All Chapters of เกิดใหม่เป็นสาวท้วมพร้อมมิติพิเศษ: Chapter 31 - Chapter 40

หลังพากันกลับมายังเรือนบ้านสวนแล้วจื่อเหยาก็มุ่งหน้าเข้าครัวไปเตรียมอาหารโดยมีซูเจียวและบ่าวในครัวคอยเป็นลูกมือให้ ซึ่งวันนี้จื่อเหยาทำกับข้าวนับสิบอย่างมีเนื้อสไลด์ลวกพอสุกแล้วนำมายำกับแตงกวา ถั่วลิสงคั่วใส่น้ำมันพริกรสจัดจ้าน กระเทียม พริกสดสับละเอียด ทั้งยังใส่ผักชีและโรยงาหอมๆลงไปด้วย            จานต่อมาเป็นซุปปลาหลีฮื้อผักกาดดอง ตามด้วยจานที่สามเป็นเนื้อไก่สับเป็นชิ้นผัดใส่ไส้อ่อนหมู หน่อไผ่อ่อนลวก กระเทียม ต้นหอม เหล้าจีน น้ำมันพริก            จานที่สี่เป็นซี่โครงหมูหมักเครื่องเทศสมุนไพรแล้วนำไปนึ่งจนเนื้อสุกนุ่มเลาะออกจากกระดูกได้โดยง่าย ต่อมาจานที่ห้าเป็นฟองเต้าหู้และเต้าหู้ผัดใส่หมูสับ แครอท เห็ดหูหนู เห็ดจีจง ต้นกระเทียม            จานที่หกเป็นมะเขือม่วงหั่นสไลด์นำไปชุบแป้งทอด จากนั้นก็นำมาผัดใส่เนื้อกุ้ง เครื่องปรุงรสต่างๆ โรยตามด้วยงาขาวคั่วกับต้นหอมซอย    &

เมื่อถึงยามเว่ย(13:00 – 15:00) สองแม่ลูกก็ออกจากเรือนมาจริงดังที่จื่อเหยาคาดการณ์ คนของนางรวมทั้งมือปราบและคนของลี่หยางลอบติดตามพวกนางไป เช่นเดียวกับโจรสองคนก็มีผู้ลอบติดตามดูอยู่เช่นกัน โดยพวกเขานัดเจอกันที่กระท่อมร้างแห่งหนึ่ง อยู่ห่างออกไปจากตัวเมืองไม่มากนัก งานนี้จื่อเหยากับลี่หยางไม่พลาดติดตามมากับเหล่ามือปราบด้วย เมื่อจางฮูหยินกับรั่วเหรินเข้าไปในกระท่อมร้างซึ่งพวกโจรรออยู่ก่อนแล้ว พวกของจื่อเหยาก็เข้าล้อมรอบกระท่อมพร้อมคอยฟังพวกนางกับโจรคุยกันเพื่อให้ได้หลักฐานพยานทุกอย่างครบถ้วนจนพวกนางดิ้นไม่หลุด “ไงได้ของมาครบไหม” จางฮูหยินเอ่ยถามพวกโจร “ฝีมือระดับพวกเราแล้ว ไม่มีพลาดหรอกน่า” โจรคนหนึ่งตอบ “ดีมาก เอามาให้พวกข้าดูทีสิ” “ใช่รีบๆเอามาเลย” รั่วเหรินเอ่ย นัยน์ตาลุกโพลงด้วยความยินดีเมื่อเห็นโจรอีกคนนำห่อผ้าออกมาและเปิดออกให้พวกนางเห็นหนังสือกรรมสิทธิ์ร้านค้าที่จื่อเหยาบริหารจัดการจนก้าวหน้าทำรายได้อย่างมหาศาล รั่วเหรินยื่นมือเข้าไปคว้าหนังสือกรรมสิทธิ์แต่โจรที่ถืออยู่กลับชักมือตัวเองถอยออกมาเสียก่อน “หมายความ

หลังจากจบเรื่องกับเรือนสกุลจางนายหญิงซุนกับจื่อเหยาก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสงบตามปกติต่อไป โดยยามนี้จื่อเหยาเองก็ได้ฤกษ์แต่งงานกับลี่หยางแล้วในอีกสองเดือนข้างหน้าซึ่งเป็นช่วงต้นปี เข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ผลิอันงดงาม ดอกเหมยบานสะพรั่ง            วันนี้จื่อเหยาอยู่ที่เรือนบ้านสวนคอยดูแลโรงเพาะชำเห็ดซึ่งจื่อเหยานำออกมาจากมิติพิเศษเป็นพวกหมัวกู(เห็ดแชมปิญอง) , จินเจินกู(เห็ดเข็มทอง) , ผิงกู(เห็ดนางรม) , หงสี่กู(เห็ดโคนญี่ปุ่น) รวมทั้งเห็ดป่าอย่างเช่นเห็ดจีจง, เห็ดซงหยง, เห็ดหูหนูขาวและเห็ดอื่นๆอีกมากมาย โดยมีลี่หยางมาเป็นลูกมือช่วยนางด้วยอีกคน            “เห็ดพวกนี้แปลกประหลาดมากทีเดียว นับว่าเป็นของล้ำค่าหายากที่เจ้าเสาะหามาอีกแล้วสินะ” ลี่หยางเอ่ยเมื่อเห็นเห็ดรูปร่างหน้าตาแปลกๆหลายชนิดในโรงเพาะชำซึ่งจื่อเหยาเคยนำมาทำอาหารให้เขาได้ลิ้มลองและมันก็อร่อยมากด้วย            “ใช่เจ้าค่ะ แต่เราเพาะเล

