พันธะเมียแสนชัง의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

แต้มรักและสีดาที่เพิ่งมาถึงเมื่อครู่ก็ทำเอาบุหลันถึงกับแปลกใจ ทั้งสองบอกว่าชยุตม์ยินดีรับเข้าทำงานในฐานะแม่บ้าน หลังจากพวกเธอมีปัญหาหมางใจกับเจ้านายเดิมอย่างวนิดา แน่นอนว่าเมื่อเห็นคนหนีร้อนมาพึ่งเย็น บุหลันจึงรับไว้ด้วยความเต็มใจโดยไม่ได้ซักถามให้มากความ สั่งให้ส้มโอช่วยพาไปพักผ่อนยังเรือนคนใช้ด้านหลัง แล้วรีบเข้าไปพบกับลูกชายในห้อง เพราะอยากรู้ข่าวเรื่องของอัญรส“เกิดอะไรขึ้นน่ะชิน แม่เห็นหมอฉัตรเพิ่งกลับออกไป หนูเอมป่วยเหรอ?” บุหลันทอดสายตามองคนที่หลับสนิทด้วยความเป็นห่วง นางยังไม่รู้รายละเอียดอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ชยุตม์ไปตามอัญรสเจอที่ไหน แล้วพากลับบ้านมาเมื่อไร“นิดหน่อยครับแม่ เอม... ถูกไอ้ภูวนัยวางยาน่ะครับ”“คุณพระ! วางยาเลยเหรอ? แล้วชินไปตามน้องเจอที่ไหน!”สีหน้าและสุ้มเสียงร้อนรน ทำให้ชยุตม์ต้องรีบเดินเข้าไปหามารดา ดึงมือท่านขึ้นมากุมไว้แล้วพาไปนั่งลงบนโซฟา จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้แม่ฟังอย่างละเอียด บุหลันฟังไปก็ยกมือทาบอกไปด้วย ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าแม่อย่างวนิดาจะเลวสุดกู่ได้ถึงเพียงนี้

ชยุตม์ตื่นตัวและฝังใจกับภาพเรือนร่างเปลือยเปล่าของอัญรสจนไม่อาจหันเหความสนใจไปจากตัวเธอได้เลย หญิงสาวยังคงไม่รู้สึกตัว หลับตั้งแต่บ่ายลากยาวมาจนถึงหัวค่ำ เวลานี้นาฬิกาแขวนผนังบอกเวลาจวนจะสองทุ่มแล้ว แรกทีเดียวก็ตั้งใจจะปล่อยให้เธอนอนพักผ่อน แต่อีกใจก็กลัวว่าเธอจะหิว ห่วงไปถึงทารกน้อยในครรภ์ที่อยู่ในช่วงต้องการการบำรุงและเอาใจใส่ ดังนั้นเขาจึงเดินเข้ามาในห้องเพื่อปลุกเธอ“เอม เอม... ตื่นเถอะ นอนนานแล้วนะ ไม่หิวหรือไง”เสียงห้าวทุ้มไม่ได้ฟังดูอ่อนโยนเลย ทิฐิที่มีต่ออีกฝ่ายทำให้ชยุตม์ไม่อาจยอมลงได้ง่ายๆ เขายังไม่เคยลืมคำพูดที่เธอพยายามใส่ร้ายมะปราง แล้วก็ยังคงจำฝังใจด้วย เรื่องที่ครอบครัวของเธอส่งต่อข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเขาและอดีตภรรยา ทำให้ครอบครัวของเขากลายเป็นจำเลยสังคมอยู่พักใหญ่ ต้องทนรับกระแสตีกลับในทางลบมากมาย จนมะปรางเคยตัดพ้อว่าอยากฆ่าตัวตายกว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ ชยุตม์กับคนในบ้านต่างก็บอบช้ำกันมาก ในขณะที่พวกพงษ์ศิริกรกลับถูกมองว่าน่าสงสารและเป็นผู้ถูกกระทำ“อื้อ...” เสียงครางอย่างขัดใจทำให้ชายหนุ่มดึงสติกลับมาจดจ่อกั

