All Chapters of พ่ายกลซาตาน: Chapter 41 - Chapter 50

“ว้ายยยยย!!!!....” เสียงร้องของหญิงสาวหนึ่งในสองร้องออกมา เมื่อพวกเธอสองคนกำลังจะเข้าซ้ำจัดการกอหญ้า แต่กอหญ้าก็คว้าขวดปั๊มสบู่ล้างมือตรงหน้าและกดจนสบู่พุ่งเข้าตาหญิงสาวหนึ่งในสองนั้นอย่างไม่ทันตั้งตัวเช่นกัน               “…ยายเด็กบ้า...ว้าย!!” กอหญ้าหันกดสบู่พุ่งไปอีกคนที่พยายามจะเข้าหวังทำร้ายเธอ ถึงแม้สบู่จะไม่เข้าเป้าจุดสำคัญของผู้หญิงคนนี้ แต่หนึ่งต่อหนึ่งกอหญ้าก็ยังสามารถรับมือได้ เมื่อกอหญ้าปาขวดสบู่ใส่หญิงสาวคนนั้นที่เธอร้องออกมาแต่ก็หลบไม่พ้นจนขวดสบู่ลอยใส่หน้าเธอคนนั้นอย่างจัง               “ว้ายยย!!!!” กอหญ้าอาศัยจังหวะนี้ กระชากหญิงสาวที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำและหลับตาร้องแสบตาให้เซถลาไปกระแทกชนกับเพื่อนของเธอ จนสองคนนั้นเสียหลักล้มลงกระแทกกับประตูห้องน้ำ ร้องเสียงดังออกมา และเปิดทางให้เธอ...             &nbs

“คือว่า!...ถ้าหญ้าบอกว่า...กำลังคบกับคุณคริสต์” กิ๊ก ขมวดคิ้ว งง อย่างไม่เข้าใจ แต่แล้วเพียงเสี้ยวนาที ดวงตาของกิ๊กก็กว้างขึ้น               “คริสต์ มาร์ติน เชียร์เลอร์ คือคนที่หญ้ากำลังหมายถึงอยู่อ๊ะนะ!” กอหญ้าพยักหน้า  “เฮ้ย!!!!....นายคริสต์คนนี้เนี่ยนะ...กอหญ้า!นั้นมันยิ่งกว่า คาสโนว่า เรียกพ่อเลยนั้นนะ!!!”               “ก็คงจริงอย่างที่กิ๊กว่านั้นแหละ!” กิ๊ก มองหน้าเพื่อนสาวอย่างเป็นห่วง และไอ้รอยช้ำบนหน้าคงไม่แคล้วที่นายคริสต์คนนี้เป็นต้นเหตุแน่นอน...               “แล้วเอาไง!...จะโทรกลับไปถามอีกรอบมั้ย?...ถ้าเป็นห่วงเขาขนาดนั้นก็โทรหาเขาก่อนสิ!”  กิ๊ก พูดชี้ทางอย่างเข้าใจ               Grrrr Grrrr คริ

“ยังเรียกว่า ‘จบ’ ไม่ได้ค่ะ...หญ้าว่าเรายังไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำ...เท่าที่หญ้าจำได้แม้แต่น้ำเปล่ายังไม่ตกถึงท้องหญ้าด้วยซ้ำ...” คริสต์ยิ้มขำๆ ที่ถึงแม้กอหญ้าจะพูดความจริงแต่เธอดูไม่เดือดร้อนกับเหตุการณ์ครั้งนี้ ‘ความรู้สึก’ นะ               “ไว้พี่พาไปใหม่นะ!...แก้ตัว...คืนนี้รับพี่แทนไวน์ก่อนนะ” คริสต์พูดพร้อมกับปลายนิ้วลากไล้ซีกแก้มที่เริ่มเห็นรอยช้ำมากขึ้น จะยังไงดี! ระหว่างกอหญ้าบอบบางเหลือเกินหรือว่าริต้ามือหนักเกินไป เพราะถึงแม้ซีกแก้มของเธอจะลดการบวมไปเยอะแล้วก็ตาม แต่รอยช้ำชัดเจนเป็นทางนิ้วของฝ่ามือ ใครเห็นก็รู้ว่ากอหญ้าเจอกับอะไรมา....               “กลับเถอะริต้า” โม้นา เพื่อนสนิทที่ร่วมก่อการในคืนนี้ พยายามดึงเพื่อนสาวที่เอาแต่ดื่มเมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่หวัง ในผับย่านสุขุมวิท            &nbs

“ไปทำงานได้แล้ว...” กอหญ้าที่ต้องคอยผลักร่างของคริสต์ ที่ไม่ยอมเข้าไปในรถที่สตาร์ทรอเขาพักใหญ่ กอหญ้าเกรงใจเพราะเช้านี้คริสต์ต้องนั่งรถไปกับคุณหญิงศศิธร เขาไม่สามารถไปส่งเธอที่คอนโดได้ คริสต์จึงให้กอหญ้าขับรถเขากลับไป               “เย็นนี้...พี่ไปหาที่คอนโด...ออ!อย่าลืมหยิบหนังสือที่พี่วางไว้บนเตียงเอากลับไปด้วย...อย่าพึ่งถาม...เดี๋ยวเย็นเจอกัน...ขับรถดีๆด้วย...ถึงคอนโดแล้วไลน์บอกพี่ด้วย...” คุณหญิงศศิธรที่นั่งอยู่ในรถ ต้องยิ้มออกมาเมื่อคริสต์ร่ายยาว ทำยังกับกอหญ้าเป็นเด็กห้าขวบก็ไม่ปาน               กอหญ้าที่อ้าปากค้าง ได้แต่พยักหน้าหงึกๆ และหน้าแดงอย่างฉับพลัน เมื่อคริสต์โฉบเข้าหอมแก้มก่อนเข้ารถไปนั่งเคียงคู่คุณหญิงศศิธร และคนขับรถก็ออกรถไป กอหญ้าที่สวมชุดที่ใส่มาจากบ้านกิ๊ก ได้แต่มองตามจนท้ายรถหายลับไปจากประตูรั้ว             &nbs

สี่สิบนาทีผ่านไป กอหญ้าและคริสต์นั่งทานอาหารที่คริสต์เป็นคนทำ เพราะกอหญ้าปฎิเสธที่จะออกไปหาอะไรกินข้างนอกตามคำชวนของคริสต์  กอหญ้าแอบชำเลืองมองคริสต์ที่เลิกแขนเสื้อและปลดกระดุมเสื้อออกสองสามเม็ดจากด้านบน โดยที่เสื้อสูทของเขาพาดอยู่บนพนักโซฟา คริสต์นั่งกินเงียบๆ เพราะทั้งสองคนดูเหมือนมีอะไรจะพูดกัน แต่ก็ต่างก็เลือกที่จะเงียบและสลับคอยแอบมองกันและกันไปมา               “พี่คริสต์...หญ้าเอาเสื้อผ้าของพี่มาไว้ที่นี่สามสี่ชุด” กอหญ้าที่ตัดสินใจได้ รีบพูดเร็วมาก จนคริสต์เกือบจะฟังไม่ทัน แต่รอยยิ้มก็ฉายชัดบนใบหน้าเขาและสายตาก็จดจ้องมองใบหน้ากอหญ้าที่เอาแต่ก้มและตั้งหน้าตั้งตากินข้าว               “สตูดิโอที่หญ้าออกแบบมา พี่ชอบนะ!...เสร็จเมื่อไหร่ก็แจ้งพี่ด้วยนะ”    กอหญ้ายิ้มและพยักหน้าอย่างเข้าใจ               &ldquo