บททั้งหมดของ เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว: บทที่ 191 - บทที่ 200

สิงห์หยัดตัวใช้เข่าเดินไปจนคร่อมอยู่บนอกนิ่ม ยัยคุณหนูยังคงตัวสั่นครวญครางไร้ภาษา ตอนนี้เธอจุกจนตาเหลือกค้างเห็นเพียงตาขาวที่เหลือกลอยสมองสั่นเบลอไปหมดเมื่อรูข้างหลังที่ไม่เคยใช้งานกลับถูกแท่งของเล่นยัดเข้าไปเกือบสุดลำมือหนาปลดซิบลงแล้วควักเอาลำเอ็นที่แข็งเต็มที่ออกมา สีของมันเข้มกว่าผิวกายเขาเล็กน้อย แต่ตัดกันกับความขาวผ่องของอกอิ่มสุด ๆ หัวปลายบานราวกับเห็ด เส้นเลือดที่พันรอบเอ็นปูดนูนกระตุกยิก“อ้าปากหน่อยยัยคุณหนู อมควxคนสวนดูหน่อยสิ”สิ่งนั่นมันดูน่ากลัวเกินกว่าปากเล็กของเธอจะรับไหว กลิ่นกายดิบเถื่อนกับความเสียวจากด้านล่างทำเอาเธอมึนเบลอ แพรไหมไม่ยอมอ้าปากแต่โดยดี แต่สิงห์ก็ใช้ปลายหัวฉ่ำน้ำเลี้ยงกลิ่นความเป็นชายถูวนปากนิ่มไม่หยุด มือข้างหนึ่งค้ำยันหัวเตียงไว้“เร็วสิ ไม่อยากโดนควxคนสวนแบบกูเหรอครับ”“ไม่ อุ๊กก อ่อกก”พอเธออ้าปากปฏิเสธก็เท่ากับตกหลุมพราง เพราะสิงห์หลอกล่อให้พูดเพื่อจะยัดแท่งร้อนเข้าปาก กรามเธอแทบค้างเพราะความใหญ่โตของมัน ดวงตากลมเหลือกลืมจนหายใจไม่ออก เมื่อขนาดลำยัดเข้ามามิดลำคอ“อ่อกก อึ่กก”สิงห์หัวเราะเบา ๆ เขาหยัดกายให้ท่อนเอ็นเข้าไปลึกมากกว่าเดิม สลับกับดึงออ

ในช่วงสายโด่งจนเกือบเที่ยงของวันต่อมา เรือนร่างบอบบางของคุณหนูแพรไหมที่เพิ่งจะตื่นค่อย ๆ ก้าวลงบันไดทีละขั้นอย่างเชื่องช้า แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เพราะยังรู้สึกขัด ๆ ที่ตรงนั้นและด้านหลังดวงตากลมกลอกกลิ้งไปมาอย่างหวาดระแวงเพื่อมองให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ โดยเฉพาะคนสวนคนใหม่ของบ้าน เมื่อไม่เห็นใครเลยก็โล่งใจ เลิกเดินเหมือนเต่าแล้วก้าวลงมา“หิวจัง มีอะไรกินบ้างนะ?”แพรไหมบ่นพึมพำขณะเดินตรงไปยังครัวของบ้าน เพราะวันนี้ป้าใจไม่อยู่ ลาไว้ตั้งแต่สองสามวันก่อนเพื่อกลับบ้านไปธุระ เธอจึงต้องหาอาหารสำเร็จรูปกินไปก่อน ถ้าให้สั่งเดลิเวอรี่ก็กลัวจะไม่ทันใจซีเรียลรูปดาวยี่ห้อโปรดถูกดึงออกมาจากชั้นวางแล้วเทใส่ชาม ก่อนจะเปิดตู้เย็นหยิบนมสดรสจืดมาใส่ตามลงไป และแพรไหมก็ยืนตักกินตรงนั้นเลย ไม่ยอมเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวดี ๆ ทั้งที่ก็อยู่ไม่ไกลมาก ตอนนี้เธอหิวจนรอไม่ไหว ตื่นสายไม่พอ เมื่อวานตอนเย็นก็ไม่ได้กินอะไร เพราะมัวแต่…“คิดบ้าอะไรเนี่ย” คุณหนูของบ้านแทบจะเอาหน้าจุ่มชามซีเรียล เพราะเผลอไปคิดถึงเรื่องเมื่อวานจนได้ ใบหน้าหวานซึ้งแดงซ่านจนลามมาถึงใบหู คนสวยมัวแต่ตีกับความคิดของตัวเองจนไม่รู้ตัวเลยว่ามีใค

