Semua Bab MAYOR DEVRYCK MARCOV : Bab 51 - Bab 59

Third Person POV “What the f*ck is he doing here?”Nang tumingin siya sa likuran nila ay gusto na lamang niyang mapa-mura. Galit at madilim ang mukha ng asawa niya habang nakatingin ito sa lalaki na tito ni Azalea. Tumingin siya sa lalaki at sininyasan na lapitan ang bata, na agad naman nitong ginawa.“Love,” tawag niya sa asawa sabay lapit niya dito. Hinawakan niya ang braso nito at pinisil-pisil iyon.“So you’re the reason, again? What the f*ck is this guy doing here, huh?” saad nito habang nakatingin kay Aza. “Hindi ko na talaga gusto ang nangyayari. Next time, I will ban you from our house.”“That’s enough,” pigil niya dito.“Azalea Grace, this is going to be the last time na isasama mo ang bast—” tinakpan niya ang bibig nito.“Ahmm… pwede bang ihatid mo na somewhere si Aza?” pakiusap niya sa lalaki, na agad naman nitong ikinatango.Nakita niya pa ang bata na puno ng luha ang mga mata. Ngunit hindi na rin naman tama. Dapat talaga kausapin niya nang masinsinan ito para maintindiha

Third Person POV HABOL ANG kanilang mga hininga habang nakapatong sa kanya ang katawan ng kanyang asawa. Ngayon niya lang din naramdaman ang bigat nito sa ibabaw niya. Nakasiksik ito sa kanyang leeg. Mahigpit naman siyang nakayakap dito, at ayon sa digital clock na nasa kanan niya ay alas dos na ng umaga. ‘Anong oras ba ito nagsimula kagabi?’ Di na niya matandaan. Basta nagising na lang kasi siya nang may malikot na kamay at basang bagay na naglilikot sa kanyang kaangkinan. That was the start, and this is the end. They’re both panting heavily. Tinotoo niya ang sinabi niyang sa guestroom siya matutulog. I-ni-lock niya pa ang pinto bago siya natulog; siguro ay kinuha nito ang duplicate key sa baba para makapok.“Devryck.” banta niya dito. Nagsisimula na naman kasi siyang halikan nito sa leeg, pataas sa punong tenga.“I’m just kissin’ you, love.”“Kaya nga, diyan nagsisimula ang lahat.” bahagya na niya itong tinutulak. “Tigil na kasi, ang sakit na talaga ng katawan ko.” reklamo niya pa.

Third Person POV PAGGISING NIYA kinaumagahan ay wala na ito, yet his scent lingered on her nostrils. Yakap niya ang unan nito na may cover ng isa nitong t-shirt. Mukhang pinaliguan nito iyon ng kanyang cologne. May nakita pa siyang note sa may bedside table. ‘Take care, wait for me. I’m gonna miss you, love. —Your handsome husband.’ Nagbihis na siya at bumaba. “Manang Regina, anong oras po umalis ang asawa ko?” “Kaninang alas-singko, ineng. Hindi pa ba tumatawag sa iyo?” umiling na lang siya; seven pa lang naman, baka may inaayos pa ito. “Nag-almusal po ba ang asawa ko bago siya umalis?” “Nagkape lang ang asawa mo, ineng.” “Uy!! Si Mayora, miss na agad si Mayor.” panunukso pa nitong si Ate Jona sa kanya. “Uy, masasanay ka rin. Sa umpisa lang ganyan, pero sa susunod ay okay na. Hamo, maganda yang record ni Mayor.” nginitian na lang niya ito. “Naku, Ysa anak, mag-almusal ka na at pihado namang mamaya ay tatawag na ang asawa mo.” Parang nagdilang-anghel si Manang Regina; tama

Third Person POV ISANG LINGGO na ang lumipas buhat nang umalis si Devryck, pero para na niyang gustong hilahin ang araw para bumilis. Though always niyang nakakausap ang asawa niya, nararamdaman pa rin niya ang kawalan. Lalo na sa gabi, nagigising na lang siya na hinahanap ang init ng yakap nito sa kanya. Namimiss na rin niya ang pag-aasikaso nito sa kanya bago siya pumasok sa umaga, at ang pag-iintindi nito sa kanya sa hapag. Kailangan niyang tiisin ang isa pang linggo na wala ito; mas magiging mahigpit pa naman ang linggong ito, bawal na ang phone sa session hall. Nakapag-sabi na naman siya sa asawa niya; naiintindihan naman daw siya nito.Hindi talaga niya alam kung ano ang ginawa niya sa nakaraang buhay niya, para biyayaan siya ng ganitong kaganda at kasayang buhay.Naging busy siya sa linggong ito; hindi na nga minsan siya nakakatawag sa asawa niya. Kaya every morning ay nagte-text na agad siya dito, at humihingi na rin ng paumanhin. Iyon ang routine niya sa unang tatlong araw n

Third Person POV "HELLO, sino ‘to?" sagot ng nasa kabilang linya. “Hi bro, it’s me Devryck,” Ni-loud speaker niya ang phone ng asawa para marinig nito ang boses ni Neil. "Oh, hi, bakit ka napatawag? At bakit ibang number ang gamit mo?" "Just want to clarify something, bro. Ayoko kasing nagseselos ang asawa ko." Nakatanggap siya ng mahinang kurot mula sa asawa niya.. "Oh, so number pala ito ng asawa mo?" “Yeah, napagkamalan kasing baba–” napatigil si Devryck sa pagsasalita ng takpan ng asawa niya ang kanyang bibig. “Don’t say anything, kung gusto mong umuwi sa bahay kasama ako.” banta nito ngunit pabulong lamang. “Hello, bro, are you still there?” Marahan niyang inalis ang kamay ng asawa niya. Napangiti siya bago sumagot. "It was nothing bro. Gusto ko lang malaman kung naka-uwi ba kayo ng safe?" "Oh, yeah. Nakauwi naman ng maayos. Dinumog nga agad kami ng mga chikiting namin dito. Ayan, ayaw ng lumayo sa mommy nila." “That’s good to hear, bro. Anyway, magpapaalam na ak