อ้อนรักเมีย

อ้อนรักเมีย

last updateLast Updated : 2026-01-17
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
48Chapters
3.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"คนอื่นอยากเป็นเสือ...แต่ผมอยากเป็นแมวให้ยัยเด็กเอ็นดูว่ะ" (คลั่งรักมาก!!)

View More

Chapter 1

Ep.1 (50%)

If it is hard to endure the pain, then it will be better to let him go.

***

Even in a dream, Qeiza never thought that the marriage she had lived in for four years with Ansel would end soon. Oh Gosh! This was insane! In a short time, she would assume a new status as a virgin divorcee.

“Are you sure that you wanna get a divorce, Qei?”

“Yes. Please take care of it ASAP. I trust you.”

The man named Adnan took a deep breath. He was Qeiza’s best friend who worked as a lawyer.

Although after graduating from senior high school they lived in different countries, their friendship was timeless.

“Don’t worry, Qei. I hope you’ve thought it pretty well.”

They kept silent for a while. Perhaps, Qeiza was thinking what Adnan had just said.

“No doubt in my decision, Adnan,” said Qeiza on the other line. “There’s no point in maintaining this marriage.”

“Okay. If that’s what you really wish, I’ll do it ASAP,” Adnan replied. “But, if you change your mind, please let me know within twenty four hours.”

“My heart’s absolutely determined to end this tiring marriage.”

“I know. I'll do my best to help you.”

“Thank you, Adnan. You’re the only one I can count on.”

Adnan chuckled at her confession. “Hey! We’re close friends. You don’t need to hesitate.”

The conversations ended with a solid decision made by Qeiza.

Qeiza opened her bedroom’s curtain wider, spoiling her eyes with the stars that weren't twinkling so bright.

Thinking that the gloomy outside just made her soul felt lonelier, Qeiza leaned back on the headboard. Her nice fingers began tinkering with the video features on her smart phone.

Her heart was interested in replaying the video of the solemnization of the marriage which was done by Ansel Ivander Malik four years ago. She wanted to watch it for the last time.

It’s a record of a long distant marriage because she couldn’t go back to her hometown. She was having level up semester exams. As a result, she could only attend that crucial agenda by watching all the process of solemnization of the marriage through a video call.

Unexpectedly, tears rolled down on her cheeks. That touching solemnization fully turned out to be meaningless. Since they became a married spouse, Ansel had never come to meet her. Even, he’d never called her either.

Qeiza realized that he was forced to marry her under his parents' enforcement. However, as a real man, shouldn’t he behave like a true gentleman? Not to hide behind the mask of his busyness?

Four years were enough for Qeiza to endure all the inner burdens of a false marriage. It’s time for her to organize her own ways of life. It’s better for her to focus on reaching her ambitions than being shackled by an uncertain status.

Qeiza wiped her tears. “You don’t want this marriage, right?” she said while staring sadly at the picture of Ansel that was sent by her husband’s personal assistant.

“I’ll let you go, enjoy your life then!” Qeiza smiled wryly. Her heart was throbbing like a sore slash. “I hope you won’t regret it later.”

Qeiza closed her device then lying down on the soft mattress. Her conversation with Ansel before she called Adnan was ringing back in her ears. That was her first conversation with her husband and the last as well.

“Why are you calling me?” asked Ansel as soon as he responded to her call after the seventh trials.

“A—”

“Darling, you've made me wait for you too long,” said a woman on the other line, interrupting Qeiza’s speaking.

That spoiled, melodious and flirting voice was also followed by the sound of a deep kiss.

“Who are you talking to?” Again a woman’s voice came out with a suspicious tone.

“No one, Honey,” replied Ansel. “She’s just a crazy person who’s punching random phone numbers.”

Another kiss sounded again. Increasingly tearing Qeiza’s heart and forcing her to end the phone call.

Qeiza exhaled strongly. Trying to close her eyes and hoping that all miserable things she faced were only nightmares which would disappear when the sun rose the next morning.

***

There’s the sound of knocks on the door. “Who’s that?” Ansel asked from his bedroom.

He was tidying his appearance in front of the mirror. That day, he had a schedule to meet one of his business colleagues to discuss about their partnership projects.

“It’s me, Xander.”

“Come in!”

Xander walked into Ansel’s bedroom soon after he got the permission. For a few seconds, he stood frozen three steps away from Ansel.

