Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

“อืม…” คริสต์คำรามตอบรับในคอ กอหญ้าถลึงตาใส่คริสต์ แล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้ซึ่งคริสต์ก็ยิ้มตอบกลับเช่นกัน                คริสต์ที่ตั้งหน้าตั้งตารอกอหญ้าออกมาจากห้องน้ำ เพราะต่อจากที่เขากับกอหญ้าคุยกัน แม่บ้านก็ขอเข้ามาทำความสะอาดห้องกอหญ้าที่คริสต์พอคุ้นหน้าว่าเป็นแม่บ้านของคอนโด และกอหญ้าก็เอาแต่นั่งวาดภาพเล่น ไม่ยอมพูดและเคลียปัญหาข้อสงสัยที่เกิดขึ้นกับเขา เพราะคริสต์ยอมรับกับตัวเองเลยว่า ไม่เข้าใจและเดาไม่ถูกว่ากอหญ้ากำลังคิดอะไรอยู่ เพราะตามหลักเธอต้องโกรธ คนรักกันต้องโกรธและน้อยใจ หรือว่ากอหญ้าจะไม่... “อย่าคิดอะไรเป็นเนกาทีฟ” (Nagative) คริสต์เตือนตัวเองเพราะกลายเป็นว่าเขาฟุ้งซ่านเสียเอง               “อุย!!!…” กอหญ้าร้องออกมา เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำและเห็นคริสต์ยืนกอดอกจ้องมาทางประตูห้องน้ำ           

“พ่อค่ะ...หญ้าแค่ต้องการคนรักที่รักหญ้า หญ้าไม่อยากต้องไปแข่งขันแย่งชิงกับใครเลย...” เสียงในหัวกอหญ้าที่อยากบอกให้พ่อของเธอได้ยินเพียงคนเดียวและย้ายสายตามามองเพดานเช่นกัน               “หญ้า...อย่า...ทิ้ง...พี่...นะ...” คำพูดของคริสต์ที่กอหญ้าได้ยินถึงแม้มันจะเบาแสนเบา อ่อนแรงอย่างชัดเจน แต่กอหญ้าเลือกที่จะเงียบเพราะมันเป็นเรื่องอนาคต               “เราเลิกคุยเรื่องนี้กันเถอะค่ะ...พรุ่งนี้เราต้องไปฟิตติ้งเสื้อผ้าสำหรับละคร ( Fitting Clothes) นอนดีกว่านะคะ”               “หญ้านอนก่อนนะ...พี่ยังไม่ง่วง” คริสต์พูดพร้อมขยับตัว จุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากมนนั้นและดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายให้กอหญ้า และเดินออกจากห้องนอนไป ด้วยแววตาและสีหน้าที่ไม่สบายใจ เพียงเพราะกอหญ้าไม่รับปากสิ่งที่เขาร้องขอ และนั้นทำให้คริสต์เข้าใจกอ

“คุณกอหญ้ากับนักเขียนนามปากกากอหญ้าคือคนคนเดียวกัน...และที่เธอมาแสดงเป็นนักแสดงนำฝ่ายหญิงก็เป็นไปตามความต้องการของคุณคริสต์เอง...ศิริ พ่อขอเตือนไว้ก่อนนะ ไม่ว่าคุณคริสต์กับคุณกอหญ้าจะเป็นอะไรกันหรือยัง ถ้าศิริยังไม่ชัดเจนเรื่องนี้ พ่อก็ไม่อยากให้ศิริต้องเอาตัวและหัวใจเข้ามาเกี่ยวข้องกับคุณคริสต์...ที่พ่อเตือนเพราะรักลูกพ่อไม่อยากให้ลูกต้องเสียใจเป็นครั้งที่สอง ถ้าเขาไม่ใช่ของเรา ศิริก็อย่าฝืนเลยนะ” ผู้กำกับพัฒน์เตือนบุตรสาวด้วยความหวังดี และมีหรือคนเป็นพ่อจะมองไม่ออกยามที่สายตาของศิริมองคริสต์               ศิริ มองผู้เป็นพ่อ สามปีแล้วที่เธอเก็บหัวใจของตัวเองไว้หลังจากที่เธอต้องพบกับความผิดหวังกับรักครั้งแรกที่สั่งสมมาอย่างยาวนานตั้งแต่สมัยเรียน ซึ่งเธอเองก็ไม่คิดว่าจะได้เจอกับคริสต์อีกครั้งจากที่เขาเดินเข้ามาในร้านเธอเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ตัวจริงของคริสต์ มาร์ติน เชียร์เลอร์ ดูดีกว่าในภาพข่าวตามหน้าหนังสือต่างๆ           &nb

‘เช้าวันใหม่’               กอหญ้าที่นั่งข้างเขมิกาที่อยู่ตำแหน่งหลังพวงมาลัยรถมุ่งหน้าสู่หัวหิน เพื่อถ่ายทำละครในวันพรุ่งนี้ และเขมิกาอาสาที่จะมาด้วยกับกอหญ้า เพราะเขมิกาเป็นคนหนึ่งในหลายๆคนที่ไม่อยากให้กอหญ้าหลุดมือคริสต์ไป สำหรับเธอแล้ว ที่รักคริสต์เหมือนน้องชายจริงๆ ตั้งแต่กอหญ้าเข้ามาในชีวิตของคริสต์หลายๆอย่างในตัวคริสต์เปลี่ยนไป แน่นอนในทางที่ดี ภาพทางสังคมด้านไม่ดีไม่มีให้ได้เห็นอีกเลยตั้งแต่ที่กอหญ้าก้าวเข้ามาในชีวิตของคริสต์               คริสต์ที่รู้สึกตัวในตอนเช้าบนเก้าอี้โซฟาในห้องคอนโดของกอหญ้า ดวงตาเข้มเบิกกว้างขึ้น คริสต์รีบลุกและเดินเข้าไปในห้องนอน ‘ว่างเปล่า’ กอหญ้าไม่ได้กลับมาที่นี่ คริสต์ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า               “พี่กับคุณกอหญ้ากำลังเดินทางไปหัวหิน” คริสต์ยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อควา

“พี่เขม”               “คุณคริสต์ควรพักผ่อนนะคะ พรุ่งนี้มีถ่ายนะคะ”               “พี่เขมทราบเรื่องของศิริจากกอหญ้าใช่มั้ยครับ?” คริสต์ถามเข้าประเด็นทันที               “ใช่ค่ะ คุณหญ้าเธอไม่มีใครที่ไว้ใจให้ปรึกษานะคะ พี่ดีใจมากที่เธอมาปรึกษาพี่...แล้วคุณคริสต์คิดยังไงคะ”               “…สงสัยผมจะสิ้นลายไม่หลงเหลือคราบคาสโนว่าแล้วมั้งครับ ถึงไม่เอ๊ะใจกับคุณศิริเลย...”               “พี่ดีใจนะคะที่ได้ยินแบบนี้ แสดงว่าคุณคริสต์เริ่มเห็นความไม่ปกติแล้ว”           &