تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 19 สับสน
تاريخ النشر:
2026-04-24 23:40:20
أحدث فصل
ปมร้าวรอยรัก ตอนพิเศษ 2 คือลมหายใจเดียวกัน
ตอนพิเศษ 2 คือลมหายใจเดียวกันเสียงฝีเท้าของพี่เลี้ยงเด็กที่พาม่านระรินเดินห่างออกไป จากนั้นไฟในห้องนอนก็ปิดลงทีละดวงจนเหลือเพียงแสงไฟสีวอร์มส้มจากโคมตั้งพื้นม่านตะวันยืนอยู่ริมระเบียงปล่อยให้ลมเย็นปะทะใบหน้า เสียงประตูห้องนอนเปิดออกช้า ๆ เธอไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครเดินเข้ามา“มายืนคิดอะไรอยู่คนเดียว” เสียงทุ้มต่ำของยศชัยกระซิบข้างหลัง ก่อนที่แขนแกร่งจะโอบเอวเธอไว้“คิดว่าจะไปเอาลูกกลับมานอนด้วยกันดีไหม” ม่านตะวันพูดเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงหยอกเย้ายศชัยหัวเราะเบา ๆ ใกล้ซอกคอเธอ ก่อนจะสอดมือล้วงเข้ามาในชายเสื้อ“รบกวนนารินเปล่า ๆ เดี๋ยวพอตื่นแล้วเราก็ไม่ได้นอนกันพอดี” “งั้นพี่ยศก็รีบหน่อยสิคะ…”“ม่านก็รู้ว่าพี่นาน…”คำว่านานของเขาทำเอาร่างกายเธอร้อนวูบก่อนที่เรียวปากจะถูกเข้าครอบครองไปท่อนขาเรียวข้างหนึ่งถูกจับแยกออก เธอใช้สองมือยันกับขอบหน้าต่างที่ยังไม่ได้ถูกปิดดีเลยด้วยซ้ำ“พะ พี่ยศ” มือหนาลากไปตามชุดนอนผ้าซาตินสีไข่มุกบางเบา สายเดรสบางเฉียบก็ร่นลงในมือของเขาโดยแทบไม่ต้องใช้แรงผิวเนื้อเนียนนุ่มเผยให้เห็นใต้แสงสลัว ยศชัยมองเธอราวกับไม่ใช่แค่ภรรยา แต่เป็นผู้หญิงที่เขาโหยหาจนแทบลืมหาย
ปมร้าวรอยรัก ตอนพิเศษ 1 เคลียร์ใจ
ตอนพิเศษ 1 เคลียร์ใจบรรยากาศในบ้านม่านตะวันเต็มไปด้วยความคึกคัก วันนั้นทั้งครอบครัวและเพื่อนฝูงมารวมตัวกันตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็เห็นจะมียศชัยที่ดูจะตื่นเต้นมากกว่าใครเป็นพิเศษ“ยศดูมีเรื่องอะไรไหมลูก” คุณมาลินีเห็นลูกชายผุดลุกผุดนั่งอยู่หลายรอบก็ถามขึ้น“ก็นิดหน่อยครับ” ยศชัยตอบเสียงเรียบและมองไปยังภรรยาที่เอวข้างหนึ่งของเธออุ้มเหน็บลูกสาวไว้ วงล้อมตรงนั้นก็มีเพื่อนสนิทของเรา“เรื่องอะไรเหรอยศ” คุณมาลินีถามขึ้นเพราะอยากรู้ “บอกไม่ได้ครับม่านไม่ให้บอก” ยศชัยกระซิบตอบกลับทำเอาคุณมาลินีหัวเราะจนเรียกความสนใจจากแขกในงานได้“เอา ๆ ไม่บอกก็ไม่บอก อืมยศ…เห็นเมื่อเช้า…”พอน้ำเสียงของมารดาจริงจังขึ้น ยศชัยก็จริงจังตาม“เรื่องคดีความคงต้องดำเนินต่อไป เพราะผมมอบอำนาจให้ทนายจัดการหมดแล้ว คุณแม่เราจะปล่อยให้คนที่ทำผิดไม่เรียนรู้ความผิดตัวเองไม่ได้ ผมทำธุรกิจไม่ได้เป็นนักบุญที่จะแค่ขอโทษแล้วจบ”“แม่เองก็ตัดหางปล่อยวัดแล้วยศ…” ตัดหางปล่อยวัดคุณมาลินีก็คงพูดไปแบบนั้นแหละ ส่วนเรื่องจริงคนเป็นแม่มีหรือจะตัดลูกได้มลดาและมาลีวันไปสร้างเรื่องสร้างราวใหญ่โตให้คนเป็นแม่ของเธอต้องตามล้างตามเช็ดตั้งแต่สา
