เกิดใหม่เป็นสาวท้วมพร้อมมิติพิเศษ

เกิดใหม่เป็นสาวท้วมพร้อมมิติพิเศษ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-31
Oleh:  ลัยลาTamat
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
40Bab
9.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"ท่านแม่..ท่านตัดสินใจถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ ข้าเห็นด้วยพร้อมส่งเสริมท่านให้หย่ากับท่านพ่อ ตัดขาดจากสกุลจางไปซะ แต่สิ่งสำคัญคือ..เราต้องเอาทุกอย่างที่ควรเป็นของเรากลับคืนมา อย่ายอมเสียเปรียบนะเจ้าคะ"

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 วันเกิดกลายเป็นวันเศร้า

"Aah, please, Ayah, jangan berhenti."

Suaraku serak, setengah terisak, setengah memohon. Jari-jari tangannya yang kekar masih menjelajah setiap detail tubuhku.

"Panggil aku daddy," ucapnya tegas, suaranya rendah dan berkuasa. "Di sini aku bukan ayah mertuamu. Lupakan sejenak status itu. Aku adalah pria yang bisa membuatmu basah."

^^^

Hari pertama sebagai sekretaris ayah mertua, Tuan Nathaniel Whitmore-CEO Whitmore Group, konglomerat properti dan energi terbesar di Eropa terasa seperti neraka.

Bukan karena pekerjaannya yang berat tapi karena tatapan-tatapan tajam dan bisikan-bisikan karyawan yang tak pernah lelah menghina tubuhku yang tidak ideal.

"Lihat dia, pakai blazer ukuran XXL pun masih sesak di bagian lengan."

"Kok bisa sih jadi sekretaris pribadi Pak Nathaniel? Nggak mungkin karena kemampuan."

"Dia istri Derek, kan? Ya ampun, Derek Whitmore se-ganteng itu menikahi wanita gendut? Pasti karena uang."

Aku, Seraphina Whitmore, menelan ludah pahit. Jari-jariku meremas tepi meja kayu. Dalam hati, aku menghitung sampai sepuluh, teknik yang diajarkan terapis pernikahan yang kubayar sendiri enam bulan lalu. Tapi ternyata, uang terapis pun tak mampu menyembuhkan lukaku.

Tujuan satu-satunya bekerja di sini: membuktikan suamiku, Derek Whitmore, berselingkuh dengan asisten pribadinya yang ramping sempurna, Anita Rosé Bennett.

Derek selalu mengelak. Pulang larut malam dengan aroma parfum bunga terlarang yang tak pernah kukenal. Ponselnya selalu terbalik di meja makan dan tatapannya yang dulu penuh cinta, kini menghindar.

Maka aku meminta pekerjaan ini pada Nathaniel-ayah mertuaku. Aku pikir, di kantor, semua akan terbuka. Aku pikir, dengan menyamar sebagai sekretaris, aku bisa mengintip setiap gerak-gerik Derek di kantor ini.

Tapi ternyata, tubuh gendutku lebih dulu menjadi tontonan.

Aku menarik napas panjang, mencoba mengabaikan bisikan-bisikan tajam. Jari-jariku menari di atas keyboard komputer sekretaris yang baru aku tempati-sebuah meja kecil di sudut ruang luar kantor Nathaniel.

Layar monitor memantulkan wajahku yang sembab karena kurang tidur semalaman. Aku masih memikirkan Derek, tentang aroma parfum asing di kerah kemejanya, tentang pesan-pesan singkat yang selalu dia hapus, tentang tatapannya yang dingin saat aku bertanya kabarnya.

"Sera."

Suara Nathaniel memanggil dari balik pintu kayu jati ruang kerjanya. Aku menoleh. Dia berdiri di ambang pintu,

"Bawa berkas ini ke ruangan Derek," katanya, mengulurkan sebuah map cokelat tebal.

Aku mengangguk patuh, berdiri dari kursi, dan mengambil map itu. Tangan Nathaniel menyentuh ujung jariku sesaat, lebih lama dari yang seharusnya. Tapi aku mengabaikannya karena mungkin hanya kebetulan.

"Baik, Tuan Whitmore."

"Panggil aku Nathaniel," ucapnya pelan.

Aku hanya tersenyum tipis dan berbalik. Sepatu hak rendahku berdecit di lantai marmer saat aku melangkah menuju lift eksklusif. Di dalam kabin kaca yang tembus pandang, bayanganku sendiri menatapku dengan sedih, tubuh montok yang terbungkus blazer hitam terlalu ketat, rambut hitam yang kusut karena buru-buru, dan mata cokelat yang kehilangan kilau.

