Library

Maghanap

Home / Romance / MAYOR DEVRYCK MARCOV / Kabanata 11 - Kabanata 20

Lahat ng Kabanata ng MAYOR DEVRYCK MARCOV : Kabanata 11 - Kabanata 20

49 Kabanata

11

Ysa Sa Hapag-kainan, maraming kwento ang ibinahagi ng ninang ko sa akin, ngunit hindi roon nakatuon ang atensyon ko. Mula sa silid-kainan, natanaw ko ang isang taong maaaring makatulong sa aking problema. Sa tingin ko ay negosyante ito at baka ito na ang tamang panahon para may makatulong sa akin. Dumating ito kanina para batiin si Kuya Renald, may iba pa itong mga kasama. Naisip kong humingi ng pabor dito, dahil sa tingin ko ay ito na ang tamang pagkakataon at paraan na ni Lord upang matulungan ang aking lolo at lola. Magtatakipsilim na nang makakita ako ng pagkakataon. Umalis ang lalaki, sinundan ko ito sa likurang bahagi ng mansyon. Nakatalikod ito, nagsisigarilyo. Huminga ako ng hangin upang makuha ang atensyon nito. Lumingon ang lalaki at itinapon ang sigarilyo. Isang matalim na tingin ang iginawad nito sa akin. "Who are you?" mabigat nitong tanong. "Pasensya na po kung ginambala ko kayo, Sir, ngunit may maliit na pabor sana akong hihingiin. Hindi naman po ito magtatagal," m

12

Ysa “Now, tell me kung bakit sa ibang tao ka pa humingi ng tulong at hindi sa amin?” may inis sa boses na tanong niya. “Speak up, or I will kill that b@sta@rd who touched you!” "Nahihiya na po kasi ako sa inyo, kuya," yumuko ako nang bahagya. "Palagi po kayong busy. Isa pa po, ayoko pong dagdagan pa ang mga problema ng bayan ng San Antonio." Paliwanag ko. "What do you need? Tutulong ako. 'Yung hindi kung sino-sino ang kinakausap mo. Gago talaga 'yung pinsan ni Renald na ‘yon. Paano kung naisahan ka nun?" "Ayos na po naman ako. Wala naman pong nangyari, dahil dumating po kayo kaagad. You saved me. Salamat po ulit, Kuya." "Tell me what you need, tutulong ako." Sabi niya ulit. Tiningnan ko si Devryck, nahihiya akong sabihin ang kailangan namin pero kung hindi ko sasabihin baka mas lalo pa siyang magalit. "Kuya..." halos maiyak na ako sa sobrang tuwa. "Ssssh now. Anong tulong ang gusto mo?" marahan niyang pinunasan ang luha ko gamit ang likod ng palad nito. "We need new investor

13

Third Person POV Ilang araw nang walang matinong tulog si Ysa; paulit-ulit na sumasagi sa isip niya ang sinabi ng Kuya Devryck niya. Hindi siya makapaniwala sa alok nito. Parang ang "DOM" ng dating, yung tipong alok ng mga matandang binata na, yung mga huli na sa pag-ibig. Napakakawkward. Hindi niya alam kung paano irereact iyon. Ang bait-bait naman kasi nito, tapos biglang ganun? Napaisip tuloy siya kung may iba pang dahilan. Baka may hidden agenda? “Hay, ang gulo-gulo na isip ko,” bulong niya sa hangin. "Bes, tulaley ka naman. Lugaw moments?" tanong ni Lea. Nasa kwarto ni Ysa sila, tinatapos ang mga presentations para sa susunod na linggo. Tapos na sila sa groupings project nila, pero may sumunod na binigay ang professor nila. Kaya ang ending, pagod na pagod silang tatlo. "Don't mind me, mga bes. Nasan na ba tayo?" tanong ni Ysa. Tinuro naman ng mga kaibigan niya ang pinag-tapusan nila, at muling nagpatuloy sa ginagawa. Hindi nila namalayan na tanghalian na pala; buti na lang at

