《แต่งงานใหม่ล้างรักลวง》全部章節：第 191 章 - 第 200 章

เมื่อคุณย่าฮั่วได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันตื่นตระหนก มือเหี่ยวย่นสั่นเล็กน้อย ก่อนจะหยิบสมุดจากมือของเหวินหัวถิงมาดู พอเห็นเข้าก็ชะงักงันทันทีนี่มันทะเบียนสมรสของไป่ชิงกับฮั่วจี้หมิงจริง ๆ!เหวินหัวถิงรีบค้นของที่เหลืออยู่ในซองเอกสารออกมาดูต่อ แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่ทะเบียนสมรสเท่านั้น แต่ยังมีสูติบัตรของฮั่วมู่เฉิง ทั้งวันเดือนปีเกิด รวมถึงรายงานผลตรวจพิสูจน์ความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างฮั่วมู่เฉิงกับฮั่วจี้หมิงด้วยไป่ชิงเตรียมทางหนีทีไล่ไว้ตั้งแต่ตอนที่ฮั่วมู่เฉิงเกิดแล้ว เธอทำการตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูกไว้ล่วงหน้า เพื่อป้องกันว่าวันหนึ่งตระกูลฮั่วจะไม่ยอมรับเด็กคนนี้“นี่…นี่…”“พวกเธอทั้งหมดออกไป!”ฮั่วกุ้ยจิ่นสูดหายใจเข้าลึกอย่างแรง ก่อนหันไปตวาดใส่บรรดาคนรับใช้ที่อยู่ด้านข้างด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดพอทุกคนออกไปหมดแล้ว เขาก็หันไปหยิบไม้เท้ายาวขึ้นมา ก่อนจะฟาดใส่ฮั่วจี้หมิงอย่างแรง“ไม่ได้เด็ดขาดนะ! กุ้ยจิ่น! เขาเป็นลูกชายของคุณนะ!!!”ถ้าไม้เท้านี้ฟาดลงไป หัวของฮั่วจี้หมิงคงแตกแน่ ครั้งนี้ฮั่วกุ้ยจิ่นโกรธจนถึงขีดสุดจริง ๆ!เหวินหัวถิงเองก็กลัวจนตัวสั่นไปทั้งร่าง แต่เธอ

เหวินหัวถิงจับแขนลูกชายไว้ด้วยความไม่ยอมจำนน แต่ฮั่วจี้หมิงก้มหน้าลง แล้วค่อย ๆ แกะมือของเธอออกทีละนิดเขามองพ่อด้วยความรู้สึกผิด แต่ฮั่วกุ้ยจิ่นกลับไม่มองเขาอีกเลยสายโทรศัพท์ถูกตัดไปอย่างรวดเร็วฮั่วกุ้ยจิ่นทำได้เพียงมองฮั่วจี้หมิงวิ่งออกจากบ้านไปต่อหน้าต่อตาไม่นาน ไป่ชิงก็ถูกฮั่วจี้หมิงพากลับมายังบ้านตระกูลฮั่วจากไปหลายปี คฤหาสน์หลังเก่าก็ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปไป่ชิงถอดหมวกแก๊ปออก เส้นผมยุ่งเหยิงร่วงลงบนไหล่ เธอจัดมันเบา ๆ ก่อนจงใจยืดแผ่นหลังให้ตรงขึ้นอีกเล็กน้อยตอนนั้น ตอนที่เธอมาเป็นครูสอนพิเศษให้ฮั่วจี้หมิง เธอก็เดินเข้ามาทางประตูหน้าแบบนี้เช่นกัน โดยมีฮั่วจี้หมิงเป็นคนจูงมือพาเธอเข้ามาด้วยตัวเองแต่ตอนนั้น บนใบหน้าของฮั่วจี้หมิงมีเพียงความยินดีและตื่นเต้น คนทั้งบ้านตระกูลฮั่วก็ต้อนรับเธอเป็นอย่างดี…ไม่เหมือนตอนนี้เลย บรรยากาศกลับอึมครึมถึงเพียงนี้ฮั่วจี้หมิงเงียบงันอย่างอึดอัด ไม่พูดอะไรสักคำ ส่วนความไม่พอใจและความรังเกียจที่ฮั่วกุ้ยจิ่นกับเหวินหัวถิงมีต่อเธอ ก็ปรากฏชัดเจนอยู่บนใบหน้าแต่ต่อให้ในใจของไป่ชิงจะเจ็บปวดเพียงใด เธอก็ยังรู้สึกว่าตั

เรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเจียงหร่านกับเจี่ยงอี้ โจวเฟิ่งถังคงรู้มาก่อนนานแล้ว แต่เขากลับไม่เคยบอกเธอสักคำตามหลักแล้ว ลูกนอกสมรสคนหนึ่งได้สืบทอดมรดกทั้งหมดของโจวซุน ในฐานะพี่ชาย เขาก็ควรจะนึกถึงแม่ลูกที่เหลือกันเพียงลำพังอย่างพวกเธอบ้างแต่เขากลับหันไปสนิทสนมกับเจียงหร่านอย่างรวดเร็ว แถมยังร่วมกับลูกชายช่วยเชิดหน้าชูตาให้เจียงหร่านในที่สาธารณะอีกเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ไว้หน้าเธอเลย“พี่ใหญ่ ฉันคิดมาตลอดว่าฉันไม่ได้ล่วงเกินพี่ตรงไหนเลย หรือเป็นเพราะฉันไม่ได้ใช้นามสกุลโจว แล้วเฮ่าจิงก็ไม่ใช่สายเลือดของตระกูลโจวของพวกพี่งั้นเหรอ?”เหยียนหมิงเถาไม่มีอารมณ์จะอ้อมค้อมอีกแล้ว เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย จ้องมองดวงตาอ่อนโยนของชายตรงหน้า“น้องสะใภ้ คำพูดของเธอทำให้ฉันฟังไม่ค่อยเข้าใจเลยนะ ถ้าเป็นเพราะเรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ของเจียงหร่าน ฉันก็แค่รับคำฝากฝังจากคุณปู่ ไม่ได้ตั้งใจจะต่อต้านเธอเลย”โจวเฟิ่งถังรีบวางแก้วเหล้าลงแล้วอธิบายทันทีช่วงนี้ที่เขาไม่ไปมาหาสู่กับเหยียนหมิงเถา ก็เพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นผู้หญิงคนนี้มีความคิดล้ำลึก แถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น เขาไปยุ่งด้วยไ

เหอซื่อเยว่โผเข้าไปซบอกพ่อ ส่วนแม่ก็รีบเข้ามากอดลูกสาวไว้ทันทีเธอมองไปทางเหอหว่าน แม้จะพอเดาได้ว่าทั้งสองคนคงมีเรื่องกระทบกระทั่งกันอีกแล้ว แต่สุดท้ายก็ยังอดสงสารลูกสาวของตัวเองมากกว่าไม่ได้เหอหว่านเป็นเด็กสั่งสอนยากมาตั้งแต่เล็ก นิสัยเย็นชา แถมยังอารมณ์ร้ายถ้าไม่ใช่เพราะพ่อแม่ของเหอหว่านเคยมีมิตรภาพแบบร่วมเป็นร่วมตายกับตระกูลเหอ ทั้งยังมอบกองทุนทรัสต์ของตระกูลไว้ให้เหอหว่าน พวกเขาคงไม่มีทางประคบประหงมคุณหนูใหญ่ที่ทั้งไร้มารยาทและเอาแต่ใจแบบนี้หรอก“เสี่ยวหว่าน! ปกติเธอจะทำตัวขายหน้าก็ช่างเถอะ แต่ทำไมออกมาข้างนอกแล้วยังเป็นแบบนี้อีก…”พ่อเหอทนเสียหน้าไม่ไหว ความโกรธที่มีต่อเหอหว่านจึงพุ่งขึ้นมา เขากดเสียงต่ำเอ่ยว่า “รีบขอโทษเยว่เยว่เดี๋ยวนี้ แล้วก็กลับไปซะ! กลับไปทบทวนตัวเองให้ดี!”“เธอสาดน้ำผลไม้ใส่ฉัน แล้วทำไมต้องให้ฉันขอโทษ? คนที่ควรขอโทษไม่ใช่เธอหรือไง? ถ้าพ่อกับแม่จะลำเอียงเข้าข้างลูกแท้ ๆ ขนาดนี้ ตอนนั้นก็ไม่น่ารับฉันมาเลี้ยงเลย จะได้ไม่ต้องมาขายหน้ากันทั้งบ้าน”เหอหว่านพูดพลางรับผ้าขนหนูจากคนรับใช้มาเช็ดใบหน้าและร่างกายอย่างไม่สนใจสายตาใครเธอไม่แยแสสายตาของคนรอบข้างแ

จนกระทั่งเหอหว่านกับคนตระกูลเจี่ยงจากไปหมดแล้ว เหอซื่อเยว่ถึงได้กระทืบเท้าด้วยความโมโห “ทำไมเจี่ยงอี้…ถึงช่วยพูดแทนเหอหว่านได้ล่ะ?”“คุณยังไม่รู้อีกเหรอว่าเจี่ยงอี้กับคุณเจียงหร่านหมั้นกันแล้ว? ตอนนี้พวกเขาเป็นคู่หมั้นกัน คุณเจียงหร่านออกหน้าพูดแทนเหอหว่าน คุณเจี่ยงก็แค่ปกป้องคุณเจียงหร่านเท่านั้นเอง”คนที่รู้เรื่องคนหนึ่งเห็นดังนั้น จึงโน้มตัวเข้าไปกระซิบบอกเหอซื่อเยว่เสียงเบาการหมั้นหมายระหว่างตระกูลเจี่ยงกับตระกูลเจียงดำเนินไปอย่างเป็นความลับ แม้แต่งานหมั้นก็เชิญเพียงคนในครอบครัวของทั้งสองฝ่าย และผู้มีอิทธิพลระดับสูงไม่กี่คนมาช่วยคุมบรรยากาศเท่านั้น คนส่วนใหญ่ที่ไม่ใกล้ชิดจึงไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆคนที่รู้เรื่องเองก็เพิ่งได้ยินข่าวลือมาก่อนมาร่วมงานเลี้ยงไม่นานอย่างไรเสีย แม้ตระกูลโจวจะเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองไห่ แต่ก็แทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจี่ยงซื่อกรุ๊ปเลย แล้วจู่ ๆ ทำไมสองตระกูลถึงมาร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยกันได้เล่า?ทางตระกูลเหอย่อมไม่รู้เรื่องนี้เช่นกันแม้พวกเขาจะเคยร่วมงานกับตระกูลโจวอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ติดต่อกับเหยียนหมิงเถาเป็นหลัก แม้แต่โจวซุนก็แทบไม่เคยพบหน