ปมร้าวรอยรัก บทส่งท้าย
บทส่งท้ายท่ามกลางเสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกเด็ก ๆ ภายในบ้านเนตรวรชัยช่างวุ่นวายและพาให้เจ้าของบ้านอย่างยศชัยปวดหัวจริง ๆ หลังจากพูดคุยกับม่านตะวันที่ห้องนอนด้านบน สรุปแล้วก็ไม่ได้อะไรเลย จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคงคอตกเพราะหาเวลาพูดคุยกับเธอไม่ได้“ไอ้ธรรมมึงไปเอาไอ้ธรรศออกมาหน่อยจะสิงเมียกูอยู่แล้ว” เขาพูดเสียงต่ำระหว่างที่พยายามข่มความหงุดหงิดเอาไว้“ปกติมันก็อ้อนหาของกิน เดี๋ยวอิ่มก็เลิกเอง” ธรรมตอบเพื่อนสนิทและยกแก้วในมือขึ้นจิบ“สิงมาจะชั่วโมงแล้ว ที่บ้านมึงไม่ได้ซื้อขนมให้ลูกมึงกินเหรอ?”“ซื้อ แต่ของบ้านมึงมันอร่อยฉิบหายไงไอ้ธรรศมันถึงได้อ้อนเมียมึงจะกินขนมไม่หยุด”“ดูน้อง ๆ ดิ๊ไปรวมกลุ่มกันตรงนู้น นี่เสนอหน้านั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อไม่เลิก กูจะง้อเมียเสร็จไหมวันนี้!” ยศชัยกัดฟันพูดกระซิบกับเพื่อนที่กำลังล้อมวงดื่มกันเล็กน้อย“เอาน่า รอเวลาก่อนเดี๋ยวพอธรรศมันแยกตัวปุ๊บมึงก็แทรกปั๊บเลยไง” นนทภพพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะและมองหน้ากับธรรมก่อนจะยักคิ้วให้เพื่อนทั้งสองคนมองยศชัยที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดคีปลุกที่ทรงสร้างไว้ไม่ไหวตลอดระยะเวลาปีกว่าที่เพียรพยายามง้อเมียก็ไม่สำเร็จง่าย ๆ เรียกว่าความห
ปมร้าวรอยรัก บทที่ 29 วันใหม่
บทที่ 29 วันใหม่ในฐานะพ่อแม่ที่ร่วมกันเลี้ยงดูลูกน้อยด้วยกัน เวลาเหมือนผ่านไปในพริบตาและแล้ววันนี้เด็กหญิงม่านระริน เจ้าหนูนาริน ของเราก็เติบโตขึ้นจนครบหนึ่งขวบเต็มแม้งานเลี้ยงวันเกิดเล็ก ๆ จะผ่านพ้นไปแล้ว แต่บรรยากาศแห่งความสุขในวันนั้นยังคงอบอวลโดยเฉพาะในหัวใจของม่านตะวัน...คนเป็นแม่ที่เผลอยิ้มทุกครั้งเมื่อนึกย้อนถึงวันนั้นเสียงเล็ก ๆ ดังแว่วมาจากด้านหลัง ทำให้ม่านตะวันที่ยืนเหม่อมองภาพถ่ายบนผนังภายในห้องนอนของเขาต้องละสายตาแล้วหันกลับมาในทันที“ฉันเอาเสื้อมาเก็บค่ะ” คำพูดนั้นหลุดออกมาอย่างรีบร้อน แม้เจ้าของห้องจะไม่ได้ถามอะไรเลยก็ตามราวกับว่าเธอกลัวจะถูกเข้าใจผิด เพียงเพราะแค่การย่างเท้าเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวพ่อของลูกใบหน้าของม่านตะวันยังคงเรียบนิ่ง แต่ยศชัยมองเห็นความวูบไหวบางอย่างซ่อนอยู่ในดวงตาคู่นั้น และเขายังไม่ทันได้เอ่ยอะไร ลูกสาวตัวน้อยก็ขัดจังหวะพอดีอย่างน่าเหลือเชื่อ“แม๊! นมมมม!”“แม๊จ๋าาา”เสียงยานคางแหลมสูงเอ่ยเรียกอย่างตื่นเต้นเท่านั้นยังไม่พอ เจ้าตัวเล็กกางแขนทั้งสองข้างออกกว้าง ใบหน้ากลมแก้มเป็นก้อนนั้นยิ้มกว้างจนตาเป็นสระอิน้ำลายใส ๆ ยืดเป็นสายอยู่ที่มุมปากอ
