บททั้งหมดของ เด็กเกียร์ NC 18+: บทที่ 81 - บทที่ 90

“ไม่ชอบเต้น ถ้าเราอยากเต้น ก็ไปได้”“เราไม่อยากเต้น ขอตัวไปห้องน้ำแป๊บ” มื้อนี้ฉันเป็นเจ้ามือ กะว่าพอถึงเที่ยงคืนจะบอกลาพวกพี่ ๆ จ่ายตังค์มื้อนี้ให้ แล้วปล่อยให้พวกเขาสนุกกันต่อพูดจบฉันก็ปลีกตัวออกมา แต่ว่าห้องน้ำในช่วงเวลานี้คนเยอะมาก ฉันเลยเปลี่ยนไปอีกด้าน ซึ่งเป็นมุมสูบบุหรี่ ใช่แล้วล่ะ จะมีบางช่วงเวลาที่ฉันอยากสูบพวกมันทันทีที่มวนบุหรี่ถูกส่งเข้าปาก ใครคนหนึ่งก็ยื่นมือที่มีไฟแช็กมาจุดให้“ขอบคุณค่ะ”เจ้าของมือนั้นเป็นหนุ่มหน้าตาดี มองจากหน้าตา น่าจะอายุใกล้เคียงกัน เขายิ้มจนตาหยี พาร่างกายที่สูงพอ ๆ กับฉันมายืนใกล้ ก่อนจะจุดบุหรี่ของเขาสูบบ้าง“พี่นทีครับ บริหารปีสาม”“อ้อ ค่ะ” ผับนี้เป็นแหล่งเที่ยวยอดนิยมของนักศึกษามหา’ลัยเอจริง ๆ“มีใครบอกไหม คืนนี้นาเนียร์สวยโดดเด่นมากที่สุดในผับเลยนะครับ”ฉันไม่ได้แปลกใจที่เขารู้จักชื่อฉัน คนค่อนมหา’ลัยล่ะมั้งที่รู้จักฉัน บางคนรู้ดีกว่าฉันรู้จักตัวเองอีก“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ เราไม่รู้เลย”“แบบนั้นจริง ๆ พี่นี่ละสายตาจากนาเนียร์แทบไม่ได้เลย แล้วนี่จะกลับกี่โมงครับ สนใจไปดื่มต่อกันไหม”สัญญาณสายตาที่อีกฝ่ายส่งมาบอกถึงความต้องการ ฉันปล่อยให้ควันสี

ที่ผมสนใจคือความเป็นเธอ ตอนแข่งรถ เธอบ้าบิ่นได้สุดดี ตอนทำตัวขี้อ่อยปากดีก็ทำได้น่ารักดีตอนแรกที่ไม่ได้เข้าไปข้องแวะไม่ใช่เพราะคิดว่าเธอเป็นเด็กไอ้ศิลป์ เพียงแต่บางเรื่อง มันมีจังหวะของมัน ความรีบร้อนไม่ใช่จะเป็นผลดีเสมอไป ตอนนี้ผมคิดว่าจังหวะของผมมาถึงแล้ว “ถ้าจะร้ายไม่เบานะ” สองเปรยยิ้ม ๆผมเลยหัวเราะในลำคอเบา ๆ“ร้ายก็ดี”“...”“กูชอบผู้หญิงสู้มือ”End Talk.โรงอาหารคหกรรม“เห็นใกล้ ๆ หล่อมากเลยเธอ”“นั่นดิ หล่อทั้งกลุ่มเลย อ๊าย... ไมวันนี้หนุ่มหล่อมากินข้าวที่นี่ได้”“อยากให้มาทุกวันเลย ไปเรา รีบไปหาที่นั่ง เผื่อจะได้ที่นั่งใกล้พวกเค้า”การสะกิดกันไปมา ท่าทางกระดี๊กระด๊าของกลุ่มสาว ๆ ที่เดินผ่านโต๊ะไปทำให้ฉันนิ่วหน้าแปลกใจ รู้สึกว่าโรงอาหารในวันนี้ดูจะมีเรื่องครึกครื้น“มีอะไรกัน”“นั่นดิ ปกติคณะเล็ก ๆ แทบไม่มีเรื่องอะไรให้ตื่นเต้น เมื่อกี้ได้ยินหนุ่มหล่อ หนุ่มที่ไหนวะ คณะเรามีคนหล่อด้วยเหรอ”คณะนี้ไม่ใช่จะมีแค่ผู้หญิง ผู้ชายก็มาเรียนไม่น้อย เนื่องด้วยอาชีพเชฟทุกวันนี้ได้รับความนิยมกว้างขวาง และที่หน้าตาดีก็มี แค่ไม่หล่อในนิยามของชมพูแค่นั้นเองชมพูชะเง้อชะแง้คอยืดคอยาวมองไปรอบโ

