《แต่งงานใหม่ล้างรักลวง》全部章節:第 171 章 - 第 180 章

302 章節

บทที่ 171

ในเมื่อคุณย่าฮั่วพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ฮั่วจี้หมิงกับเหวินหัวถิงก็ไม่กล้าปฏิเสธอีกต่อไปแต่จากน้ำเสียงของคุณย่าฮั่ว ดูเหมือนจะไม่ได้มีเจตนาจะเอาเรื่องต่อเหวินหัวถิงแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วช่วยแก้ตัวให้ฮั่วจี้หมิง “ทั้งหมดเป็นเพราะผู้หญิงอย่างไป่ชิงวางแผนมาอย่างแยบยล คิดจะเข้าใกล้แล้วยั่วยวนจี้หมิงอีกครั้ง จี้หมิงมัวแต่มุ่งเรื่องบริษัทกับครอบครัว ถึงได้เผลอตกหลุมกลเข้า…”ขณะพูด เธอยังยกมือไปแตะแขนของลูกชายเบา ๆแต่ฮั่วจี้หมิงกลับก้มหน้าเงียบ ไม่พูดอะไรสักคำเรื่องพวกนี้ เขาไม่อาจโยนความผิดให้ไป่ชิงเพียงคนเดียวได้“พอได้แล้ว ถ้าฉันมาที่นี่เพื่อเอาเรื่องพวกเธอ ก็คงไม่ต้องมานั่งเสียเวลาพูดมากกับพวกเธอหรอก”คุณย่าฮั่วใช้มือทั้งสองข้างพยุงไม้เท้า ถอนหายใจอย่างผิดหวังในตัวลูกหลานเธอเคยมองว่าเจียงหร่านเป็นเด็กเชื่อฟัง รู้ความ เป็นหลานสะใภ้ที่ดี ถึงได้วางใจไปใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบ แต่ไม่คิดเลยว่าเพียงสองปี…แม้แต่เจียงหร่านเองก็เปลี่ยนไปไม่น้อย“ดูท่าปัญหาของไป่ชิงนี่แหละ คือสาเหตุที่ทำให้เจียงหร่านโกรธแก แต่ตอนนี้ทุกอย่างก็คลี่คลายแล้ว แกก็ไปยอมรับผิดกับเจียงหร่าน อธิบายเรื่องระหว
閱讀更多

บทที่ 172

ความยุติธรรมที่คุณย่าฮั่วพูดถึงนั้น พอมีคนตระกูลฮั่วเข้ามาเกี่ยวข้อง ก็หายวับไปทันทีโดยไม่ลังเลพอเห็นเจียงหร่านเงียบไป คุณย่าฮั่วก็รีบพูดขึ้นอีกว่า“ที่จริงเรื่องระหว่างสามีภรรยา ย่าก็เข้าใจนะ เธอก็แค่หึง เลยเข้าใจผิดไปเท่านั้น! คุยกันให้ชัดเจนเสีย เรื่องก็จบแล้ว ในใจเธอน่ะ ยังไงก็ตัดจี้หมิงไม่ขาดหรอก!”“เข้าใจผิดเหรอคะ?”“ใช่น่ะสิ เรื่องบนอินเทอร์เน็ต ย่าก็ได้ยินมาแล้ว ผู้หญิงอย่างไป่ชิงนั่นสมควรโดนแล้ว!”พอคุณย่าฮั่วเอ่ยถึงไป่ชิง ใจของเจียงหร่านก็พลันบีบรัดขึ้นมา คิดว่าท่านจะสารภาพอะไรกับเธอ แต่ไม่คิดเลยว่าคุณย่าฮั่วจะเปลี่ยนประเด็นทันที“ผู้หญิงคนนั้นอายุก็มากขนาดนี้แล้วยังแต่งงานไม่ออก แถมยังอิจฉาที่เธอกับจี้หมิงเป็นสามีภรรยาที่รักใคร่ปรองดองกัน ถึงได้เกิดความคิดชั่ว ๆ แบบนั้นขึ้นมา แต่ย่ารับรองกับเธอได้ว่า ในใจจี้หมิงของย่ามีแค่เธอคนเดียว ไป่ชิงก็แค่อาศัยความสัมพันธ์ที่เคยเป็นอาจารย์ของจี้หมิง พยายามเข้าใกล้เขาเท่านั้น ระหว่างพวกเขาไม่มีอะไรทั้งนั้น! หรานหร่าน เธออย่าได้เข้าใจจี้หมิงผิดเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เลยนะ!”คุณย่าฮั่วอธิบายอย่างจริงจังยืดยาว พูดไปพูดมาก็เอาแต่โท
閱讀更多