Lift berhenti di lantai 27. Di depan pintu ruang kerja Derek, aku berhenti sejenak. Dari balik pintu, kudengar suara ketukan keyboard-Derek bekerja atau pura-pura bekerja.

Aku mengetuk pintu tiga kali.

"Masuk," suara Derek terdengar datar.

Aku membuka pintu dan masuk. Derek duduk di balik meja besarnya, kemeja putihnya rapi, dasi biru tua masih melingkar sempurna di lehernya. Tapi matanya saat melihatku langsung menyipit kesal.

"Kamu?" katanya, suaranya naik setengah oktaf. "Kenapa kamu yang mengantar berkas? Mana sekretaris lantai atas?"

"Ayahmu yang menyuruhku," jawabku datar, meletakkan map di tepi mejanya. "Katanya ini penting."

Derek mendengus kasar, menatapku dari ujung rambut hingga ujung sepatu.

"Seraphina, serius. Kenapa kamu harus bekerja di sini? Ini memalukan. Istriku jadi sekretaris ayahku? Apa kata rekan-rekan bisnisku nanti?"

"Aku butuh pekerjaan," kataku, berusaha tetap tenang. "Kau tahu itu."

"Kau hanya butuh diam di rumah! Kau sudah cukup memalukan dengan tubuhmu yang-" Dia menghentikan kata-katanya, tapi matanya sudah cukup bicara. "Sudahlah. Simpan berkas itu, lalu pergi."

Aku menunduk, menahan perih. Tapi sesuatu menarik perhatianku.

Di meja Derek, di sebelah keyboard, ada selembar kain kecil berwarna hitam renda seperti celana dalam yang basah.

Jantungku berhenti berdetak sedetik.

"Ada apa?" Derek menoleh mengikuti pandanganku. Wajahnya memucat. "Itu..."

Sebelum dia menyelesaikan kalimat, pintu kamar mandi di sudut ruangan terbuka.

Anita Rosé Bennett keluar. Rambut pirangnya basah berkucuran, wajahnya segar baru dicuci, dan tubuhnya hanya terbungkus handuk putih kecil yang nyaris tak menutupi apa pun. Dia tersenyum manis ke arah Derek.

"Sayang, celana dalamku ada di meja-" kata Anita, tapi suaranya terputus saat matanya bertemu dengan mataku.

Dia terkejut. Handuknya hampir terlepas saat dia mundur selangkah.

"Seraphina? Kenapa kau di sini?"

Derek berdiri dengan panik, tangannya mengacak-acak rambut.

Aku menatap celana dalam basah di meja, lalu menatap Anita dengan handuk basah, lalu menatap suamiku yang pucat pasi. Aku tidak bisa bergerak dan hanya bisa menatap bukti pengkhianatan yang terbentang di depanku.

Anita mencoba tersenyum canggung. "Ini salah paham."

"Salah paham? Celana dalam basah di meja suamiku, kau keluar dari kamar mandi hanya pakai handuk, dan kau bilang ini salah paham?" tanyaku.

Derek berjalan menghampiriku, tangannya meraih lenganku. "Dengarkan aku!"

"Jangan sentuh aku!" Aku menarik tangannya dengan kasar. Dadaku naik turun, air mata menggenang tapi kutahan. "Kau bilang aku memalukan. Kau bilang aku harus diam di rumah. Ternyata kau takut karena aku mengganggu perselingkuhanmu, bukan?"

"Bukan karena itu," kata Derek.

"Aku akan lapor ke ayahmu. Biar dia tahu putra kesayangannya seperti apa," kataku.

Aku berbalik dan melangkah cepat ke pintu. Di belakangku, kudengar Derek berteriak memanggil namaku, tapi aku tidak menoleh. Aku berlari ke lorong, menekan tombol lift berulang-ulang dengan tangan gemetar.

Ketika lift tiba, aku masuk dan menekan tombol lantai paling atas tapi tiba tiba Derek menarikku kemudian memelukku.