“พวกมึงลืมกูไปแล้ว”“มึงจะเอาเหรอวะไอ้กาย มึงไม่รู้เหรอพวกกูเป็นใคร อย่างมึงกูไม่เคยเห็นลงแข่งสักครั้ง”“มีดีแค่คอยเช็ดรถเปลี่ยนล้อให้เพื่อน ยังจะอยากโชว์พาวฯ”“สัสเอ๊ย”“นั่นดิ ตายขึ้นมาพวกกูไม่รับผิดชอบนะเว้ย ขับรถเป็นเปล่าเฮอะ”ฮ่า ๆท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะหยันของพวกตัวน่ารังเกียจ ฉันแหงนหน้ามองคนหน้าคมที่กำลังออกหน้าเพื่อตัวเอง ใจอุ่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน กระตุกชายเสื้อเขายิก ๆ ฉันเองก็ยังไม่เคยเห็นพี่เขาลงสนามสักครั้ง“เป็นไม่เป็น เดี๋ยวพวกมึงก็รู้”“พี่...”ฉันอยากบอกเขาว่าไม่เป็นไร ฉันอยากลงวัดกับพวกมันสักตั้งเหมือนกัน ไม่เชื่อหรอกว่าจะเอาชนะพวกทรามนี่ไม่ได้“ห่วงตัวเองเถอะ เธอไม่รู้หรือไง เรื่องบางเรื่องมันไม่ใช่แค่การเอาชนะกับความสะใจ”“แต่...”“มีอะไรนาเนียร์ เกิดอะไรขึ้น”ก่อนฉันจะทันได้ห้ามปรามเขา ชมพูกับขนมก็วิ่งเข้ามาหา ตามมาด้วยพี่ศิลป์กับพี่ธีม“เกิดไรขึ้น” พี่ศิลป์ถามซ้ำ“รอบต่อไป พวกมึงเจอกู” พี่กายบอกกับพวกนั้นเสียงราบเรียบและเป็นคนดึงฉันออกจากกลางวงล้อม นั่นทำให้เพื่อนฉันกับเพื่อนเขาต้องเดินตามมาถามรายละเอียด พอทุกคนรู้เรื่องเท่านั้น ฉันต้องคอยดึงเพื่อนไว้ ชมพูทำท่

