Library

Search

Home / Romance / MAYOR DEVRYCK MARCOV / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of MAYOR DEVRYCK MARCOV : Chapter 1 - Chapter 10

45 Chapters

1

Ysa "Girl, bakit ka pinatawag ni Principal last week?" bungad ni Lea, pagkababa ko pa lang ng bag ko. Nasa school garden kami, may ilang minutes pa before mag-start ang first class namin. "Wala lang 'yon, Lea. May inutos lang," sagot ko. Di pa rin ako maka-move on sa mga nangyari last week. Kausap ni Lolo ‘yung friend niya at sinabi niyang ayaw niya ituloy ‘yung deal nila. Nakita ko ang disappointment sa friend ni Lolo na si Mr. Choi paglabas niya ng garden. Parang nalugi siya sa jackpot. Ramdam ko na kahit nahihiya si Lolo sa friend niya, pinipilit pa rin niyang hindi ako ipamigay sa kahit sinong lalaki. Sabi rin ni Lolo, mas mahalaga ako kesa sa kahit anong bagay dito sa mundo. Kaya ako ngayon, problemado kung paano ko matutulungan si Lolo. Ayoko namang umasa na lang at maghintay ng miracle, dapat may gawin din akong action. "Ysa, okay ka lang?" nag-aalalang tanong ni Lea. "Parang ang lalim ng iniisip mo, friend?" sabi ni Lea. Siya ang best friend ko, kasama si Chloe. Classmates

2

Ysa "Oh my god!!" sigaw ng isang babae sa gilid namin kaya napalingon ako. "Hoy! Ikaw, pandak!" Tawag niya kay Lea. Taas-noo namang hinarap ni Lea ang babae. "Anong problema mo, bruha?!" Nagtawanan ang ibang classmates namin. Lumalabas talaga ang katarayan ni Lea lalo na kapag inunahan siya. "Bakit ka nakikipag-usap sa boyfriend ko?!" maangas na tanong nung babae. "Hoy ka rin!! Di ko kilala yang jowa mo, at wala akong time para alamin pa. At bakit ko naman siya kakausapin, aber?" sagot ni Lea. "Wag ka nang magdeny, nakita ko kayong nagtatawanan kanina sa hallway! Nagkatinginan pa kayo!" sunod-sunod na sabi nung babae. "Ahh, si Jerico pala ang boyfriend mo?" sabi ni Lea, sa babae sabay haglapak ng tawa. "Gusto mong malaman kung bakit ko siya kausap?” saad ni Lea. “Dahil tinuturuan ko siya sa Math! Bobo ‘yang boyfriend mo, eh! Pasabi, ha? Mag-aral siya nang mabuti para naman hindi namin sya karga sa mga projects namin!" Gigil na gigil na sabi ni Lea. "Lea, enough," sabi ko at tu

3

Devryck "Apo? Kumusta ang San Antonio? Narinig ko ang mga papuri nila at mga magagandang bagay tungkol sa'yo, at ipinagmamalaki kitang tawaging apo," bati ni Lolo Luciano, na puno ng pagmamalaki sa kanyang boses. Siya si Don Luciano Marcov, dating gobernador, isang mahusay at makatarungang pulitiko, at siya ang role model ko. Siya ang nagturo sa akin ng lahat tungkol sa pulitika. "Lo, you taught me well, remember?" sabi ko, nakatingin sa aking lolo. Nasa library kami, pinag-uusapan ang mga plano ko para sa San Antonio. Palagi kong kinukonsulta si Lolo dahil mas marami siyang karanasan sa pulitika. "I just taught you, but you poured your heart into it, my grandson. You're the captain of your own life. Everything you do is a result of your dedication and love for your town. So all the praise goes to you, my grandson," proud na sabi ni Lolo. "Thank you, Lo. Anyway, tinanggihan ko nga pala ang alok ng isang malaking kompanya ngayon. Gusto nilang magtayo ng isang malaking factory dito

