جميع فصول : الفصل -الفصل 30

EP 11พาร์ทคิงบ้านยายผิง"ทำไมไม่ไปหาหมอล่ะจ๊ะ" ยายถามในขณะที่ทำแผลตรงต้นแขนให้แนท"เห็นว่าไม่ได้เป็นอะไรมากก็เลยไม่ไปน่ะค่ะ" ยัยเด็กตอบอย่างนอบน้อม"เป็นแค่อุบัติเหตุจริงดิ ไม่ใช่ว่าใครทำร้ายแฟนหรอกนะ" ผมเค้นสายตามองแฟนของตัวเองเพราะดูเหมือนเธอจะปิดบังอะไรอยู่ "พี่ขอความจริง" "อื้ม จริงๆ แนทแค่ซุ่มซ่ามเอง" เธอยังคงเลี่ยงที่จะไม่บอก "พี่จัดการให้ได้นะขอแค่เธอบอกมา อยากเห็นมันสภาพไหนก็บอกมา" "..." ยายมองหน้าผมเป็นนัยๆ ก่อนจะส่ายหน้าปรามไว้โดยที่แนทไม่เห็นผมได้แต่พยักหน้ารับแบบไม่เต็มใจ ใครมันจะไปยอมได้วะที่คนอื่นมาทำให้แฟนตัวเองเจ็บ "ไหนพี่บอกว่าไม่ทำร้ายคน" "ไม่ได้จะทำร้าย แค่จะตักเตือน""ไม่ต้องหรอก ให้มันแล้วกันไปเถอะนะคะ""คิงมันก็พูดไปอย่างนั้นแหละ บ้าๆ บอๆ แบบนี้จะไปทำอะไรใครได้" ยายสมทบขึ้น"แต่แนทเคยเห็นพี่คิงมีเรื่องชกต่อยนะคะยาย" ยัยเด็กหันไปบอกกับยายของผม "ตอนนั้นยกพวกกันไปเยอะมาก น่าจะเป็นช่วงเรียนอยู่ด้วยค่ะ" ฟ้องจบก็หันมาคว่ำปากใส่มันน่าจูบให้ปากช้ำ! "จริงเรอะ! ทำไมยายไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยเจ้าคิง" ยายถามเสียงดุแล้วขึงตาใส่ผมเรื่องนี้ยายผิงไม่รู้จริงๆ เพราะตอนนั้

EP 12สองอาทิตย์ต่อมาเวลาผ่านไปไวมาก แป๊บๆ ผมกับแนทก็คบกันในสถานะแฟนเกือบจะเดือนหนึ่งได้แล้ว ทุกอย่างดูปกติชีวิตมีความสุขดีเหมือนคู่รักทั่วไปแค่ยังแยกกันอยู่เท่านั้นยัยเด็กโดนหว่านล้อมยังไงก็ไม่ยอมใจอ่อนมาอยู่กับผมสักที ยายผิงพูดกรอกหูซ้ายทะลุหูขวาเช้าเย็นว่าเอ็งต้องพาหลานสะใภ้มาอยู่ด้วยกันที่บ้านให้ได้นะ ยังไงก็ต้องพามาให้ได้ อยากจะบอกยายตัวเองเหมือนกันว่าทำไมไม่ไปคุยเองเลยล่ะถ้ามันง่ายเหมือนไปจูงมือมา"ยายจะไปงานบุญสองวันนะ" ผู้เป็นยายพูดขึ้นก่อนจะถือกระเป๋าใบใหญ่หนึ่งใบติดมือมาด้วย"รู้แล้วครับยาย เดินทางปลอดภัยนะครับคนสวยใจบุญ นี่ทำครบเจ็ดสิบเจ็ดจังหวัดหรือยัง" เหน็บแนมไปที พักหลังมานี้คุณนายผิงแกมักจะออกงานบุญบ่อยๆ ทอดผ้าป่า ทอดกฐิน หรืองานอะไรที่เกี่ยวกับทำบุญช่วยวัดให้มาบอกเถอะแกไปหมด "ไอ้หลานคนนี้นี่!" ยายยกมือขึ้นหวังจะประทุษร้ายหลานชายผมรีบเอี้ยวตัวหลบ "เดี๋ยวนี้ทุบตีหลานบ่อยนะครับ""ก็เอ็งมันกวนประสาท!" "ที่กวนก็เพราะรัก" "ไม่ต้องรักยายมากนักหรอกนะ นู่น...ไปดูหลานสะใภ้ยายดีกว่า ป่านนี้โดนหนุ่มๆ รุมตอมเป็นแถวแล้วมั้ง" "ยายหมายถึงอะไร?""เอาไปดูเอง" ยายผมยื่นโทรศัพท์มา

