All Chapters of กลับมาครั้งนี้ข้าขอเปลี่ยนชะตาเพื่อทวงแค้น: Chapter 41 - Chapter 50

ความทรงจำที่สวยงาม 1.1เด็กหญิงมองไปที่จานขนมที่อยู่ตรงหน้า เขาแล้วกล่าวขึ้นมา “หม่อมฉันขอรับขนมจานนั้นได้หรือไม่เพคะ มันดูน่าอร่อยมากเลย” แววตาของนางเปล่งประกายเมื่อมองขนมตรงหน้าฉู่ตงฟางมองตามไปที่ขนมแล้วหัวเราะเล็กน้อย“ฮ่าๆ เจ้าต้องการเพียงแค่นี้หรือ ก็ได้ ถือว่าข้าให้รางวัลเจ้าในฐานะผู้ชนะด้วยขนมจานนี้แล้วกัน” เขากล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มและยกจานขนมให้กับนางอย่างไม่รีรอ“ขอบพระทัยท่านอ๋องเพคะ” นางลุกขึ้นย่อกายขอบพระทัยตามธรรมเนียม แล้วนั่งลงรับจานขนมมาอย่างมีความสุข พร้อมกับกัดกินมันด้วยท่าทางเอร็ดอร่อยทั้งสองนั่งเดินหมากกันอยู่นาน แต่ก็ยังไม่รู้ชื่อเสียงเรียงนามของฝ่ายตรงข้ามเลย ฉู่ตงฟางจึงตัดสินใจถามออกไป“ว่าแต่เจ้ามีชื่อแซ่ว่าอะไรหรือ”“หม่อมฉันชื่อหลินซูหนานเพคะ บิดาของหม่อมฉันคือราชครูหลินเจิ้งหาน ท่านอ๋องรู้จักท่านพ่อของหม่อมฉันหรือไม่เพคะ” หลินซูหนานตอบด้วยเสียงที่สดใส พร้อมกับถามคนตรงหน้าว่ารู้จักบิดาของนางหรือไม่ ดูนางจะภาคภูมิใจในตัวบิดาเป็นอย่างมาก“รู้จักสิ ข้านี่แหละศิษย์เอกของพ่อเจ้า” ฉู่ตงฟางตอบกลับไปด้วยความภาคภูมิใจเช่นกันความทรงจำในวันนั้นยังคงอยู่ในใจของเขาเสม

ข้อเสนออันเจ็บปวด1.1เมื่อได้ยินคำถามกลับมาจากการเสนอความคิดของตนเอง ก็ทำให้ฉู่ตงฟางนิ่งไปครู่หนึ่งในขณะที่กำลังคิดถึงความเป็นไปได้ว่าใครที่จะเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเด็กหญิงที่เคยได้เดินหมากด้วยเมื่อนานมาแล้ว นางมีความเฉลียวฉลาดเป็นอย่างยิ่ง ขณะนั้นแม้ยังเป็นเด็กนางยังฉายแววงดงาม เมื่อเติบใหญ่ก็คงจะเป็นหญิงงามอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วอย่างนี้มีหรือองค์รัชทายาทจะไม่พึงใจในตัวนาง“หากจะมีผู้ใดสักคนที่จะเข้าใกล้องค์รัชทายาทและสามารถทำให้เขาเชื่อได้ ก็น่าจะเป็นสตรีพ่ะย่ะค่ะ” เขากล่าวขึ้นมาอย่างรู้จักองค์รัชทายาทเป็นอย่างดี“แล้วสตรีนางใดเล่าที่เหมาะสม” ฮ่องเต้ยังคงตรัสถามพร้อมกับมีสีหน้าสนพระทัยขึ้นมา“หลินซูหนานพ่ะย่ะค่ะ นางเป็นบุตรสาวของท่านราชครูหลินเจิ้งหาน” ฉู่ตงฟางตอบออกมาอย่างไม่ลังเลฮ่องเต้พยักหน้ารับรู้ พระองค์เจอพบกับหลินซูหนานและรู้จักนางดีพอสมควร เพราะพระองค์สนิทกับราชครูหลินบิดาของนาง ดังนั้นจึงเห็นด้วยในทันที“หากเป็นบุตรสาวของราชครูหลิน เราก็เห็นดีด้วย ถ้าได้นางมาเป็นชายาเอกขององค์รัชทายาทก็คงจะดี ดูท่าหลินซูหนานก็เป็นสตรีที่ฉลาดเฉลียวและมีจิตใจดี