"Maafkan aku, aku akan memperbaiki sikapku tapi tolong jangan lapor ayahku, aku akan kehilangan warisanku jika aku terlibat skandal. Mari kita perbaiki pernikahan ini, Sera," kata Derek.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

P JR
P JR
สนุกดีค่ะ เรื่องเบาๆย่อยง่าย
2026-09-18 00:14:58
1
0
Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านง่ายไม่ซับซ้อน ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2026-02-04 11:19:38
1
0
ลัยลา
ลัยลา
พรุ่งนี้วันที่ 26 ธ.ค. 2568 ไรท์จะปิดจบเรื่องนี้แล้วนะคะ ขอให้รี้ดที่น่ารักทุกท่านสนุกกับการอ่านค่ะ หากรี้ดท่านใดชอบหรือถูกใจ สามารถส่งกำลังใจหรือฝากผ่านคอมเมนต์กันมาได้นะคะ ขอบคุณค่า 8(^-^)8 * วันนี้ 25 ธ.ค. Merry Christmas!! ขอให้มีความสุขกันมากๆนะคะ
2025-12-25 17:00:04
4
0
40 Bab
ตอนที่ 2 ความอยุติธรรมในเรือนสกุลจาง
จื่อเหยานอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่บนเตียงขนาดใหญ่พิเศษในห้องนอนของนาง โดยมีฮูหยินใหญ่จาง นายท่านจางหรือจางตงจื่อบิดานาง รวมทั้งรั่วเหรินและฮูหยินรองนามเสิ่นจิงหยูมารดารั่วเหรินคอยเฝ้ารอฟังผลการตรวจของหมอที่เรียกมารักษาอาการของจื่อเหยา “ท่านหมอบุตรสาวของข้าเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ” ฮูหยินใหญ่จางเอ่ยถามท่านหมอที่ตรวจอาการจื่อเหยาเสร็จก็หันกลับมาด้วยสีหน้าท่าทางไม่สู้ดีนัก “คุณหนูใหญ่จางอยู่ในสภาพร่างที่แทบจะสิ้นลมหายใจไปแล้ว ยามนี้ทำได้เพียงรอให้สวรรค์เมตตาแล้วล่ะ” ท่านหมอเอ่ยพร้อมส่ายศีรษะน้อยๆ “หมายความว่าอย่างไรกันเจ้าคะ” ฮูหยินใหญ่จางเอ่ยถามอย่างร้อนใจ “ด้วยน้ำหนักและขนาดตัวของนางล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง แม้นภายนอกดูเหมือนบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ความจริงภายในได้รับผลกระทบเสียหายอีกทั้งศีรษะยังแตกด้วย ข้าคาดว่า..” ท่านหมอเอ่ยค้างเอาไว้ พร้อมทำสีหน้าท่าทางหนักใจ “คาดว่าอันใดกันเจ้าคะ” “เอาเป็นว่าข้าได้ทำแผลให้แล้ว และจะให้ยาช่วยกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต รักษาอาการบาดเจ็บภายในให้นางดื่ม หากนางผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไปได้ก็ถือว่านางรอดพ้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ยอมรับสภาพความเป็นจริง
ฮูหยินใหญ่จางไม่สามารถโต้แย้งใดๆกลับไปได้อีก เมื่อรู้ดีว่านางไม่มีทั้งหลักฐานและพยาน ทำได้เพียงรอให้จื่อเหยาฟื้นขึ้นมารวมทั้งนำกำไลหยกเลือดนกอันล้ำค่าคืนกลับมาเท่านั้น “ฮูหยินเจ้าคะ คุณหนูดื่มยาลงไปแล้ว เช่นนี้คงไม่เป็นไรแล้วกระมังเจ้าคะ” ซูเจียวเอ่ยกับฮูหยินใหญ่จางขณะนั่งเฝ้าจื่อเหยาที่ยังคงไม่ได้สติอยู่ด้วยกัน “ใช่ เหยาเอ๋อต้องไม่เป็นไร ลูกข้าต้องฟื้นขึ้นมาในไม่ช้านี้แหละ” ฮูหยินใหญ่ทั้งเอ่ยปลอบและให้กำลังใจตนเอง