Lahat ng Kabanata ng พิษรักร้ายหมอมาเฟีย: Kabanata 71 - Kabanata 80

-เวลาต่อมา-"นายครับมีบัตรเชิญเข้าร่วมงานเปิดตัวแบรนด์แอมบาสเดอร์ของโรงแรมในเครืออินทราครับ เขาพึ่งส่งการ์ดเชิญมาให้" ธันวาเอ่ยบอกคนที่กำลังนั่งเซ็นเอกสารที่สูงกองเป็นพะเนิน ตอนแรกตั้งใจว่าจะลาไปอยู่กับลูกเมียเห็นทีว่าคงจะต้องทำงานพวกนี้ให้เสร็จก่อน"สำคัญไหมล่ะ""ครับ คุณณรงค์เป็นเพื่อนคุณท่านมานาน" คิมหันต์พยักหน้าให้ ถ้าผู้ใหญ่เชิญเขาก็คงต้องไป เป็นทั้งหมอทั้งผู้บริหารมันก็อาจจะเหนื่อยกว่าคนอื่น แต่ว่าช่วงหลัง ๆ มาเขาก็ไม่รับเคสไว้เป็นพิเศษแล้ว เหลือไว้เพียงแค่ไม่กี่เคสเพราะเขาเองไม่ค่อยมีเวลา"อ้อ งานคุณอา จัดเมื่อไหร่""วันมะรืนครับ""อืมก็ดี งั้นพามิลินกับตัวแสบไปด้วย เผื่อไปไหว้คุณอาด้วย" อาณรงค์ถือได้ว่าเป็นเพื่อนที่สนิทกับพ่อของเขา เชื่อว่าอย่างน้อยเรื่องที่เขาสงสัย คุณอาณรงค์อาจจะรู้มาบ้าง"ครับ ผมจะเตรียมการให้ครับ" เขาพยักหน้าให้ธันวา โชคดีที่มีธันวาคอยดูแลทุกอย่างให้ อีกอย่างเลขาของเขาก็เป็นคนที่พ่อช่วยอุปการะไว้ตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้นธันวาก็อยากมาทำงานให้ แล้วเขาเองก็ไม่ขัดธันวาก็ถือว่าเป็นคนฝีมือดี มีปฏิภาณไหวพริบดี อีกอย่างเขาก็สนิทใจด้วยมาก ๆ เลยทำงานด้วยกันได้เป็นอย่า

"มาครับ หอมเยอะ ๆ เลย บอกพ่อพ่อด้วยนะ คราวหน้าไม่ให้หอมมามี้แล้ว""พ่อพ่อได้ยินไหม มามี้บอกว่าไม่ให้หอมแย้ว โอเคนะ เข้าใจ" พูดจบก็หันมากอดแม่ทันที มิลินอมยิ้มก่อนที่แม็กช์จะผละตัวออก"แม็กซ์โตแล้วใช่ไหม""หืม ทำไมครับ""โตแล้วใช่ไหมครับพ่อพ่อ" เขาเอ่ยถามพ่อเพื่อขอความเห็น มาเฟียหนุ่มจึงได้แต่ยิ้ม เด็กน้อยยังไม่ลืมเรื่องนี้อีกเหรอ"โตแล้วครับ""โตแล้วใช่ไหมครับมามี้" มิลินก็ได้แต่พยักหน้าตาม โตก็โต ว่าแต่โตแล้วทำไม"ถ้าโตแย้ว ขวัญบอกว่ามีน้องได้"แค่ก ๆ ๆเสียงไอของคนตัวเล็กดังขึ้นทันทีก่อนจะมองไปที่มาเฟียหนุ่ม นี่อย่าบอกว่าเขาสอนลูกให้พูดแบบนี้"พี่สอนลูกเหรอ""พี่เปล่า""ไม่ใช่พ่อพ่อ แทนขวัญบอกแม็กซ์เอง" อ้อ เจ้าหญิงตัวน้อยของเฮียมิลสร้างเรื่องอีกแล้วค่า หลานสุดที่รักของเธอเอง"แล้วขวัญบอกว่าไงคะ""ขวัญบอกว่า ขวัญโตแย้วก็เยยมีน้อง แต่ว่าแม็กซ์ยังไม่โต แม็กก็เยยยังไม่มีน้อง" แน่นอนว่าลูกสาวลูกชายบ้านเฮียดกมาก แฝดสามกับลูกชายคนสุดท้องอีกหนึ่ง "สงสารลูกนะ ลูกอยากมีน้อง" เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบเบา ๆ บอกคนเป็นแม่ แต่กลับโดนมิลินถลึงตาใส่"อย่ามาอ้างลูก" "ลินก็ได้ยิน สงสัยลูกจะเหงา" มาเฟียหน