พีทกับวิมาลามารับอัญรสแต่เช้า แรกทีเดียวชยุตม์ก็อยากพาภรรยาไปฝากครรภ์ครั้งแรกด้วยตัวเอง แต่เป็นเพราะไม่อยากไปเผชิญหน้ากับแม่ยายปากร้าย รวมทั้งยังมีธุระต้องจัดการเรื่องหนี้สินของวนิดาอีก เขาจึงยอมปล่อยให้หญิงสาวไปกับเพื่อนสนิทโดยไม่ขัดข้อง ตั้งใจว่าหากเคลียร์ธุระเสร็จแล้วจะรีบตามไปหาที่โรงพยาบาลทันทีชยุตม์ไปที่บ่อนประจำของวนิดา จัดการจ่ายหนี้ทั้งหมดร่วมแปดแสนบาท จากนั้นก็ขอความช่วยเหลือจากเจ้าสัวแสงชัยให้ช่วยส่งคนไปใช้หนี้กึ่งข่มขู่ภูวนัย ความจริงเขาควรทำนานแล้ว เพียงแต่เมื่อรู้ว่าอัญรสท้อง เขาก็ลืมเรื่องสำคัญอย่างอื่นไปเสียหมด ปล่อยเวลาล่วงเลยมาจนเกือบเดือน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สายเกินไปหรอก ถือเสียว่าปล่อยให้คนเลวอย่างภูวนัยตายใจไปชั่วคราวก็แล้วกัน...ภูวนัยยังคงใช้ชีวิตสนุกสนานไปวันๆ ควงผู้หญิงไม่เลือกหน้า แต่ก็ยังไม่เคยล้มเลิกแผนการเรื่องของอัญรส ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา วนิดายังคงให้ความหวังเขาอยู่ทุกวัน จนกระทั่งทนไม่ไหวจึงได้ส่งคนไปข่มขู่วนิดาถึงที่บ้าน รื้อค้นทำลายข้าวของจนพังพินาศไปหลายอย่าง นั่นคงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้วนิดาตัดสินใจกินยานอนหลับเกินขนาดจนช็อ

วนิดารู้สึกตัวดีแล้ว มีสติสัมปชัญญะครบถ้วนทุกอย่าง เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคืออัญรส นางก็รีบปั้นหน้าเศร้าซึม ดวงตาเหม่อลอยไร้จุดหมายอย่างสมบทบาท หญิงสาวหยุดยืนอยู่ตรงปลายเตียง ทำตัวไม่ค่อยถูกนัก เนื่องจากหลังเกิดเรื่องขึ้นคราวนั้น เธอก็ไม่เคยได้พูดคุยกับมารดาอีกเลยในตลอดเกือบเดือนที่ผ่านมา“แม่คะ...”เมื่อนิ่งไปอึดใจหนึ่งแล้ว อัญรสถึงได้หาเสียงของตัวเองเจอ วนิดาค่อยๆ หันมามองทางต้นเสียง ดวงตาแดงก่ำและมีหยาดน้ำตาแวววาวคลอรื้นขึ้นมานางมองสบตากับลูกสาว ไม่พูดไม่จาอะไรสักคำ ปล่อยให้ความเงียบครอบงำ จนกระทั่งอัญรสเป็นฝ่ายอึดอัดจนทนไม่ไหว หญิงสาวขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีก แต่ยังคงรักษาระยะห่างเอาไว้พอสมควร เนื่องจากบาดแผลในใจที่ถูกแม่กระทำนั้นยังคงไม่จางหาย ถึงจะรักและห่วงใย ทว่ามันไม่ได้รวมไปถึงการยอมกลับไปโง่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก“แม่เป็นยังไงบ้างคะ ดีขึ้นหรือเปล่า”อัญรสทอดถามเสียงนุ่ม“แม่ขอโทษนะเอม ขอโทษ... ที่แม่ทำเรื่องชั่วช้าเอาไว้กับเอม”วนิดาไม่ตอบคำถามของลูกสาว แต่กลับยื่นมือออกมาข้

ชยุตม์ไม่ได้ฟาดงวงฟาดงาให้มารดาสงสัย ทันทีที่ขับรถมาจอดหน้าเรือนหลังงาม เขาก็เดินดุ่มแยกไปอีกทางซึ่งช่างกำลังลงมือจัดการกับเรือนหลังเล็กกันอย่างตั้งใจ ชายหนุ่มมีคำสั่งให้เร่งมือ บอกเชิดด้วยว่าให้เกณฑ์คนงานที่มีฝีมือด้านการก่อสร้างมาช่วยเพิ่มอีก เพราะเรือนหลังนี้จะต้องแล้วเสร็จภายในสองสัปดาห์เป็นอย่างช้า เขาทนรอเวลาที่จะใช้มันเป็นที่คุมขังผู้หญิงหลอกลวงคนนั้นแทบไม่ไหวแล้ว!ชยุตม์ปิดเครื่องโทรศัพท์เพื่อตัดการติดต่อ ใช้เวลาสงบสติอารมณ์อยู่จนเย็นย่ำ เดินเตร็ดเตร่อยู่ในพื้นที่ของตัวเองจนกระทั่งใจเย็นลง แต่พอกลับขึ้นเรือนไปแล้วเห็นอัญรสนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร กำลังคุยกับมารดาของเขาอย่างออกรส เขาก็หมดอารมณ์ที่จะเดินเข้าไปร่วมโต๊ะทันทีชายหนุ่มชายตามองคนที่กล้าหลอกลวงว่ากำลังตั้งครรภ์ด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะก้าวอาดๆ กลับไปในห้องของตัวเอง นั่นทำให้บุหลันถึงกับนิ่วหน้าด้วยความแปลกใจ“ชินเป็นอะไรไปนะ กลับเข้าบ้านช้าแล้วก็ยังไม่ยอมมากินข้าวเย็นอีก” คนเป็นแม่มองตามไปด้วยความห่วงใย“เดี๋ยวเอมไปตามให้ค่ะแม่”อัญรสอาสา ไม่อยากให้แม่สามีต้องรอกิน