ก่อนจะนั่งเฝ้าจื่อเหยาต่อจนร่างกายเหนื่อยล้าเผลอฟุบหลับไปทั้งนายและบ่าว ขณะเดียวกันจื่อเหยาที่หมดสติไปนานหลายชั่วยาม ตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาแล้ว ‘โอย ปวดหัวปวดตัวไปหมดเลย’ จื่อเหยาโอดครวญในใจ ร่างกายรู้สึกหนักอึ้ง ก่อนที่นางจะพยายามลืมตาขึ้นมาช้าๆ ‘นี่ ที่ไหนกัน เราถูกรถชนไม่ใช่เหรอ’ จื่อเหยากวาดตามองไปโดยรอบซึ่งเป็นสถานที่ไม่คุ้นตา อีกทั้งยังดูแปลกแตกต่างออกไปจากที่ซึ่งเธอเคยอยู่มาก สิ่งสำคัญคือจากเหตุการณ์ล่าสุดที่เกิดขึ้นกับตนเองนั้น หากเธอไม่ตายก็ควรจะฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ ‘ทำไมที่นี่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ถึงเวลาเอาคืน
จื่อเหยากับมารดานางนั่งพูดคุยกันเรื่อยเปื่อยอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จื่อเหยาจะวกกลับเข้ามาในเรื่องสำคัญเกี่ยวกับบิดานาง            “ท่านแม่ ข้าว่าพวกเรารั้งอยู่ในเรือนสกุลจางนี้ต่อไปคงไม่เหมาะ คงต้องคิดหาทางขยับขยายแยกตัวออกมาเสียล่วงหน้านะเจ้าคะ” จื่อเหยาเอ่ยตามหลักความจริงที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ซึ่งดูเหมือนว่าชีวิตคู่ระหว่างบิดามารดานางไม่ราบรื่นนับตั้งแต่มีสองแม่ลูกตัวร้ายเข้ามาแทรก หากรั้งอยู่ด้วยกันต่อไปก็ไม่เป็นผลดีแต่อย่างใด            “เหยาเอ๋อ แม่ไม่นึกเลยนะว่าลูกจะคิดใส่ใจในเรื่องนี้ด้วย” ฮูหยินใหญ่จางเอ่ย คาดไม่ถึงว่าจะได้ยินบุตรสาวที่ไม่ค่อยจะใส่ใจเรื่องราวความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ของคนในครอบครัวลึกซึ้งนักเอ่ยเป็นนัยออกมาเช่นนี้ จื่อเหยาชะงักไปเล็กน้อย ในเมื่อนางเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่าจื่อเหยาคนเดิมไม่มีทางสนใจหรือเอ่ยอะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้แน่            “หลังลูกผ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 แผนการแบ่งแยกทรัพย์สิน
จื่อเหยามองหน้าสองแม่ลูกรวมทั้งนายท่านจางด้วยท่าทางสะใจไม่น้อย ก่อนหน้านี้นางและแม่ของนางไม่เคยคิดใช้อำนาจของท่านตานางมาก่อน จื่อเหยาคนเดิมก็ไม่มีความคิดในเรื่องล้างแค้นเอาคืนเช่นนี้เลยด้วยซ้ำไป พอเกิดเรื่องนางก็มักจะระเบิดอารมณ์ลงไปในตอนนั้นเลย จนทำให้นางกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาผู้อื่น ส่วนคนผิดจริงอย่างรั่วเหรินและฮูหยินรองก็ทำตัวเป็นเหยื่อดูน่าสงสารเห็นใจแทน            ‘ในส่วนของจื่อเหยาคนเดิมนั้นมีเพียงแต่ใช้อารมณ์กับกำลังเข้าปะทะจนทำให้ตัวเองถูกใส่ร้ายกล่าวหามองดูเป็นคนไม่ดีคิดเรื่องที่ชาญฉลาดมีเหตุมีผลไม่ได้ ส่วนมารดานางนั้นคิดเพียงต้องการรักษาความสัมพันธ์ของครอบครัวเอาไว้ก็เพื่อบุตรีของนางเองจึงไม่ยอมใช้ไม้แข็งหรือต่อต้านอันใดมากนัก มาบัดนี้ถึงเวลาแล้วที่พวกนางจะลุกขึ้นมาจัดการกับสองแม่ลูกและบิดาที่ไม่เป็นธรรมเสียที’ จื่อเหยาคิดเอาคืนทุกอย่างแทนสาวน้อยร่างท้วมที่ตายไปอย่างไม่เป็นธรรม รวมทั้งเพื่อฮูหยินใหญ่จางซึ่งเป็นมารดาของนางนับจากนี้ไปด้วย            “เอาเถอะเหรินเอ๋อ จิงหยู&nb