"แต่เขาน่าจะไม่มาหรอก วันนี้คงเป็นคุณอารงค์ที่เปิดงาน" มิลินพยักหน้าให้แล้วทั้งสองพูดคุยกันไปสักพัก ทว่าพอเข้าถึงหน้างานมาเฟียหนุ่มก็ดันเจอเข้ากับเพื่อนสนิทของตัวเองทันที"ไอ้เตอร์ มึงมาด้วยเหรอ" เธียเตอร์มองดูเพื่อนสนิทก่อนจะหันไปมองดูมิลินกับเด็กน้อยที่อยู่ข้างหลังด้วยความแปลกใจ เมื่อเดือนก่อนหน้าโน้นยังเห็นนั่งหน้าเศร้าเป็นตูดลิง แต่ตอนนี้กลับมาออกงานยิ้มระรื่นแล้วแล้วเด็กคนนั้นใคร"สวัสดีค่ะพี่เตอร์""สวัสดีครับ ลินกลับมานานยัง พี่ไม่เห็นรู้เลย" เขาเอ่ยถามน้องสาวเพื่อนที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้ขยับเลื่อนขั้นมาเป็นเมียเพื่อนของเขาแล้ว"กลับมาได้หลายเดือนแล้วค่ะ แม็กซ์ครับ สวัสดีคุณลุงหน่อยครับ""สวัสดีครับคุณยุง" เด็กน้อยยกมือไหว้สวัสดีก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อยเรียกความเอ็นดู"สวัสดีครับ ชื่ออะไรเนี่ย" เธียเตอร์มองดูแม็กซ์เวลอย่างนึกสงสัย เด็กน้อยเป็นใครกันแน่"แม็กซ์เวลครับ" เด็กน้อยตอบชัดถ้อยชัดคำ ก่อนจะยิ้มแก้มยุ้ยมองเพื่อนของพ่ออย่างอารมณ์ดี เธียเตอร์มองดูพวกเขาทั้งสามคนด้วยความแปลกใจ ทำไมเด็กคนนี้หน้าตาเหมือนไอ้หมอไม่มีผิด"คิม มึงไปเอาลูกใครมาเนี่ย หน้าเหมือนมึงมาก" เธีย

-อีกด้าน-"ช่วงนี้มีพวกผู้ก่อการร้ายลักลอบข้ามประเทศไปมาบ่อย ๆ เฮียรู้ไหม" เสียงของเธียเตอร์เอ่ยถามคลาสที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยความอยากรู้ มีรายงานมาว่าตอนนี้พวกมันเริ่มเข้ามาในประเทศไทยมากขึ้น แต่สาเหตุเขายังไม่แน่ใจ"รู้ แต่พวกมันไม่ใช่เครือข่ายของคาลอส""ยังมีพวกอื่นอีกเหรอ""อืม ก่อนหน้านี้เคยมียากูซ่าข้ามมาที่นี่ด้วย" คลาสพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองดูชายหนุ่มผู้มีหน้าตาเคร่งขรึม ตั้งแต่เข้ามาที่นี่ยังไม่มีเสียงของเขาเอ่ยขึ้นสักครั้ง"รู้ไหม""อืม พวกมันกำลังตามหาบางอย่าง" แล้วของที่พวกมันต้องการคืออะไรกันแน่ ทำไมถึงได้มาตามหาที่นี่"อะไร""ทุกคนเรียกมันว่า 'หัวใจมังกร'" จากนั้นทุกคนที่ได้ยินก็ชะงัก บางคนรู้จักบางคนไม่รู้ แต่คลาสที่ได้ยินกลับนิ่งไปในตอนที่อาเดลพูดจบ"แต่นี่คือไทย""ใช่ เพราะที่นี่คือประเทศไทย""ก่อนหน้านี้มีพวกยากูซ่าถูกส่งไปที่ศูนย์วิจัยอยู่หลายคน" มีร่องรอยบาดแผลอยู่หลายที่ แต่ยังคงเป็นปริศนาว่าพวกยากูซ่ามาทำอะไรในประเทศนี้"หรือเพราะว่าพวกมันมาตามหาหัวใจมังกร แต่ดันมาตายที่นี่หลายคน ก็เลยแห่พากันเข้ามาเรื่อย ๆ" แต่ใครจะรู้ว่าหัวใจมังกรอยู่ที่ไหน หน้าตาเป็นอย่าง

สองขาที่เดินออกไปด้วยความมั่นหน้าสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างจนร่างของมะปรางถลาไปข้างหน้า เธอกำลังหาที่ยึดเกาะจนไปคว้าดึงผ้าที่คลุมโต๊ะไว้ แต่ก็ไม่สามารถช่วยพยุงร่างของเธอที่อยู่บนส้นสูงเกือบห้าเซ็นได้ เคร้ง!มะปรางล้มลงไปบนพื้นพร้อมกับแก้วน้ำถ้วยจานชามที่ใช้แล้วและอาหารหกเลอะเถอะโดนใส่ทั้งตัว ราวกับลูกหมาถูกหม้อแกงคว่ำใส่ สภาพดูไม่ได้เลยจริง ๆ "กรี๊ดดดด" เสียงมะปรางกรีดร้องดังไปทั่วทั้งงานจนตอนนี้คนหันมามองดูเธอที่นั่งเปียกเปรอะไปทั้งตัว"อีนาเดีย แกแกล้งฉันเหรอ" นาเดียที่ยืนกอดอกมองดูอย่างนึกตลก เธอยิ้มอย่างรู้สึกสะใจก่อนจะไหวไหล่ให้คนที่ปากดีตั้งแต่ต้นงานบอกแล้วว่าอย่าให้ของขึ้น"หืม เหม็นกลิ่นอะไรเนี่ย" นาเดียทำทีจะเดินเข้าไปช่วยแต่ทว่าก็ต้องหยุดแล้วชะเง้อคอมองดูอยู่ห่าง ๆ "แหวะ! กลิ่นเหมือนของเน่าอะ" ว่าแล้วก็ยกมือเล็กปัดไปมาทำท่าเหมือนคนที่เหม็นจริง ๆ ไคล์ที่ยืนมองดูอยู่ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้คนที่อยู่ด้านข้าง"พี่คิมขา ช่วยปรางด้วย" เสียงร้องขอความช่วยเหลือส่งไปยังมาเฟียหนุ่ม แต่ทว่าเขากลับนิ่งเฉยไม่คิดจะทำอะไร "พี่คิมขาของเธอเนี่ย เขาไม่ว่างเพราะต้องดูแลลูกเมีย แต่ไม่เป็นไรเดี๋ย