บทที่ 173

คราวนี้ฮั่วจี้หมิงก็โกรธจนเส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้น “เจียงหร่าน!”เมื่อครู่ที่หญิงสาวพูดว่าไม่จำเป็นต้องหย่า ทำเอาเขาตกใจไปไม่น้อย แต่พอคิดดูอีกที เจียงหร่านไม่มีทางรู้เรื่องที่ทั้งสองแต่งงานกันหลอก ๆ แน่นอนไม่อย่างนั้น ตอนนี้เธอไม่มีทรัพย์สินอะไรติดตัวเลย จะกล้าทิ้งเขาไปได้อย่างไรเหวินหัวถิงพูดถูก ตอนนี้เธอก็แค่ได้ทีแล้วไม่ยอมปล่อย คิดจะอาศัยเรื่องของไป่ชิงบีบให้เขายอมรับผิด แถมยังจะให้ตระกูลฮั่วยอมเสียเลือดเสียเนื้ออีก!คุณย่าฮั่วไม่คิดเลยว่าตัวเองอุตส่าห์เปิดทางให้เจียงหร่านถึงขนาดนี้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่ไว้หน้าแม้แต่นิด แถมยังพูดถึงเรื่องหย่าอีกเธอกลืนความโกรธนี้ไม่ลงในทันที กระทั่งสายถูกตัดไปแล้ว ก็ยังตั้งสติไม่ทัน“เจียงหร่านนี่ เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง? เธอคิดจะหย่ากับแกจริง ๆ เหรอ?”“คุณย่าอย่าโกรธเลยครับ ที่เจียงหร่านพูดไปก็แค่คำพูดตอนกำลังโมโหเท่านั้น”แม้ฮั่วจี้หมิงเองก็กำลังโมโหอยู่ แต่ก็ยังรีบปลอบคุณย่า กลัวว่าเธอจะอารมณ์พลุ่งพล่านจนเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาอีกพอคุณย่าฮั่วได้สติ ก็อดหัวเราะเย็นชาไม่ได้ “ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าที่แม่แกพูดมันเกินจริง เจียงหร่านนิสัยว่าง่ายเรีย
閱讀更多

บทที่ 174

“หรือว่าจะเป็น…” คิ้วของฮั่วจี้หมิงกระตุกเล็กน้อย คล้ายไม่กล้าคิดต่อ “ตระกูลโจว?”“ตระกูลโจวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งงั้นเหรอ?” เหวินหัวถิงรีบเดินไปข้างกายฮั่วกุ้ยจิ่น ดวงตาเป็นประกายด้วยความไม่อยากเชื่อ “กุ้ยจิ่น ใช่พวกเขาจริง ๆ ใช่ไหม?”“ถูกต้อง” ฮั่วกุ้ยจิ่นตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่ระหว่างถ้อยคำก็แฝงความภาคภูมิใจไว้ไม่มิด “ครั้งนี้ผู้ที่ทุ่มลงทุนให้บริษัทของเราอย่างเต็มที่ ก็คือผู้ครองบัลลังก์อันดับหนึ่งแห่งวงการธุรกิจเมืองไห่—โจวซื่อ”“ยอดเยี่ยมไปเลย! ถ้าเป็นพวกเขาลงทุน แล้วเรายังจะต้องกลัวอะไรอีก? เจียงหร่านจะนับเป็นอะไรได้? ต่อไปในเมืองไห่ ตระกูลฮั่วของเราก็จะมีหน้ามีตาแล้ว!”พอได้ยินคำพูดของฮั่วกุ้ยจิ่น เหวินหัวถิงก็ตื่นเต้นจนพูดจาไม่เป็นประโยคทันทีราวกับว่าเพียงแค่ตกลงเรื่องการลงทุนได้แล้ว ตระกูลฮั่วก็สามารถยืนเคียงข้างตระกูลโจวได้อย่างทัดเทียมแม้แต่คุณย่าฮั่วที่ปกติสุขุม ก็ยังนิ่งไม่อยู่ “กุ้ยจิ่น แกแน่ใจนะว่าเป็นโจวซื่อ? แล้วไปดึงการลงทุนจากโจวซื่อมาได้ยังไงกัน?”แค่ได้ร่วมมือกับโจวซื่อ ตระกูลฮั่วก็ก้าวกระโดดขึ้นสวรรค์แล้ว แต่ครั้งนี้ฮั่วกุ้ยจิ่นกลับพาการลงทุนจากโจวซื่อมาใ
閱讀更多

