"Mamatay muna ako bago mo muling marinig ang aking pagmamakaawa sa isang taong duwag na tulad mo, Martin," ang huling salita ni Savanna na paulit-ulit na umalingawngaw sa utak ko habang pabalik ako sa silid na ito."Tumingin ka sa akin, Savanna... harapin mo ako at sabihin mo sa mukha ko kung seryoso ka talaga sa mga sinasabi mo!"Galit kong itinulak ang mabigat na pinto ng kwarto niya, pero ang bagsik sa boses ko ay agad na natunaw nang bumungad sa akin ang kaniyang pigura. Nakaupo siya sa gilid ng kama, ang kaniyang likod ay nananatiling tuwid, pero ang kaniyang mukha ay nakabaling sa kawalan na tila wala siyang naririnig. Lumapit ako nang mabilis, ang aking sapatos ay lumikha ng mabibigat na tunog sa sahig, pilit na kumukuha ng atensyon mula sa kaniya. Pero hindi man lang siya lumingon, hindi man lang gumalaw ang kaniyang balikat, at ang kaniyang buong presensya ay parang isang rebulto na walang pakialam sa mundo."Bakit hindi mo ako sagutin, Savanna... napapagod ka na ba na makipa
Read more