“What’s wrong?” asked Ansel. He glanced at Xander’s reflection in the mirror. “You look nervous,” he said.

“Th–that ….” Xander hesitated. Making Ansel’s eyebrows knitted together. Nevertheless, his hands were still working, putting a tie on his white shirt.

“You’ve found black notes about the colleague we’re gonna meet?”

Xander waved his hands. “No. It’s not that,” he denied.

“Then, why are you looking so anxious?”

Ansel had finished his last touching on his appearance and stepped closer to Xander. His sharp eyes narrowed as he saw the folder in Xander's palm.

“I’d like to hand you this,” said Xander, handing the folder to Ansel.

“What is this?”

“It’s a divorce lawsuit sent by Miss Qeiza.”

Ansel’s mouth drooped sarcastically when hearing Xander mentioned his wife’s name. His hands made a movement, pushing the paper that half pulled out back into the folder again. He thought he didn’t need to read it at all. It’s clear enough.

“She’s pretty good at stalking the perfect time!” Ansel said in a sarcastic tone. “Or she was spying on me on purpose?”

Xander didn’t answer Ansel’s question. He just felt concerned about the marriage of his friend and boss as well. Precisely, he took a pity on Qeiza. That innocent bird had become an object of Ansel’s hatred for no apparent reasons.

“Don’t you think you should meet her?”

“What’s for? Just follow the game,” Ansel replied in a nonchalant manner. “Call my lawyer and ask him to take care of everything!”

“Alright,” Xander lowered his gaze. His voice was very languid.

Deep inside his heart, he regretted that Ansel made such a rash decision.

“Why does your face look so depressed?” asked a beautiful woman to Xander. “Did my cousin spill a bowl of hot porridge on your head?”

“Just ask your stubborn cousin, Edrea!”

Edrea frowned, glancing a bit at Ansel’s frozen face. She grabbed Xander’s left hand and took him away from Ansel.

 “Is this all related to the last night call?” she whispered into Xander’s ear.

Xander's eyes widened. He’s pretty sure that it’s Qeiza who called Ansel and that bastard had used Edrea’s help to hurt Qeiza. How cruel he was!

***

Qeiza looked at her wedding ring that she had just taken off. She frequently took deep breaths.

“Thank you for accompanying me in disappointment for the last four years,” Qeiza muttered, talking to the diamond ring as if that ring could talk back to her like a human.

Once more time she wiped the clear liquid flowing from the corners of her eyes before she finally put the wedding ring into a small box and kept it in the nightstand drawer beside the bed.

The clock’s short hand pointed at ten o’clock when Qeiza glanced at the wall clock. It meant it’s eight in the morning according to Western Indonesian Time.

Qeiza grabbed her smart phone and found the contact of Adnan. It didn’t take a long time when she heard the ring tone and a greeting from the other line.

“Please send me the files as soon as you’ve finished them all, okay?” asked Qeiza after a small opening talk.

“God! You’re really impatient,” Adnan tried to tell her in a joking tone. “Everything needs a process.”

“Faster is better, Adnan!” said Qeiza. “I believe that you won’t let me wait for a long time.”

“Is that a must?”

“Just conclude as you please. You know how to contact me later, don’t you?”

 “Okay. Take care!” Adnan said. “I’m sure I’ll miss you so much.”

 “You can visit me anytime.”

