Semua Bab พันธะเมียแสนชัง: Bab 71 - Bab 80

อัญรสไม่ได้คิดที่จะติดต่อไปหาวิมาลาหรือผู้เป็นพี่ชายเลย ด้วยรู้ดีว่าชยุตม์จะต้องไปตามหาเธอจากที่นั่นแน่ แต่ก็ไม่แน่หรอก... เธออาจจะคิดเข้าข้างตัวเองมากเกินไป บางทีตอนนี้เขาอาจจะกำลังโล่งใจอยู่ก็ได้ที่เธอหายตัวไป ไม่มีเธอคอยวุ่นวายในชีวิตแล้ว เขาคงมีความสุขมากกว่า จากนี้ไปจะได้ใช้เวลาดื่มด่ำอยู่กับอดีตของผู้หญิงที่ชื่อมะปรางให้เต็มอิ่มแรกทีเดียวอัญรสก็คิดว่าไม่ควรอยู่ในจังหวัดจันทบุรีอีกต่อไป เพราะมันอาจจะง่ายในการถูกตามตัว แต่หลังจากทบทวนดูแล้ว เธอก็คิดว่าที่ที่ปลอดภัยที่สุดก็คือที่ที่อันตรายที่สุด ดังนั้นจึงเดินทางไปต่างอำเภอเท่านั้น เธอสืบค้นจากอินเทอร์เน็ตเพื่อหาบ้านเช่าหลังเล็กๆ แล้วทุกอย่างก็ช่างเหมาะเจาะเหลือเกินบ้านแถบชานเมืองที่เจ้าของปล่อยเช่าในราคาเดือนละไม่กี่พันบาท เป็นบ้านที่ทำให้เธอยิ้มและหิ้วกระเป๋าเข้าไปอยู่ได้โดยไม่ตะขิดตะขวงใจเลย บ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้สองชั้นที่ทาด้วยสีขาวหมดทั้งหลัง มีเฟอร์นิเจอร์ครบครันและล้วนทำด้วยไม้ทั้งหมด พื้นไม้สีน้ำตาลเข้มถูกขัดจนขึ้นเงาเป็นมันปลาบ บริเวณต่างๆ ไม่มีฝุ่นผงใดๆ เลย บ่งบอกว่าเจ้าของบ้านคงจะรักษาดูแลที่นี่ไว้เป็นอย่างดี มันไม่ได

“ถอดเถอะค่ะ เดี๋ยวแต้มเอาไปจัดการให้ ไม่นานค่ะ”“ไม่เป็นไร” สิงห์ซ่อนรอยยิ้มไว้อย่างมิดชิด ภายนอกดูเคร่งขรึมตามสไตล์ของเขา“แต่ว่า...” สาวน้อยยังว้าวุ่นใจไม่เลิกที่ซุ่มซ่ามจนได้เรื่อง“ผมไม่เป็นไร”ชายหนุ่มย้ำ จ้องมองดวงตากลมโตหวานซึ้งด้วยความพอใจ นานเหลือเกินที่ไม่เคยเห็นใครน่ารักถูกตาถูกใจอย่างนี้ เสียดายที่เธอยังอายุน้อยเกินไป อีกทั้งยังเป็นคนของบ้านศรัญวิกาที่เขาไม่ควรก้าวล่วง ไม่อย่างนั้นคงเสนอเงินให้สักก้อนแลกกับความสุขเพียงชั่วคืน“ถ้าคุณหลันรู้เข้า แต้มโดนดุแน่ๆ เลยค่ะ ถอดเถอะนะคะ” หญิงสาวไม่ยอมแพ้“ผมไม่ค่อยชอบถอดเสื้อผ้าด้วยเรื่องเล็กน้อยเท่าไร จะถอดก็ต่อเมื่อ... มันจำเป็นต้องถอดเท่านั้น” เขาพูดจากำกวม แต่แต้มรักไม่ใช่ผู้หญิงกร้านโลกจึงไม่รู้เท่าทันสิ่งที่คนมีประสบการณ์พยายามจะสื่อ เธอยิ้มแหย แล้วยกมือกระพุ่มไหว้ขอโทษด้วยความจริงใจอีกครั้ง“แต้มขอโทษอีกครั้งนะคะ แต้มซุ่มซ่ามเอง”“ผมเองก็เดินเร็วเกินไป”เขาแบ่งรับแบ่งสู้ ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดอะไรอยู่ถึงได้ยื่นมือออกไป แล้วสัมผัสกับมือน้อยๆ ที่ยังพนมอยู่กับอกแต้มรักแก้มแดงเรื่อ หลบตาวูบแต่ลืมที่จะชักมือกลับ สิงห์ยิ้มบาง แล้วเ

