All Chapters of เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว: Chapter 101 - Chapter 110

“อืม คลื่นมันแน่นจัง ขยับหน่อยได้ไหม ห หายใจไม่ออก ” เสียงหวานหูดังออกมา ชวนให้คลื่นสมุทรได้ทำตามใจเธอ แต่เหมือนชายหนุ่มจะยังอยากแกล้งคนตัวเล็ก ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้เขาปวดหนึบไปทั้งลำรักคลื่นสมุทรจับให้ใบหน้างามหันกลับมาหาตัวเอง ก่อนเขาจะจูบลงบนริมฝีปากของขนมผิง และทันทีที่เขาสัมผัสลง หญิงสาวก็ตอบสนองกลับในทันที การจูบแลกลิ้นที่เกิดได้เพียงไม่ถึงนาที เรียกให้สะโพกหนาได้สอบสะโพกเข้าออกโพรงรักของหญิงสาวในทันทีแม้ว่าภายในจะคับแน่นแค่ไหน แต่คนตัวโตกลับยังคงสอบสะโพกของตัวเองอย่างหนักหน่วง เน้นกระแทกสะโพกเข้าหาร่องสวาทของหญิงสาวเหมือนเดิมมือหนาของคลื่นสมุทรได้ส่งไปบีบเคล้นที่อกของหญิงสาวอย่างเมามัน แต่กลับทำให้ขนมผิงขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะความเจ็บ เธอเชื่อว่าถ้าเป็นซิลิโคนคงได้แหลกคามือของคลื่นสมุทร“ชอบไหมครับ” คลื่นสมุทรเอ่ยถามหลังปล่อยให้ริมฝีปากของหญิงสาวได้เป็นอิสระ แต่เขากลับขบเม้มที่ใบหูของเธอแทน การกระทำของคลื่นสมุทรที่เล่นสัมผัสไปทุกซอกมุมของขนมผิง มันทำให้คนตัวเล็กแทบคลั่งเพราะรสสัมผัสของเขาอีกทั้งการสอบสะโพกแต่ละครั้งของเขา นั้นเน้นการกระแทกสะโพกเข้า จนทำให้เกิดเสียงเนื้อที่ดังกระท

คำเตือน : Content Warning Sm / 4p / อายุ 20+ปัจจุบันภายในคอนโดย่านใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง“วันนี้ไม่อยากมาลงโทษลูกเจี๊ยบด้วยกันเหรอ” ซันว่าพลางกระดกแก้วไวน์เข้าปาก“วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นสนุกกับพวกลูกเจี๊ยบ” อันนาส่ายหน้าตอบพลางยกแก้วไวน์ในมือขึ้นมาดื่มก่อนจะตวัดสายตาไปมองเหล่าลูกเจี๊ยบที่พวกเธอเลี้ยงไว้ด้วยสายตาราบเรียบทว่ารอยยิ้มมุมปากกลับขยับเล็กน้อย“คุณอันไม่สนุกด้วยกันเหรอครับ” เจไดว่าพลางเดินมาหาอันนาที่กำลังนั่งจิบไวน์อยู่อีกโต๊ะ ก่อนจะเข้าไปลูบไล้เรือนร่างด้วยท่าทีออดอ้อน“วันนี้คุณอันนาอยากเป็นคนชมมากกว่าค่ะ ไม่งอแงนะเด็กดี”“แอบเสียใจ แต่โอเคครับ”ภายใต้แสงไฟสลัวเจ้าของร่างเล็กยังคงนั่งจิบไวน์เพลิน ๆ พลางคิดอะไรไปเรื่อยเปลือย ทว่าพอได้เห็นเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของเด็ก ๆ ก็พอทำให้ร่างกายตื่นตัวแต่อันนากลับไม่ได้มีอารมณ์มากพออยากเข้าไปร่วมสนุกด้วยเหมือนที่ผ่านมา ที่เธอมักเล่นเป็นบทนายท่าน“อ๊าาา”เสียงร่างเล็กของกัสจังขาสั่นจนยืนแทบไม่ไหว เนื้อตัวอ่อนปวกเปียกนั่งทรุดลงกับพื้น พร้อมครางลั่นห้องขณะเสร็จสมต่อหน้าคนในห้องทั้งสี่คนและรวมอันนาที่นั่งชมมาตั้งแต่เริ่มน้ำรักเริ่ม

ย้อนกลับไปห้าปีก่อนในวันเกิดเอเดนครบรอบอายุสิบแปดปี เอวาตั้งใจจะสั่งอาหารมาทำกินที่ห้องและดูหนังเหมือนทุกปี เพราะพรุ่งนี้เธอต้องนั่งเครื่องบินไปประเทศจีนเที่ยวบินรอบเช้า กำหนดการหกเดือนที่เธอเองต้องไปดูงานก่อสร้างตึกที่นั่น เธอบอกกับพ่อว่ารอบนี้จะเป็นรอบสุดท้ายที่ต้องลากยาวอยู่ที่จีน ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนอยู่คนเดียวเธอคงไม่คิดอะไรมากแต่ตอนนี้แค่ห่างกับเอเดนเพียงแค่สามวันเธอก็จะเป็นจะตายแล้ว ต่อให้วิดีโอคอลคุยกันทุกวันมันก็ไม่เหมือนที่เราอยู่ด้วยกัน ตอนนี้สถานะของเธอกับเอเดนก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร เราอยู่ด้วยกัน ทั้งกอด ทั้งจูบ ทั้งหอมแก้ม การกระทำเหล่านั้นมันเกินสถานะคำว่าพี่น้องแล้วหรือเปล่า หลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้นก็ไม่เคยเกินเลยกันไปมากกว่านี้ เอวาหวังว่าอีกฝ่ายคงมีใจให้เธอบ้างเหมือนกัน เอวาไม่อยากคิดไปเองฝ่ายเดียว“วันนี้อยากกินอะไร”“อะไรก็ได้” น้ำเสียงเย็นชาเหมือนเดิมอย่างที่ผ่านมา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไร“ไม่เอาอะไรก็ได้ดิ วันเกิดนายนะ”“วันนี้ผมไม่อยู่นะ มีนัดกินเลี้ยงกับเพื่อน”“ที่ไหนเหรอ เจ้ไปด้วยได้มั้ย”“อย่าไปเลย เราไปกับคนที่สนิทน่ะ”“เจ้ไปด้ว

