All Chapters of เกิดใหม่เป็นสาวท้วมพร้อมมิติพิเศษ: Chapter 21 - Chapter 30

“ฮูหยินรอง คุณหนูรอง..พวกท่านเข้าไปไม่ได้นะเจ้าคะ” ซูเจียวที่นั่งทานอาหารอยู่กับจางหลงไม่ห่างออกไปจากห้องรับรองพิเศษมากนักเอ่ยขึ้น พร้อมตรงเข้าไปขวางเมื่อเห็นสองแม่ลูกตัวร้ายก้าวขึ้นมาบนชั้นสองและเดินตรงไปยังห้องรับรองพิเศษสกุลซุนอันเป็นพื้นที่ส่วนตัวเฉพาะครอบครัวสกุลซุนเท่านั้น“ซูเจียว อย่าบังอาจมาขวางทางพวกข้านะ เจ้าเป็นเพียงสาวใช้ต่ำต้อยไม่มีสิทธิ์มาเสนอหน้าที่นี่” รั่วเหรินกล่าว พร้อมมองซูเจียวตาขวาง“นั่นสิ อย่าบังอาจมาทำตัวต่ำๆต่อหน้าพวกข้า” ฮูหยินรองจางเอ่ยขึ้นอีกคน“ฮูหยินรอง คุณหนูรองจาง ข้าว่าพวกท่านกลับไปเถอะขอรับ หรือหากตั้งใจมาทานอาหารก็ให้เสี่ยวเอ้อจัดหาที่ทางให้เถอะ ห้องรับรองนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว..หานฮูหยินและคุณชายข้ากำลังพูดคุยสนทนาอยู่กับฮูหยินใหญ่จางและคุณหนูจื่อเหยา ไม่ต้องการให้ผู้ใดเข้าไปรบกวน” จางหลงเข้ามาช่วยห้ามด้วยอีกแรงหนึ่ง“จางหลง เจ้าเป็นคนนอก เป็นคนของสกุลหานไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งวุ่นวายที่นี่ แล้วก็ไม่มีสิทธิ์อะไรมาขวางทางพวกข้าเช่นนี้ด้วย” รั่วเหรินสวนกลับไป“จางหลง เจ้าเป็นคนนอก เป็นคนของสกุลหานไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งวุ่นวายที่นี่ ยิ่งไม่มีสิทธิ์อะไรมา

หลังจากฮูหยินรองจางกับรั่วเหรินได้อ่านหนังสือสัญญาที่จางหลงนำมากางให้ดูแล้วก็อยากจะคว้ามันไปฉีกทึ้งเลยทีเดียว เพราะใจความในหนังสือสัญญาหมั้นหมายระบุชัดเจนว่าสัญญาฉบับนี้เป็นสัญญาหมั้นหมายระหว่างหลานชายของนายผู้เฒ่าหาน นามหานลี่หยางกับบุตรีของซุนเจียอี นามจางจื่อเหยา            “ไม่จริง เป็นเช่นนี้ได้อย่างไรกัน สัญญานี่ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ สัญญาที่ถูกต้องย่อมเป็นสัญญาหมั้นหมายระหว่างสกุลหานกับข้าสิ ท่านแม่ ข้าไม่ยอมนะเจ้าคะ” รั่วเหรินเสียอาการร้องโวยวายขึ้นมาทันที            “หานฮูหยิน เป็นเพราะท่านรู้ว่าเจียอีกำลังจะหย่าร้างกับนายท่านจางใช่หรือไม่ ท่านจึงปลอมแปลงหนังสือสัญญาฉบับนี้ขึ้นมาเพราะอยากให้บุตรชายของตนเองได้แต่งกับบุตรสาวของสหายรัก ทำเช่นนี้ไม่เหมาะสมเลยนะเจ้าคะ ข้าจะไปฟ้องท่านเจ้าเมือง” ฮูหยินรองจางยังหน้าด้านหน้าทนไม่ยอมรับ ทั้งยังกล่าวหาหานฮูหยินกลับมาด้วย         &nb

ผ่านไปราวหนึ่งสัปดาห์หลังจากสองแม่ลูกตัวร้ายเดินทางไปเสนอตัวรั่วเหรินให้แก่ลี่หยางณ.เหลาสุราเจียงหลินแต่กลับล้มเหลวไม่เป็นท่า และเวลานี้ก็ถึงฤกษ์งามยามดีที่ฮูหยินใหญ่จางจะทำการหย่าร้างกับจางตงจิ่นอย่างเป็นทางการ โดยมีเจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้าและผู้ติดตามฝ่ายทะเบียนประจำเมืองเสียนโจวมาจัดการให้ถึงเรือนตามคำเชิญของนายท่านจาง พร้อมมีหานฮูหยินและลี่หยางมาเป็นประจักษ์พยานให้ด้วย “เอาล่ะ เรื่องทรัพย์สินกิจการหลังการสมรสมีการตกลงกันเอาไว้เรียบร้อยแล้วสินะขอรับ เช่นนั้นก็ขอเชิญทั้งสองท่าน นายท่านจางและนายหญิงซุนลงลายนิ้วมือเอาไว้เป็นหลักฐานได้เลย” นายทะเบียนเอ่ยกับนายท่านจางและนายหญิงซุนมารดาของจื่อเหยาซึ่งนับจากนี้ไม่ได้อยู่ในฐานะของฮูหยินสกุลจางอีกต่อไป “เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ ท่านแม่กับข้าขอตรวจทานรายละเอียดของกิจการทรัพย์สินดูอีกครั้ง เนื่องจากมันอาจจะถูกเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ตามที่ตกลงกันเอาไว้ก่อนหน้านี้ก็เป็นไปได้” จื่อเหยากล่าวอย่างรอบคอบ “จะตรวจทานอะไรอีก เสียเวลาเปล่านะ” จางฮูหยินหรือฮูหยินรองจางที่ยกระดับตัวเองมาเป็นฮูหยินใหญ่ประจำเรือนได้พักหนึ่งแล้วเอ่

