All Chapters of CONFIDENTIAL FOND: Senator's Forbidden Desires : Chapter 11 - Chapter 20

33 Chapters

Chapter 11 Broken Brakes Haunts (Savanna POV)

“Savanna! Can you hear me?”Puno ng pagkabigla at takot ang boses na iyon, pero hindi ko agad makilala. Ang isip ko’y parang naglalaro sa ulap, paulit-ulit na bumabalik sa huling segundo bago bumagsak ang kotse sa bangin. Ang init ng hangin, ang amoy ng gasolina, ang tawa ni Diana...lahat iyon ay pinaghalong kabaliwan at panlilinlang ng alaala.Muli kong pinilit buksan ang mata. Ang liwanag mula sa flashing emergency lights sa labas ng kotse ay nakapasok sa bintana, at doon ko na-realize: ako’y nakasabit pa rin sa seatbelt, nanginginig, basa sa pawis at dugo na hindi ko alam kung sa sarili ko o sa paligid.“Savanna, kumapit ka!” ang boses ulit. Ito na yata si Martin. Hindi ko siya nakikita, pero ramdam ko ang presensya niya, parang anino na bumabalot sa bawat sulok ng bangin.“Diana…” napabulong ko, at agad na tumulo ang luha. Hindi ko maipaliwanag...buhay siya sa mga alaala, sa mga larawan sa utak ko, sa bawat hibla ng buhok niya na humahawak sa aking alaala. At hindi siya narito.“

Last Updated : 2025-12-24

Chapter 12 Survivor’s Guilt (Savanna's POV)

“You’re alive… but at what cost?”Bumukas ang aking mga mata sa dilim ng silid, nanginginig, parang bawat hibla ng katawan ko ay nagtatangkang itaboy ang alaala ng bangin. Ang boses na iyon...malamig, matulis, at hindi mapigil....ay nagmula sa Martin. At sa bawat pagbigkas niya, parang tinusok niya ang puso ko ng matulis na kutsilyo.Hindi ko sinasadyang mabuhay. Hindi ko sinasadyang makita ang liwanag ng mundo matapos mawala si Diana. At ngayon, bawat segundo ng pagkakaroon ko ay bumabalik sa akin...ang tingin niya, ang galit niya, ang halos makasakit na paghawak niya sa kaluluwa ko.“Savanna, gusto kong malaman mo… alam mo ba ang bigat ng utang mo?” ang boses niya, hindi tumataas ngunit nagbabalot sa akin ng isang init na hindi ko maintindihan...hindi lambing, hindi pagmamahal, kundi isang uri ng obsessive na pagmamay-ari.Naupo ako sa gilid ng kama, sinubukang kontrolin ang hininga. Ang katawan ko’y naninig, ang mga kamay ko’y nanginginig, at ang mga alaala ng bangin ay bumabalik..

Last Updated : 2025-12-24

Chapter 13 Shackled Minds (Savanna's POV)

“Do you think you can hide from me?”Ang boses niya...matindi, mabigat, at puno ng banta...ay dumurog sa katahimikan ng silid. Nakatayo siya sa harap ko, ang mga mata niya parang apoy na naglalagablab, ngunit may kasamang lamig na tumatagos sa balat ko, sa puso ko, sa kaluluwa ko.Lumuhod ako sa sahig, ang mga tuhod ko parang natunaw sa lamig. “Wala po akong tinatago,” bulong ko, kahit ramdam ko sa katawan ko ang bawat hibla ng kaba, bawat muscle ay nakikipaglaban sa takot.“Lies, Savanna. You think your silence saves you?” sabi niya, dahan-dahan siyang lumapit, bawat hakbang niya ay parang pagbagsak ng martilyo sa dibdib ko. “Every thought, every breath...you belong to me. And every heartbeat you waste feeling guilty is mine to punish.”Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin ang bigat ng salita niya. Ang guilt ko, ang trauma ng pagkawala ni Diana, ay nagiging dahilan para siya ay lalong maging mapanakit...isang psychological torment na walang katapusan.“Tama na po… hindi ko kaya

Last Updated : 2026-01-04

Chapter 14 Orphan No More (Savanna Rodriguez POV)

