Semua Bab ข้ามกาลเวลามาเป็นมารดาในยุค 80: Bab 11 - Bab 20

ตอนที่ 12 เมื่อพรวิเศษไม่ได้เป็นของนางร้ายอีกต่อไปปกติเวลาส่งหนังสือไปให้กระทรวงตรวจสอบแต่ละครั้ง จะใช้เวลาเร็วสุดอยู่ที่ประมาณหนึ่งเดือน แต่ไม่รู้หนังสือชุดนี้จะใช้เวลานานแค่ไหน คุณตาหม่าเลยถามที่อยู่ที่สามารถติดต่อได้ เผื่อทางกระทรวงตรวจสอบเสร็จเร็วหรือช้ากว่ากำหนดจะได้ติดต่อกันได้ง่าย ๆ และยังย้ำให้เธอแวะเข้ามาหาทุกครั้งที่เข้ามาในเมืองด้วยเช่นกันเมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว ทั้งสามคนก็เดินออกมาข้างนอกเพื่อที่จะไปดูตึกแถวและบ้านที่สร้างขึ้นแถวตลาด เธอได้ถามข้อมูลจากคุณตาหม่ามาแล้ว คุณตาบอกว่าตอนนี้ทางรัฐได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปลงชื่อไว้ก่อน แต่คนที่จะมีสิทธิ์ซื้อก่อนก็คือเจ้าหน้าที่ของรัฐ และที่สำคัญกว่านั้นคือ คนของรัฐสามารถผ่อนจ่ายในระยะยาวได้อีกด้วยเจ้าหรูเดินสำรวจและพูดคุยปรึกษาทางความคิดกับถิงถิงไปด้วย เพราะมันมีบางเรื่องที่ไม่ควรให้อิงอิงได้ยิน เรื่องที่ทั้งสองคุยกันคือเรื่องที่ให้

ตอนที่ 14 สวัสดีครอบครัวสามีที่น่ารักผ่านมาสองวันแล้ว หลังจากที่กลับมาจากในเมือง เจ้าหรูเลื่อนการซื้อขายตึกกับเจ้าหน้าที่ออกไปก่อน เพราะเธอต้องการหย่าให้เรียบร้อย ตอนแรกคิดว่าซื้อเลยก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร แต่ลืมนึกไปว่าครอบครัวของสามีก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน หากไม่ต้องการให้มีปัญหาตามมาก็ต้องรีบจบเรื่องนี้เสียก่อนเจ้าหรูเลยต้องเปลี่ยนแผนใหม่ ทำเรื่องหย่าให้เร็วที่สุด พวกเขาจะได้ไม่ต้องมาอ้างสิทธิ์ในกิจการของเธอ หลิวเย่ไม่เท่าไหร่ แต่แม่และพี่สาวของเขานั่นแหละตัวตั้งตัวตีทำให้เกิดเรื่องได้ง่าย ๆ เพื่อถือครองสิทธิ์เพียงผู้เดียว ทุกอย่างต้องเรียบร้อยเสียก่อนตอนนี้ทั้งสามคนกำลังเดินเข้ามาในหมู่บ้าน เพื่อไปหาครอบครัวหลิวเย่ ช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่เหมาะเจาะ เพราะทุกคนเลิกงานแล้ว ครอบครัวหลิวต้องอยู่บ้านกันครบทุกคนอย่างแน่นอน"ถิงถิงพาน้องเล่นที่ลานหน้าหมู่

