เหตุใดนางร้ายจึงกลายเป็นที่หมายปอง のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

ด้านซีซีเมื่อมาถึงโถงทางซ้าย ก็โดนซิงอีวิ่งเข้ามากอด หลานชายเองก็ไม่น้อยหน้ากระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ“อาเฟย เหตุใดไม่เข้ามาเล่า มาให้น้ากอดให้หายคิดถึงที”“กระหม่อมเป็นชาย มิสมควรพ่ะย่ะค่ะฮองเฮา” หลิวเฟยหยากล่าวอย่างยิ้มๆ เขาย่อมดีใจที่ท่านน้ากลับเรือน แต่เรื่องนี้ท่านปู่คอยสอนแล้วสอนอีกว่าฐานะของท่านน้ามิได้เหมือนเดิม ยิ่งเขาเป็นชายก็ยิ่งต้องรักษาระยะห่าง“หืม เจ้าเด็กนี่ กล้าขัดคำสั่งฮองเฮาหรือ มาให้หอมเสียดีๆ”“โอ๊ะ ฮองเฮาไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ฮ่าๆ ท่านน้าขอรับ ข้ายอมแล้ว ฮ่าๆ” เห็นน้าหลานเล่นกัน ฮูหยินสกุลหลิวก็ยิ้มสุขใจ“พอแล้วเพคะ มานั่งทานขนมเถิด เด็กๆ เล่นโหวกเหวกประเดี๋ยวคืนนี้จะละเมอเอาได้”“เจ้าค่ะท่านแม่ นี่ๆ น้านำขนมจากในวังมาให้พวกเจ้าด้วย รสชาติยอดเยี่ยมยิ่งกว่าในตลาดเสียอีก” กล่องไม่ถูกเปิดออก เด็กๆ พอได้ขนมก็ไม่สนใจอะไร นั่งทานกันอย่างเอร็ดอร่อย พวกผู้ใหญ่จึงได้มีเวลาพูดคุยกันบ้าง“กับฝ่าบาท เป็นอย่างไรบ้างเพคะ พระองค์ดีกับฮองเฮาของหม่อมฉันหรือไม่”“ทุกอย่างล้วนดีเจ้าค่ะพี่สะใภ้ใหญ่”“ย่อมต้องเป็นเช่นนั้นเพคะ ฝ่าบาทดูรักใคร่ฮองเฮาปานนั้น” ฮูหยินของจ้งเหลียนเอ่ยเย้า“ท่านคิ

“...”“ฝ่าบาทคิดอย่างไรกับหม่อมฉันกันแน่เพคะ หากมองหม่อมฉันเป็นเพียงสหายที่ต้องตอบแทน เช่นนั้นระหว่างเราก็ไม่ควรมีความสัมพันธ์ทางกายเข้ามาเกี่ยวข้อง” ซีซีถามออกไปตามตรง อันที่จริงแผนการของพี่สะใภ้คือหลอกล่อให้หึงหวง แต่ดูเหมือนว่าฝ่าบาทจะปากหนักยิ่งกว่าพี่ใหญ่ มาถึงขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมพูดอะไร“ข้า...”“เฮ้อ~ ช่างเถิดเพคะ กับโจวเทียนฉี หม่อมฉันเพียงถามเรื่องคุณหนูเถียนเท่านั้น และก็ไม่ได้เป็นห่วงเป็นใยอะไร เพียงแค่ตั้งใจทำให้ฝ่าบาทหึงหวงบ้าง จึงถ่วงเวลาพูดคุยกับเขา” ช่างเถอะ ตอนนี้นางไม่อยากรู้อะไรแล้ว จะไม่พูดก็ไม่ต้องพูด ก็ให้มันคาราคาซังแบบนี้แหละ!คนงามทำสีหน้าบึ้งตึง ถอนหายใจ พลางเหลียวหน้าไปมองทางอื่นเพราะไม่อยากสบตากับคนด้านบน แต่อยู่ๆ ร่างยักษ์ก็ทิ้งน้ำหนักตัวลงบนตัวนาง ใบหน้าคมซุกอยู่ซอกคอขาว“เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ” ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่าเจ้าของอารมณ์ดีเพียงใด ทำเอาซีซียิ่งโมโห“ฝ่าบาทกลับตำหนักไปเสียที ปล่อยหม่อมฉันได้แล้วเพคะ”“เดี๋ยวสิ มิอยากรู้หรือว่าแผนเจ้าสำเร็จหรือไม่” อ้อมแขนแกร่งกอดรัดคนใต้ร่างเอาไว้แน่ ซุกหน้าลงกับลาดไหล่อย่างออดอ้อน“ไม่อยากรู้แล้วเพคะ”“ข้าหวง ทั้งห