4

Devryck Hindi na lamang ako kumibo. Napagtanto kong gusto talaga ni Lolo si Ysa para sa akin, ngunit wala rin namang mali sa sinabi ko. Bata pa ito at alam kong marami pang mga pangarap si Ysa sa buhay. “Lo, aalis na po ako.” Paalam ko na lamang. Mukhang wala naman na kaming ibang pag-uusapan pa kaya mas mabuti na umuwi na lamang ako. Malapit na rin kasing mag-gabi. “Mag-iingat ka, apo. Daanan mo ang mama mo, paniguradong may ipapadala siyang pagkain sa ’yo bago ka umalis.” Tumango lamang ako at lumabas na ng library ni Lolo. Dumeretso ako sa kitchen, at hindi nga nagkamali si Lolo dahil nasa kitchen nga si Mama na may niluluto. Ngunit ang hindi ko inaasahan ay ang makita rin doon si Ysa na kausap niya. Bahagyang nagulat pa si Ysa ng mapalingon ito sa akin, at bahagyang namula pa ang pisngi nito. “Oh, anak, nandyan ka na pala. Tapos na ba kayo mag usap ng lolo mo?” tanong ni Mama ng mapansin niya ako. “Yes, ma,” maikling sagot ko. “Siya nga pala, sasabay ka bang kumain ng hapu

5

Ysa Today is my eighteenth birthday. Ang wish ko lang ay isang simpleng salu-salo kasama ang family ko pati na rin ang mga friends ko. Umuwi ang mga Tito at Tita ko, kasama nila si Kuya Rave. Halos mapuno na ang isang sulok sa sala sa sobrang daming dumating na regalo. Dumating din si Kuya Benji kasama ang kapatid nitong si Kuya Vance. "Happy eighteenth birthday, ganda. Here's my gift for you," sabay abot sa akin ng isang paper bag galing sa isang sikat na designer. "Here's my gift for you." Walang emosyong turan ni Kuya Vance, ito yata ang taong mabibilang mo lang ang ngiti. Palagi na lang itong seryoso sa buhay. Kahit yata kilitiin mo ito, di man lang mag-iiba ang expression niya. I just smiled at him. "Ito nga pala, pinapaabot ni Devryck. Di raw siya makakarating, alam mo naman yun... Dedicated masyado sa bayan," sabay abot ni Kuya Benji ng isang may kalakihan na kahon. Kuya Devryck is Kuya Benjie's friend. We saw and talked to each other multiple times already, lalo na kapag ma

6

Ysa Natapos ang hapunan nang maayos at matiwasay, walang muling nagbanggit pa tungkol sa boyfriend, kasal, at apo. Nakahinga ako nang maluwag. "Have you already opened my gift for you?" tanong ni Kuya Devryck sa akin. Umiling ako; tinatamad pa akong magbukas ng mga regalo. Pagod na rin ako kaka-entertain ng mga bisita kanina. "Where is it? Where did you put it? Buksan na natin?" Ngumiti ako at agad na iginiya si Kuya Ryck papasok sa loob kung saan ang mga gift na para sa akin. "Open it," utos niya na agad ko namang sinunod. Nagulat ako nang makita ang laman: ang pinakabagong model ng iPhone, kasama ang smart watch at ang pinakabagong earpods. Ayaw kong magkwenta dahil baka himatayin ako. "Kuya, this is too much. Ang mahal-mahal kaya nito," manghang-mangha kong sabi. "Hindi naman. Huwag kang mag-alala, galing sa bulsa ko 'yan. Sa malinis na paraan 'yan galing," nakangiting sagot niya sa akin. Kilala siya bilang isang matapat na pulitiko, kaya naman naniniwala ako sa sinabi niya.

7

Third Person Pov Kinabukasan maagang nagising si Ysa upang makapag-handa para sa kanyang klase. Hindi pa rin niya makalimutan ang halik ni Vander sa pisngi niya kagabi. Napailing siya. ‘Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi naman ako nagkakagusto kay Kuya Devryck, di ba? Pero bakit parang may kakaiba akong nararamdaman sa tuwing nakikita o naiisip ko ang nangyari?’ tanong niya sa kanyang sarili. Napabuntong-hininga nalang si Ysa. Bumangon siya sa kanyang kama at dumeretso sa banyo. Naghanda siya para sa kanyang klase. Nang matapos siyang maligo at magbihis, lumabas na siya ng kwarto, naabutan niya pa sa lamesa ang kanyang lolo na nagkakape. "Magandang umaga, lo," bati niya sa lolo niya. “Magandang umaga rin, apo, kamusta nakatulog ka ba ng maayos kagabi?” “Okay naman po, lo.” magalang na sagot niya rito. “Mabuti naman kung ganun, halika na at maupo para makapag almusal ka bago ka pumasok sa skwelahan.” Tumango siya sa lolo niya, at umupo na sa upuan. “Gising ka na pala apo, kamus