บทที่ 175

“ไข่ดาว เบคอน แล้วก็มีสลัดนิดหน่อยกับขนมปังปิ้ง”เจียงหร่านรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นผิดจังหวะ จึงเผลอก้มตาลงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว แต่กลับยิ่งมองเห็นปกเสื้อที่เปิดหลวมของเขาและลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงอย่างชัดเจน“อืม” เจี่ยงอี้ขานรับเบา ๆ แต่สายตากลับจับจ้องอยู่บนใบหน้าของเธอแน่นขึ้นจู่ ๆ เขาก็ยกมือขึ้น ใช้หลังนิ้วแตะเช็ดคราบน้ำมันเล็ก ๆ ที่กระเด็นติดอยู่ข้างแก้มของเธออย่างแผ่วเบาปลายนิ้วของเขาอุ่น สัมผัสนั้นเบาจนแทบเหมือนไม่มีอยู่จริง แต่กลับทำให้ผิวแก้มส่วนนั้นของเจียงหร่านร้อนผ่าวขึ้นมาทันที“เปื้อนแล้ว”เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่แววตากลับลุ่มลึกจนเหมือนจะดึงคนให้จมลงไปได้เจียงหร่านยกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่ข้อมือกลับถูกเขาจับเอาไว้อย่างแผ่วเบา“เรียบร้อยแล้ว ไม่มีแล้ว”เขาพูดพลางยังไม่ปล่อยมือทันที นิ้วหัวแม่มือไล้ผ่านด้านในข้อมือเรียวของเธอเบา ๆ คล้ายตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ก่อนจะจับมือเธอไว้แน่น “ไปกันเถอะ ฉันแทบรอไม่ไหวแล้ว…อยากรู้จริง ๆ ว่าจะหอมขนาดไหน”แค่คำพูดไม่กี่ประโยคจากเขา ก็ทำให้ใบหน้าของเจียงหร่านแดงระเรื่อไปทั้งหน้า เธอถูกมือใหญ่ของเจี่ยงอี้กุมเอาไว้ จู่
閱讀更多

บทที่ 176

เจียงหร่านกลัวว่าน้ำตาจะไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ จึงรีบก้มหน้าลง “คุณทำเพื่อฉันตั้งมากมาย ฉันยังไม่รู้เลยว่าควรจะทำอะไรเพื่อตอบแทนคุณดี”พอได้ยินคำพูดของเจียงหร่าน เจี่ยงอี้ก็คลายความกังวลลง “ไม่ต้องห่วงนะ ถ้ามีอะไรที่เธอช่วยฉันได้ ฉันจะบอกเอง”คำพูดของเขาไม่รู้ว่าเป็นการปลอบใจหรือไม่ แต่กลับไม่มีความเกรงใจเลยแม้แต่น้อย ทำเอาเจียงหร่านหลุดหัวเราะเบา ๆเธอค่อย ๆ เอียงศีรษะไปอีกครั้ง แอบเหลือบมองเจี่ยงอี้เงียบ ๆแสงยามเช้าขับเน้นเส้นสายด้านข้างใบหน้าของเขาให้ดูโดดเด่น กรามตึงเล็กน้อย สีหน้ายังคงเย็นชาดังเดิม แต่ภายใต้ความเย็นชานั้น เธอกลับสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่ชวนให้คนหลอมละลายรถแล่นมาจอดอย่างนุ่มนวลที่หน้าตึกของโจวซื่อกรุ๊ปเจี่ยงอี้โน้มตัวเข้ามาปลดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูของเจียงหร่านอีกครั้ง“เลิกงานแล้วรอฉันนะ ฉันจะมารับ”“ได้” เจี่ยงอี้มองส่งจนร่างของเจียงหร่านหายเข้าไปในอาคาร ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบนหน้าจอมีสายที่ไม่ได้รับหลายสายสะสมอยู่ พร้อมกับรายงานด่วนที่ถูกส่งเข้ามาเขาสวมหูฟังบลูทูธ จากนั้นก็หมุนรถกลับอย่างคล่องแคล่ว มุ่งหน้าไปยังเจี่ย
閱讀更多