Qeiza ended her talks to Adnan. She smiled miserably, staring at the suitcase that was standing next to her bedroom’s door.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
48 Chapters
Ep.1 (50%)
คำเตือนเนื้อหาในนิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อาจมีภาพและเนื้อหารุนแรง การใช้ถ้อยคำหยาบคายเกินไปซึ่งไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่านเท่านั้น ตัวละคร สถานที่ ล้วนไม่มีอยู่จริง โปรดอ่านด้วยความบันเทิง หากมีขาดตกบกพร่องประการใดต้องกราบขออภัยด้วยค่ะแวะอ่านทำความเข้าใจอีกสักนิดนะคะนักอ่านที่รักนิยายเรื่องนี้เราใช้การบรรยายเรียบง่ายและมีคำหยาบคาย ใช้กู มึง และคำอื่นๆ ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านสถานที่และเนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น จริงบ้างไม่จริงบ้างค่ะเนื้อหานิยายเพื่ออรรถรสไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ หรือดูหมิ่นให้เสื่อมเสียใดๆ ทั้งสิ้นเหมาะสำหรับผู้หื่นที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำนิยายเรื่องนี้เขียนเพื่อคลายเครียดนะคะ เนื้อหาไม่สั้นไม่ยาว ใช้ภาษาบ้านๆ เน้นอ่านสบายๆ และอ่านเข้าใจง่ายค่ะ เพราะฉะนั้นงดมีดราม่าน้าคิง​ : อายุ​ 28​ ปี​ เจ้าของธุรกิจทั้งด้านดีและด้านมืด'พี่ขออ้อนเธอได้ไหมในฐานะลูกแมวตัวหนึ่ง'​ ..
Read more
Ep.1 (100%)
"ดีจริงๆ เลยพ่อหลานทูนหัว แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าเทอมฮะ!" นั่งนิ่งอย่างสงบเสงี่ยมแล้วยอมฟังยายบ่นหูชาที่ทำตัวเป็นฮีโรแบบไม่เข้าท่าเอาเงินสามหมื่นห้าที่ต้องจ่ายค่าเทอมไปใช้หนี้ให้คนอื่นแทนก็ตอนนั้นมันจวนตัวบวกกับเป็นคนที่เห็นใครเดือดร้อนและโดนรังแกไม่ได้"โทร.ไปขอพ่อแกเอาเองแล้วกัน ยายไม่อยากเสนอหน้าคุยกับมันละ" ยายสั่งก่อนจะเดินหายเข้าไปทำกับข้าวในครัวยายกับพ่อผมไม่ค่อยถูกชะตากันตั้งแต่แม่เสียไป แกฝังใจมาตลอดว่าลูกเขยสารเลวเป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกสาวคนเดียวของแกตายย้อนไปตอนนั้นแม่เริ่มมีปากเสียงกับพ่อและระหองระแหงกันมาตลอดด้วยเรื่องธุรกิจด้านมืดที่พ่อทำ แม่อยากให้พ่อเลิกทำอาชีพสุ่มเสี่ยงแบบนั้นแล้วหันมาทำงานสุจริตสร้างเนื้อสร้างตัวใหม่ แต่คนอย่างพ่อมีหรือจะยอม และนั่นก็ทำให้แม่น้อยเนื้อต่ำใจจนคิดสั้นจบชีวิตตัวเองในช่วงอายุสิบแปดปีของผมพอดีเสียใจไหม...ก็เสียใจแหละ แต่ชีวิตมันต้องดำเนินไปต่อ ผมอยู่ในความดูแลของยาย ส่วนพ่อก็ตั้งรกรากอาศัยอยู่ที่ญี่ปุ่นไป เดือนหนึ่งจะส่งเงินมาให้ใช้แบบไม่เคยขัดสน ยายเหมือนจะไม่เต็มใจแต่ก็ต้องรับไว้ในที่สุดเลือกที่จะคลี่ผ้าเปื้อนเลือดออกมาดูแทนการ