EP 1317 กุมภาพันธ์ 2566ผมกับแนทนั่งจ้องหน้ากันมาพักใหญ่ๆ ดวงตาสลับกันกะพริบ สืบเนื่องมาจากวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งเดือนในการเป็นแฟนของเราสองคนแต่ดันมีเรื่องที่พูดคุยกันไม่ลงตัวสักที"ถ้าอย่างนั้นพี่กับยายจะย้ายไปอยู่กับแนท" "จะบ้าเหรอพี่ ทำเป็นเรื่องเล่นไปได้" "งั้นเธอก็ย้ายมาอยู่กับพี่ดิ" "แนทบอกไปแล้วว่าหลังสอบเสร็จ" "อีกตั้งเดือนกว่า" "ก็แค่เดือนกว่าไม่ใช่ปีกว่าสักหน่อย พี่คิงนี่เข้าใจยากจัง" "เออ ใครมันจะไปเข้าใจง่ายเหมือนหนุ่มคนอื่นล่ะ" คนมันน้อยใจนะ ยิ่งนานวันก็ยิ่งรักและหวงแฟนมากขึ้น จะกินจะนอนก็ต้องได้เห็นหน้าได้ยินเสียงก่อน "ขยันงอนเหลือเกิ๊น" ยายผิงพูดขึ้นก่อนจะกดปิดโทรทัศน์ "คนแก่ล่ะเบื่อหลานตัวเองจัง" พูดจบผู้เป็นยายก็เดินผ่านไปโดยที่ไม่วายจะลอบเคาะกบาลผมหนึ่งที"เจ็บนะยาย" ใช้มือลูบศีรษะตัวเอง"เดี๋ยวนี้ประชดเก่งนะคะเนี่ย" แนทใช้นิ้วชี้จิ้มแก้มข้างซ้ายของผมแล้วคลี่ยิ้ม "สัญญาว่าถ้าสอบเสร็จปุ๊บจะรีบเก็บของมาอยู่กับแฟนสุดหล่อปั๊บเลยโอเคมั้ยคะ""จริงนะ" "จริงสิ แต่ว่าตอนนี้แนทต้องเตรียมตัวไปทำงานก่อน" "วันเสาร์ก็ยังทำเหรอ" "ทำสิคะ แนทต้องหาเงินไว้เพราะจะเข้ามหาวิ