14

Third Person POV“Hello, Kuya. Napatawag po kayo?” magalang na sagot niya.“Have you talked to Devryck?” tanong nito sa kanilang linya. Napakunot ang kanyang noo at bigla siyang kinutubuan sa naging tanong nito.‘May sinabi kaya si Kuya Devryck dito about sa napag-usapan naming last time?’ tanong niya sa isip.“Hey, are you still there?”“Po?”“I said, have you talked to Devryck?”“About po saan, Kuya?” tanong ni Ysa.“Naku talaga. So ibig sabihin hindi ka pa niya nakakausap?”“Tungkol nga po saan, Kuya?”Hindi nito sinagot ang tanong niya. Instead, he asked, “Are you free on Monday? May pasok ka ba?”“Opo. Pero busy naman po ang mga teachers namin kaya baka po may time ako. Isa pa po, nag-inform na sa amin si Prof na baka daw di siya maka-attend sa time niya sa amin. He also said na baka Wednesday na siya makabalik.” paliwanag niya. “Bakit po pala, Kuya?”“May Alay Lakad kasi sa Monday, eh wala pang nakukuhang representative ang San Antonio. Papa recommended you to Devryck. He said y

15

Third Person POVLunes ng umaga, maagang nagising si Ysa. Naligo, nag-ayos, at naghanda para sa araw na ito. May Alay Lakad ng San Antonio kaya dapat hindi siya mahuli. Hindi dapat siya ma-late dahil nakakahiya.Pababa na siya ng hagdanan nang makasalubong niya si Manang Tes. “Oh, ang aga mo naman yatang nagising, anak,” nakangiting sabi nito.“Ayaw ko lang po na ma-late, ako kasi ang pinakiusapan ni Kuya Devryck na mag-represent sa Alay Lakad ng San Antonio, nakakahiya naman po kung ma-late ako,” magalang na sagot niya.“Ganun ba, oh siya sige, halika rito. Ipaghahanda kita ng umagahan mo at para malagyan ng laman ang tiyan mo.”“Hindi na po, masyado pa po kasing maaga para mag-almusal, Manang Tes. Doon na lang po ako kakain mamaya,” magalang niyang sagot.“Gatas na lang, para kahit paano may laman ang tiyan mo,” alok ni Manang Tes. Tumango na lamang siya. Umupo siya sa sofa at kinuha ang phone sa bag. Tamang-tama lang naman nang biglang may pumasok na mensahe. Nang tingnan niya ito,

16

Third Person POV “Kuya,” umiiyak na yumakap siya rito. Bahagya pa itong nagulat sa ginawa niya. “S-sigurado po na ako, K-kuya. P-pumapayag na ako,” she sobbed. “Pumapayag na ako sa alok mo,” she cried again. “Hush, Ysa. Calm down, hindi kita maintindihan,” saad nito at niyakap siya pabalik. “Kuya,” tawag niya rito. “Nagpadala na ng sulat ang bangko, kukunin na nila ang lahat sa amin. Malaking halaga ang nahiram ni Lolo, hindi namin iyon kaya pang bayaran.” “Relax, kumalma ka muna. Tapos, mag-uusap tayo,” sabi ni Devryck. Ilang sandali pa ay kumalma na si Ysa. “Okay ka na?” Tumango lang siya. “Upo muna tayo, Ysa,” paanyaya nito sa kanya. “Kuya, payag na ako,” pagsusumamo niya. Wala na siyang choice. Last resort na niya ang offer nito. Hinarap niya ito habang nagsasalita. “Just please help us.” Tears welled up in her eyes again. “I don’t want to see them struggling, and if this is the only way, I am willing to be married with you.” Her tears continued to flow, as if they had a min