หลังจากสิงห์ออกไปแล้ว ชยุตม์ก็รีบเข้าไปเก็บเสื้อผ้าและของใช้เท่าที่จำเป็น เตรียมขับรถไปยังที่อยู่ที่เพิ่งได้มาสดๆ ร้อนๆ แต่เพราะบุหลันห้ามไว้ว่าตอนนี้เย็นมากแล้ว อดทนรอสักคืนแล้วค่อยไปก็ยังไม่สาย เขาจึงจำเป็นต้องเดินคอตกกลับเข้าไปในห้องตามเดิมแรกทีเดียวคิดว่าคงใจเย็นพอที่จะรอให้เช้าได้ แต่ยิ่งดึก เขายิ่งกระวนกระวาย มองดูภาพในมือทีไรก็พาให้ใจสั่นหวั่นไหวอยู่ทุกครั้ง ผู้ชายที่ชื่อนาวินไม่ควรมาวุ่นวายกับเมียของเขาเลย เขากับอัญรสแค่มีปัญหากัน เมื่อได้ปรับความเข้าใจแล้ว สถานะของเขาและเธอก็จะกลับมาเป็นสามีภรรยาอย่างเดิม แต่มันจะต้องดีขึ้นกว่าเดิมอย่างมากแน่นอนชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาแขวนผนัง พบว่าตอนนี้จวนจะสามทุ่มแล้ว หากรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ เขาคงอกแตกตายเสียก่อน ดังขึ้นจึงเดินไปคว้ากระเป๋าสัมภาระแล้วแทรกตัวออกจากห้องไปอย่างเงียบกริบเขาก้าวย่องอยู่ในความมืด มารดาโกรธ ยังพอง้อขออภัยได้ แต่ขืนรอเวลาให้อัญรสได้อยู่ใกล้ชิดกับชายอื่นอีกแม้เพียงวันเดียว เขาอาจจะเสียเธอไปตลอดกาลเลยก็ได้ชยุตม์ขับรถแล่นไปบนท้องถนนยามค่ำคืนด้วยใจที่หวิวไหวอย่างประหลาด เขาใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าจะไปถึงบ้านที่ส

ฝนตกกระหน่ำตั้งแต่ช่วงเที่ยงคืนจวบจนถึงเช้า แต่อัญรสไม่ได้สนใจไยดีชยุตม์เลย ปล่อยให้เขาอยู่ข้างนอกบ้านต่อไปตามอัตภาพจนกระทั่งฟ้าสาง ในเมื่อบอกให้กลับไปแล้วไม่ยอมกลับ ต้องการหน้าด้านอยู่ต่อไปมันก็ถือเป็นสิทธิ์ของเขา แต่ที่แน่ๆ เธอจะไม่ปล่อยให้เขาได้ย่างกรายเข้ามาภายในบ้านเด็ดขาด คนที่ทำผิด แต่ยังคิดอคติกับคนอื่นได้แบบนั้นเธอไม่คิดอยากจะเสวนาด้วยเลยสักนิด!อัญรสไม่อยากให้นาวินมาเจอชยุตม์เข้า เกรงว่าสามีเถื่อนจะหาเรื่องทะเลาะให้วุ่นวาย เธอจึงโทรศัพท์ไปบอกเขาว่าวันนี้ไม่มีออเดอร์ใหม่เข้ามา จึงยังไม่ต้องนำสินค้าไปส่งให้ที่ขนส่งเธอดักคอนาวินเพิ่มด้วยว่าวันนี้จะพักมือ หยุดถักทองานไหมพรมแล้วนอนดูซีรีส์เกาหลีดีๆ สักเรื่อง นาวินไม่ใช่พวกชอบตอแย เขาจึงรับคำอย่างว่าง่าย แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้เช่นกันว่าทำไมน้ำเสียงของอัญรสในวันนี้ถึงได้ฟังดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีนักเช้านี้เธอทำข้าวต้มหมูสับร้อนๆ หอมกรุ่น ท่ามกลางบรรยากาศฝนที่ทำให้อากาศหนาวเหน็บอย่างนี้ การกินอะไรที่ให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเธอยกชามข้าวต้มไปวางบนโต๊ะ กดรีโมตเปิดโทรทัศน์ เพื่อดูข่าวไปตามเรื่องเหมือนอย่างที่ทำท

อัญรสเดาไม่ได้เลยว่าชยุตม์พูดคุยอะไรกับนาวินบ้าง แต่ที่แน่ๆ คงบอกไปแล้วว่าเขาคือสามีของเธอ นั่นหมายความว่าจากนี้ไป นาวินคงจะไม่มายุ่มย่ามที่นี่อีกแล้วใจหนึ่งหญิงสาวก็โล่งใจที่ไม่ได้ทำให้นาวินมีความหวังลมๆ แล้งๆ อีก แต่อีกใจก็อดขุ่นเคืองไม่ได้ที่ชยุตม์ทำให้เธอไม่มีโอกาสได้บอกเรื่องนี้กับนาวินเอง ถึงอย่างไรนาวินก็เหมือนพี่ชายคนหนึ่งที่คอยช่วยเหลือเธอมาตลอดสามเดือน หากจะตัดรอนความหวังของเขา เธอก็อยากพูดมันให้นุ่มนวลที่สุดอัญรสยุติการขายของบนร้านค้าออนไลน์ลงก่อนชั่วคราว เพราะคิดไม่ออกว่าจะใช้วิธีไหนนำสินค้าออกไปส่งที่ขนส่งได้ โดยไม่ต้องเผชิญหน้ากับชยุตม์ ระหว่างนี้เธอจะถักทองานชิ้นใหม่เพิ่มไว้เรื่อยๆ หากชยุตม์ยอมแพ้แล้วกลับไปจากที่นี่เมื่อไร เธอค่อยนำสินค้าอัปเดตขึ้นเปิดขายอีกครั้ง ตั้งใจจะนำเงินเก็บที่เป็นมรดกจากบิดามาซื้อรถยนต์สักคัน เอาไว้อำนวยความสะดวกให้ตัวเองถึงวันข้างหน้าชยุตม์จะไม่อยู่กวนใจแล้ว อัญรสก็ไม่คิดจะดึงคนดีๆ อย่างนาวินให้กลับมามีความหวังอีกอยู่ดี เธอไม่อยากเห็นเขาผิดหวังซ้ำซาก เพราะหัวใจของเธอมันไม่เหลือที่ว่างไว้ให้ใครอีกแล้ว นอกจากลูกน้อยในท้องเท่านั้น บางทีเธออาจจะ