หาทางใกล้ชิด 1.1เมื่อกลับมาถึงจวนสกุลหลิน หลินซูหนานก็ไม่สามารถละจากความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัวได้เลย“การกำจัดองค์รัชทายาทให้พ้นจากตำแหน่งนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด แต่เพื่อปกป้องสกุลหลินและทำให้ข้าหลุดพ้นจากเขา ข้าจำเป็นต้องหาทางกำจัดภัยที่คืบคลานเข้ามาโดยเร็ว จะรอชักช้าคงไม่ทันการเสียแล้วสิ” หญิงสาวเดินไปเดินมาในห้องนอนเพียงลำพัง พร้อมกับพึมพำกับตนเองเบา ๆเวลานี้ทำให้หญิงสาวคิดถึงบุคคลสองคน ที่นางอาจจะให้มาเป็นคนช่วยให้นางกำจัดองค์รัชทายาทได้คนแรกคือท่านอ๋องฉู่ตงฟาง และคนที่สองคือองค์ชายหกโจวต้าเฟย!!ท่านอ๋องเป็นคนที่นางพอจะหาเหตุผลเข้าใกล้เขาได้บ้าง เนื่องจากเคยรู้จักกันตั้งแต่ยังสมัยยังเป็นเด็ก ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับท่านอ๋องนั้นจะบอกว่าคุ้นเคยก็ไม่ใช่ จะว่าห่างเหินก็ไม่เชิง เพราะเขาเองก็นับถือบิดาของนางเป็นอาจารย์ อีกทั้งยังเป็นคนที่ฝ่าบาทเอ็นดูและไว้วางใจอย่างมาก“ถ้าหากว่าข้าสามารถช่วยเหลือท่านอ๋องให้ผ่านพ้นอุปสรรคในเรื่องนั้นได้ และทำให้เขารู้ได้ว่าคนที่จ้องจะทำลายเขาคือใคร นั่นหมายความว่าข้าอาจจะสามารถยืมมือท่านอ๋อง ผู้นี้เพื่อกำจัดองค์รัชทายาทได้สินะ ส่วนองค์ชายหกนั้น

แผนลอบสังหาร 1.1เซียงลี่เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับตอบออกไปอย่างมั่นใจ“ข้าเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะคุณหนู มีธูป เทียน ดอกไม้ และของอื่น ๆ ครบถ้วน”“ดีมากเซียงลี่ เจ้าจัดการได้ดี”เมื่อเห็นว่ามีสิ่งของครบถ้วนตามที่สาวใช้บอกมา หญิงสาวจึงเอ่ยชมด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“คุณหนู อยากได้อะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่เจ้าคะ พวกเรายังพอมีเวลาอยู่อีกเล็กน้อย ข้าจะได้ไปเตรียมมาให้” สาวใช้คนสนิทยิ้มรับคำชมและถามทวนออกไปอีกครั้งอย่างใส่ใจ“ไม่มีอะไรแล้วล่ะ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว เจ้าไปบอกให้พวกบ่าวรับใช้เตรียมรถม้าเถอะ อีกสักครู่ข้าจะตามออกไป”เมื่อรู้ว่าของทุกอย่างถูกจัดเตรียมครบถ้วนแล้ว นางจึงไม่ต้องการอะไรอีก จึงสั่งให้สาวใช้ออกไปเตรียมรถม้าก่อน“เจ้าค่ะ” เซียงลี่รับคำ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทำตามคำสั่ง เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้เซียงลี่บอกให้บ่าวรับใช้จัดเตรียมรถม้าและนำสิ่งของต่าง ๆ ขึ้นรถอย่างระมัดระวังแล้วยืนรอนายสาวอย่างตั้งใจส่วนหลินซูหนานก็ตรวจสอบตัวเองในกระจกเป็นครั้งสุดท้าย เนื่องจากนางต้องดูเรียบร้อยสมกับไปไหว้พระที่วัด โดยที่จะต้องไม่ให้โดดเด่นเกินไป ทั้งนี้ก็เพื่อไม่ให้ฉู่อ๋องผิดสังเกต

แสร้งบาดเจ็บ 1.1เซียงลี่เห็นท่าทางของคุณหนูดูร้อนรนผิดปกติ อีกทั้งใบหน้ายังดูซีดขาว จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “คุณหนูเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ เหตุใดสีหน้าของท่านจึงดูซีดเซียวเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ”เรื่องนี้จำเป็นต้องเก็บไว้เป็นความลับ เพราะกลัวว่าหากคนขององค์รัชทายาทได้ยินเข้า จะทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายไปกว่านี้ นางจึงตอบเพียงแค่สั้น ๆ ว่า “ไม่มีเรื่องอะไร ข้าแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวน่ะ”เซียงลี่ทำหน้ากังวลแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม นั่นเพราะรู้ว่าหากคุณหนูไม่อยากบอกก็คงมีเหตุผลของนาง“ว่าแต่เจ้าอยู่ตรงนี้ เห็นเขาคนนั้นมาถึงแล้วหรือไม่” หลินซูหนานกระซิบถามเบา ๆ“เห็นเจ้าค่ะ เมื่อครู่ท่านผู้นั้นเดินไปทางนั้น” เซียงลี่ตอบกลับมาเบา ๆ เช่นนั้น หลินซูหนานได้รู้เช่นนั้นก็เดินไปทางที่สาวใช้ส่งสายตาบอกและมองหาฉู่ตงฟางอย่างเร่งรีบ สายตาของนางกวาดไปทั่วบริเวณวัด จนกระทั่งเห็นเขากำลังเดินมาทางที่นางยืนอยู่ ดังนั้นนางต้องรีบตัดสินใจแล้วนางแสร้งทำเป็นรีบร้อนและทำทีเป็นเดินชนเขาอย่างจงใจ ทำให้ร่างของนางกระแทกเข้ากับร่างสูงใหญ่และตกอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มอย่างพอเหมาะพอดีแม้จะไม่มีคำเอ่ยใดออกม