All Chapters of MAYOR DEVRYCK MARCOV : Chapter 41 - Chapter 49

49 Chapters

41

Third Person POV“FUCK!” Napabuga siya ng hangin. Kahit anong gawin niya ay hindi na talaga nito sinasagot ang tawag niya. Binabaan na talaga siya nito ng telepono at ayaw na siyang makausap.“Fuck! I think I need to ask some questions to the organizer of this event. Uwing-uwi na talaga ako. Hindi ko na kayang makatagal pa hanggang bukas,” he said to himself. Pagkatapos kumain ng hapunan, hindi na siya nag-aksaya pa ng panahon para kausapin ang dating kaklase; buti na lang at nasa contacts niya ang numero nito.“Hey, man,” panimula niya. “May mahalaga pa bang gagawin o pag-uusapan man lang bukas?”“Wala na naman, Mayor. Bakit? Miss mo na ang asawa mo, ano?” Hindi man niya ito nakikita, pero alam niyang nakangisi ang kausap niya sa kabilang linya.“Oo eh. Pwede na ba akong umalis? I really can’t stay here for long.”“Sige, ako na ang bahala sa ‘yo. Sagot na kita. Kaso, gabi na. Mahirap nang magbiyahe dito pag gabi, lalo na ngayon na maulan. Delikado sa daan; pagpabukas mo na lang kaya

42

Third Person POV MATAPOS KUMAIN ng agahan ay tumulong muna siya saglit sa pagliligpit. Umayaw pa nga si Manang Regina, ngunit nagpumilit siya kaya naman wala itong nagawa. Pinauna na niya si Devryck sa kwarto para makapagpahinga ito. “Devryck,” tawag niya sa asawa ng makapasok sa kwarto, ngunit wala siyang nakita ni anino nito. ‘Nasaan kaya iyon?’ Bumaba na lamang ulit siya; nakasalubong niya si Manang Regina kaya naman nagtanong siya. “Ahmm, Manang Regina, nakita ninyo po ba si Devryck? Wala po kasi siya sa kwarto namin eh.” “Teka lang, iha. Bakit DEVRYCK pa rin ang tawag mo sa asawa mo?” tanong nito imbis na sagutin ang tanong niya. Napakamot na lamang siya sa kanyang pisngi. “Ah, eh, ano po kasi…” “Dapat may tawagan kayong dalawa. Katulad ng kung paano ka tawagin ng asawa mo. Ano nga tawag doon sa mga mag-asawa na may mga tawagan?” “Endearment po.” “Ganyan nga. Dapat tawagin mo ang iyong asawa sa endearment para naman mas sweet.” Napangiwi siya. ‘May endearment naman siya

43 Spg

Third Person POV TATLONG ARAW na mula nang umuwi siya sa bahay ng kanyang lolo at lola kasama ang kanyang asawang si Devryck. Maayos naman ang lahat. Hindi niya nakikitaan ng pagkapagod ang kanyang asawa. Pag-umuuwi naman ito, malimit na ang kanyang lolo ang kausap nito palagi. "Ysa apo! Ang asawa mo dumating na," tawag sa kanya ng Lola niya. Agad niyang tinungo ang pintuan upang salubungin ang kanyang asawa. "You looked exhausted," pambungad niya agad dito. He gently kissed the side of her head. "Madami bang trabaho?" Tumango lang naman ito. Hinila niya ito papasok ng bahay. Inilagay niya sa mesa sa salas ang mga gamit nito. He pulled her, and she landed on his lap. Mahigpit siya nitong niyakap. "Baby, let's stay like this even just for a minute," nababanaag niya ang sobrang pagod sa boses nito. "Sure," madaling pagsang-ayon niya. Makalipas ang ilang sandali ay tsaka lamang siya nagsalita. "Love, may problema ba? Pwede mo bang sabihin sa akin?” "Nothing. I just had a lot of wor

44 Spg

Third Person POV "RIDE ME, love," he sensually told her. "I'll guide you." He held her waist and guided her movements on top of him. She moaned, feeling his thick length deep inside her. "Move, baby. You're killing me. Fck!!" he muttered hotly. She started to move to her own rhythm. She saw his eyes flutter shut, his lips slightly parted. "T@ngina!! Love, ohhhhh!!" His head leaned against the sofa's headrest. "Keep doing that, baby—Ohhh!! Ptangina—ughhhh!!" Gumalaw siya pataas at pababa sa kahabaan nito, in a circular motion. Sa tuwing ginagawa niya iyon, ay napapa-ungol at napapa mura ito ng malakas. "PTANGINA!! Love, damn!! Fck!! Ughhhh!!” "God, you're so deep—ohhh!" she moaned. "Ahhhh!" Their passionate moans filled her room. "Ride me faster, baby. Come on!! Ohh!!” Ginawa niya ang gusto nito. At mas lalo pa itong hinila palapit sa kanya para mahalikan. Naramdaman niya ang pag ngiti nito sa kanyang labi. Ilang sandali pa ay sinasalubong na siya nito. Hindi nito binitiwan ang kan

45

Third Person POVMATAPOS ang padasal, sumaglit muna sila sa sementeryo upang mag-alay ng bulaklak, kandila, at kaunting panalangin. Iwinaksi niya ang kanyang mga iniisip at nagsimulang makipag-usap sa mga yumao niyang mga magulang.“Hi Ma, Pa. How are you up there? Miss ko na kayo, as in SUPER DUPER. Kasama ko nga pala ang asawa ko. Ayun po siya, oh. May kausap sa telepono. Palagi kasing busy iyon. Pero kahit ganoon, mabait po iyan. Maasikaso, malambing, magalang po, at matulungin. Gabayan nyo po palagi ako, pati na rin po sina Lolo at Lola, isama nyo na rin po ang asawa kong si Devryck. Mahal na mahal ko po kayo.” Maya-maya pa ay naramdaman niya ang pag-ihip ng malamig na hangin. Napayakap tuloy siya sa kanyang sarili. Para bang naramdaman niya ang yakap ng kanyang mga magulang. Ang gaan sa pakiramdam. Pagkatapos ay muli siyang nagsalita, “Kayo po ba iyon, Ma, Pa? I love you both po.” Isang masayang ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang pinagmamasdan ang kanyang asawang si Dev