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 เรื่องเข้าใจผิด
จื่อเหยาและมารดานางรวมทั้งซูเจียวขึ้นมาทานอาหารร่วมโต๊ะเดียวกันกับลี่หยางและจางหลง โดยแน่นอนว่าลี่หยางเป็นเจ้ามือทั้งหมด สั่งให้นำรายการอาหารชั้นเลิศเป็นที่นิยมมาให้พวกนางสองแม่ลูกโดยเฉพาะ            “เจ้าชอบขาหมูตุ๋นกับพวกสามชั้นสินะ ข้าสั่งมาให้เป็นพิเศษแล้วลองชิมดูสิ” ลี่หยางเอ่ยกับจื่อเหยาที่มีท่าทีนิ่งเฉยไม่พูดไม่จามากนัก ที่สำคัญยังไม่ใส่ใจจะมองหน้าเขาด้วยซ้ำ ผิดกับก่อนหน้านี้ที่นางคอยตามตอแยเซ้าซี้เขา ออดอ้อนให้พูดคุยใส่ใจนางมาโดยตลอด            “ความจริงข้าหาได้ชอบอาหารมันๆเลี่ยนๆเป็นพิเศษไม่ แต่เป็นเพราะทางห้องครัวในเรือนสกุลจางทำตามคำสั่งของฮูหยินรองและบุตรสาว ตั้งใจทำอาหารพวกนี้มาให้ข้าเป็นพิเศษ เพราะหวังดีประสงค์ร้ายนั่นแหละเจ้าค่ะ ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยคิดและรู้ตัวมาก่อนแต่บัดนี้รู้แล้ว สมควรหลีกเลี่ยงอาหารพวกนี้เสียหน่อยจะดีกว่า” จื่อเหยาซึ่งไม่ชอบทานอาหารมันเลี่ยนผิดกับเจ้าของร่างเดิมตอบลี่หยางกลับไป 
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 แผนปรับปรุงตัวเองและกิจการ
จื่อเหยากับมารดานั่งสนทนากับลี่หยางนานกว่าที่คาดเอาไว้จนเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามเซิน(15:00 – 17:00) ลี่หยางมีเรื่องสงสัยซักถามเพิ่มเติม ส่วนจื่อเหยาเองก็มีความคิดแผนการในใจบอกเล่ามากมายเช่นกัน            “นอกเหนือจากการตรวจสอบทรัพย์สินกิจการเพื่อเตรียมแบ่งแยกกับสกุลจางแล้ว ยังมีเรื่องอื่นใดที่พวกท่านคิดจะทำอีกบ้างงั้นหรือ” ลี่หยางฟังแผนการคร่าวๆจากจื่อเหยาด้วยความสนใจ อยากสอบถามรายละเอียดจากนางมากขึ้น            “ข้าจะบริหารกิจการในสินเดิมของท่านแม่ หาเงินรายได้ให้มากพอจะสร้างร้านค้าที่ขายสินค้าชนิดเดียวกันกับกิจการหลักของสกุลจาง ซึ่งข้าคิดว่ายากที่ท่านพ่อและสองแม่ลูกนั่นจะปล่อยให้ตกมาอยู่ในมือพวกเรา จากนั้นค่อยหาทางเอาคืนแย่งลูกค้าที่ส่วนใหญ่ท่านแม่ข้าเป็นคนติดต่อจัดหามาให้กลับคืนมาทางพวกเราเสีย สกุลจางจะได้รู้ไปเลยว่าที่ผ่านมาการค้าของพวกเขาดำเนินมาได้เป็นอย่างดีเพราะผู้ใด”      &nbs
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ทำสวนผักผลไม้วัตถุดิบชั้นเลิศ