ฉันจ้องหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้า เขาเป็นคนที่สาว ๆ ทั้งมหา’ลัยใฝ่ฝันอยากขึ้นเตียงด้วย แต่เพราะบุคลิกท่าทางหยิ่งยโสเย็นชาทำให้สาวทั้งหลายไม่กล้าเข้าใกล้ เคยได้ยินว่ามีคนกล้า พ่อเจ้าประคุณไม่เอาด้วยหล่อเลือกได้งั้นล่ะมั้ง หรือเขาจะแอนตี้ผู้หญิงแล้วผีห่าซาตานตนไหนดลจิตดลใจให้เขามาวอแวฉัน“แล้วทำไมคิดว่าเราจะวันไนต์ ฯ กับพี่”ถามเขาด้วยสีหน้าแววตาที่ปั้นแต่งจริตเปี่ยมล้น ฉันใจกล้าหน้ามึนยื่นมือไปไล้แผงอกกว้าง แค่แตะยังรับรู้ได้ถึงความแน่นตึงของกล้ามเนื้อ จากรูปลักษณ์ภายนอกที่ได้เห็นมาหลายครั้ง พูดได้เลยว่า ภายใต้ร่มผ้านั้นคงสวยงามด้วยลอนกล้ามเนื้อซิกซ์แพ็กอย่างแน่นอน“หรือเพราะกิตติศัพท์ของเราที่พี่ได้ยินมางั้นเหรอ”ถามกลั้วหัวเราะ คนครึ่งค่อนมหาลัย หรือบางทีอาจจะทั้งมหาลัยนี้และมหา’ลัยใกล้เคียงต่างรู้กันดีว่าฉันแรงและร้ายแค่ไหน บางคนว่าฉันร่าน ง่ายและไร้ยางอาย“ฉันไม่วันไนต์ฯ กับใคร”คำพูดเขาทำให้ฉันต้องนิ่วหน้า กำลังจะอ้าปากถาม ตาคมที่หลุบมองมือฉันตวัดขึ้นมาสบตา พี่กายจ้องนิ่งมาก ฉันเป็นฝ่ายร้อนรนจนแทบคุมอาการไม่ไหวเมื่อกี้เขายังยอมรับหน้าตาเฉยว่าอยากนอนกับฉัน แต่ไอ้ไม่วันไนต์ฯ มันคืออ

สัมผัสของเขามันล่อลวงขณะเดียวกันทำให้ฉันสะบัดร้อนสะบัดหนาว เกิดมายังไม่เคยถูกใครล่วงล้ำร่างกายขนาดนี้มาก่อน รู้สึกวูบวาบทุกที่ที่มือและปากของพี่กายแตะต้องยิ่งตามองไม่เห็น ภาพในจินตนาการยิ่งเข้มข้น นึกถึงว่าตอนนี้เขามองฉันด้วยสายตาแบบไหน เขากำลังจะทำอะไรต่อไป ในอกก็ยิ่งหวามไหวแต่ฉันไม่อยากให้เขารู้ว่ากำลังทรมานกับความบาดวาบหวาม“อยากครางจะแย่ละ” ถ้อยท้าทายจึงดังออกไป “ไม่คิดว่าพี่จะเป็นคนใจเย็นแบบนี้”ฉันไต่มือขึ้นไปตามต้นแขนกำยำ โอบคล้องลำคอหนา ผงกหน้าขึ้นกระทั่งปากชนปาก จึงยื่นลิ้นออกมาเลียลากริมฝีปากได้รูปน่าจูบ ได้ยินเสียงเขาหัวเราะแผ่วเบา ยื่นลิ้นออกมาแตะเลียลิ้นกัน“คิดว่าเธออาจจะอยากค่อยเป็นค่อยไป แต่ถ้าไม่ใช่...”สุ้มเสียงลากแล้วขาดหายไปของเขา ทำให้ฉันลุ้น ไม่กี่วินาทีก็เกือบหลุดอุทานเมื่อเขาผละห่าง ชายเสื้อเอวลอยของฉันถูกตลบรั้ง รูดออกไป เปิดเปลือยเรือนกายที่มีเพียงซิลิโคนสีเนื้อปกปิดยอดอก แต่แค่ไม่กี่วินาทีเช่นกันที่มันถูกดึงออกง่ายดาย ทำฉันขนอ่อนลุกชัน ปลายยอดเต้าดีดดันจนรู้สึก“เธอสวย”ปากอุ่นอ้าวก็แนบเข้าคาบงับ ดูดขย้ำยอดเต้าสลับกันทั้งสองข้าง ทำให้มันเปียกชื้น หดตัวแข็งเ