พันธะเมียแสนชัง의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

“เอ่อ ไม่หิวเหรอคะพี่ชิน ถ้าพี่ไม่หิว งั้นเอมขอตัวออกไปกินข้าวก่อนนะคะ” อัญรสรับรู้ได้ทันทีว่ามีบางสิ่งผิดแผกไปจากเดิม การอยู่กับเขาตามลำพังไม่ได้ทำให้รู้สึกปลอดภัยอีกต่อไป เธอหันหลังกลับไปบอก ทำท่าจะยื่นมือผ่านตัวเขาไปแตะที่ลูกบิด แต่ชายหนุ่มปัดมันออกอย่างแรง“ใครบอกว่าฉันไม่หิว... นี่หิวจะแย่แล้วนะ” ชยุตม์โน้มตัวลงกระซิบ“ถ้างั้นก็ออกไปกินข้าวกันค่ะ มีของโปรดพี่ชินเยอะแยะเลย แต่คงเย็นหมดแล้ว เดี๋ยวเอมจะออกไปอุ่นรอนะคะ” หญิงสาวพูดไปยิ้มไป ดวงตาสดใสจ้องมองใบหน้าหล่อขรึมของสามีแล้วพลันใจเต้นรัว มีบางอย่างปรากฏอยู่ในแววตาของเขา มันร้อนแรงระคนร้ายกาจจนเธอทำตัวไม่ถูก“ฉันไม่ได้บอกว่าหิวข้าวเลยสักคำ”เขาคว้าข้อมือบางไว้ ออกแรงบีบแน่นจนเธอเจ็บ“พี่ชินไม่หิวข้าว แล้วหิวอะไรคะ บอกเอมได้เลย เอมจะจัดการให้”คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองจนคอตั้งบ่า ชยุตม์ถอนหายใจเฮือก จุ๊ปากอย่างรำคาญ ก่อนจะกระชากร่างบางเข้ามาปะทะอก หญิงสาวอุทานเบาๆ รีบยกมือขึ้นยันอกกว้าง แล้วเอนตัวไปข้างหลังเพื่อรักษาระยะห่างทันที

บุหลันกับสาวใช้ในเรือนต่างก็พากันแปลกใจ เมื่อพบว่าบนโต๊ะอาหารยังมีทุกอย่างวางอยู่เหมือนเดิม แต้มรักรีบเก็บกวาดเพื่อเตรียมตั้งโต๊ะมื้อเช้า ขณะที่คนเป็นแม่เอาแต่ชะเง้อมองไปทางห้องของลูกชาย ปกติเวลานี้ชยุตม์กับอัญรสจะออกมาจากห้องกันแล้ว แต่เช้านี้ดูผิดปกติไปอย่างสิ้นเชิงสุดท้ายนางจึงตัดสินใจเดินไปเคาะประตูเรียก“ชิน... ชินลูก” บุหลันร้องเรียกลูกชาย“ครับแม่” ชยุตม์แง้มประตูเพียงเล็กน้อย แล้วยื่นหน้าออกมาคุยกับมารดา ผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้าตาอิดโรยจนคนเป็นแม่ถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ“ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมสายแล้วยังไม่ออกไปกินข้าวกันอีก เมื่อเย็นก็ทิ้งอาหารไว้บนโต๊ะ ทั้งชินทั้งหนูเอม เหมือนไม่มีใครแตะต้องอะไรกันเลย ไม่หิวหรือไงลูก”บุหลันทอดถามด้วยความเป็นห่วง ไม่ได้รู้เลยว่าเบื้องหลังของประตูห้องนั้น ชยุตม์ไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยสักชิ้น เขาเพิ่งรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็ตอนที่ได้ยินเสียงมารดาเรียกนี่เอง“ผมกับเอมสบายดีครับ” เสียงติดงัวเงียนั้นตอบออกไปสั้นๆ“ถ้างั้นก็ออกมากินข้าวนะลูก ไป

“ฉันไม่หย่า! เก็บเธอไว้กินแก้หิว เอาไปจนกว่าจะมีลูกให้ฉัน แล้วค่อยหย่าก็ยังไม่สาย ฉันอยากให้เธอกับแม่จอมวางแผนของเธอเห็นว่าต่อให้เธอมีลูกให้ฉันสักโหล มันก็ผูกมัดฉันให้รักหรือรู้สึกอะไรกับเธอไม่ได้หรอก แล้วเธอกับแม่ก็จะไม่มีวันได้ผลประโยชน์จากครอบครัวของฉันด้วย แค่โง่ไปใช้หนี้แทน ฉันก็ถือว่าฉันพลาดมากพอแล้ว!”ชยุตม์พ่นพูดด้วยความโกรธ เขาเปลี่ยนเส้นทางจากสวนส้มไปยังพื้นที่รกร้างซึ่งยังไม่ได้คิดจะลงมือปลูกพืชใดๆ อัญรสยังไม่ทันได้รู้ตัว เพราะไม่บ่อยนักที่จะได้ติดตามเขาออกมาข้างนอก เธอคิดว่ามันเป็นเส้นทางลัดจึงไม่ได้คิดอะไร“อย่าดึงเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาเกี่ยวด้วยจะดีกว่านะคะ เอมผิดเองทุกอย่าง เอมขอโทษ เอมจะไปสารภาพกับแม่บุหลันเอง แล้วเอมก็จะยอมไปจากชีวิตของพี่ชินด้วย นะคะ... ให้โอกาสเอมได้แก้ไขความผิดพลาดของเอมเถอะ เอมจะไปให้พ้น ไปให้ไกล เอมสัญญาเลย”หญิงสาวอ้อนวอนจากใจจริง หากถามว่ายังรักและมั่นคงต่อเขาหรือไม่ เธอตอบได้เลยว่าหัวใจทั้งดวงยังภักดีไม่มีเปลี่ยนแปลง แต่ถ้าจะให้สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ‘ลูก’ ต้องถูกใช้เป็นหมากในเกมครั้งนี้ เธอไม่เห็นด้วยจริงๆ“