8

YsaKakapasok ko lang sa loob ng classroom nang agad akong hilahin ng aking mga kaibigan paupo.“So tell us what happened—anong dahilan ng pamumula ng pisngi mo kagabi?” tanong ni Lea. “Tell us, may nangyari ba sa inyo ng Kuya Devryck mo?” sabi naman ni Chloe. Agad na nag-init ang aking mga pisngi. Wala namang nangyari sa amin ni Devryck, pero bakit ganito? “Can you guys stop,” sabi ko sa kanila. Parang namumula na kasi naman ako.“Can you stop ka diyan,” sabi ni Chloe. “Tell us na kasi what happened, para ‘di ka namin kulitin. Isa pa, your face—that facial expression of yours tells us na may nangyari, kasi hindi naman mamumula 'yan kung wala,” dagdag pa niya.“Eh, wala nga sabi e,” sabi ko. Ngunit tinaasan lang nila ako ng kilay. “Fine, sasabihin ko na,” sabi ko na lang at sumuko. Tumili silang dalawa, na halos ikabingi ko.“Spill the tea, girl!” masayang sabi nila.“Uhmm …hinatid niya ako ngayon dito,” sabi ko habang natatawa. Alam kong hindi ito ang inaasahan nilang marinig.“Bes,

9

Ysa “Ysa,” the professor paused and looked at me. Then, he glanced at my friends. “Lea, Chloe, and Noriella, you are in group 1,” the professor announced. I looked at my friends—we all had the same look of disbelief on our faces. “This wasn’t good,” bulong ni Lea. “Oh, Great! What a nightmare!” Chloe said sarcastically. “Hey, it's fine,” sabi ko para ipakalma sila. “Oo nga asim, wag kang mag-alala kakampi mo kami kapag hindi tumulong ang babaeng ‘yun sa project na gagawin natin,” sabi ni Lea. Tumayo ako. “Uhmm… excuse me, professor. May I ask a question?” Tumango ang professor namin. “Professor, can we choose our own groups?” tanong ko. “I'm sorry, Ysa, but I already assigned you to your groups. I want you to work with people you don't usually work with to encourage collaboration and teamwork,” the professor explained. “It will be a great learning experience for all of you too.” Tumango ako. “Mr. Professor, what will happen if one of the members doesn't help with the projec

10

Third Person POV “Apo, bumangon ka na diyan,” gising ng matandang lola ni Ysa, sabay tapik sa pisngi ng dalaga. “La, mamaya na po, antok pa ako, maaga pa naman po eh,” parang groggy na wika ni Ysa. Pagod na pagod kasi siya, mentally and physically. Marami kasing ginawa sa school. Tourism Week at meron pa silang mga project; tapos ang problema pa nila—ng kanyang lolo na hindi pa nila masosolusyunan. Pakiramdam niya araw-araw siyang pagod. “Anong maaga pa, apo ko. Tanghaling tapat na, oh, alas dos na eh,” ang mga salitang iyon ng kanyang Lola ang nagpabangon sa kanya. Pakiwari niya ay bigla siyang nahimasmasan. “Oh my godddd,” pabulong na sabi ni Ysa. Napahawak siya sa kanyang noo at napahilamos sa mukha. “Ganoon ba ako kapagod at di ko na namalayan ang oras?” bulong na tanong niya sa kanyang sarili. “Apo,” pukaw ng lola ni Ysa sa kanya. Napabaling naman siya dito. “Umamin ka nga sa akin, apo, bakit ba palagi kang pagod? Ilang araw ka nang ganyan, ah. Ano bang pinag-gagawa mo sa b

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status