ปมร้าวรอยรัก บทที่ 28 ยาแรง
บทที่ 28 ยาแรงม่านตะวันสะดุ้งตื่นกลางดึกด้วยอาการเจ็บแปลบที่แล่นขึ้นมาจากท้องล่างจนถึงกลางลำตัว เธอกุมหน้าท้องเพราะอาการจุกเสียดที่ตีตื้นขึ้นมาดวงตากลมหลุบต่ำ เหงื่อก็ซึมออกตามไรผม แม้แอร์ในห้องพักฟื้นจะเย็นเฉียบก็ตาม“อื้อ…” เสียงครางแผ่วเบาหลุดออกจากลำคอ แต่ก็เพียงพอให้ร่างสูงที่นอนอยู่บนโซฟาตรงมุมห้อง พุ่งมาถึงข้างเตียงในชั่วพริบตา“เจ็บท้องเหรอ?” ยศชัยกดเปิดไฟห้องจนสว่างพรึ่บ ก่อนจะกดออดเรียกพยาบาลอย่างไม่ลังเลมืออีกข้างรีบต่อสายหาศิวเมษหมอเจ้าของไข้โดยตรงช่วงพักหลังยศชัยคุยกับศิวเมษมากกว่าที่ม่านตะวันคุยกับคนเป็นหมอเสียอีก“ม่านเจ็บท้องน่าจะคลอดคืนนี้ รีบมาหน่อย!” และยศชัยก็กดวางสายไปม่านตะวันหลับตาและส่งเสียงความทรมานออกมา เธอไม่ได้สนใจว่าใครคุยกับใคร ไม่สนเสียงออดที่กดไป หรือแม้แต่แสงไฟสว่างพรึ่บทั่วห้องตอนนี้มีเพียงความเจ็บที่ลามไปทั้งร่าง เธอไม่รู้จะอธิบายมันยังไงดียศชัยรีบเข้ามานั่งข้างเตียง มือของเขาประคองใบหน้าซีดเซียวของเธอไว้ ก่อนจะลูบเส้นผมที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่ออย่างอ่อนโยน“ม่าน...ไม่เป็นไร เดี๋ยวหมอก็มาแล้ว” เขากระซิบชิดใบหูและพยายามพูดให้เป็นปกติที่สุด“มะ..
ปมร้าวรอยรัก บทที่ 27 พิสูจน์ตัวเอง
บทที่ 27 พิสูจน์ตัวเองหลังจากวันนั้นยศชัยก็มาเยี่ยมม่านตะวันที่โรงพยาบาล เขาตกลงกับเธอว่าจะมาในช่วงเวลาที่ม่านตะวันอนุญาตแต่พอเอาเข้าจริง ๆ ยศชัยกลับย้ายสำมะโนครัวมาฝังตัวอยู่ที่นี่ไม่ยอมไปไหนม่านตะวันเหนื่อยทั้งกายและใจ แต่สิ่งที่น่าแปลกคือการมีอยู่ของเขามันไม่ได้น่ารำคาญหรือทำให้ทุกอย่างแย่ลง ครึ่งหนึ่งของความรู้สึกเธอนั้นคือความอุ่นใจชีวิตของม่านตะวันไม่ได้มีคนรักเธอมากมาย เธอสูญเสียบิดาไปแล้ว และถึงแม้จะมีครอบครัว แต่ก็ห่างเหินเกินกว่าจะบอกให้คนที่บ้านมาดูแล คิดยังไงก็ยังนึกภาพไม่ออก ถ้าจะให้นึกได้ก็คงมีแต่คำถามและสุดท้ายก็คงเป็นการด่าทอที่หลั่งไหลมาไม่จบไม่สิ้น หากจะมีใครที่เธอรู้สึกถึงความรักได้จริง ๆ ก็คงมีแค่...คุณมาลินีแม่ของยศชัย ท่านมาเยี่ยมเธอแทบทุกวัน ไม่แพ้ลูกชายของตัวเองท่านรู้เรื่องแล้วก็ไม่ได้ตำหนิอะไรเธอ และหากจะตำหนิก็มีเพียงยศชัยเท่านั้นที่โดนอยู่คนเดียวคุณมาลินียังเป็นคนที่เข้าใจเธอ มีความเอ็นดู ความเอื้ออาทร ให้กับม่านตะวันเหมือนอย่างเคยทั้งยังเผื่อแผ่มาถึงลูกของเธอด้วย และนี่คงเป็นสิ่งที่ทำให้ม่านตะวันน้ำท่วมปากไล่ยศชัยออกไปไม่ลงส่วนตัวยศชัยเองก็อยู่ที
