labi nito ang labi niya at isang masuyong halik ang ipinagkaloob sa kanya. "Good Morning.." Anito nang pakawalan nito ang labi niya. Natatawang tinampal niya ito sa braso. Mahina niya itong itinulak at bumangon sa pagkakahiga. Bumaba na rin ito sa kama. "Aalis ka?" tanong niya nang mapansing nakapang-alis ito. "Oo, pupuntahan ko lang si Zion sa hotel. May pag uusapan lang kami." Anito nang hindi man lang tumitingin sa kanya. "Hindi ba ako puwedeng

Chapter 12 Five Months Later MAIINGAY NA TAWANAN, masasayang kuwentuhan ang tanging maririnig sa buong hardin sa mansiyon ng mg Tajarda. Ngunit may isang taong, nangungulila. Tanging karamay lang niya ang alak. "Ilang pangarap na ang buo mo, Kuya?" mabilis niyang nilingon ang pinanggalingan ng boses. Mapait siyang napangiti ng makita ang kapatid. Umupo ito sa tabi niya. "Bakit ka nandito? Baka hanapin ka ni Miranda!" sa halip ay wika niya at muling itinuon sa boteng hawak ang tingin. "Nag paalam ako sa kanya. Ikaw, bakit ka nandito? kanina ka pa tinatanong ni Nanay sa akin, hinanap ka din ni Tatay.." Umiling siya at tinungga ang alak. Masaya naman siya at magaling na ang kanyang ama. Tuluyan na itong gumaling pero hindi niya maiwasang malungkot dahil may kulang sa kanya. Hindi kayang pawiin ng alak ang lungkot at pangulilang nararamdaman niya para sa asawa. Limang buwan na mula nang umalis ito at hindi niya alam kung saan ito hahanapin. Ilang beses na rin siyang pabalik-balik s

Chapter 14 "AND WHEN YOU cry, I feel as though the tears are falling from my eyes, Why do we do this to each other?" naniningkit ang mga habang nakatingin sa kapatid na kanina pa kumakanta-kanta kahit wala naman sa tuno. "Ano?" painosenteng tanong nito nang mapansing nakatingin siya rito. Narito na naman ito ngayon sa opisina niya at nangungulit mali, nag aasar pala. Napailing nalang siya at isinandal ang katawan sa swevil chair at piniling ipinikit ang mga mata. Nakakapagod ang mga araw na nag daan. Hindi na siya gaanong nakakatulong, hindi siya makakain ng maayos. Abala lagi ang isip niya sa asawa. Nang nakaraang araw ay napagalitan siya ng kanya ama, wala raw sa trabaho ang utak niya. Natural, paano siya makapagtrabaho ng maayos kung hanggang ngayon ay hindi niya alam kung nasaan ang asawa niya. Kahit balita man lang na maayos ito ay wala. Kaya nag aalala na siya. "Why do we always hurt the ones we love, why?" mabilis siyang napadilat nang muling bumirit ang kapatid. Naiinis niy

Epilogue KANINA pa siya nakamasid sa kanyang mag ama. Natutuwa siyang pagmasdan ang asawa habang itinaas-taas nito sa ere ang kanilang anak. Tila tuwang-tuwa naman ito sa ginagawa ng ama nito. Kanina niya pa siya nakamasid pero ayaw niya pang lapitan ang dalawa at gusto niya ang nakikita niya. Malaki na ang pinagbago ni Zach. Mula nang magkaayos sila ay wala itong iba ginawa kundi ang iparamdam sa kanya kung gaano siya nito kamahal. Naging mabuting asawa at ama ito. At hindi niya akalain na may ganoong side ang asawa. Iba talaga ang nagagawa ng anak. Minsan naisip niya kung paano kaya kung hindi niya pinatawad ang asawa noon? Ano kayang magiging buhay niya ngayon? Magiging ganito kaya siya kasaya? Mabuti nalang at mas nangibabaw ang pagmamahal niya kesa galit. Hindi siya nagsisi sa naging desisyon na tanggapin ito muli sa kanyang buhay dahil ngayon, walang kapantay ang kaligayahang binibigay ng kanyang mag ama sa kanya. Nang magsawa sa pagtanaw sa dalawa ay masaya siyang lumap