All Chapters of พิษรักร้ายหมอมาเฟีย: Chapter 81 - Chapter 90

แม่ตาย หมายความว่าไง ทำไมแม่ถึงได้ตายต้องมีอะไรที่เขายังไม่รู้แน่มาเฟียหนุ่มพยายามตั้งสติแล้วทำตัวให้นิ่งมากที่สุด แม้ว่ามันน่าเชื่อยาก แต่เขายังอยากรู้ว่าเรื่องราวทั้งหมดมันเป็นอย่างไร"แล้วคุณ""ฉันเหรอ ก็พี่สาวฝาแฝดแม่แกไง" ป้าเหรอ แล้วพ่อรู้เรื่องนี้ไหม ทำไมไม่เคยบอกเขา"แล้วพ่อรู้ไหม""เหอะ มันก็เหมือนแก จะรู้ห่าเหวอะไร" ที่ป้าพูดหมายความว่าไงกันแน่ เขาไม่เข้าใจเลย"หึ แกไม่คิดหน่อยเหรอว่าทำไมฉันถึงห้ามแกนักหนาไม่ให้เอานังเด็กคนนั้น" ใช่เขาคิดมาตลอด แต่เขาเองก็ไม่รู้เหตุผลที่แม่คิด จนมาถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี"แม่ฆ่าพ่อแม่มิลินหรือเปล่า" ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากรู้มากที่สุดตอนนี้คือเรื่องนี้ต่างหาก หากว่าเป็นเช่นนั้นจริง ทำไมคลาสเวลถึงได้ปล่อยแม่จนมาถึงทุกวันนี้ อำนาจของเขาล้นมือ กับแค่ผู้หญิงหนึ่งคนเพื่อแก้แค้นให้แม่ เขาไม่รีรอที่จะทำแน่"หึ อยากรู้เหรอ" รัมภายังคงยุยงให้ความอยากรู้ของมา‍เฟียหนุ่มมากขึ้นกว่าเดิม "แล้วแกคิดว่าฉันฆ่าพวกมันหรือเปล่าล่ะ""ตอบผมมา ว่าใช่ไหม""ฮ่า ๆ ๆ ทำไมแกโง่แบบนี้คิม แทนที่จะถามว่าแม่ตายยังไง แต่แกกลับถามว่าพ่อแม่อีเด็กนั่นมันตายเพราะใคร แม่

"นี่ไงเหตุผลที่ฉันไม่เคยบอกใคร แล้วนายคิดว่าไง""ผมไม่รู้" คิมหันต์เอ่ยตอบพี่ชายของมิลินไปอย่างที่ใจคิด เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไปจากนี้ หากว่ามิลินรู้เรื่องนี้เธอจะเป็นอย่างไร เขาก็ไม่สามารถอ่านใจเธอออกได้"นายโกรธฉันไหมล่ะ" ถ้าบอกว่าไม่โกรธก็คงไม่ใช่ คลาสฆ่าแม่ของเขาเลยนะ ใครมันจะดีใจไม่ใช่เขาแน่"ผมก็คงรู้สึกไม่ต่างจากเฮียมั้ง ตอนที่เฮียรู้ เฮียรู้สึกแบบไหน ผมก็รู้สึกแบบนั้นแหละ""หึ ฉันรู้ว่านายโกรธ แต่อย่าลืมว่าเรื่องทั้งหมดจะไม่เกิดขึ้น ถ้าพ่อนายหยุดมันตั้งแต่แรก" มันก็จริง เรื่องราวทั้งหมดอาจมาจากพ่อเขา แล้วตอนนี้ทุกคนที่เอ่ยมาถึงตอนนี้ก็ได้จากไปกันหมดแล้ว เหลือไว้เพียงรอยร้าวในหัวใจให้คนที่ยังอยู่"ไอ้มิลรู้ไหม""หึ คิดว่าไง" เขาเดาไม่ออก แต่พอมองดูอะไรหลาย ๆ อย่างเขาคิดว่าไม่น่าจะรู้ เพราะถ้ารู้มันก็คงไม่มีทางสนิทใจกันมากขนาดนี้ ใครมันจะทนเป็นเพื่อนกับลูกคนที่ทำให้พ่อกับแม่ตายได้"เฮียเกลียดผมไหม""แล้วนายเกลียดฉันไหมล่ะ" เขาย้อนถามแพทย์หนุ่มเช่นกัน เรื่องราวมันผ่านมานานก็จริง แต่ถ้าไม่พูดกันให้รู้ เรื่องนี้ก็คงจะเป็นเหมือนหนามที่ทิ่มตำใจกันไปไม่จบสิ้น"สำหรับฉันเกลี