“อ่าาส์ อย่าเกร็งสิวะ ขยับลำบากฉิบ”“อืออ ๆ ไม่เอา เจ็บ”ความเสียวแทบเลือนหายเมื่อความเจ็บมีมากกว่า สิงห์ที่ขยับตัวไม่ได้เลยยอมก้มลงจูบปลอบเธออย่าเอาใจ มือข้างหนึ่งกอบกุมเต้านิ่มของคนที่นอนราบ ส่วนอีกข้างก็บดขยี้เม็ดเสียวให้ด้วยความชำนาญสิงห์เองก็เจ็บไปทั่วท่อนลำเพราะรูร้อนมันนวดเอ็นเขาไม่หยุด ยิ่งมีแตงกวายัดเบียดอยู่อีกยิ่งทำให้โคตรจะแน่นและเสียวตรงปลายไม่หยุด เมื่อรู้สึกได้ว่าเธอเริ่มปรับตัวได้ก็ค่อย ๆ ขยับช้า ๆ“อึ่กก อื้มม”ริมฝีปากร้อนยังคงจูบเธออย่างหนักหน่วง ลิ้นเล็กถูกคาบดึงออกมานอกปากแล้วดูดอย่างแรง ไม่นานนักแพรไหมเริ่มจูบตอบกลับมา มือบางคว้าไหล่เขาไว้แล้วจิกเล็บลงไป เอวสอบเลยค่อย ๆ เร่งจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้นทีละระดับไม่นานนักสิงห์ก็เด้าเอวได้ไวขึ้นเพราะรูนุ่มเริ่มขยาย ทุกครั้งที่ตอกอัดลำเอ็นเข้าไปก็จะได้ยินเสียงครางออกมาเสมอ แพรไหมคับแน่นไปหมดทั้งรูหน้ารูหลัง เธอเชิดใบหน้าขึ้นเมื่อชายหนุ่มก้มลงบดขยี้ยอดอกสวยรุนแรง เกี่ยวขารัดเอวสอบไว้ให้ขยับเข้าลึกอีก“แรงอีก อ๊าาา ลึก ลึกมาก อ๊ะ”“ไม่เจ็บแล้วเหรอคุณหนู อ่าา เสียวรูมากกว่าใช่ไหม?”“อึ่กก สะ เสียวมาก อ๊าา ตรงนั้น”สะดุ้งโห

อาณาเขตบ้านมีรั้วรอบขอบชิด และตรงที่พวกเขาอยู่ก็อับสายตาเมื่อมองจากภายนอก แต่ยังไงมันก็เป็นกลางแจ้ง คุณหนูของบ้านเลยประท้วงสุดในยามโดนคนสวนดึงแพนตี้ชุ่มน้ำหวานให้ร่นลงไปอยู่บนเรียวขา“หยุดนะ เป็นบ้ารึไง? นี่มันข้างนอกนะสิงห์”“หุบปากแล้วจับไว้” ชายหนุ่มตลบชุดนอนกระโปรงของเธอให้ขึ้นไปกองบนเอวบางแล้วบังคับให้เธอจับไว้ ด้วยความตกใจเลยทำตามที่สิงห์บอก เธอยืนพิงหลังไปกับต้นไม้สูง มองตามร่างหนาที่ทรุดกายลงนั่งบนส้นของตัวเองตรงหน้ด้วยสายตาไม่เข้าใจดวงตาคมกริบมองสภาพดอกไม้งามที่ทั้งแดงจากการเสียดสีเมื่อครู่ ทั้งฉ่ำด้วยน้ำหวานมากมายด้วยความกระหาย เขาไม่รอให้คนสวยเอ่ยอะไรให้ระคายหู รีบตรงเข้าไปใช้จมูกหอมลงบนเนินเนื้ออวบอูมขาวผ่องทันที ก่อนจะแลบปลายลิ้นแยงเลียร่องกลีบจนคนที่ยืนอยู่ขาอ่อนขาเปลี้ย“อื้ออ อ๊าา สิงห์ อย่านะ ไป ไปในบ้านได้ไหม?”“ไม่เอา ควxกูปวดตั้งแต่เห็นคุณหนูใส่ชุดร่าน ๆ นี่แล้ว”สิงห์ไม่ฟังคนที่ระแวดระวังรอบด้านอีกต่อไป เขาฝังใบหน้าลงหาความอุ่นชื้นอย่างหิวโหย ดุนปลายลิ้นแหย่เข้าไปทักทายปากรูก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดบ่า เงยหน้าซดน้ำหวานลงคอ ดูดกัดขบขยี้ทั้งกลีบบางและเม็ดเสียวจน

คนที่เพิ่งนั่งลงได้ไม่ถึงสิบนาทีดีดักลุกพรวดขึ้นทันที ก่อนจะก้าวยาว ๆ ตรงไปยังไทเกอร์ที่ตั้งท่าจะอุ้มแพรไหม ทว่ากลับมีมือหนาคว้าเอวเธอแล้วดึงให้เข้าประชิดตัว ก่อนจะช้อนอุ้มขึ้นอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน“เดี๋ยวสิน้อง!” ไทเกอร์ยืนขวางหน้าเครียด เขากำลังทำเรื่องเสี่ยงตายอย่างการกำลังจะมีปัญหากับลูกหลานผู้มีอิทธิพล แต่จะให้มองดูเพื่อนร่วมปีโดนอุ้มไปต่อหน้าต่อตาก็ทำไม่ได้เช่นกัน “แพรไหมเป็นเพื่อนพี่ พี่จะพาเธอไปพักเอง น้องเป็นใครถึงมาอุ้มเพื่อนพี่ แบบนี้?”ดวงตาคมกริบมองรุ่นพี่ทั้งหลายที่ยืนล้อมตัวเองไว้ก่อนจะพรูลมหายใจเบา ๆ ดวงตาคมกรอกไปด้านบนเล็กน้อยราวกับกำลังครุ่นคิด แต่เมื่อขี้เกียจจะหาข้ออ้าง ท้ายที่สุดก็เอ่ยบอกไปแบบดื้อ ๆ“เป็นผัว”“ห๊ะ อะไรนะ ไม่ตลกนะโว้ย?”“เป็นผัวแพรไหมครับ”ไทเกอร์ช็อค ฟรังค์ช็อค และทุกคนที่ได้ยินก็นิ่งอึ้งไปกับคำพูดนั้น แต่คนพูดก็ไม่แยแสอะไร เพราะเริ่มรู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขนตัวร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เขาเลยแทรกตัวเดินผ่านทุกคนไปดื้อ ๆ แต่เพื่อนสาวคนสนิทก็ยังดื้อรั้นตามไปเพราะความเป็นห่วงแพรไหม เธอยืนขวางร่างสูงอีกครั้ง จนสิงห์เหนือชักจะอารมณ์เสีย“ปล่อ