หลังจากจื่อเหยาแต่งงานกับลี่หยางได้ไม่นาน หานฮูหยินก็ยกภัตตาคารเยียนโจวที่มีชื่อเสียงให้จื่อเหยาบริหารจัดการ เพราะเชื่อว่านางต้องทำให้ภัตตาคารแห่งนี้เติบโตก้าวหน้าเป็นอย่างดีแน่ และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆเมื่อจื่อเหยานำกลยุทธ์มากมายทางการค้า การบริการ ฝึกอบรมพนักงานอย่างที่นางใช้กับเหลาสุราเจียงหลินและโรงเตี๊ยมซ่างเสิน รวมทั้งกิจการร้านค้าอื่นๆมาใช้ที่นี่            จื่อเหยาจัดรายการอาหารตามฤดูกาล มีการจัดลดราคาพิเศษตามเทศกาลสำคัญอย่างเทศกาลโคมไฟ, เทศกาลชีซี(เทศกาลแห่งความรัก), เทศกาลลี่เซี่ย(วันย่างเข้าสู่ฤดูร้อน) หรือไม่ก็จัดส่วนลดค่าอาหารให้ลูกค้า เช่น หากใช้จ่ายในภัตตาคารมากกว่า 10 ตำลึงเงิน จะได้ลดราคาค่าอาหารสามส่วนหรือเลือกที่จะใช้ส่วนลดในครั้งต่อไปโดยมีแผ่นป้ายลดราคาให้โดยเฉพาะอีกทั้งจื่อเหยายังปรับเปลี่ยนภัตตาคารเยียนโจวให้กลายเป็นหอสำราญที่มีการร่ายรำหลากหลายรูปแบบมาแสดงให้แขกผู้มาเยือนได้ชื่นชมไปพร้อมกับการลิ้มรสอาหารชั้นเลิศด้วย ไม่ก็จัดให้มีการแสดงบรรเลงดนตรี เครื่องสายชนิดอื่นๆผลัดเปลี่ยนหม

“เจ้าค่ะท่านพ่อ ชาวเมืองที่ตั้งใจจริงพร้อมกับมีเงินลงทุนทรัพย์สินเพียงพอข้าก็จะพิจารณาตามสภาพความเป็นอยู่และที่ดินของพวกเขา จากนั้นก็แบ่งปันต้นกล้า รวมทั้งสัตว์ในฟาร์มของเราให้พวกเขานำไปเลี้ยงดู บางครอบครัวก็ประสบความสำเร็จแม้นจะเลี้ยงได้ไม่มากเหมือนกับเราแต่ก็มีรายได้เพิ่มขึ้นกว่าเดิมเยอะทีเดียวเจ้าค่ะ” จื่อเหยาตอบกลับไป “ช่างดียิ่งนัก เสี่ยวหยางเจ้านี่โชคดีมีวาสนาแล้วนะที่ได้เมียอย่างเหยาเอ๋อ ดูแลนางให้ดีๆล่ะ” นายท่านหานหันไปกำชับบุตรชาย “ถึงท่านพ่อไม่บอกข้าก็ดูแลและเอาใจใส่เหยาเหยาเป็นอย่างดีอยู่แล้วขอรับ ข้าก็รักของข้านะ” ลี่หยางไม่พูดเปล่าเอื้อมมือไปคว้าตัวภรรยาเข้ามากอดและหอมแก้มนางต่อหน้าทุกคนเสียอย่างงั้น เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงมีความสุขได้รอบด้านเลยทีเดียว “เหยาเหยา การได้พบเจอเจ้าเป็นวาสนาอันสูงสุดของข้าจริงๆ ขอบใจนะที่เจ้ายอมรับข้า ให้โอกาสข้าได้เป็นคู่หมั้น เป็นคนรัก เป็นสามีและเป็นบิดาของเสี่ยวเยว่กับซินเอ๋อ” ลี่หยางเอ่ยพร้อมโอบกอดฮูหยินรักเอาไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่นมองดูอาณาเขตของสวนพืชผักผลไม้ที่ขยายกว้างออกไป ร