เขาเดินไปที่เตียง เอนกายนอนพักแล้วจ้องมองเธอแบบไม่ละสายตา แม้จะประหม่าแค่ไหน ไม่รู้ว่าเขามองด้วยความรู้สึกอย่างไร ทว่าเธอก็ต้องปั้นหน้านิ่งเฉยเข้าไว้ จนถึงเวลาลงไปยังครัวชั้นล่างเพื่อเตรียมอาหารนั่นแหละ อัญรสถึงรู้สึกใจหายสะดวกขึ้นมาอีกครั้งเธอเปิดตู้เย็นนำอาหารทะเลอย่างปลาหมึกและกุ้งออกมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ครัว โดยดูขั้นตอนจากยูทิวบ์ตามที่ชยุตม์บอก นับตั้งแต่วิธีการทำความสะอาดกุ้งและปลาหมึก รวมไปถึงการทำข้าวต้มทรงเครื่องว่ามีเครื่องปรุงอะไรและปริมาณเท่าใดบ้าง ซึ่งเธอก็กะไม่ค่อยถูกนัก แม้จะมีปริมาณและสัดส่วนบอกไว้ครบ แต่การวัดตวงทีละน้อยนั่นเสียเวลาใช่เล่น ดังนั้นเธอจึงปรุงทีละนิด แล้วชิมไป เติมไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้รสชาติที่ถูกใจ“เฮ้อ ทำไมถึงคิดไม่ได้นะว่ายูทิวบ์มีทุกอย่าง” อัญรสบ่นกับตัวเอง หากรู้ว่าการทำตามคลิปวิดิโอมันง่ายดายอย่างนี้ ตอนอยู่ที่บ้านของสามี เธอคงเข้าครัวเตรียมอาหารให้เขาด้วยตัวเองบ้างแล้วเจ้าของร่างบางสาละวนอยู่กับการเตรียมอาหาร จนไม่ทันสังเกตว่าทางด้านหลังมีใครคนหนึ่งแอบจ้องมองอยู่ อัญรสปิดเตาแก๊ส บรรจงตักข้าวต้มที่หน้าตาน่ากินแ

แทบไม่ต้องเดาเลยว่าตลอดทั้งสัปดาห์ ชยุตม์ใช้งานเมียแสนชังคุ้มค่าแค่ไหน ปรนเปรอ ปลุกเร้า มอบความสุขให้แก่กันและกันทุกค่ำคืน ไม่มีหยุดพัก ชายหนุ่มมั่นใจว่าประจำเดือนรอบหน้าของเธอจะต้องไม่มาให้หงุดหงิดใจอย่างแน่นอนลูกที่อัญรสคิดว่าจะใช้ผูกมัดเขาไว้ถลุงผลประโยชน์ให้มารดาใจบาปของเธอ อีกไม่นานจะได้รู้กันว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า หลายครั้งเขาเคยชั่งใจ ทบทวนใหม่ว่าไม่ควรดึงเด็กบริสุทธิ์เข้ามาเกี่ยว แต่พอเห็นหน้าผู้หญิงหลอกลวงทีไร มันก็ตอกย้ำให้เขาพยายามเอาชนะเธออยู่ทุกทีวันพรุ่งนี้ทั้งคู่จะเดินทางกลับจันทบุรีกันแล้ว เย็นวันนี้ชยุตม์จึงยอมปล่อยเมียแสนชังให้ออกไปเล่นน้ำทะเลตามใจชอบ ไม่เร่งเร้าให้กลับไปขึ้นเตียงด้วยกันเหมือนอย่างทุกวันเธอสดใส ร่าเริง หัวเราะร่าอย่างเป็นธรรมชาติ ทำเอาคนที่นั่งไขว้ห้างอยู่บนเก้าอี้ริมหาด อดไม่ได้ที่จะทอดสายตามองด้วยความเอ็นดูแล้วเผลอยิ้มตาม อัญรสแทบไม่ขัดใจเขาเลยในตอนที่เขาต้องการลากเธอขึ้นเตียงเธอตอบสนอง เรียนรู้ และไม่เคยอิดออดในตอนที่เขาต้องการให้เธอเป็นฝ่ายปรนเปรอความสุข เธอทำตัวว่าง่าย ยิ้มแย้ม ดูไม่ทุกข์ร้อนเลยที่ต้องกลายเป็นที