Todos los capítulos de พิษรักร้ายหมอมาเฟีย: Capítulo 31 - Capítulo 40

กรี๊ดดด...เสียงร้องของคนตัวเล็กดังขึ้นเมื่อถูกความใหญ่โตเข้าเล่นงานอย่างรุนแรง แต่ทว่านอกจากความเจ็บที่ด้านล่างมิลินเองก็เหมือนนึกอะไรได้บางอย่าง"ทะ ทำไมพี่ไม่ใส่ถุง" เกิดพลาดท้องขึ้นมาอีก ซวยหมาแน่ ๆ ไอ้ลินเอ๊ย แต่มาเฟียหนุ่มกลับทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว จับบั้นท้ายสวยเอาไว้จนแน่น จากนั้นก็กระแทกเข้าไปด้านในอย่างไม่หยุดหย่อน"อ๊ะ พี่คิม เบา ๆ" มือเล็กดันหน้าท้องไปด้านหลัง แต่ทว่ามาเฟียหนุ่มกลับจับมือเธอไขว้หลังแล้วดันเธอแนบชิดติดกับกระจกห้องน้ำที่เย็นเฉียบ"ผัวเก่าไม่เอาหรือไง" มันถึงได้แน่นแบบนั้น ใบหน้าคมขยับเข้าใกล้คนตัวเล็กที่ใบหน้าสวยแนบติดกับอยู่กับกระจก จมูกโด่งคลอเคลียอยู่ที่ตรงพวงแก้มสวยอย่างหลงใหลกลิ่นหอมนี้ที่ไม่เคยหายไปจากความรู้สึก นานแค่ไหนที่เขาไม่ได้เจอเธอ มือหนากอดคนตัวเล็กก่อนจะออกแรงขย้ำเต้าสวยทั้งสองข้างอย่างเอาแต่ใจในขณะที่เอวสอบเองทำงานอย่างหนักหน่วง ช่องทางรักอันแสนคับแคบก็บีบรัดตัวตนของเขาจนแน่น พร้อมกับใบหน้าคมที่ขบกัดที่ซอกคอเล็กอย่างรู้สึกมันเขี้ยว"อ๊ะ อย่ากัด" มิลินขยับตัวดิ้นหนีเล็กน้อยแต่ทว่าใบหน้าคมก

"อื้อ" ลิ้นร้อนที่สอดเข้าไปในโพรงปากนุ่มของคนตัวเล็กกวาดต้อนความหวานอย่างตะกละตะกลาม แม้มิลินจะใช้มือดันที่ไหล่แกร่งของเขา แต่ทว่าเขากลับไม่สนใจ ยังคงบดจูบเธออยู่อย่างนั้นไม่ล่ะไปไหน"อื้อ" มิลินขยับดิ้นหนี เธอไม่อยากให้ทุกอย่างเลยเถิดไปไกล "พี่อย่าทำแบบนี้" มิลินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ ไม่ใช่ว่ากลัวเขา แต่ทว่ากลัวจะเผลอไผลไปกับเขาอีกจะยิ่งไปกันใหญ่"ลินขอให้พี่เลิกกับลิน พี่ก็ให้ พี่ขอแค่นี้ ลินให้พี่ไม่ได้เหรอ" มิลินมองดูเขานิ่ง ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกแล้วจริง ๆ รู้สึกเพียงแค่คนตัวโตที่นอนทาบบนเรือนร่างของเธอ เขาลูบไล้ไปทุกส่วนของร่างกาย แม้จะไม่ยินดี แต่ร่างกายกลับไม่ปฏิเสธสัมผัสจากเขาเลยแม้แต่น้อย ลมหายใจร้อนกระทบที่แก้มนวลของเธอเบา ๆ ก่อนที่ปลายจมูกโด่งจะกดลงบนแก้มของเธอซ้ำ ๆ ด้วยความรักที่เขามีสองมือของเขาเลื่อนไปสอดประสานเข้ากับมือเล็ก ก่อนที่ใบหน้าอันหล่อเหลาจะเลื่อนมามองดูคนที่นอนกะพริบตาอยู่ใต้ร่างของเขาไม่รู้ว่าหลังจากวันนี้ไปชีวิตของเขาจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่เขาก็คงต้องยอมรับความจริงทั้งหมดนี้ให้ได้ ว่าต่อไปนี้

 เสียงของมะปรางเรียกเธอด้วยความโกรธจัด ทั้งสองเคยเป็นเพื่อนกันก็จริง แต่ทว่านั่นก็ผ่านมานานมากแล้ว อีกอย่างจะเรียกเพื่อนก็คงไม่ถูก ต้องบอกว่าแค่เคยเรียนมาด้วยกัน "ร้อนเหรอ เข้าไปนั่งตากแอร์ก่อนไหม เพื่อจิตใจจะได้สกปรกมากกว่าเดิม" ทอมอมยิ้มที่เห็นว่ายัยตัวแสบของเขาเริ่มฟาดงวงฟาดงาแล้ว พึ่งจะรู้ว่ามิลินมีมุมที่ด่าคนเก่งแบบนี้ด้วย ทุกทีอย่างกับกระต่ายน้อยนุ่มนิ่มรอโดนฟัดเสียมากกว่า "อย่าหวังว่ามึงจะมีความสุข" "ไปเถอะทอม ผีบ้าแถวนี้มันเยอะ" มิลินที่ไม่อยากให้ลูกชายรอนานจึงเลี่ยงที่จะไม่มีเรื่องราวกับมะปรางต่อ เมื่อก่อนเธอพยายามหลีกหนีเพราะไม่อยากจะมีเรื่อง แต่ถ้ามะปรางยังไม่เลิกราวี เธอก็จะไม่อยู่เฉยแล้วเช่นกัน และเมื่อทั้งเขาและทอมเดินมาถึงโต๊ะอาหารก็เจอเข้ากับลูกชายที่มองดูเธออย่างนึกสงสัย "มามี้หายไปไหนมาครับ แม็กซ์หิวแย้ว" มิลินยิ้มก่อนจะรีบนั่งลงข้าง ๆ ลูกชายของตัวเองทันที "มามี้ไปทำธุระมาครับ ไหนคนเก่งส

