บทที่ 19 สับสน ม่านตะวันเปลี่ยนชุดได้ไม่นานก็ลงมานั่งร่วมโต๊ะอาหาร เมื่อมาถึงก็เห็นเพื่อนสนิทของยศชัยนั่งอยู่กันเกือบครบทั้งบ้านของธรรมและบ้านของนนทภพที่เพิ่งมาถึงด้วยหางตาของยศชัยเหลือบเห็นคนเป็นภรรยาจึงรีบลุกขึ้นเลื่อนเก้าอี้ให้อย่างไม่รีรอ ทำเอาคนที่รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกในวงสนทนานี้อุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อย“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยเบา ๆ ก่อนจะนั่งลง แต่หัวใจกลับเต้นแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาศรุตายิ้มกริ่มพลางยกมือเท้าคาง สายตาไม่ยอมหลบเลี่ยง ขณะที่จ้องมองภรรยาเพื่อนอย่างเปิดเผย “คุณม่านนี่สวยมากเลยนะคะ ปล่อยผมก็ว่าสวยแล้ว แต่มัดผมสวยกว่าอีก” ม่านตะวันกลับลงมาด้วยชุดใหม่ ทรงผมก็มัดรวบขึ้นเปิดเผยใบหน้าเพราะมันเข้ากับชุดมากกว่าจะปล่อยผมยาวเช่นเดิมคำชมตรงไปตรงมาเล่นเอาม่านตะวันชะงักไป ความเก้อเขินพุ่งขึ้นจนใบหน้าแดงระเรื่อจึงได้แต่ยิ้มบาง ๆ ตอบกลับไปอย่างเกรงใจ เพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี“ถึงว่าคุณยศหวงนัก ไม่ยอมพามาเจอพวกเราสักที ใช่ไหมคุณมิน” ศรุตาหันไปพยักพเยิดกับมินตราที่นั่งข้าง ๆ“ก็จริงค่ะ…แต่คุณม่านสวยจริง ๆ นะคะ”มินตราพูดตามตรง และไม่ใช่แค่สองคนนี้ที่คิดเช่นนั้น คน
Last Updated : 2026-04-24
LOGIN