“Do you even remember where you came from?”Tumigil ako sa pag-aayos ng mga gamit sa maliit na silid sa West Wing. Ang boses niya...matindi, malamig, at puno ng galit...ay parang kidlat na tumama sa dibdib ko. Napanganga ako sa pagkagulat, hindi dahil sa tanong, kundi dahil sa bigat ng bawat salita niya, sa pangungutya niya sa pinagmulan ko.Ang mga kamay ko ay nanatiling nakabitin sa ere, may hawak na lumang kahon ng mga gamit na hindi ko man lang alam kung alin ang dapat itira at alin ang dapat itapon. Parang simbolo ng buong buhay ko...mga alaala na hindi ko sigurado kung akin ba talaga, o hiniram ko lang sa mga taong minsang tumanggap sa akin… at kalauna’y itinaboy.“Hindi ko po… hindi ko po naaalala…” pabulong kong sagot, halos hindi marinig, at ramdam ko ang buong katawan ko na nanginginig sa takot.Hindi lang dahil naroon siya. Hindi lang dahil sa lakas ng presensya niya. Kundi dahil ang tanong niya ay humukay sa isang bahagi ng pagkatao kong matagal ko nang ibinaon....isan

Last Updated : 2026-01-05

Chapter 15 Inherited Silence (Savanna 's POV)

“Sit.”Isang salita lang, pero bumagsak iyon sa akin na parang kadena. Umupo ako sa silyang itinuro niya...hindi dahil gusto ko, kundi dahil natutunan ko na ang hindi pagsunod ay may katumbas na mas masakit kaysa sa kayang ipangako ng salita.“Straight,” dagdag niya, malamig ang tono, parang nagtatama ng larawan sa pader.Inayos ko ang likod ko. Nanginginig ang mga daliri ko sa tuhod ko. Pinagmasdan niya ako, hindi nagmamadali, parang may binibilang sa hangin.“Good,” sabi niya sa wakas. “Lesson one.”Humigpit ang dibdib ko. “Anong...”“Ah,” putol niya. “You don’t ask questions today.”Tahimik akong tumango.Tumayo siya at naglakad palayo, marahan. Narinig ko ang pag-click ng isang switch. Biglang nagbago ang ilaw...mas maliwanag, mas maputi, mas totoo. Walang pagtataguan.“Lesson one,” ulit niya, mas malapit na ang boses ngayon. “Memory.”“Hindi ko po...”“Memory,” diin niya, at saka inilapag sa mesa ang isang folder. Makapal. Mabigat. Parang kaba. “Your life, Savanna. Before me.”

Last Updated : 2026-01-13

Chapter 16 The Day She Was Taken (Savanna’s POV)

“‘Sumama ka muna sa’kin.’”“Sandali lang,” sagot ko, nanginginig ang boses ko kahit pilit kong pinapatatag. “Hindi ko...hindi ko pa kilala...”“Savanna,” putol niya, mahinahon pero may bigat. “Kung hindi ka sasama ngayon, wala ka nang babalikan.”Napatigil ako. Ang hangin sa eskinita ay amoy kalawang at ulan. May nagkakandadong gate sa likod ko, may sirang poste sa harap. Gabi. Walang ilaw. Walang ingay. Parang buong mundo...nagdesisyon nang huwag akong pansinin.Ako ang unang nagsalita. At doon nagsimula ang araw na kinuha ang lahat sa’kin.“Bakit ka nandito?” tanong ko, pilit kong itinatago ang takot sa pagitan ng mga ngipin ko.Ngumiti siya...hindi yung ngiting may saya, kundi yung alam mong sanay magdesisyon para sa iba. “Dahil may utang ang mundo sa’yo. At balak kong singilin.”Hindi ko pa alam ang pangalan niya noon. Hindi ko pa alam ang bigat ng mga mata niyang parang sinusukat ako...hindi bilang tao, kundi bilang posibilidad.“Ayaw ko,” ulit ko, mas mahina. “Kaya ko pa.”“T

Last Updated : 2026-01-13

Chapter 17 Taken Alive (Savanna’s POV)

“You don’t have to thank me,” sabi niya nang mahina.“I didn’t ask to be saved,” sagot ko, halos pabulong, pero malinaw ang bawat pantig.Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya nagalit. Mas masahol doon...tumango lang si Martin Del Rivas na para bang inaasahan na niya ang sagot ko.“You’re still in shock,” sabi niya, banayad ang tono, parang doktor na nagbibigay-diagnosis. “Normal lang ‘yan.”Normal.Lahat na lang normal sa mundo niya.Nasa loob na ako ng sasakyan niya...malinis, malamig, tahimik. Ang labas, parang safety. Ang loob, parang kaba na may aircon. Hawak ko ang bag na hindi ko alam kung akin pa ba o ebidensya na lang ng buhay na iniwan ko. Umuusad ang sasakyan, pero pakiramdam ko ako ang inuurong...palayo sa kahit anong pamilyar, palayo sa kahit anong pwedeng balikan.“Saan po tayo pupunta?” tanong ko.Saglit siyang tumingin sa rearview mirror. Hindi sa akin...sa mga mata ko.“Home,” sagot niya.Ang bigat ng sal