46

Third Person POV“KAMUSTA NAMAN ang apo ko, iho? Hindi ba nagiging pasaway o makulit?” tanong ng matanda kay Devryck.Natawa siya ng mahina. “Okay naman po si Ysa, Lo,” magalang niyang sagot. Napatango naman ang matanda sa sinabi ni Devryck.“May ipapakiusap sana ako sa ‘yo, iho,” seryoso ang matanda na tumingin kay Devryck.“Sige po.”“Mahal na mahal namin ang apo naming si Ysa. Simula nang mawala ang kanyang mga magulang, ay dito na siya namalagi sa amin. Kilala na namin ang apo ko simula pagkabata. Masayahin at mapagmahal ang batang iyon; palagi siyang may ngiti sa labi kahit na minsan ay may mga pagsubok na dumating sa buhay niya. Kaya sana huwag mo siyang sasaktan. Alagaan mo siya ng mabuti, Devryck. She has a fragile heart, at ayokong masaktan siya ng kahit na sino man. At kung sakali man na dumating ang araw na umayaw ka na sa kanya…” he paused. Nilalaro nito ang hawak na bolpen. “Ibalik mo na lamang muna siya sa amin bago ka humanap ng iba. Basta Iho, h’uwag mo lamang sasaktan

47

Third Person POVHABANG GINAGAMOT ni Devryck si Ysa, ay may narinig silang katok mula sa pintuan.“Pasok,” sigaw ni Ysa.Pumasok doon si Lance, ang kapatid ni Cherry. “Are you okay, Ysa? I’m sorry, late na kasi akong nakarating kaya ngayon ko lang nalaman ang ginawa ng kapatid. Sumusobra na talaga ang spoiled brat na ‘yun,” frustrated na saad nito.“It’s okay lang po,” sagot ni Ysa, sabay ngiti dito.“Bro, I’m really sorry for what happened,” saad nito kay Devryck.“Just make sure na hindi na siya makakalapit sa asawa ko. Dahil baka makatikim siya ng galit ko kapag nangyari iyon. Make sure na hindi na niya malalapitan o mahahawakan, ni dulo ng buhok ng asawa ko,” seryoso at medyo may galit pa rin sa boses na sabi nito.“I’m sorry again. I promise, ako mismo ang magbibigay ng leksyon sa kanya. Kukunin ko ang card na binigay ko sa kanya at ipapadala ko siya sa rancho para matuto at harapin ang consequences ng ginawa niya,” pangako ni Lance.Tumango lang naman si Devryck at nag-focus na

48

Third Person POV"MANANG REGINA, nakita niyo po ba ang asawa ko?" magalang na tanong niya kay Manang Regina habang abala ito sa pag-aayos ng mga gamit sa kusina. Nakatulog kasi sila matapos ang tanghalian."Nasa may veranda sa labas. Magka-usap ang maglolo kasama din nila ang pinsan ni Devryck na si Nike.""Nike po?""Oo. Bakit, ineng?""Wala naman po." ngiting sabi niya."Ano po sa tingin niyo ang pinag-uusapan nila? Negosyo na naman po ba kaya? Linggo po ngayon, ah." saad niya ulit."Naku, ineng, 'yan ang di ko alam. Halika at samahan mo akong dalhin itong meryenda. Makisabay ka na rin."Papalapit pa lang sila sa pwesto nang mga ito ay sinalubong na agad siya ni Devryck, para kuhanin ang dala niya."Ako na dyan. Come here." Hawak-hawak naman nito sa kabila ang kanang kamay niya. Nag-bless muna siya kay Lolo Luciano. Si Devryck naman ay hinayaan siyang maupo sa pwesto nito habang sa may arm rest naman ito pumwesto.“Hi.” bati niya nang makita si Nike. Ibang-iba na ito. Pulido na rin

49-1

Third Person POV “SAAN BA TAYO pupunta?” tanong ni Ysa kay Devryck ngunit hindi man lang ito nagsalita. Patuloy lang ito sa pag dri-drive. Gusto na naman tuloy niya itong sabunutan. Siya na nga itong ininis kanina ay ito pa may ganang ignorahun siya. “Huy! Magsalita ka naman,” ngunit wala pa rin. ‘Ito ba ang epekto ng di napapag-bigyan? Nagiging suplado bigla?' tanong niya sa isip. Saka lamang ito nagsalita ng tumigil na ang sasakyan. "We're here." saad nito. Naka-alalay ito sa kanya pagbaba. "Nasan tayo?" hindi kasi siya masyadong pamilyar sa lugar. Malayo-layo din kasi ang byenahe nila. "Lamar, San Antonio, love." masaya nitong sabi. "What are we doing here?" may mangilan-ngilang tao din kasi dito. Ang huling rinig niya ay may pinagagawa daw ditong malaking imahe ni Jesus Christ. "We're going there," saad nito sabay turo doon sa may kataasang bahagi. Nanlaki ang mga mata niya. Nakailang lunok na rin siya ng laway. Seryoso ba ito? Eh ang tarik-tarik na noon ah. Hindi pa kasi

1 2 3 4 5

SCAN CODE TO READ ON APP