All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 251 - Chapter 260

เหวินหัวถิงเหลือบมองคุณย่าฮั่ว เห็นอีกฝ่ายก้มหน้าเงียบ ไม่เอ่ยปากห้ามแม้แต่คำเดียว เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ต่างจากเธอ“ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นนี้ก็ได้ เจียงหร่านเธอ...” ฮั่วจี้หมิงชะงักไปครู่ก่อนพูดต่อ “ผมรู้สึกว่าเจียงหร่านคงไม่ถึงกับจะสู้กับผมจนแตกหักจริง ๆ”เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เพียงแค่เอ่ยถึงเจียงหร่าน เขาก็ไม่อาจรักษาความสงบเอาไว้ได้ทั้งที่เธอใจร้ายกับเขาขนาดนั้น ถึงขั้นหาผู้ชายคนอื่นมาเพื่อแก้แค้นเขาแต่พอคิดถึงเจียงหร่าน แม้แต่การหายใจของเขาก็ยังเจ็บหน่วงไปหมด“จี้หมิง คุณโดนเจียงหร่านปั่นหัวจนเสียสติไปแล้วหรือไง?” ไป่ชิงทนไม่ไหวอีกต่อไป “เจียงหร่านเป็นผู้หญิงสารเลวชัด ๆ ทั้งที่คุณดีกับเธอขนาดนั้น ต่อให้เธออยากแก้แค้นคุณ ก็ไม่ควรใช้วิธีต่ำช้าแบบนี้ แล้วตอนนี้คุณยังจะใจอ่อนให้เธออีกเหรอ?”“ไป่ชิง ระวังคำพูดหน่อย ลูกชายบ้านเราอย่างจี้หมิงยังรู้ผิดชอบชั่วดี ยังมีขอบเขต ไม่เหมือนคนบางคน...”พอเห็นลูกชายตัวเองถูกตำหนิ เหวินหัวถิงก็ทนไม่ไหวขึ้นมาทันทีเจียงหร่านเป็นผู้หญิงสารเลว แล้วไป่ชิงเองจะดีไปกว่านั้นสักแค่ไหนกัน?ก็เป็นผู้หญิงที่ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้อ

“ไม่เกี่ยวกับคุณ” เหอหว่านเอ่ยเสียงเย็น สายตาไม่ได้หันไปมองใบหน้าของชายคนนั้นเลยแม้แต่น้อยโจวเยี่ยนอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นท่าทีของหญิงสาว คำพูดที่มาถึงริมฝีปากก็ถูกเขาฝืนกลืนกลับลงไปพอเห็นว่าทั้งสองเดินจากไปจนพ้นสายตาแล้ว หน้าอกของเหอหว่านถึงค่อย ๆ กระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย แต่บนใบหน้ายังคงไร้อารมณ์ใด ๆ เหมือนเดิมเหอหว่านจัดเตรียมของตามออเดอร์ เลือกของขวัญกับขนมบางส่วนจากในร้าน แล้วแยกจัดใส่ถาดไว้เดิมทีเธอตั้งใจจะให้พนักงานเสิร์ฟเป็นคนยกเข้าไป แต่เหอซื่อเยว่กลับเดินออกมา “เหอหว่าน มัวอืดอาดอะไรอยู่? ฉันก็บอกแล้วว่าวันนี้แขกคนสำคัญให้เธอเป็นคนดูแล ยังไม่รีบเข้าไปอีก”“ฉันเฝ้าร้านอยู่ ให้คนอื่นไปเถอะ” เหอหว่านเหลือบมองเธออย่างเย็นชา“โจวเยี่ยนเป็นคนคุ้นเคยของเธอนี่นา จะมีใครดูแลได้ดีกว่าเธออีกล่ะ?”คำพูดของเหอซื่อเยว่จงใจแทงตรงจุดเจ็บของเหอหว่าน“อีกอย่าง วันนี้เพื่อนของโจวเยี่ยนมากันหลายคน ทุกคนก็อยากให้เธอไปดูแล”“หรือว่าเธอกลัวจะห้ามใจตัวเองไม่อยู่ แล้วไปขายหน้าต่อหน้าคนที่ชอบ?”ยิ่งพูด น้ำเสียงของเหอซื่อเยว่ก็ยิ่งเต็มไปด้วยความดูแคลนและเสียดสี โดยไม่คิดจะป