Read more
Ep.2 (50%)
EP 21 มกราคม 2566กลับมาเหยียบผืนแผ่นดินไทยวันแรกฝนก็ตกโปรยปรายเชียว ยืนกางร่มอยู่ที่ป้ายรถเมล์เพื่อรอเจอใครบางคนหลังจากที่ไม่ได้เห็นหน้ามาเกือบสองปีป่านนี้คงจะโตขึ้นเยอะแล้วล่ะพูดเหมือนนานมากแต่สำหรับผมจะสองวันก็เท่ากับสองปี จะสองปีก็เท่ากับสิบปี! ทำมาดเท่กางร่มยืนท่ามกลางสายฝนประหนึ่งเป็นพระเอกซีรีส์เกาหลี ชุดสูทที่สวมใส่ทำให้ดูดีขึ้นอีกระดับ ส่องสายตามองไปรอบๆ ว่าเธอจะมาเมื่อไรเพราะนี่สี่โมงเย็นเป็นเวลาเลิกเรียน หัวสมองก็พลันนึกย้อนไปตอนที่อยู่ญี่ปุ่น อยากจะบอกว่าไปวันแรกก็ทำเอาน้ำตาร่วง มันรู้สึกแปลกที่แปลกถิ่นแถมยังต้องปรับตัวเยอะแยะไปหมด หนำซ้ำยังไม่มีอาหารไทยอร่อยๆ ให้กินอีกด้วย นี่โชคดีนะที่มีคนมาช่วยงานพ่ออีกแรงผมเลยได้อิสระและกลับมาบ้านเกิดที่รักของตนเอง ยายก็กลับมาเช่นกันอยู่ที่นั่นไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงยัยเด็ก ไม่คิดว่าเด็กอายุสิบสองในวันนั้นจะทำให้ผมใจสั่นและตราตรึงใจมาถึงวันนี้ถ้าให้นับคร่าวๆ ตอนนี้แนทน่าจะอายุสิบแปดปีเห็นจะได้และสิ่งที่ผมรอก็สมใจเมื่อผู้หญิงคนหนึ่งเดินตรงมา ทว่าเธอดูสวยออร่ามาแต่ไกลแถมยังตัวสูงขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มที่จำได้ฝังในหัวใจไม
Read more
Ep.2 (100%)
"สวยแล้วยังใจดีอีก" เยินยอเธอพร้อมกับยื่นมือไปลูบเจ้าแมวเบาๆเมี้ยว ~ก้อนกลมมันส่งเสียงร้อง"ฮึ.." เธอหัวเราะในลำคอ "ผู้ชายที่เข้าหาก็มักจะชมแบบนี้ทุกคน""อะไรนะ?!"ใครเข้าหา มันเป็นใครกัน ผู้หญิงหรือผู้ชาย?!!! "ทำไมพี่ถึงทำหน้าแบบนั้น" "บอกพี่ได้ไหมว่าเธอหมายถึงอะไรและใครเข้าหา" "อ๋อ ก็พวกผู้ชายแหละค่ะ หมู่นี้ชอบมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ แล้วมักจะชอบพูดว่าสวยแล้วยังใจดีอีกอะไรประมาณนี้" "..." พูดไม่ออกมันร้อนรุ่มอยู่ในอกไอ้บ้าหน้าไหนมันกล้ามาวอแวยัยเด็กของผมวะ! "ขอตัวก่อนนะคะ" "เดี๋ยว" รั้งแขนเธอไว้"คะ?""ตอนนี้...มีแฟนยัง?" ถามไปก็รอลุ้นคำตอบจนตัวเกร็ง ใจก็ขอให้ตอบมาว่ายังไม่มี"พี่ล่ะมีหรือยัง?" เธอไม่ตอบแต่ถามผมกลับ"ไม่มี เก็บใจไว้ให้ใครบางคน" ตอบพลางกลอกตามองไปทางอื่นก็คนมันเขินนี่หวา เธอสวยขึ้นเยอะ"เขินอะไรคะ?" "เปล่า ไม่ได้เขินสักหน่อย" รีบเก็บอาการแล้วพยายามทำตัวปกติ "เธอยังไม่ตอบพี่เลยว่าโสดไม่โสด" ย้ำถามอีกครั้ง"อายุแค่สิบแปดจะรีบมีทำไม หนูไม่หาเรื่องปวดหัวใส่ตัวหรอกค่ะ" เธอพูดพลางย่นหน้าพร้อมกับลูบขนปุยของก้อนกลมอย่างทะนุถนอม "ตอนนี้มีต้าวก้อนก็พอแล้ว" กดปลายจมูกหอมห
Read more
Ep.3 (50%)
EP 3"โฮ เล่นชวนกันแบบนี้เลยเหรอคะ" "ใช่ พี่เป็นห่วง" "ขอบคุณนะคะ แต่ว่าแนทอยู่ได้ มันไม่มีปัญหาอะไรเลยถึงจะตัวคนเดียวก็ตาม" "แต่เราจะไปรู้ได้ไงว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันดีคืนดีมีคนไม่หวังดีกับเธอจะทำไง" "มันยังไม่มีวันนั้นเลยนะตั้งแต่อยู่มา พี่คิงสบายใจเถอะค่ะ อีกอย่างถ้าสมมุติว่าแนทไปอยู่บ้านพี่จริงๆ จะอยู่ในฐานะอะไรแล้วแฟนพี่จะโอเคเหรอ?" สิ้นเสียงเธอก็คลานไปหาเจ้าก้อนกลมที่นอนแทะของเล่นแมวอยู่อีกฝั่ง "บอกไปแล้วว่าโสด ส่วนจะอยู่ในฐานะอะไรนั้นก็แล้วแต่เธอเลย"'ฐานะอะไรก็ได้ หรือเมียก็ดี และขอแค่อยู่กับพี่ก็พอ' นี่คือคำที่อยากจะพูดออกไปแต่กลัวยัยเด็กจะรู้สึกไม่โอเคแล้วปิดกั้นผม เพราะฉะนั้นต้องค่อยเป็นค่อยไปไม่บังคับใจท่องไว้"เป็นหนุ่มเลือดกรุ๊ปบีสินะถึงโสด" แนทพูดขึ้นก่อนจะยิ้มบ้าเอ๊ย! ใช้รอยยิ้มเปลืองเกินไปแล้วยัยเด็กของพี่ ~"ใช่ แนทเองก็เลือดกรุ๊ปบีเหมือนกันอะดิถึงโสด" ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไรแต่ผมก็เออๆ ออๆ ตามน้ำเธอไปยอมได้ยอมหมดจุดนี้"น่าจะใช่นะคะ" "ถามอะไรหน่อยได้เปล่า" คลานไปนั่งข้างๆ เธอแล้วลูบขนก้อนกลมด้วยอีกคน"ว่ามาเลยค่ะ" "จำพี่ได้ตอนไหน ปกติเห็นเมินตลอด""จำได
Read more
Ep.3 (100%)
"นิดหน่อยค่ะ" แนทไหวไหล่เบาๆ ก่อนจะวางก้อนกลมกับพื้นแล้วยืนขึ้น "ไม่ได้จะไล่นะคะ แต่ว่าแนทต้องไปทำงาน"มันก็ไล่นั่นแหละโว้ย! "โอเคๆ เดี๋ยวพี่กลับก่อนก็ได้" "ค่ะ""พรุ่งนี้พี่มาอีกได้ไหม""ถ้าเหตุผลที่จะมามันมากพอก็โอเคค่ะ" "ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ" "อ้าว แล้วพี่จะมาบ้านหนูทำไมถ้าไม่มีอะไร เป็นแฟนกันจะไม่ว่าเลย" "ถ้าอย่างนั้นก็เป็นสิ" พูดโพล่งออกไปแบบไม่คิด ถึงคิดผมก็พูดแบบนั้นอยู่ดี คนมันใช่อะ รักตั้งแต่แรกเจอ"ขยันล้อเล่นจังเลยนะคะเนี่ย" "พูดจริง""...""ไม่รู้รึไงว่าคนชอบมาตั้งนาน อุตส่าห์เก็บใจไว้ให้น้องแนทคนเดียวเลยนะ""พี่คิง...""อย่าเพิ่งปฏิเสธดิ รู้ว่าอายุมันห่างกัน เธอวัยรุ่นส่วนพี่วัยเริ่มทำงาน แต่ถึงอย่างนั้นเราสองคนต้องเข้ากันได้แน่นอน เข้ากันได้เน้นๆ""ทำไมต้องย้ำคำหลังด้วยเนี่ย" "มะ...หมายถึงการใช้ชีวิตน่ะนะ" รีบแก้ต่างอย่างร้อนรน ลึกๆ ก็หมายถึงอย่างอื่นด้วยนั่นแหละที่ว่าเข้ากันได้เน้นๆ"หนูยังเด็กแถมยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะคะ""แล้วไง สมัยนี้เด็กอายุสิบสองสิบสามก็แห่กันมีแฟนหมดแล้ว ว่างๆ ลองเข้าไปดูในเฟซบุ๊กนะ ผมสั้นติ่งกับหัวเกรียนขึ้นสถานะกันเป็นว่าเล่น" ถึงไม่เล่