“อือ ไอ้เด็กเวรนั่น”เพื่อนที่ตัวเล็กสุดในกลุ่มตอบด้วยน้ำเสียงสั่นไหว สีหน้าที่ไม่สู้ดีเท่าไรของคนตรงหน้าทำให้ซันรู้ว่าเพื่อนเขายังดึงตัวเองออกมาจากเรื่องราวในอดีตที่เลวร้ายไม่ได้ แม้มันจะผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม การกระทำทุกอย่างที่ผ่านมา ความเข้มแข็งที่อันนาพยายามสร้างมันขึ้นให้เห็นว่าตัวเองผ่านมันไปได้แล้ว แท้จริงแล้วยังคงเก็บไว้ข้างในไม่ให้ใครรู้ ทำเป็นเข้มแข็งทั้งๆ ที่ตัวแค่นี้เอง“ใจเย็นไอ้เอวา ไม่สิ อันนา มานั่งก่อน”“แกคิดว่าไอ้เด็กนั่นจะจำเราได้มั้ยวะ เรากลัว”“กลัวเชี่ยอะไร เอาไหนมาจำได้ จากลูกเป็ดขี้เหร่สู่เสือสาวตัวแม่แบบแกตอนนี้อะนะ”มือเรียวคว้าซองบุหรี่ของซันที่วางบนโต๊ะมาเคาะ ก่อนหยิบบุหรี่หนึ่งมวนไปคาบไว้แล้วจุดไฟ อัดควันเผาไหม้เข้าไปในปอด“กวนตีน ฉันจริงจัง”“อย่าอ่อนแอ แกไม่ใช่นางเอก แกคือตัวร้าย จำไว้” ไม่พูดเปล่ามือของซันยังผลักหัวเพื่อนออกห่างแม้ไม่จริงจังก็ตามที“เอ้า แดกก่อนอย่าเพิ่งสติแตก ดูดให้มันน้อยๆหน่อย ปอดแกไม่ดีนะ อย่าลืมดิอันนา” มือหนาของซันยื่นแก้วเหล้าให้พลางบ่นไปด้วย หญิงสาวตอนนี้เหมือนคนใกล้สติแตกเต็มที“แกฟังฉันนะ อันนา ตอนนี้แกไม่มีอะไรที่เหมือนหรือใก

รถของก้องภพเคลื่อนมาจอดที่บริเวณทางเข้าบาร์ ขาเรียวก้าวลงจากรถเดินปราดเข้าไปพร้อมการแต่งตัวง่าย ๆ ไม่เหมือนทุกวัน ทำให้พนักงานบางคนถึงกับงงงวยกับสิ่งที่เห็น เพราะปกติแล้วคุณอันนาจะแต่งกายเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ไม่มีตรงไหนที่จะยับย่นเลยสักนิด แตกต่างจากวันนี้ที่แปลกตาจากทุกวัน ลุคเด็กสาวน่ารักจึงเป็นที่ดึงดูดสายตานักล่าทั้งหลายที่มาเที่ยวในสถานที่อโคจรแห่งนี้ไม่น้อยท่อนบนสวมเสื้อเชิ้ตสีดำที่ก้องภพนำมาให้แทนตัวเก่าที่เปื้อนเลือดก่อนหน้า กระดุมที่ถูกปลดออกสี่เม็ดเผยอกอวบขาวเนียนที่เห็นรอยสักบางส่วนชัดเจน กับกางเกงผ้าขายาวแปดส่วนโชว์ข้อเท้าเนียนภายใต้รองเท้าผ้าใบสีขาวไม่มีเครื่องประดับหรูหราใด ๆ มีเพียงนาฬิกาเรือนเดียวติดมา ทั้งยังไม่เซ็ตผมหรือดัดลอนปล่อยลงมาปิดหน้าผากเล็กน้อย ใบหน้าไร้การแต่งแต้มเครื่องสำอางทำให้เห็นว่าใบหน้าสวยเนียนใส กำลังแดงระเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มมาก่อนหน้า ตอนนี้ร่างบางจึงเหมือนเด็กมัธยมปลายแอบผู้ปกครองมาเที่ยวร้านเหล้ามากกว่าบอสสาวเจ้าของร้าน การ์ดหน้าประตูถึงกับมองดูหน้าเจ้านายถึงสองรอบเพราะกลัวผิดพลาดจนเผลอปล่อยเด็กเข้าไป‘นั่นใช่บอสเปล่าวะ’‘ไม่ใช่บ