บทที่ 177

เจียงหร่านรู้ดีว่าธุรกิจในเครือของตระกูลซูถือเป็นปลายน้ำของห่วงโซ่อุตสาหกรรมของโจวซื่อ และในบรรดาคู่แข่งมากมาย ตระกูลซูก็นับว่าโดดเด่นอยู่แถวหน้าได้ยินมาว่าช่วงนี้ตระกูลซูกับตระกูลเจี่ยงก็มีความร่วมมือกันด้วยถ้าเป็นโครงการสำคัญ เธอก็ไม่มีเหตุผลอะไรจะปฏิเสธเพียงแต่การที่ซูหนิงตั้งใจมาหาเธอโดยเฉพาะ ก็ยังทำให้เจียงหร่านรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง“พาเธอเข้ามาเถอะ” เจียงหร่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสั่งให้ผู้ช่วยพาคนเข้ามาตอนนี้เธอเพิ่งเข้ามาบริหารโจวซื่อ จึงยิ่งต้องการโครงการใหญ่ ๆ ไว้เป็นหลักให้ตัวเองไม่นาน ซูหนิงก็ถูกผู้ช่วยพาเข้ามาในห้องทำงานของเจียงหร่านการพบกันครั้งนี้ ซูหนิงดูแตกต่างจากตอนอยู่ในห้องจัดเลี้ยงโดยสิ้นเชิง เธอสวมสูทลายตารางสีน้ำเงินเข้ารูปตัดเย็บเนี้ยบ ผมยาวดัดลอนอ่อน ๆ ถือกระเป๋าเอกสารไว้ในมือ ดูทั้งปราดเปรียวและเป็นมืออาชีพเจียงหร่านลุกขึ้นต้อนรับเธอ ซูหนิงมองเธอด้วยสายตาเย็นนิ่ง แต่ก็ยังสุภาพ ทั้งสองจับมือกันเพียงเบา ๆ จากนั้นเธอก็นั่งลงบนเก้าอี้หมุนข้างโต๊ะทำงาน“คุณเจียง นี่คือโครงการสำคัญที่ฉันนำมา เราตั้งใจจะร่วมมือกับโจวซื่อ ส่วนเรื่องผลกำไรคุยกั
閱讀更多

บทที่ 178

คำพูดของซูหนิงราวกับฟาดใส่เจียงหร่านเข้าอย่างจังคนที่คุณย่าเจี่ยงพูดถึง ว่าเจี่ยงอี้เกือบจะหมั้นด้วย…ก็คือซูหนิงอย่างนั้นเหรอ?ข้อมูลจากคำพูดของซูหนิงหนักหนาเกินไป เจียงหร่านต้องใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติกลับมาได้ แม้ในใจจะสั่นไหวอยู่บ้าง แต่เธอก็ยังเชื่อในตัวเจี่ยงอี้ที่เธอได้เห็นด้วยตาตัวเองมากกว่าเขาไม่มีทางเป็นคนที่เอาใครมาเป็นตัวแทนของใครอีกคนแน่นอน“ฉันไม่คิดว่าเจี่ยงอี้จะเป็นคนแบบนั้น บางทีเพราะคุณซูมองเขาแบบนี้นั่นแหละ ถึงได้เคยทำร้ายเขาไปก็ได้”น้ำเสียงของเจียงหร่านเย็นนิ่งและเรียบเฉย เกินกว่าที่ซูหนิงคาดไว้โดยสิ้นเชิง“คุณไม่อยากรู้เหรอว่าอดีตระหว่างพวกเราเกิดอะไรขึ้น? คุณกับเจี่ยงอี้เพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่วันเอง แล้วคุณเชื่อเขาขนาดนี้เลยเหรอ?”“ฉันก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน แต่ฉันไม่อยากฟังเรื่องอดีตระหว่างคุณกับเขาจากปากคุณ อีกอย่าง อดีตช่วงหนึ่งก็ไม่ได้แทนทุกอย่างได้ เหมือนที่เจี่ยงอี้ไม่สนใจอดีตของฉัน ฉันเองก็อยากเผชิญหน้ากับเขาในตอนนี้เท่านั้น”เจียงหร่านตอบกลับเบา ๆ ก่อนจะพูดความในใจออกมาตามตรง“คุณซู เราหมั้นกันแล้ว เดิมทีฉันก็ไม่ได้คาดหวังอะไรกับการแต่งงานครั
閱讀更多