แกร๊กเสียงประตูห้องนอนหรูถูกเปิดออก พร้อมกับดวงตาคมที่มองเห็นว่าในห้องมืดสนิท คามิลเดินเข้ามาในห้องก่อนจะสะดุดกับอะไรบางอย่างจนเกิดเสียงดัง 'แกร๊ง!'คามิลอาศัยความเคยชินในการมาหาเพื่อน เขาพยายามค่อย ๆ เดินไปที่ประตูหน้าต่าง ก่อนจะดึงผ้าม่านที่หนาทึบออกจนแสงสว่างจากด้านนอกส่องเข้ามาถึงด้านในแต่สภาพเพื่อนที่เขาเห็นตอนนี้แทบจะเหมือนศพ "ไอ้คิม!" เขาขยับตัวเดินข้ามขวดเหล้าที่วางเรี่ยราด เข้าไปพยุงตัวของเพื่อนขึ้น ไม่คิดว่ามันจะเป็นมากขนาดนี้ที่จริงก็ทำใจไว้แล้วว่าต้องเจอแบบนี้ ตั้งหนึ่งเดือนเขายังแอบกลัวว่าเพื่อนจะเป็นอะไรมาก โชคดีที่ธันวายังมาแอบดูอยู่ทุกวัน"มึงเป็นอะไรเนี่ย คิม" เขาเอ่ยเรียกเพื่อนเบา ๆ แต่ทว่าตอนนี้คิมหันต์กลับนิ่งไม่มีสติ ข้าวปลาได้กินไหม แล้วน้ำได้กินบ้างหรือเปล่า หรือกินแต่เหล้า"ไอ้คิม" เขาเขย่าตัวเพื่อนเล็กน้อยก่อนที่คิมหันต์จะขยับดวงตาขึ้นมองดูคนที่เรียกเขาเล็กน้อย แต่ทว่าก็หลับลงไปเหมือนเดิมตอนนี้แพทย์หนุ่มดูซูบผอมไปมาก คามิลได้แต่ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเรียกธันวาที่อยู่หน้าห้องให้เข้ามาช่วยพยุงคิมหั

คามิลรีบถามหลานทันทีด้วยความสงสัย ไม่เคยมีใครบอกเขาเลยว่าแม็กซ์เวลรู้แล้วว่าคิมหันต์เป็นพ่อ แล้วหลานชายไปรู้ตอนไหน หรือเขาตกข่าวอะไรไป งงไปหมดแล้ว"ไม่มีครับ" อ้าว แล้วทำไมเป็นงั้นไปได้ ถ้าไม่รู้ จู่ ๆ เด็กจะพูดแบบนี้มันยากมาก หรือมีอะไรที่มากกว่านั้น"ไปขึ้นรถดีกว่า ค่ำแล้ว" แม็กซ์เวลพยักหน้าก่อนที่จะเดินไปหาพี่น้องของเขาทันที แต่คามิลกลับคาใจมากว่าทำไมเพื่อนถึงได้รู้จักหลานชายได้"มึงรู้จักแม็กซ์ได้ไงคิม""บังเอิญเจอกันที่ปารีส" "มึงไปปารีสเหรอ ทำไมกูไม่รู้วะ" ไม่เคยเห็นมันพูดเรื่องนี้เลยสักครั้ง แม่งโลกก็โคตรจะกลมอะไรขนาดนั้น อยู่ตั้งไกลก็ยังเจอกันจนได้"เออ ก็บินไปสัมมนากับหมอที่โรงพยาบาล" คามิลก็พยักหน้าให้ แสดงว่าคิมหันต์ก็ยังไม่รู้ว่าแม็กซ์เวลเป็นลูกตัวเองสินะ รอดตัวไปกู"แล้วแม็กซ์ลูกใคร" มาเฟียหนุ่มที่นั่งมองดูเด็ก ๆ พูดคุยกันด้านหลังก็เอ่ยถามขึ้นมา เมื่อกี้ที่มีคนทัก เขาเองก็เริ่มสงสัย แต่ที่จริงเขาก็สงสัยมาตลอด บางทีเขาก็รู้สึกถูกชะตากับแม็กซ์เวลมาก ๆ มากอย่างบอกไม่ถูกแต่ที่สำคัญกว่านั้น เด็กคนนี้มีอะไรที่เหมือนเขามาก รวมไปถึงหน้าตาที่ค่อนข้างจะเหมือนตอนเขาเด็ก เรื่องบัง