Read more
Ep.4 (50%)
EP 4รุ่งเช้าวันถัดมานั่งเหม่อเขี่ยข้าวในจานไปมาจนโดนยายผิงสุดที่รักเคาะกบาลด้วยด้ามทัพพี สติที่ลอยไปก็กลับมาครบในทันที"เจ็บนะยาย" "ก็ทำให้เจ็บไงล่ะไอ้นี่ ให้กินข้าวนะไม่ใช่มานั่งเขี่ยเล่น!" ยายดุพร้อมกับนั่งลงข้างๆ "เป็นอะไรของเอ็งถึงได้เหม่อลอย" พูดจบก็ตักข้าวใส่ปากผมเหมือนเด็กๆ แล้วบังคับให้เคี้ยวจนละเอียดก่อนกลืนลงคอ"เรื่องเดิม" "จะอะไรนักหนากับเด็กมันฮะ ผู้หญิงมีตั้งมากมายไม่ไปหาชอบ""ยาย...คนนี้คือคนที่ใช่ อยู่ๆ ใจผมก็หวั่นไหวขึ้นมาเมื่อตอนที่เจอหน้าน้องมันครั้งแรก""เด็กอายุสิบสองเนี่ยนะ" "ตอนนี้สิบแปดละ" "ก็ยังเด็กอยู่ดี" "แต่สวยมากนะยาย แถมยังวางตัวดี ไม่ดี๊ด๊าหรือว่าออกตัวแรงตอนที่ผมบอกว่าชอบ ถ้าเป็นผู้หญิงบางคนอื่นนี่คงจะแบบ..." ไม่พูดดีกว่า เอาเป็นว่าตอนอยู่ที่ญี่ปุ่นผมเจอมาเยอะ แต่ก็ยังซิงอยู่ คิงน้อยไม่มีใครเคยได้เห็นอกจากคิงใหญ่คือผม"ไม่คิดจะให้เด็กมันมีอนาคตที่ดีกว่านี้เหรอ ยายไม่อยากเห็นใครต้องมีจุดจบแบบแม่เอ็งอีก" ยายพูดอย่างทอดถอนใจที่ยายพูดแบบนั้นก็เพราะผมเป็นเหมือนพ่อไปแล้ว เบื้องหน้าดูดีทำงานสุจริตแต่เบื้องหลังนี่งานทุจริตทั้งนั้นไม่ได้อยากเป็นแบบนี้แต
Read more
Ep.4 (100%)
ก้อนกลมร้องแทรกขึ้นทำให้ผมกับยัยเด็กเงยหน้าขึ้นไปมองพร้อมกันทันที ทว่าขาอ้วนๆ สองข้างของมันหย่อนลงมาส่วนขาหน้าเกาะกับกระเบื้องไว้เพื่อยึดไม่ให้ตัวเองตก"ก้อนกลม!" แนทตะโกนเสียงดังอย่างตกใจพร้อมกับท่าทีร้อนรน "เกาะไว้ก่อนนะเดี๋ยวแนทจะช่วย" เธอจะปืนขึ้นกำแพงแต่ผมปรามไว้"ไม่ต้อง เดี๋ยวก็ตกลงมาทั้งคนทั้งแมวหรอก เดี๋ยวพี่ช่วยมันเอง" "เร็วๆ เลยพี่มันจะตกแล้ว!" เธอไม่ท้วงใดๆ กลับผลักตัวผมให้ไปช่วยแมวไวๆก้อนกลมมันร้ายเหมือนกันนะ เป็นแมวที่ฉลาดพอสมควร มันไม่ได้จะตกหรอกน่า การแสดงล้วนๆ เพราะก่อนหน้ามันยังกระโดดขึ้นไปบนหลังคาแบบชิวๆปืนกำแพงรั้วแล้วจัดการคว้าตัวแมวอ้วนมาอุ้มด้วยมือข้างหนึ่ง "แกจะทำให้ฉันดูเท่ที่ช่วยแมวเหมือนในหนังใช่รึเปล่า" พูดเบาๆ เมี้ยว ~และก้อนกลมมันก็ร้องตอบเหมือนรู้ว่าผมพูดอะไรเมื่อลงมาถึงพื้นแนทก็รีบคว้าแมวไปอุ้มแล้วลูบหัวมัน "วันหลังอย่าขึ้นไปอีกนะก้อน"เมี้ยว ~ "..." ผมยืนทำตาปริบๆโอ๋พี่คิงคนนี้บ้างก็ได้นะยัยเด็ก อิจฉาแมวว่ะ!! "ขอบคุณนะคะพี่คิงที่ช่วยก้อนกลม" ไม่เพียงแต่เอ่ยคำขอบคุณ ใบหน้าสวยนั้นเต็มไปด้วยยิ้มที่ทิ่มแทงใจให้หลงรักหนักกว่าเดิม"ครับผม" น้อมรับแล
Read more
Ep.5 (50%)