EP 14พรวด ~แตกไปหนึ่งน้ำจากการที่โดนอม ดีนะดึงออกมาทันแค่พุ่งเลอะหน้าสวยนิดหน่อย(มั้ง)"พะ...พี่ขอโทษ" รีบขอโทษอย่างไวก่อนจะเอาทิชชูมาเช็ดออกให้"ไม่เป็นไรค่ะ" ยิ้มปนเขินๆ "ขอบคุณนะครับที่ทำให้พี่" "แนทยินดีที่จะทำให้พี่คิง แนทอาจจะยังมือใหม่ไม่ประสีประสาแต่ว่าจะพยายามเรียนรู้จนกว่าจะทำได้คล่องแคล่ว" บ้าเอ๊ย ~ได้ยินแบบนั้นแล้วใจระทวยไปหมด นี่แฟนสุดที่รักจะพยายามเรียนรู้เรื่องสิบแปดบวกเพื่อผมเหรอวะเนี่ย ชื่นใจว่ะ"ทำไมแฟนพี่น่ารักแบบนี้นะ" หยิกแก้มนุ่มสองข้างด้วยความเอ็นดู"แต่ว่าตอนนี้เราจะ..." แฟนผมเหมือนจะพูดแต่ก็ไม่กล้า"เอาสิ...น้ำเนี่ยมันแตกแล้วแตกอีกได้นะ" กระซิบกระซาบข้างหูก่อนจะซุกไซ้ซอกคอเพื่อดมกลิ่นหอม ข่มใจไม่ดูดให้เกิดรอยเพราะกลัวจะกระทบตอนแนทไปเรียนหนังสือ เดี๋ยวคนจะมองแฟนผมไม่ดีเอาได้"มาสิคะ"และร่างเล็กก็นอนราบไปกับที่นอน ผมไม่รอช้าให้เสียเวลา แทรกตัวไปอยู่กึ่งกลางแล้วจับเรียวขาให้แยกออกจากกันเพื่อจะง่ายต่อการสอดใส่ ต่างคนต่างไม่เคยทั้งคู่ดูทรงแล้วน่าจะเข้าลำบากหน่อย รูสวยปิดสนิทชนิดที่ว่าแหย่นิ้วเข้าไปเธอก็น่าจะเจ็บแล้ว"ให้พี่ใช้นิ้วนำทางก่อนมั้ย" ถามพลางโน้มตั

EP 1518 กุมภาพันธ์ 2566ช่วงสายๆ ขับรถมาส่งแฟนทำงานที่ร้านกาแฟ วันนี้เป็นวันอาทิตย์แนทจะทำเกือบเต็มวัน วันเสาร์ก็ด้วย แต่เมื่อวานไม่ได้มาเพราะทำงานบนเตียงจนเหนื่อยหมดแรง"ก่อนเธอเลิกงานพี่จะมานั่งรอนะ" "ไม่ต้องค่ะ เอาไว้เลิกงานแล้วแนทจะโทร.ไปบอกดีกว่า ไม่อยากให้พี่มานั่งรอ" "แต่พี่...""บาย" แล้วแนทก็เดินแน่บเข้าไปในร้านกาแฟโดยที่ไม่คิดจะกอดหรือหอมผู้เป็นแฟนอย่างผมก่อนสักนิดเอาไว้หลังเลิกงานพ่อจะฟัดให้หนำใจเลยคอยดู! เดินกลับไปขึ้นรถแล้วขับออกมาด้วยความเร็วพอประมาณเพราะมีธุระสำคัญที่จะต้องไปทำ ซึ่งไอ้ยูตะก็ไปด้วยแต่ว่ามันล่วงหน้าไปก่อนผมแล้วร้านอาหารใกล้สนามบิน..."ทำไมหน้าคิงดูไม่ดีใจเลยที่ได้เจอริ" "หน้าผมก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วหรือเปล่า" ตอบเสียงเรียบก่อนจะเปลี่ยนท่านั่งไขว่ห้างแล้วกระดิกเท้าดิกๆ "แล้วนี่จะมาทำไม มีธุระอะไรสำคัญ?""ตรงๆ เลยนะ" "อืม" "พ่อคิงส่งริมา บอกว่าให้ช่วยทำยังไงก็ได้ให้คิงกลับไปอยู่ญี่ปุ่นกับเขาน่ะ" สาวลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นพูดก่อนจะจ้องมองหน้าผม รินะเป็นผู้หญิงที่พ่อผมจับคู่ให้หมั้นหมายกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจแต่ว่าผมไม่ยอมเลยทิ้งทุกอย่างแล้วกลับมาอยู่ปร