บทที่ 179

แต่จนกระทั่งออกจากโจวซื่อแล้ว ในหัวของเจียงหร่านก็ยังวนเวียนอยู่กับคำว่า “เดี๋ยวไปจดเลย” ของเขา เขาจะพาเธอไปจดทะเบียนจริง ๆ เหรอ?ตอนนี้ก็เกือบห้าโมงแล้ว สำนักทะเบียนสมรสปิดห้าโมงครึ่ง คงไม่ทันแล้วล่ะ…“บัตรประชาชนกับทะเบียนบ้านเอามาครบแล้วหรือยัง?”ขณะที่เจียงหร่านกำลังคิดเรื่องพวกนี้อยู่ เจี่ยงอี้ก็ถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน“บัตรประชาชนเอามาแล้ว แต่ทะเบียนบ้านอยู่ที่บ้าน…”“งั้นไปเอาตอนนี้เลย เดี๋ยวฉันให้เสี่ยวซวี่เอาเอกสารของฉันไปส่งที่สำนักทะเบียนสมรส”คำพูดของเจี่ยงอี้ทำให้เจียงหร่านถึงกับตกตะลึง “คุณพูดจริงเหรอ?”“อืม ห้าโมงครึ่งปิด ยังทันอยู่” เจี่ยงอี้มองไปข้างหน้า ไม่ว่าจะพูดถึงเรื่องใหญ่แค่ไหน เขาก็ยังมีสีหน้าสบาย ๆ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาเสมอ“ไม่ต้องบอกคุณปู่เจี่ยงกับคุณย่าเจี่ยงสักหน่อยเหรอ? อีกอย่าง แบบนี้มันรีบเกินไปไหม…”แม้ในใจของเจียงหร่านจะถูกเขาทำให้ตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างกะทันหันเหลือเกินตอนหมั้นก็เหมือนถูกจับขึ้นหลังเสืออย่างไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้แม้แต่จะไปจดทะเบียนก็ยัง…“จริง ๆ แล้ววันนี้เป็นวันพิเศษ เดิมทีฉันตั้งใจจะชวนเธอไปก
閱讀更多

บทที่ 180

ฮั่วจี้หมิงแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เกือบจะหลุดปากเรียกชื่อ “เจียงหร่าน” ออกมาแล้ว แต่กลับถูกเสียงจากด้านหลังขัดจังหวะไว้“คุณฮั่ว คุณลืมเอกสารไว้ค่ะ!”เป็นเจ้าหน้าที่จากสำนักงานรับรองเอกสารที่วิ่งตามมา เพื่อนำบัตรประจำตัวมาคืนให้ฮั่วจี้หมิงเพราะแรงกดดันจากทางบ้าน ฮั่วกุ้ยจิ่นจึงสั่งให้เขาจัดการเรื่องเอกสารเดินทางไปต่างประเทศให้ฮั่วมู่เฉิงก่อน พอส่งตัวออกไปแล้ว ค่อยดำเนินขั้นตอนทางกฎหมายเพื่อยกเลิกการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมตอนที่ฮั่วจี้หมิงจัดการเรื่องพวกนี้ หัวใจของเขาราวกับถูกมีดกรีด แต่เพราะฮั่วกุ้ยจิ่นกับคุณย่าคอยควบคุมอยู่ หากเขาไม่จัดการให้เสร็จภายในวันนี้ ก็แทบไม่มีทางได้เจอหน้าฮั่วมู่เฉิงเลยมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ทำได้เพียงส่งฮั่วมู่เฉิงไปต่างประเทศก่อน แล้วค่อยวางแผนต่อในภายหลังหลังจากเก็บเอกสารเรียบร้อย ฮั่วจี้หมิงหันกลับไปอีกครั้ง แต่เงาร่างที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยเขารีบวิ่งออกจากสำนักทะเบียนสมรสทันที แต่รอบด้านกลับไม่มีเงาใครอยู่เลย ฮั่วจี้หมิงถึงกับเริ่มสงสัยว่าเมื่อกี้เป็นเพียงภาพหลอนของตัวเองเจียงหร่านไปจดทะเบียนสมรสกับคนอื่น แบบนี้จะเป็น
閱讀更多
上一章
1
...
1617181920
...
31
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status