17

Third Person POVThe days passed by in a blink of an eye. They discussed and agreed on many things regarding their wedding, although it wasn't yet formal—it was like a draft. Ysa also didn't know what Devryck had talked about with his grandparents and how he had convinced them so easily. Devryck was really amazing, he impressed Ysa. His family didn't even ask him why things were this way or that way. She didn't hear any negative reactions from her family, and her grandfather was very happy.She hasn't told her friends about her decision yet. Maybe one of these days, pakiramdam niya kasi ay parang nananaginip lang siya. Hindi pa man announced ang kanilang engagement sa madla ay unti-unti ng bumabalik ang sigla ng kanilang negosyo. Marami na ulit ang gustong mag-invest. Sabi pa sa kanya ay balitang-balita na daw sa business world ang napipinto nilang kasal. Kaya maraming nagkukumahog na mag-invest ulit sa kompanya nila. Si Devryck na rin ang pinag-take-over ng kanyang Lolo sa kanilang m

18

Third Person POV It's monday, opisyal na ang sembreak nila. Matapos ipasa ang lahat ng requirements, umuwi agad si Ysa ng bahay para magpahinga. Nagising lamang siya dahil sa pakiramdam na parang may matang nakamasid sa kanya. Pagmulat niya, ay laking gulat niya ng makita ang bulto ni Devryck. ‘Bakit ito nandito sa kanyang kwarto? Wala naman itong sinabi na dadalaw ito sa kanilang bahay. Kaya bakit siya nandito ngayon?’ takang nanong niya sa kanyang isipan "Get your ass off of the bed. They're waiting downstairs," he said with authority, snapping her out of her sleepy daze. Ganito ba talaga ito? Malimit ang pagiging seryoso nito, minsan lang niya itong narinig na tumawa at magbiro. Parang mabibilang lang yata sa daliri niya ang mga pagkakataong iyon. “I’ll just freshen up. Mauna ka nalang,” sagot niya rito, baka kasi mainip ito. “No, I’ll wait for you here. Sabay tayong baba.” “Okay,” at dali-dali siyang nagtungo sa banyo. Ang malamig na tubig ay hindi sapat para mapawi

19

Third Person POV After dinner, Don Roman suggested having a drink. Habang ang lola naman ni Ysa at ang mama ni Devryck ay nagpatuloy sa kwentuhan. Habang siya naman ay naisipan niyang pumanhik sa itaas. Saglit siyang tumambay sa veranda, doon siya dinala ng kanyang mga paa. The cold breeze brushed against her skin; Christmas was truly approaching. “What will happen to me?” she asked herself. She would soon become Mrs. Marcov, San Antonio's First Lady. Mukhang mahihirapan siyang mag-adjust… The feeling of something draped over her shoulders pulled her back from her reverie. "It's cold in here. Hindi ka ba nilalamig diyan sa suot mo?" Devryck asked her. She was wearing an above-the-knee dress; she was comfortable enough. Yes, it was cold, but she could manage. "I'm good," she replied. He was wearing a tight-fitting plain white shirt, which accentuated his broad shoulders. His biceps were well-defined, and the veins in his arms were visible, running from his hands up to his arms. H

20

Third Person POV Ysa woke up at exactly noon the next day. She hadn't slept well, her mind replaying the events of the previous night. She still wondered if Devryck remembered the kiss they shared. "He was drunk, he probably won't remember it," she reasoned out, trying to convince herself. Laking pasasalamat na lang niya na bandang hapon pa ang pre-nuptial shoot nila. May iba pa kasing engagement schedule ang photographer. Ang alam niya ay sikat na photographer ang kinuha ng Tita Flor niya, pinsan daw nito ng isa sa mga kaibigan ni Devryck. Hindi niya ito personal na kilala, pero ayon sa Tita Flor niya magaling daw ito. Pagbukas niya ng pinto, sakto namang kakalabas lang ni Devryck mula sa kwarto nito. Bahagya siyang natigilan; sa pagkapahiya ay napayuko na lamang siya. Hindi niya ito pinansin buong tanghalian, bukod sa gutom siya at nag-skip siya ng breakfast. Nahihiya pa rin kasi siya kapag naaalala niya ang paghalik nito sa kanya kagabi. Pakiramdam niya 'y hindi normal ang kan

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status