เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

คลื่นสมุทรวิ่งตามขนมผิงและวาวาออกมานอกอแควเรียม เพื่อที่จะตามมาขอโอกาสจากเธออีกครั้ง แม้ว่าขนมผิงจะปฎิเสธเขาออกมาอย่างชัดเจน แต่คลื่นสมุทรไม่ได้คิดจะยอมแพ้“จะทำอะไรของคุณอีกเนี่ย ปล่อยนะ” ขนมผิงพยายามสะบัดข้อมือของตัวเอง หลังจากที่คลื่นสมุทรวิ่งเข้ามาจับมันเอาไว้ แต่เหมือนจะไม่เป็นผล เพราะชายหนุ่มไม่เพียงแต่ไม่คิดจะปล่อย แต่เขากลับทำหน้าราวกับกำลังถูกหญิงสาวต่อว่า“ฟังผมก่อนสิ ผมจริงจังนะ อีกอย่างคุณไม่สงสารวาวาบ้างเหรอที่ต้องกำพร้าพ่อ” คำพูดของคลื่นสมุทรทำให้คนเป็นแม่มองไปยังลูกสาวที่เธอจูงมือเอาไว้ ใจของขนมผิงก็สงสารลูกสาว แต่คลื่นสมุทรก็ไม่น่าให้อภัยมากขนาดนั้น“ปล่อยค่ะ ที่ผ่านมาเราก็อยู่กันได้โดยไม่มีคุณ”“แต่ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณกับลูก ขนมผิง ผมเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ นะ”“ปล่อย” ขนมผิงแกะมือของชายหนุ่มออกจากข้อมือของเธอ ก่อนจะพาลูกสาวตรงไปยังรถของเธอที่จอดเอาไว้“ผิงผมรู้สึกผิดจริง ๆ ผมมันไม่ได้เรื่อง ที่ทำให้คุณกับลูกต้องลำบาก คุณให้โอกาสผมได้ไหมผมอยากแก้ตัว” คลื่นสมุทรที่เห็นท่าทีว่าอย่างไรขนมผิงก็ไม่มีทางยอมรับช่อดอกไม้ของเขา หรือแม้แต่จะให้โอกาสเขา ชายหนุ่มจึงได้ตัดสินใจตะโก

คลื่นสมุทรมาที่บ้านของขนมผิงแต่เช้าเพราะเขาไม่รู้ว่าขนมผิงหายโกรธลูกสาวของเขาหรือยัง ถ้ายังไม่หาย วาวาก็จะไม่มีคนค่อยดูแล ทำให้เขาต้องรีบเข้ามาหา แม้ว่าวันนี้เขาจะมีปะชุม แต่เขาก็เลื่อนประชุมออกไปทั้งหมด“อ้าวเจ้าคลื่น มาทำอะไรแต่เช้า” ปัทมาผู้เป็นแม่ที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม ลูกสะใภ้และหลานสาวได้เพียงไม่นานเอ่ยถามลูกชายของเธอออกมา“มาดูวาวาครับ”“อย่าบอกนะว่าขนมผิงโกรธเพราะเรื่องเมื่อวานนี้ เจ้าวาวารายงานแม่หมดแล้ว” คลื่นสมุทรไม่พูดอะไรออกมา แต่เขาเลือกที่จะยิ้มให้แม่ของเขาเท่านั้น“เรานี่มันจริง ๆ เลย อีกสักพักวาวาคงตื่น” ปัทมาพอจะเห็นคลิปเมื่อวานนี้มาบ้างแล้ว เธอก็ไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอะไรเลยไม่ได้ใส่ใจ แต่ไม่คิดว่าขนมผิงจะโกรธสองพ่อลูก“ครับ ผมไปดูลูกก่อน” ปัทมามองคลื่นสมุทรที่เดินเข้าไปในห้องนอนของหลานสาวก่อนส่ายหัวไปมาเล็กน้อยคนเป็นแม่เดินตรงไปยังห้องทำงานของขนมผิง เธอรู้ว่าอีกฝ่ายคงอยู่ในนั้นก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้คนที่นั่งทำงานไม่ยอมนอนมาตลอดทั้งคืน ละสายตาจากเอกสารมองไปยังประตู ขนมผิงไม่คิดว่าวาวาจะตื่นเร็วแบบนี้ เพราะนี่เพิ่ง 6 โมงกว่า ๆ เอง และต่อให้เธอโกรธท

สองอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่คลื่นสมุทรได้รับโอกาสจากขนมผิง ชายหนุ่มก็พยายามใช้โอกาสที่ได้รับให้ดีที่สุด โดยการมาหาสองแม่ลูกทุกวัน ซึ่งคลื่นสมุทรมักจะมีอะไรติดไม้ติดมือมาให้กับวาวาอยู่ตลอด ทำให้หนูน้อยให้ใจผู้เป็นพ่อไปจนหมดส่วนทางด้านของขนมผิง เมื่อหญิงสาวเห็นว่าคลื่นสมุทรเปลี่ยนนิสัยไปแล้วจริง ๆ เธอก็ยอมคืนดีกับอีกฝ่าย และการคืนดีในครั้งนี้เป็นเหมือนการเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มได้เข้ามาอยู่ในบ้านของขนมผิง“เสร็จหรือยังครับผิง” คลื่นสมุทรที่เพิ่งส่งลูกสาวไปโรงเรียนเสร็จ ได้เดินกลับเข้ามาถามขนมผิงที่ตอนนี้กำลังแต่งตัวอยู่ในห้อง“คุณช่วยรูดซิปด้านหลังให้หน่อยสิ” ขนมผิงที่รูดซิปด้านหลังไม่ได้เอ่ยขอให้คนที่เพิ่งเดินเข้ามาช่วย เธอไม่รู้ว่ามันติดอะไร เพราะปกติเธอก็รูดเองได้“ได้เลยครับคุณผู้หญิง” คลื่นสมุทรเดินเข้าไปหาขนมผิงอย่างไม่รีรอ ก่อนจะรูดซิปให้กับหญิงสาวคลื่นสมุทรสวมกอดขนมผิงจากทางด้านหลัง โดยใบหน้าคมวางเกยไปยังไหล่มนของหญิงสาว การกระทำของเขาในตอนนี้ทำให้คนที่มองดูเขาผ่านกระจกเอาแต่ยืนดูนิ่ง ๆ“เป็นอะไรไปคะ” ขนมผิงเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าของคลื่นสมุทร ซึ่งดูก็รู้ว่าชายหนุ่มน่าจะเหนื่อยจากงา

หลังจากที่ขนมผิงตอบรับการแต่งงานของคลื่นสมุทร เขาก็ได้เริ่มจัดเตรียมงานทันที ทำให้ขนมผิงค่อนข้างที่จะตกใจ เธอไม่คิดว่าชายหนุ่มจะรีบร้อนแต่งงานขนาดนี้ ซึ่งจากเดิมที่คลื่นสมุทรได้คุยเอาไว้คือสองอาทิตย์ แต่ขนมผิงกลับขอเป็นอีกหนึ่งเดือน ซึ่งกว่าจะตกลงกันได้ทั้งสองก็ใช้เวลาพูดคุยอยู่นานพอสมควรวันนี้เป็นงานแต่งของขนมผิงและคลื่นสมุทร ซึ่งถูกจัดที่ริมทะเล แม้ว่าจะเป็นการจัดนอกสถานที่แต่งานแต่งของทั้งสองกลับไม่ได้เล็กเลยสักนิด มีแขกมากหน้าหลายตาที่เป็นทั้งคู่ค้าทางธุรกิจ และบรรดาเพื่อนสนิท คนในครอบครัวของทั้งสองเดินทางมาแสงความยินดีกับทั้งสองด้วยบรรยากาศภายในงานยังคงถูกจัดตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาวทั้งหมด ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นดอกกุหลาบ แม้ว่างานจะมีการจัดสถานที่แบบเรียบง่าย แต่ยังคงเต็มไปด้วยความโรแมนติกเหมือนที่สาว ๆ หลาย ๆ คนต่างต้องการวันนี้เฟื่องฟ้ามาเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้กับขนมผิง และมีลูกสาวตัวแสบของเธออย่าวาวาเป็นเด็กถือตะกร้าแหวนให้กับเธอคลื่นสมุทรยืนอยู่บนเวทีกับนายพิธี โดยที่ตอนนี้เจ้าสาวยังไม่ได้เข้ามาภายในงาน แต่พอถึงฤกษ์ตามที่กำหนดเอาไว้ เสียงดนตรีวงออร์เคสตราก็ดังขึ้นมา พร้อมกับการปราก

“พร้อมนะครับ” คลื่นสมุทรเอ่ยถามอย่างไม่ต้องการคำตอบ เพราะเขาจับแท่งร้อนของตัวเองดันเข้าไปภายในโพรงรัก การขยับสะโพกสอบเกิดขึ้นในทันที แม้ว่าตอนนี้การขยับสะโพกจะเป็นไปอย่างลำบากไม่น้อย เพราะความคับแน่นและแรงตอดรัดที่ต่อเนื่องรุนแรงริมฝีปากเรียวบางเม้มเข้าหากันแน่น ราวกับต้องการเก็บอารมณ์ความต้องการ ทั้ง ๆ ที่ความเสียวซ่านกำลังวิ่งเข้าเล่นงานเข้าอย่างต่อเนื่อง“คลื่นอย่าแรงมาก จะ จุก” เสียงครางกระเส่าไม่เป็นศัพท์ดังออกมา เมื่อสะโพกหนาของคลื่นสมุทรสอบเข้าและออกเป็นจังหวะที่เร็วและแรงมากพอตัว“จุกยังไงคะ คนดี”ปึก!“อ๊าส์!”แต่เหมือนคำพูดของขนมผิงจะไม่ได้ทำให้คลื่นสมุทรคิดจะเบาการกระทำของตัวเอง เพราะเขาสอบสะโพกของตัวเองเร็วและแรงมากขึ้น อีกครั้งยังส่งมือทั้งสองข้างไปจับลงที่อกของหญิงสาวราวกับกำลังระบายอารมณ์ความต้องการภายในตัว“อ๊ะ! เบา หน่อย เสียว” ขนมผิงส่งเสียงครางหวานแข่งกับเสียงเนื้อที่ดังกระทบกันออกมาอย่างไม่ขาดสายลมหายใจที่ถี่หอบของคลื่นสมุทรได้เป่ารดลงที่ซอกคอของหญิงสาวยิ่งทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านมากกว่าเดิม มือหนาออกแรงในการบีบเคล้นอกเต่งตูมทั้งสองครางราวกับต้องการเรียกอารมณ์ให้ก