All Chapters of พ่ายกลซาตาน: Chapter 51 - Chapter 60

กอหญ้าเหลือกตามองคริสต์ที่ร่างกายเกร็งอย่างชัดเจน กรามแกร่งขบหากันแน่น เมื่อสายตาไล่มองเรือนร่างของกอหญ้า ความอวบอูมของเธอช่างเหมาะสมความเป็นลูกครึ่งหรือลูกเสียวอิตาเลี่ยน ถูกใจเขายิ่งนัก               กอหญ้าขยับสะโพกตามแรงมือหนาที่นำจังหวะให้กับเธอ กอหญ้าซู๊ดปากเมื่อจังหวะที่คริสต์สอนเธอทำให้เธอซ่านเสียวไม่แพ้เขา               “หญ้า!...แรงอีก!!!...จัดมาเลย...” คริสต์เอ่ยบอกเมื่อเขาดูออกว่ากอหญ้ายังไม่รู้ว่าเธอสามารถจัดหนักได้มากเท่าที่เธอต้องการ “เร็ว...เร็วอีก...อ้าร์ส...อย่าง...นั้น....อ้า...” กอหญ้าจัดตามใบสั่งที่เธอแสนจะยินดี เมื่อเธอเองก็ได้รับการตอบแทนเป็นความรู้สึกเสียวซ่านที่ทำให้ร่างกายเธอไม่สามารถปฎิเสธความสุขนี้ได้เลย ‘หลงรัก’ กับกิจกรรมสวาทที่คริสต์หลอกล่อสร้างสรรค์มันมาให้กับเธออย่างที่เธอก็ถอนตัวไม่ขึ้นแล้วเช่นกัน ....‘ณ วันศุกร์...แสนเศร้า...’ &n

“ไงล่ะ!...สามีเก่าเธอ คงหมดปัญญาเลี้ยงลูกแล้วสินะ! ถึงจะเอามาฝากไว้ให้เธอเลี้ยงต่อ...” คำพูดดูถูกของนายพลสรพงษ์ ที่กล่าวออกมาต่อหน้ากอหญ้า               “ไม่ใช่นะ!!!” กอหญ้าวัยสิบหกปี ปฎิเสธคำพูดนั้น               “นี่เธอ!...พ่อไม่สอนเหรอไง!!!...ว่าไม่ควรพูดสอดผู้ใหญ่” นายพลสรพงษ์ หันไปต่อว่ากอหญ้าทันที               “ก็คุณพูดไม่ถูก...เป็นผู้ใหญ่แล้ว...ทำไมยังพูดจาผิดๆ...พ่อเค้าไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย” กอหญ้าเสียงดังใส่นายพลสรพงษ์อย่างไม่พอใจ ที่มาว่าพ่อของเธอ...                เหตุการณ์วันนั้น ทำให้ภาพที่อันโตนิโอพร่ำบอกกอหญ้าว่า แม่เธอแสนจะน่ารักเพียงใด พังทลายลงในความทรงจำของเด็กหญิงกอหญ้าโดยทันที เพราะวันนั้นแม

“ค่ะ!...หญ้านอนไม่หลับเลยจริงๆ แค่คิดหญ้าก็ ‘ของขึ้น’ อยากจะตั้นหน้านายคริสต์นั้นอีกสักหมัดสองหมัด” อันโตนิโอ ยิ้มให้กับบุตรสาว และดึงมานั่งที่เก้าอี้ที่บนโต๊ะมีอาหารเช้าสวยงามพร้อมกิน               “คริสต์!...ชื่อของเขา...แล้วไงต่อลูกสาวพ่อ...และนี้คงเป็นบิ๊กเซอร์ไพรส์ที่หญ้าอยากจะบอกใช่มั้ย?” กอหญ้าพยักหน้ารับ ถึงสีหน้าจะดูเจื่อนๆ เพราะเรื่องราวไม่ได้เป็นดั่งที่หวังไว้ “ หืม?...” อันโต ย้ำเสียงในคอ ถามกอหญ้าเมื่อเห็นว่าเธอยังเงียบ               “คริสต์ มาร์ติน เชียร์เลอร์ อายุสามสิบ....” กอหญ้าร่ายยาวให้พ่อฟัง พร้อมกับรับอาหารเช้าไปด้วย เป็นบรรยากาศที่คุ้นเคยดีระหว่างพ่อลูก ที่อันโต จะคุยกับลูกสาวบนโต๊ะอาหารเช้าก่อนที่กอหญ้าจะไปโรงเรียน สมัยตอนที่เธอยังอยู่   มิลานเป็นประจำ               “…แล้วหายโกรธเขาเหรอยัง?...” อันโต เอ่ยถามเมื่อฟังเรื่

“กัญญา...ผมขอร้องนะครับ เก็บเด็กคนนี้ไว้...ผมจะเลี้ยงดูเขาเอง อย่าทำลายลูกของเราสองคนเลย...” อันโตนิโอ คุกเข่าขอร้องกััญญารัตน์ที่ตอนนั้นอายุเพียงสิบแปดปี เธอได้มาเที่ยวมิลานกับครอบครัวและได้เจอกับอันโตนิโอ ช่วงเวลาเพียงอาทิตย์เดียวที่สองคนนี้ได้รู้จักกัน ก็มีสัมพันธ์ลึกซึ้งโดยไม่ตั้งใจ และเมื่อครอบครัวของกัญญารัตน์ ที่มาพักผ่อนอยู่สองเดือน ต้องเดินทางกลับประเทศไทย กัญญารัตน์จึงรู้ตัวว่าตั้งท้อง...               “แต่เด็กคนนี้ จะทำลายอนาคตของกัญญา...”               “ไดโปรดนะครับ...ผมจะไปขอโทษคุณพ่อคุณแม่ของคุณ และหลังจากที่คุณคลอดแล้ว ผมสัญญาว่าผมกับลูกจะไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับคุณเลย...อยู่ต่อที่นี่ ผมจะดูแลคุณเอง นะครับ!...ผมขอร้อง” อันโตนิโอ ที่คุกเข่ายอมก้มศีรษะลงกับพื้นต่อหน้ากัญญารัตน์ เพื่อวิงวอนขอชีวิตเด็กในท้องเธอที่เป็นลูกของเขา        &nbs

‘ณ วันเกิดของกอหญ้าและอันโตนิโอ’               “อะไรครับแม่” คริสต์ถามคุณหญิงศศิธร ที่ยื่นกล่องสีทองเล็กๆให้               “เปิดดูสิ!...” คริสต์เบิกตากว้าง เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในนั้น ‘แหวน’               “แหวนวงนี้เป็นของคุณย่าของคริสต์...ท่านให้แม่ หลังจากที่พ่อลูกเสียไปได้ไม่นาน”               “ขอบคุณครับแม่”               “ขอให้คริสต์โชคดี...นะจ๊ะ” คริสต์หอมแก้มคุณหญิงศศิธรก่อนที่จะเดินออกจากห้องทำงานไป ด้วยของในมือที่รับมาด้วย