"ช่างสรรหานะ อยากตายหรือไง" เสียงเล็กแหวเข้าใส่ร่างสูงราวกับจะเอาเรื่องเขาจริงจัง แต่พอทำหน้าดุแล้วก็ยังน่ารักอยู่เลย เมียดุก็ยังน่ารัก"อันนี้ดุแล้ว""ดุอะไร พูดไม่เข้าหูปล่อยเลย" ขืนคุยกันวันนี้คงไม่ได้นอนกันพอดี เธอจึงขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขาแล้วดันเขาไปที่อ่างทันที"อาบน้ำได้แล้ว ลินง่วงแล้วค่ะ""อาบให้ที" ใบหน้าคมหันกลับมองคนที่ดันหลังเขาอยู่ก่อนจะทำหน้ายิ้มอ้อนให้เมียรักอาบน้ำให้"พี่เป็นอะไรเนี่ย" ทำไมวันนี้ดูงอแงว่าทุกวัน "อยากอ้อนเมียบ้างไม่ได้เหรอ" "อ้อนเอาอะไร""อ้อนเอาเมียได้ไหมล่ะ" ไม่เหลือ เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด ดึกปานนี้ควรนอนได้แล้วมั้ง"ง่วงแล้วค่ะ ไว้วันอื่น มาค่ะลินอาบน้ำให้" เธอรวบรัดตัดตอนไม่พูดมากทำเพลงอีกต่อไป แล้วมือเล็กก็ดึงผ้าเช็ดตัวของเขาออกก่อนจะดันมาเฟียหนุ่มลงไปนั่งในอ่างน้ำเธอไม่ได้เขินอายเพราะเห็นบ่อยจนมันชินไปแล้ว แต่คนตัวสูงก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยิ้มอะไรนักหนาก็ไม่รู้"รู้สึกเหมือนแม็กซ์เวลาโดนมามี้จับอาบน้ำ""ก็จริง พี่กลายเป็นลูกลินอีกคนแล้วใช่ไหมเนี่ย" มิลินยิ้มไปพร้อมกับถูกครีมอาบน้ำไปทั่วทั้งเนื้อตัวของมาเฟียหนุ่ม"ก็เป็นนะ ทุกวันก็ยังดู

เข้าดันแท่งร้อนเข้าไปด้านในจนสุดลำรักก่อนจะจับเอวคอดไว้จนแน่นแล้วสาดความดุดันเข้าไปด้านในเน้น ๆ จนคนตัวเล็กตัวโยกคลอนไปตามแรงกระแทก“พะ พี่คิม ละ ลินจุก อ๊ะ” แท่งร้อนกระหน่ำเข้าไปซ้ำ ๆ ย้ำที่เดิมเน้น ๆ จนแท่งร้อนชนเข้ากับผนังด้านในอย่างจังตับ ตับ ตับ!“ยังไม่ชินอีกหรือไง” ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ไม่เคยจะชินสักที ก็แท่งร้อนอันใหญ่โตของเขา มันใหญ่เกินตัวของหญิงสาวไปมาก“ก็มัน อะ มันใหญ่ไป อื้อ” ความใหญ่โตอัดแน่นเข้าไปในตัวสาวจนคนรับแรงกระแทกครางเสียงกระเส่าไปด้วยความจุกเสียด“อ๊า พะ พี่คิม อะ” เสียงร้องครางกระเส่าไปทั่วทั้งห้อง แต่ยิ่งเธอร้องเขาก็ยิ่งมีอารมณ์เพียะ!“อ๊ะ” ความเจ็บจี๊ดวิ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างเมื่อฝ่ามือหนาฟาดเข้าที่ก้นงอนอย่างจังแต่แทนที่มันจะเจ็บ กลับสร้างความร้อนเร่าให้ปากทางคับแคบที่กำลังถูกกระแทกเข้าออกอย่างรุนแรง“พะ พี่คิม อ๊า” โพรงนุ่มบีบรัดตัวตนจนคนตัวสูงกัดฟันแน่นกรอด ยิ่งเธอตอดรัดเข้ามากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้ความคับคั่งในกายร้อนระอุมากขึ้นเท่านั้น“โคตรแน่น” เข้าจับเอวคอดไว้จนแน่นก่อนจะสาดความรุนแรงกระหน่ำเข้าไปซ้ำ จนมิลินที่ทนไม่ไหวเธอหันกลับมาจับข้อมือเขาที่ที่จับเ

"เป็นงั้นไป""ไปได้แล้วค่ะ" มาเฟียหนุ่มพยักหน้าให้อย่างจำยอม ก่อนจะเดินขึ้นรถที่วันนี้เมียรักอุตส่าห์ขับให้ ว่าจะขับเองแต่เธอก็ไม่ยอมพอมาถึงสนามบินเธอก็เดินมาส่งเขาข้างในทันที ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ตอนนี้ก็เห็นว่าคนของพี่ชายอยู่กระจายเต็มไปหมดแน่นอนว่าพี่ชายเป็นมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล แต่เธอกลับไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้สักเท่าไหร่ รู้สึกเหมือนชีวิตไม่เป็นอิสระมีแต่สายตาที่จับจ้อง ไม่รู้ว่าจะโดนลูกกระสุนวันไหนพอเดินไปได้สักพักก็เจอเข้ากับพี่ชายที่กำลังยืนอยู่หน้าเกจรอคิมหันต์อยู่ "เฮีย""มาด้วยเหรอ""เปล่าค่ะ ลินมาส่งพี่คิม แล้วเดี๋ยวเลยไปรับแม็กซ์ด้วยเลยค่ะ" มิลินเอ่ยบอกพี่ชายที่ตอนนี้กำลังยืนดูอยู่ เขามองซ้ายมองขวา แต่เธอรู้ว่าเขากำลังมองหาอะไรอยู่"ไม่ต้องห่วงค่ะ คนรออยู่ด้านนอกเต็มเลย""ดูแลตัวเองด้วย""ครับผม" มิลินตะเบ๊ะให้พี่ชายก่อนที่คิมหันต์จะอมยิ้มไปกับท่าทางของเมียรักอย่างนึกเอ็นดู เธอไม่เคยกลัวใครเลยนอกจากพี่ชาย เรื่องนี้คือเรื่องจริงแต่คิมหันต์ก็รู้ดีว่าพี่ชายของเธอรักเธอมากแค่ไหน แม้จะดุบ้างแต่เธอก็เปรียบได้เหมือนแก้วตาดวงใจของเฮียคลาส "กลับได้แล้วค่ะ ฝากบอกลูกด้วยพี่จะรีบกลับ"