ตอนที่ 16 คาดไม่ถึงเมื่อถึงวันเวลาที่นัดหมาย เจ้าหรูไปก่อนเวลานัดหมายโดยมีพ่อแม่ไปด้วย เธอฝากลูกสาวไว้กับพี่สะใภ้ เพราะไม่อยากให้ลูกสาวต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ แค่เพียงบอกให้รับรู้เท่านั้นก็พอแล้ว แต่ถึงอย่างไรลูกสาวของเธอก็คุ้นชินที่จะอยู่กันเพียงสองคนอยู่แล้ว แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลยด้วยซ้ำ ต่างแค่สถานะที่หย่าขาดกันเท่านั้นเองสาเหตุที่อิงอิงบอกว่าหลิวเย่ไม่ใช่พ่อนั้น เพราะพ่อคือคนที่รัก ดูแล และจะปกป้องเราจากทุกเรื่อง ซึ่งความคิดนี้อิงอิงฟังมาจากนิทานที่เธอเล่าให้ลูกฟังบ่อย ๆ ซึ่งนิทานที่เธอเล่าส่วนมากจะเป็นครอบครัวสุขสันต์และครอบครัวอบอุ่น หัวหน้าครอบครัวหรือพ่อในนิทานจะเป็นคนดีและอบอุ่นกันทั้งนั้น อิงอิงเลยเข้าใจว่าหลิวเย่ไม่ใช่พ่อ เจ้าหรูก็ไม่ได้แนะนำหรือห้ามในเรื่องนั้น เพราะถือเป็นเรื่องดี ลูกสาวเธอจะได้ไม่ต้องมานั่งน้อยใจว่าทำไมพ่อไม่รักหรือหาเหตุผลอะไรให้มันม

ตอนที่ 18 สองคนแม่ลูกเจ้าหรูเป็นอิสระไม่มีพันธะได้สองอาทิตย์แล้ว เธอจัดการย้ายทุกอย่างออกจากบ้านหลังเดิม เพราะต้องการขายบ้านหลังเดิมหลังจากที่ได้พูดคุยกับลูกสาวเรียบร้อยแล้วถึงแม้อิงอิงจะยังเด็ก แต่เธอจะคอยสอบถามความคิดเห็นลูกอยู่ตลอด ถึงจะได้คำตอบเป็นคำถามกลับมา เธอก็ใส่ใจและคอยตอบคอยอธิบายให้ลูกเข้าใจ เป็นเหมือนเพื่อนที่คอยถามคอยพูดคุยกันมากกว่า แม้เจ้าตัวเล็กจะเกาหัวแกรก ๆ ทุกครั้งที่เธอถามก็ตาม"แม่จ๋า... วางตรงนี้เลยไหมจ๊ะ" อิงอิงที่ช่วยจัดร้านในวันนี้เริ่มถามว่าสามารถวางสิ่งของที่เธอชอบไว้ตรงนั้นได้หรือเปล่า"มุมนั้นเป็นของลูกทั้งหมด อยากจัดอยากวางตรงไหนก็ได้ ทำตามที่ลูกชอบได้เลยจ้ะ" สิ่งของที่อิงอิงกำลังหอบหิ้วอยู่ในตอนนี้คือของส่วนตัวที่ได้มาจากถิงถิง มีทั้งของเล่น มีทั้งหนังสือภาพต่าง ๆ เธอให้อิสระลูกตัดสินใจว่าจะจัดแ

 ตอนที่ 20 ร้านขายหนังสือของนางร้าย เหตุการณ์ที่มีปัญหากับลู่หลินนั้น ส่งผลดีต่อเจ้าหรูไม่น้อย แผนที่เธอใช้เวลาคิดเพียงเสี้ยววินาที ทั้งยังรู้สึกว่าเป็นแผนที่สิ้นคิดและหละหลวมกลับได้ผลดีเกินกว่าที่คิดไว้ อาจเพราะเธอคือผู้มีพระคุณในการมอบเงินบริจาคจำนวน 600 หยวนให้กับศูนย์ราชการ ทำให้มีเจ้าหน้าที่เข้าข้างเธอมากพอสมควร ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอเข้าใจว่าเงินคือตัวขับเคลื่อนในการอำนวยความสะดวกสบาย ไม่ว่ายุคไหนสมัยไหน เงินคือตัวแปรสำคัญในการดำรงชีวิตเลยก็ว่าได้ เหตุทะเลาะวิวาทในวันนั้นกลับกลายเป็นเสียค่าปรับด้วยกันทั้งคู่ เพราะเจ้าหน้าที่เห็นว่าทั้งสองคนมีบาดแผลเหมือนกัน แม้ลู่หลินจะมีบาดแผลมากกว่า แต่เพราะอำนาจเงินที่เจ้าหรูบริจาคไว้และด้วยคารมคมคายของถังหยวน เลยทำได้เพียงจ่ายค่าปรับให้เจ้าหน้าที่คนละ 10 หยวน