พืชผักผลไม้ที่จื่อเหยานำออกมาจากมิติพิเศษเจริญงอกงามด้วยดีให้ผลผลิตมากมายทั้งยังมีคุณภาพเยี่ยม ยิ่งใช้น้ำผสมจากบ่อวิเศษมารดลงไปด้วยแล้ว ผลผลิตที่ได้ก็อวบอ้วนทั้งยังรสชาติดีมาก            “คุณหนู ท่านไปนำต้นกล้าผักผลไม้เหล่านี้มาจากที่ใดกันเจ้าคะ เจริญเติบโตงอกงามได้ดีจริงๆ” ซูเจียวเอ่ยกับคุณหนูของนางเมื่อเห็นผลผลิตทางการเกษตรที่ออกดอกออกผลมาเป็นอย่างดี            “ข้าสั่งมาจากแหล่งผลิตคุณภาพดีที่สุดน่ะ คัดสรรมาอย่างดีเยี่ยมเพื่อนำมาปลูกรวมกันในสวนของเรานี่แหละ บางอย่างต้องสั่งมาไกลจากต่างแคว้นเลยนะ ถึงได้มีพืชผลราคาแพงหายากอย่างต้นลี่จือ(ลิ้นจี่) ผูเถา(องุ่น) โปหลัว(สับปะรด) เซียงเจียว(กล้วยหอม) หมางกั่ว(มะม่วง) เฉ่าเหมย(สตรอว์เบอร์รี่) แล้วก็พวกเครื่องเทศสมุนไพร อย่างพริกไทยที่หายากราคาแพง งาดำงาขาว กับพืชผักแปลกๆอีกเยอะแยะเลยไง” จื่อเหยาเอ่ยอ้างไปเรื่อย แต่เป็นความจริงที่ว่านางคัดสรรมาจากแหล่งผลิตคุณภาพเยี่ยมอย่างมิติพิเศษ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 เยือนเรือนบ้านสวนของจื่อเหยา
จางหลงเห็นสีหน้าท่าทางคุณชายของตนที่นิ่งคิดตรึกตรองอะไรอยู่นาน หลังได้ยินประโยคที่ว่าจื่อเหยาอาจจะคิดปล่อยวางในตัวเขาแล้ว จึงคิดตีเหล็กตอนกำลังร้อนๆเพื่อทำหน้าที่เป็นพ่อสื่อพ่อชักตามคำสั่งของหานฮูหยินท่านแม่ของลี่หยางซึ่งกำชับเขามาเป็นอย่างดี            “หากคุณชายพอจะมีใจให้คุณหนูจื่อเหยาอยู่บ้าง ข้าว่าตอนนี้ควรเริ่มลงมือทำอะไรได้แล้วนะขอรับ” จางหลงถือโอกาสเสนอแนะผู้เป็นนาย            “เหลวไหล ข้าจะไปมีใจให้นางได้อย่างไรกัน ที่ผ่านมาข้าเพียงเห็นว่านางเป็นดั่งน้องสาวผู้หนึ่งเท่านั้นนะแหละหาได้คิดอันใดเกินเลยไม่” ลี่หยางเอ่ยแก้ตัวทันใด จางหลงถึงกับถอนหายใจมองบนกันเลยทีเดียว            “เช่นนั้น หากมีโอกาสเหมาะคุณชายก็แจ้งเรื่องขอถอนหมั้นกับสกุลจางเสียเถอะขอรับ จะได้ไม่เสียเวลาคุณหนูจื่อเหยา” จางหลงเลยยุยงให้ถอนหมั้นเสียเลย            “เร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ขอทำความรู้จักกับนางใหม่ 1/2
หลังจากทานมื้อกลางวันร่วมกันเสร็จจื่อเหยาก็มานั่งสนทนาดื่มน้ำชาร่วมกันกับแม่ของนางและลี่หยางต่อ โดยลี่หยางถือโอกาสพูดคุยขอซื้อพืชผักของนางไปใช้เป็นวัตถุดิบในภัตตาคารเยียนโจวด้วย “เหยาเอ๋อ ว่าอย่างไรล่ะ เจ้าจะจัดสรรผลผลิตบางส่วนส่งให้กับภัตตาคารของข้าได้หรือไม่ รับรองว่าข้าให้ราคางามแน่นอน” ลี่หยางเสนอขอซื้อผลผลิตในสวนของจื่อเหยา “ข้าขอบคุณที่คุณชายหานสนใจพืชผักผลไม้จากสวนของข้านะเจ้าคะ แต่ข้าคงต้องปฏิเสธ” “ทำไมล่ะ” “เพราะตอนนี้ผลผลิตของข้ามีจำนวนจำกัด เนื่องจากเพิ่งเริ่มเพาะปลูกได้ไม่นานนัก เพียงพอแค่ใช้ในเหลาสุรา โรงเตี๊ยมของสกุลซุนและทำผลิตภัณฑ์ เครื่องปรุง รวมทั้งวัตถุดิบในการปรุงอาหารต่างๆเท่านั้น” จื่อเหยาตอบกลับไปตามความจริง เพราะนอกจากนางจะใช้พืชผักสดๆมาปรุงอาหารแล้ว นางยังนำไปหมักสุราหรือทำเครื่องปรุงอย่างเช่นซอสถั่วเหลือง ซอสมะเขือเทศแบบในโลกของนางก่อนหน้านี้ รวมทั้งทำผักผลไม้ตากแห้ง ผักดองชนิดต่างๆสำหรับเป็นเครื่องเคียงหรือวัตถุดิบปรุงแต่งอาหาร และอีกหลากหลายซึ่งใช้ในเหลาสุรากับโรงเตี๊ยมสกุลซุนเพื่อความเป็นเอกลักษณ์มีรสชาติเฉพา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status