Last Updated : 2026-01-14

Chapter 18 The First Lock (Savanna’s POV)

“Close the door.”Hindi ko alam kung bakit, pero ang utos na iyon ay parang kutsilyo na bumagsak sa puso ko...hindi dumugo, pero ramdam ko ang paghiwa. Parang may humigpit sa dibdib ko, isang kamay na hindi ko nakikita pero malinaw ang presensya.“Sir…?” wika ko nang may pangamba, humihinga ng mabigat, habang tinitingnan ang pinto ng mansion na unti-unting nagsasara sa likod ko.Hindi ko inaasahan ang ganito sa unang gabi ko rito. Sa isip ko, ang mansion ay tahanan...isang lugar na may mga dingding na magbibigay-proteksyon, hindi bilangguan. Ang ideya na ligtas ako ay napalitan ng lamig ng takot, isang malamig na damdamin na dahan-dahang sumasakop sa bawat ugat ng katawan ko. Ang pinto...isang simpleng pinto lang sa iba...ay naging simbolo ng pagkawala ng kalayaan ko. Sa bawat pulgada ng pagsara nito, may parte sa akin na napuputol, parang hibla na hinahatak palayo.“Ano po ibig sabihin niyo, sir?” tanong ko, halos pabulong, takot na baka masaktan ako sa sagot. Ramdam ko ang pagka

Last Updated : 2026-01-20

Chapter 19 Senate by Day (Savanna’s POV)

“You have to stay focused.”Ang boses niya ay mababa, may bigat...isang utos na parang humihigop sa hangin at bumabalot sa utak ko. Sa loob ng Senate chamber, habang nakatayo siya sa podium at pinapakinggan ng bansa, ramdam ko ang lahat ng inaasahan, lahat ng responsibilidad, at lahat ng lihim na hindi niya kayang ipakita sa publiko.Martin Del Rivas...ang taong buong mundo ay nakatingin bilang lider, bilang simbolo ng kapangyarihan, bilang perpektong presidente. Sa mata ng marami, siya ay disiplina, karisma, at tiwala. Ngunit sa likod ng ilaw, sa bawat biro o ngiti na pinipilit niyang ipakita sa mga senador, may malamig at mapang-api na mundo siyang hindi ipinapakita sa iba.At ako, nakatayo sa gilid ng gallery, alam ko ang lihim na iyon. Alam ko ang paraan niya sa West Wing...ang ritwal ng kontrol, ng parusa, ng pagmamay-ari sa akin. Ngayon, habang nakatingin siya sa mga mata ng kanyang mga katrabaho at mamamayan, pinipilit niyang itago iyon. Pero ramdam ko...ramdam niya rin na

Last Updated : 2026-01-20

Chapter 20 First Flight (Savanna POV

“Martin, pakawalan mo ako!”Bulong ko iyon, ngunit hindi ito nakatulong. Sa halip, naramdaman ko lang ang matinding pagtulak sa dibdib ko habang hawak niya ang aking braso nang sobrang higpit, parang bakal. Ang aking mga mata ay naglalaro sa dilim ng silid, sinusubukang maghanap ng kahit anong paraan palabas, kahit gaano man kaliit ang pagkakataon. Ngunit alam kong kahit saan ako tumingin, siya’y naroroon—isang anino ng pagkontrol, kasabay ng malamig na halimuyak ng kapangyarihan na walang sinuman ang makakalaban.Sinubukan kong huminga nang dahan-dahan, iniayos ang aking buhok, at iniisip ang plano ko. Kung may paraan upang makatakas, ito na ang pagkakataon ko. Matagal na akong nagtatago ng desperasyon sa likod ng aking pagkatao, ngunit ngayon, hindi na ito sapat. Ang aking puso ay tumitibok ng mabilis, bawat tibok ay may kasamang galit at takot, ngunit higit sa lahat—pag-asa.Lumapit ako sa pinto nang dahan-dahan, tinitiyak na hindi niya mapapansin ang bawat galaw ko.

Last Updated : 2026-01-21

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP