Semua Bab ข้ามกาลเวลามาเป็นมารดาในยุค 80: Bab 21 - Bab 30

ตอนที่ 21 ผู้ผ่านทางอีกคนเจ้าหรูยังคงเปิดร้านทุกวัน อาจเพราะขายได้เรื่อย ๆ งานไม่ได้หนักมาก ยุ่งเป็นบางเวลาเท่านั้น จึงทำให้เธอไม่รู้สึกเหนื่อยจนต้องหาคนมาช่วยหรือต้องหาวันหยุดแต่วันนี้เป็นวันที่พิเศษมากกว่าวันอื่น นั่นคือ... วันที่เจ้าหน้าที่มอบเกียรติบัตรและส่งมอบใบรับรองพร้อมกับเซ็นสัญญาในการส่งหนังสือให้ทางกระทรวง ซึ่งมีตัวแทนมาส่งมอบ และมีผู้หลักผู้ใหญ่หลายคนมาร่วมยินดีและเป็นสักขีพยานด้วยเช่นกันครอบครัวของเธออยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา และอีกหนึ่งคนที่ขาดไม่ได้ก็คือตาหม่า ผู้ที่ประสานงานทุกอย่างให้เธอถิงถิงยืนมองอยู่ห่าง ๆ ไม่ได้ออกความคิดเห็นและไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว เพราะทุกอย่างต้องให้พี่สาวเจ้าหรูเป็นคนจัดการ เธอแค่รอเวลาเพียงเท่านั้น หลังจากเสร็จงานนี้แล้ว เธอก็ต้องบอกลานางร้ายคนที่สองด้วยเช่นกัน... มันถึงเวลาที่เธอจะต้องไปหานายหญิง

 ตอนที่ 23 เรื่องซุบซิบ กิจการของเจ้าหรูยังเปิดบริการในทุก ๆ วัน ช่วงนี้มีลูกค้ามากกว่าเดิม เพราะสถานศึกษาเริ่มเปิดแล้ว ร้านขายอุปกรณ์การเรียนของเธออยู่ใกล้บริเวณสถานศึกษา เป็นธรรมดาที่ร้านเปิดใหม่จะได้รับความสนใจจากลูกค้า และร้านของเธอยังสามารถนั่งอ่านหนังสือในร้านได้ด้วย ที่สำคัญในร้านยังมีขนมและเครื่องดื่มขายในราคาที่นักเรียนนักศึกษาสามารถซื้อได้  บางคนมากันเป็นกลุ่มแล้วสั่งเค้กเป็นก้อนเพื่อแบ่งกันกิน ยิ่งมีสินค้าแปลกใหม่ยิ่งเป็นที่สนใจของทุกคน เพราะเจ้าหรูจะจัดให้ลูกค้าชิมฟรี ทุกคนต่างชื่นชอบที่ได้ลิ้มลองรสชาติแปลกใหม่บ่อย ๆ จนบางคนเข้ามาใช้บริการเป็นประจำ พอเปิดร้านมาได้สักพัก เจ้าหรูเริ่มเรียนรู้แล้วว่าลูกค้าต้องการแบบไหน ต้องการอะไรบ้าง เธอก็สนองให้ลูกค้าตามที่ต้องการด้วยเช่นกัน การทำขนมส่วนมากจะทำเป็นขนมชิ้นเล็ก ๆ ราคาย่อมเยา หากใครต

 ตอนที่ 25 ความกลัวมีทั้งดีและไม่ดี เจ้าหรูรับรู้ถึงเรื่องที่ทั้งสามคนไปเจอมา เพราะสองสาวที่ต่างคนต่างพูดว่าตัวเองไปเจออะไรกันมา และพี่ชายก็ยืนยันว่าที่สองสาวบอกมานั้นเป็นเรื่องจริง มันน่าแปลกที่อยู่ ๆ หลิวเย่จะมาถามว่าสบายดีไหม และยังฝากฝังให้พี่ใหญ่ดูแลเธอกับลูกอีก ไม่ใช่แค่แปลกธรรมดา แต่มันแปลกมาก ๆ เลยแหละ เพราะจากที่อยู่ด้วยกันมา ไม่เคยมีเลยสักครั้งที่เขาจะพูดแบบนี้ "อาจจะไม่มีอะไรก็ได้... อย่าพึ่งคิดมาก" เมื่อเห็นน้องสาวยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างใช้ความคิด เขาเลยบอกเพื่อให้น้องสาวสบายใจ แต่ถ้าให้พูดตามตรง เขาก็กังวลไม่ต่างจากคนอื่น ๆ เหมือนกัน "จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอก แต่ฉันแค่แปลกใจเท่านั้น หรือว่าเขาตกลงมาจากตึกแล้วสมองกระทบกระเทือน" สงสัยและแปลกใจมากกว่า "ก็เ

ตอนที่ 27 มาตามสัญญา ชายหนุ่มที่มีใบหน้าคมเข้มในวัยสามสิบปี นั่งอยู่บนรถยนต์แต่สายตากลับจับจ้องมองตึกสองชั้นอยู่นานนับชั่วโมง เขาไม่กล้าให้คนขับรถเข้าไปใกล้ ๆ  จึงทำได้เพียงมองดูอยู่ห่าง ๆ ยิ่งเข้าใกล้... หัวใจของเขายิ่งเต้นผิดจังหวะจนรับรู้ได้ ไม่มีเลยสักครั้งที่เขาจะไม่ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก แค่เพียงได้ยินชื่อ เขาก็แทบกลั้นหายใจ แต่ถึงจะตื่นเต้นมากแค่ไหน เขาก็พร้อมก้าวเข้าไปหาคนที่เขาให้คำมั่นสัญญาเอาไว้ ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในใจเขา... อยู่มานานจนไม่รู้ว่าเนิ่นนานเท่าไหร่พบเจอ... พลัดพราก... และเฝ้ารอจนถึงเวลาที่เขาจะได้เจอเธออีกครั้ง..."นายครับ... วันนี้ทางสะดวกครับ" ลูกน้องคนสนิทแจ้งนายอีกครั้ง เจ้านายของพวกเขานั่งจ้องมองตึกแถวนี้มานานแล้ว แต่กลับไม่เข้าไปหา ทั้งที่รีบเร่งสะสางเรื่องราวทั้งหมดเพื่อจะมาที่นี่ แต่พอมาถึงจริง ๆ กลับนั่งนิ่งอยู่กับที่

ตอนที่ 29 เรื่องราวของคนแซ่เว่ย"หมวยจะถามก่อนหรือว่าจะให้ผมเล่าก่อน" เมื่อเอาลูกไปนอนเรียบร้อยแล้วก็ถามอีกฝ่ายขึ้นทันที"เล่ามาก่อนดีกว่า หากฉันสงสัยแล้วถึงจะถาม" ต้องฟังเรื่องราวทั้งหมดเสียก่อน แม้จะอยากรู้และสงสัยในบางเรื่อง แต่คนเราต้องมีสติและหยุดฟังก่อนที่จะถามออกไป"ถ้าอย่างนั้นผมแนะนำตัวก่อนดีกว่า ในโลกก่อน หมวยรู้อยู่แล้วว่าผมคือเว่ยหยาง เด็กหนุ่มที่หมวยเคยช่วยไว้... ส่วนในโลกนี้ผมก็คือเว่ยหยาง เป็นลูกชายคนที่สองของตระกูลเว่ย มีพี่ชายคนหนึ่ง ผมคือลูกคนเล็กของบ้าน พ่อกับแม่ผมเสียไปแล้ว ตอนนี้เลยเหลือกันสองคนพี่น้อง พี่ชายผมเป็นนายทหารยศนายพล อายุ 35 ปี ส่วนผมอายุ 30 ปี ผมทำงานที่ตรงข้ามกับพี่ชาย แต่เราช่วยเหลือกันและกันเสมอ หากเปรียบเทียบพี่ชายผมอยู่ในมุมสว่าง ส่วนผมอยู่ในมุมมืด ส่วนรายละเอียดเรื่องครอบครัวในโลกนี้ผมจะเล่าให้ฟังอีกที ผมจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก่อน" เว่ยหยางหยุดพ