ปมร้าวรอยรัก บทที่ 1 กลับมา NC
บทที่ 1 กลับมา NCมีบางอย่างกดทับอยู่บนตัว สิ่งนี้ก็นุ่มและแน่นเธอรู้สึกหนัก…และหายใจไม่ออก ม่านตะวันพยายามขยับตัวหนีเมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ แต่ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปก่อนหน้านั้นทำให้ร่างกายไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะผลักไสออกไปหญิงสาวที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายเธอกลับมาร่วมงา
ปมร้าวรอยรัก INTRO
INTROเสียงฝีเท้าบางเบาที่ย่ำเข้ามาใกล้ ในบรรดาสิบคนที่ยศชัยรู้จัก ไม่มีใครเดินได้เงียบเชียบเท่าคนจากบ้านเขาอีกแล้วเมื่อยศชัยเงยหน้าขึ้นก็เป็นอย่างที่คิดไว้ ร่างบางระหงคุ้นตากำลังมาทางนี้ และเมื่อเห็นเธอแววตาคมเข้มของเขาก็ฉายแววประหลาดใจม่านตะวันในวันนี้สวมเดรสแขนยาวสีดำสั้นเหนือหัวเข่าไปเป็นคืบ ห
ปมร้าวรอยรัก โปรย+แนะนำตัวละคร
ถ้ามีวันนั้นเกิดขึ้นจริง สายเลือดครึ่งหนึ่งของเธอ ฉันไม่มีวันรับมันเป็นลูก!!โปรยปก...“ดูแลตัวเองให้ดี ถ้าเธอไม่ทำตามข้อตกลง เรื่องนี้…ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน!!” คำพูดของเขาเย็นชา ไร้เยื่อใย ทั้งที่ม่านตะวันรู้ดีและพยายามยอมรับ แต่หัวใจของเธอก็ยังปริแตกจนแทบล้มทั้งยืน“ที่ผ่านมา…ม่านไม่เคยคาดหวังในความร
ปมร้าวรอยรัก บทที่ 17 เริ่มแตกหัก
บทที่ 17 เริ่มแตกหัก“และคุณ…อย่ามาพูดเรื่องแม่ลูกอะไรกับผมอีก” ยศชัยยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ร่างสูงสง่าสงบนิ่งเหมือนทุกอย่างที่เพิ่งพูดออกไปนั้นไม่เคยได้ทิ้งความเจ็บปวดใด ๆ ไว้ในหัวใจของเขา“ยะ ยศ…ฮึกกก” มาลินรู้สึกเหมือนใจจะขาดใบหน้าคมคายแสยะยิ้มกลับ น้ำตาที่เปรอะเปื้อนใบหน้าของผู้ให้กำเนิดไม่ได้ทำ
قد تعجبك أيضًا
เสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด11.8K وجهات النظرพ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา235.1K وجهات النظرซีรีส์ มืดมน NC35+(ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน)
ณิการ์82.0K وجهات النظرBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.2K وجهات النظرว่าไงคะคุณแฟนเก่า
จูนเน็กซ์1.4K وجهات النظرเด็กไม่ดีของเฮียหยิน
ผีเสื้อกลืนหาง113 وجهات النظرรักร้ายใต้เสื้อกราวน์
Chareen3.5K وجهات النظرเด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา0144 وجهات النظر