EP 5พาร์ทแนท16 มกราคม 2566เวลาผ่านมาสองอาทิตย์นับตั้งแต่วันที่พี่คิงมาวนเวียนในชีวิต จันทร์ถึงศุกร์เขาจะแวะมาหาช่วงเย็นและค่ำหน่อยก็กลับ ส่วนเสาร์อาทิตย์จะมาช่วงเช้าแล้วกลับช่วงค่ำเช่นกัน เราสองคนสนิทกันมากขึ้น พูดคุยกันได้คล่องคอกว่าเก่าพี่คิงให้เกียรติฉันมาตลอด ไม่เคยล่วงเกินหรือแตะเนื้อต้องตัว และฉันเองก็ไม่เคยรู้สึกอึดอัดหรือไม่ปลอดภัยเลยสักครั้งเวลาที่อยู่กับเขา"ยายพี่ใจดีจริงๆ ใช่มั้ย" ถามพี่คิงที่ตอนนี้ขับรถมุ่งหน้าจะพาฉันไปหายายของเขา "จริงสิ ยายพี่น่ะใจดีสุดๆ" ตอบกลับพร้อมหันมายิ้มกว้างให้ ฝ่ามือใหญ่ทาบลงบนศีรษะทุยอย่างเบามือ "ไม่ต้องกังวลอะไรเลย ทำตัวสบายๆ" พูดจบก็เอามือออกแล้วไปตั้งหน้าขับรถตามเดิม"โอเคค่ะ แนทจะพยายามทำตัวสบายๆ" ได้ยินแบบนั้นก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย เนื่องจากยายผิงอยากจะเจอฉันเลยบอกว่าว่างแล้วให้มาหาท่านหน่อย และวันนี้ก็เป็นวันหยุดพอดี"คิดซะว่ายายพี่ก็คือยายเธอ""...""อีกหน่อยก็ต้องเป็นหลานสะใภ้ยายอยู่ดี""บ้าแล้วพี่ พูดอะไรเนี่ย" เขินรอบที่ล้านได้แล้วมั้ง พี่คิงเองก็ชอบพูดหยอดพูดหวานใส่ไม่ขาดสาย ขืนเป็นแบบนี้บ่อยๆ มีหวังฉันได้ใจอ่อนยวบกว่าเก่าแน่นอนใ
Read more
Ep.5 (100%)
"พวกที่ทำร้ายและฆ่าคนอื่นได้ลงนี่ต้องเป็นคนเลือดเย็นและโหดร้ายมากเลยนะคะ แนทนี่ไม่ชอบเอาซะเลย" "...""..."ไร้เสียงของคนสองคนที่นั่งข้างๆ ไม่รู้ว่าฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า เหลือบไปมองพี่คิงที่ตอนนี้สีหน้าเปลี่ยนไป เขาดูเหมือนวิตกกังวล"พี่คิงเป็นอะไรเหรอ เมื่อกี้แนทพูดอะไรที่ไม่...""เปล่าเลย แนทพูดถูกแล้วล่ะ""แนทแค่ไม่ชอบและไม่โอเคกับบุคคลประเภทนี้ค่ะ ทำร้ายร่างกายว่าเกลียดแล้วถ้าถึงขั้นฆ่าคนด้วยนี่แนทรับไม่ได้และขอเกลียดยิ่งๆ ขึ้นไป" ฉันพูดออกมาออกจากใจจริง คนเลือดเย็นจิตใจอำมหิตไม่ควรจะได้รับความรู้สึกดีๆ นอกจากความเกลียดชังและคำสาปแช่งจากแนทคนนี้"อีกจำพวกบางทีเขาก็ไม่ได้อยากฆ่าใครหรอก อาจจะเพราะคนคนนั้นทำไม่ดีหรือทำผิดร้ายแรง" พี่คิงพูดขึ้นแล้วเปลี่ยนมามองหน้าฉัน"แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรจะพรากชีวิตใครนี่ ทุกคนล้วนรักชีวิตตัวเองกันทั้งนั้น ถึงจะเลวจะชั่วยังไงก็ปล่อยให้เป็นไปตามกรรมดีกว่าค่ะ" "ยากูซ่าดีๆ ก็มีนะ ข่าวมันก็เอาแต่ด้านลบมาเผยแพร่""แบบไม่ฆ่าคนมีรึเปล่าคะ พี่เคยอยู่ญี่ปุ่นก็น่าจะรู้เรื่องพวกนี้บ้างใช่มั้ย?""บ้า พี่ก็รู้เล็กๆ น้อยๆ ส่วนมากตอนอยู่นั่นพี่มักจะช่วยยายของ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status