ข่าวการถูกพิษของมารดาแผ่นดินลุกลามไปทั่ววังหลวง ฝ่าบาทที่ทรงว่าราชการอยู่ถึงขั้นออกจากท้องพระโรงกลางคัน บรรดาหมอหลวงถูกเรียกไปยังตำหนักฮองเฮาเพื่อตรวจดูอาการ แน่นอนว่าผู้ต้องสงสัยอย่างเจี้ยนปิงฉางถูกจับกุมตัวทันที แม้อีกฝ่ายจะตะโกนโต้แย้งว่าตนถูกใส่ร้าย มีคนตั้งใจใส่ร้าย กระนั้นเรื่องนี้ย่อมต้องสืบหาความจริงกันก่อน“เป็นอย่างไรหมอหลวง! ฮองเฮาเป็นอย่างไรบ้าง”“ขะ ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไร้ความสามารถ มิอาจรู้ได้ว่าพิษที่ฮองเฮาได้รับเป็นพิษชนิดใดกันแน่” หมอหลวงก้มหมอบอยู่กับพื้นอย่างขลาดกลัว เขาเองก็จนปัญญา ชีพจรของฮองเฮาราวกับคนปกติ แต่ร่างกายกับแน่นิ่งไม่ได้สติ ไม่ว่าหมอหลวงคนไหนเป็นอันต้องส่ายหัว“พวกเจ้าอยากตายกันหรืออย่างไร! เป็นถึงหมอหลวงแต่ไร้สามารถ” เสียงตวาดลั่นตำหนัก เหล่าข้ารับใช้ต่างก็หมอบคลานด้วยเนื้อตัวสั่นจางกงหลัวเค่อราวกับคนเสียสติ โมโหขว้างปาข้าวของ ยิ่งเห็นร่างไร้สตินอนหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงก็ยิ่งครองสติไว้ไม่อยู่“ไปหาวิธีมา หากพวกเจ้าหาทางรักษาฮองเฮาไม่ได้ ก็เตรียมตัวตายกันเสียทั้งหมด!!!”“พ่ะย่ะค่ะ พ่ะย่ะค่ะ” เหล่าหมอหลวงรีบคลานถอยออกจากตำหนักนั่นยิ่งทำให้

ไม่ว่าจะเป็นจางกงเหลียนป๋อหรือจางกงเต๋อหัว เขาไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น ทั้งสองต่างก็อยากขึ้นนั่งแทนที่ของเขา ทว่าคนหนึ่งแสดงออกมาอย่างเปิดเผย อีกคนกลับทำราวเจียมตนว่าไม่คู่ควร นับตั้งแต่ที่ฟ่านซีบอกเขาเกี่ยวกับการซ่องสุมกำลัง เขาก็ให้คนไปสืบโดยละเอียด ทว่าสิ่งที่เขาพบมิได้มีเพียงเรื่องกบฏกลับเป็นหลานสาวและหลานชายตัวน้อย ที่หลัวเค่อมิเคยคิดว่ามีตัวตนมาก่อน สายเลือดของจางกงเต๋อหัว น้องชายของเขาคนนี้ซ่อนดวงใจไว้มิดชิด มิให้ผู้ใดได้ล่วงรู้“ข้าทำตามที่เสด็จพี่ต้องการแล้ว อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้”“เจ้ารอรับราชโองการ และสร้างเรือนไว้รอลูกเมียเถิด” จางกงหลัวเค่อมิได้ขึ้นมาอยู่จุดนี้เพียงเพราะเป็นโอรสสายตรง แต่ความเจ้าเล่ห์มากแผนการ เก่งรอบด้านทั้งบู้และบุ๋น ทำให้เขาโดดเด่นกว่าพี่น้องคนอื่นๆทันทีที่รับรู้การมีอยู่ของน้องสะใภ้และหลาน เขาก็มิคิดจะรั้งรอ ยื่นข้อเสนอให้เต๋อหัวทันที เพราะรู้นิสัยของน้องชายดี หากสามแม่ลูกนั้นไม่สำคัญ ย่อมมิซ่อนไว้ลึกเพียงนั้น และเขาก็เดาไม่ผิด กระทั่งตำแหน่งเจ้าแผ่นดินเต๋อหัวยังไม่สนใจด้วยซ้ำต้องโทษที่เหลียนป๋อคิดจะยืมมือซ่งเหม่ยหง และซ่งเหม่ยหงดันไปขอความช่วยเหลือจา

แปะ! แปะ! แปะ!“สมกับเป็นพี่ชายข้าจริงๆ” ฟ่านซีถึงกับหันมาปรบมือให้พี่รอง ก่อนหน้านี้เขาก็ถามฝ่าบาทเช่นเดียวกับที่พี่ใหญ่ถาม เพราะนางยังคงยึดติดกับเนื้อเรื่องเดิมในนิยาย เลยอคติกับจางกงเต๋อหัวอยู่บ้างอันที่จริงวันที่ฝ่าบาทสงสัยเหลียนป๋อ นางยังเถียงแทนเขาอยู่เลยว่าไม่น่าใช่ แต่ใครจะคิดว่าเรื่องราวจะกลับตาลปัตรเช่นนี้“หึๆ ข้าก็ยังยืนยันคำเดิมว่าแคว้นต้าเฉวียนมีขุนนางที่ฉลาดหลักแหลม”“พี่ชายหม่อมฉันย่อมเหมือนหม่อมฉันเพคะ”“เป็นเพราะบิดา มารดา และท่านอาจารย์คอยสั่งสอนพ่ะย่ะค่ะ” พี่น้องคู่นี้อย่างไรก็ไม่มีทางยอมกัน ขนาดน้องสาวเป็นถึงฮองเฮา จ้งเหลียนก็ยังกล้า“ชิ ฝ่าบาทดูสิเพคะ”“สายเลือดเดียวกัน อย่างไรเสียใต้เท้าหลิวย่อมต้องได้ความฉลาดมาจากเจ้าบ้าง” คำพูดเอาใจของสวามีทำให้หน้างอๆ นั้นยกยิ้มอย่างเหนือกว่า ต่างกับคนอื่นที่ได้แต่เกาหัว พี่ชายได้รับความฉลาดมาจากน้องสาว เอ่อ~ ที่จูหลิงว่าฝ่าบาทตามใจฮองเฮาจนเสียคน เป็นเช่นนี้นี่เองชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้“จริงสิพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมอยากทูลขอความดีความชอบให้กับใต้เท้าโจว หลักฐานครานี้เขามีส่วนช่วยอยู่มากพ่ะย่ะค่ะ ที่ผ่านมาก็มิเคยทำหน้าที่ขาดตก