หลังจากทำธุระสำคัญที่เรือนสกุลจางเสร็จ หานฮูหยินก็เชิญสองแม่ลูกสกุลซุนมาเลี้ยงฉลองกันที่ภัตตาคารเยียนโจว “เจียอี..ยินดีกับพวกเจ้าด้วยจริงๆ ในที่สุดเจ้ากับเหยาเอ๋อก็หลุดพ้นจากสกุลจางที่ใจร้าย โลภมาก เห็นแก่ตัวนั่นมาได้” หานฮูหยินเอ่ยอย่างยินดีกับสหายและจื่อเหยา “เย่าหลิน..ขอบใจเจ้ามากที่วันนี้ช่วยเป็นปากเสียง ทวงความเป็นธรรมให้พวกเราสองแม่ลูก” นายหญิงซุนเอ่ยขอบคุณสหายที่เรียกร้องแก้ไขเรื่องการแบ่งแยกทรัพย์สินให้ถูกต้องเป็นธรรม ทั้งยังสนับสนุนส่งเสริมนางสองแม่ลูกในทุกด้าน “เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง เจ้ากับข้าเป็นสหายรักกันนี่ ว่าแต่เจ้าจะจัดการอย่างไรกับทรัพย์สินที่ได้มาจากสกุลจางล่ะ” “เหยาเอ๋อจะเป็นผู้บริหารจัดการทรัพย์สินกิจการเหล่านั้นต่อ ด้วยนางเป็นทายาทมีสิทธิ์อันชอบธรรมในทรัพย์สินเหล่านั้น” นายหญิงซุนตอบกลับไป “เช่นนั้นแล้วเหยาเอ๋อก็คงต้องเหนื่อยหน่อยล่ะนะ หากมีเรื่องอะไรที่เสี่ยวหยางกับสกุลหานพอจะช่วยเหลือได้อย่าเกรงใจกันล่ะ พวกเราพร้อมช่วยเหลือสนับสนุนอย่างเต็มที่ ใช่ไหมเสี่ยวหยาง” หานฮูหยินเอ่ยกับจื่อเหยาแล้วก็หันไปถาม

ตอนนี้เรือนบ้านสวนของจื่อเหยาขยายการเพาะปลูกเพิ่มมากขึ้น โดยส่งผลผลิตขายให้แก่ภัตตาคารเยียนโจวของลี่หยางด้วย ส่วนการเลี้ยงสัตว์ก็มีพวกปลา หมู เป็ด ไก่ แพะ และวัว ซึ่งใช้หญ้าและพืชผักผลไม้ที่ได้มาจากมิติพิเศษ กับน้ำในบ่อที่ผสมน้ำจากบ่อวิเศษมาเลี้ยงดู ทำให้เติบโตมาเป็นผลผลิตที่มีคุณภาพและรสชาติดีเยี่ยมไม่เหมือนที่ใด “สวนของเหยาเอ๋อนี่มีพืชผักผลไม้หากยากมากมายเลยนะ ข้าจำได้ว่าบางชนิดก่อนหน้านี้เคยได้ชิมจากในวังหลวงหรือได้รับพระราชทานมาเท่านั้น” นายท่านหานหรือท่านเจ้าเมืองเสียนโจวบิดาของลี่หยางกล่าว โดยวันนี้สกุลหานมาเยี่ยมเยือนถึงเรือนบ้านสวนอีกครั้งเพื่อมาทานมื้อเย็นร่วมกันเหมือนเช่นปกติที่บางครั้งสองแม่ลูกสกุลซุนก็ไปเยือนจวนท่านเจ้าเมืองหรือภัตตาคารเยียนโจวเพื่อสังสรรค์พูดคุย พร้อมผลัดกันไปมาระหว่างเรือนบ้านสวนสกุลซุน เหลาสุราเจียงหลิน ไม่ก็โรงเตี๊ยมซ่างเสิน “กว่าจะมาถึงตอนนี้ได้ก็ไม่ง่ายเลยเจ้าค่ะท่านลุงหาน ข้าต้องติดต่อผู้คนมากมายเพื่อให้ได้ต้นกล้า เมล็ดพันธุ์ของพืชผักผลไม้หายากมาเพาะปลูก แต่พอผ่านพ้นมาจนได้ผลผลิตก็คุ้มค่าแล้วเจ้าค่ะ” จื่อเหยากล่าวอ้างไปเช่นเด