หลินซีไม่พูดอะไร เพียงยิ้มให้เหอซื่อเยว่ เห็นได้ชัดว่าเธอพอใจกับการจัดการของอีกฝ่ายมากผู้จัดการร้านคนนี้ไม่รู้จักกาลเทศะ ไม่เพียงทำให้โจวเยี่ยนเสียหน้า แต่ยังทำให้วันเกิดของเธอหมดสนุกอีกด้วยเพื่อน ๆ ของเธอกำลังมองอยู่ โจวเยี่ยนเป็นคนดีถึงขั้นช่วยพูดแทนอีกฝ่าย แต่กลับทำให้ดูเหมือนเขาเมินเธอไปเสียอย่างนั้นเหอหว่านจ้องเหอซื่อเยว่เขม็ง เธออยากอ้าปากด่าอีกฝ่ายเต็มที แต่เหอซื่อเยว่กลับเชิดปากนิด ๆ ราวกับจงใจยั่วยุเธอสติของเธอกลับมาในวินาทีสุดท้ายถ้าตอนนี้เธอตบเหอซื่อเยว่สักฉาด แล้วพังงานนี้ขึ้นมาถึงจะสะใจอยู่หรอก แต่ดีลนี้เกี่ยวพันกับตระกูลโจว ถ้าเธอทำแบบนั้นก็ย่อมถูกเอาไปนินทาเป็นประเด็นอีกแน่ตลอดหลายปีมานี้ เหอหว่านต้องเสียเปรียบอยู่ไม่น้อยเพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเองเรื่องแค่นี้ตรงหน้า จะนับเป็นอะไรได้ล่ะ?โจวเยี่ยนก็แค่อยากแก้แค้นเธอไม่ใช่เหรอ? ก็ถือเสียว่าเธอใช้หนี้ให้เขาแล้วกันเหอหว่านเลิกคิ้ว แววตาเต็มไปด้วยท่าทีไม่ยอมแพ้ เธอไม่พูดสักคำ ก่อนจะหันไปคว้าขวดเหล้าทันทีแต่จู่ ๆ แขนแข็งแรงข้างหนึ่งที่สวมนาฬิกาโรเล็กซ์ เส้นเอ็นปูดชัดก็ยื่นลงมาจับมือเธอไว้แน่น โจวเยี่ยนออก

“วันนี้ที่ผมมาจัดงานวันเกิดที่เหอซื่อ ก็เพราะรายการสิ่งที่คุณอยากได้ ผมเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าวันนี้จะได้เจอเธอ ถ้าเรื่องนี้ทำให้คุณติดใจ หรือถึงขั้นอยากถอนหมั้น ผมก็เคารพการตัดสินใจของคุณอย่างเต็มที่”เดิมทีหลินซียังอยากจะโต้เถียงกับโจวเยี่ยน แต่พอได้ยินคำพูดที่มีเหตุมีผล ทว่าเย็นชาห่างเหินของเขา ความคับแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอกก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนลงไปอีกครั้งท้ายที่สุดแล้ว ทั้งสองก็ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันต่อกันมากนักสำหรับโจวเยี่ยน เธอเองก็ไม่ใช่คนที่ขาดไม่ได้อย่างน้อยเขาก็แสดงจุดยืนของตัวเองอย่างชัดเจน หลินซีครุ่นคิดมาตลอดทาง จนก่อนลงจากรถ ในที่สุดก็โน้มน้าวตัวเองได้สำเร็จ“โจวเยี่ยน ฉันชอบคุณมาก และยินดีจะค่อย ๆ สร้างความสัมพันธ์กับคุณ เดินไปด้วยกันต่อไป แต่หวังว่าคุณจะทำได้อย่างที่พูด อย่าทรยศต่อความเชื่อใจของฉัน”หลินซีวางท่าทีไว้สูง แต่แท้จริงแล้ว เธอกลับหวังยิ่งกว่าว่าโจวเยี่ยนจะยอมยื่นทางลงให้เธอโจวเยี่ยนยอมรับวิธีนี้จริง ๆ พอได้ยินคำพูดของหลินซี สีหน้าของเขาก็อ่อนลงไม่น้อย “ได้ ผมจะทำ”“สุขสันต์วันเกิด”“ขอบคุณ”รอยยิ้มปรากฏขึ้นในดวงตาของหลินซี เธอยื่นมือออกไปเหมื

แต่เหอซื่อเยว่กลับหาเรื่องและคอยยั่วยุเหอหว่านอยู่บ่อย ๆ แทบทุกสามวันห้าวัน ผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน เหอหว่านก็ถูกร้องเรียนไปไม่น้อยแล้ว เพียงเพราะมีเรื่องขัดแย้งกับเหอซื่อเยว่“ฉันยอมรับข้อเสนอของคุณก็ได้ แต่คุณจะรับประกันได้ยังไงว่าถ้าฉันดื่มเหล้าขวดนี้แล้ว คุณจะไม่หาเรื่องฉันอีก?”แววตาของเหอหว่านเย็นเยียบ น้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ ราวกับกำลังถูกหยามเกียรติอย่างหนักหลินซีต้องการเห็นเธอเป็นแบบนี้พอดี ยิ่งเหอหว่านไม่พอใจมากเท่าไหร่ หลินซีก็ยิ่งรู้สึกสะใจมากเท่านั้นเธอหยิบโทรศัพท์ของเหอหว่านมาโดยตรง จากนั้นเปิดโหมดวิดีโอแล้วหันกล้องมาถ่ายตัวเองทันที“ฉันพอใจกับการบริการของคุณเหอหว่านมาก วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน เธอยังดื่มเหล้าเป็นเพื่อนฉันไปหนึ่งขวดด้วย ฉันรับรองว่า...จะให้รีวิวดี ๆ กับเธอ”พูดจบ หลินซีก็ยกโทรศัพท์ขึ้นโบกนิด ๆ โดยไม่รอให้เหอหว่านดื่มเหล้า แล้ววางมันลงบนโต๊ะข้างมือเธอทันที“……”เหอหว่านมองขวดเหล้าที่ถูกเปิดไว้แล้วบนโต๊ะ ก่อนจะยื่นมือไปหยิบมันขึ้นมา“รีบหน่อย ฉันเหนื่อยแล้ว ถ้าดื่มไม่หมดภายในห้านาที ข้อตกลงก็ยกเลิก”หลินซีเหลือบมองเวลา ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยอีกครั