All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 231 - Chapter 240

หลังออกจากโรงพยาบาล ซูหนิงก็โพสต์อัปเดตทันทีบนเว่ยป๋อ เพื่อบอกแฟน ๆ และชาวเน็ตที่เป็นห่วงให้สบายใจว่าเธอปลอดภัยดีโพสต์เดียวก็จุดกระแสขึ้นมาทันที หลายคนพากันเรียกร้องให้เธอกลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกครั้งกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่เดิมทีซาลงไปแล้ว กลับมาร้อนแรงขึ้นอีกครั้งครั้งนี้ซูหนิงเปิดไลฟ์สดโดยตรง พร้อมประกาศว่าเธอจะกลับมาตั้งต้นเส้นทางอาชีพใหม่ แต่ไม่ใช่การกลับเข้าสู่วงการบันเทิง หากเป็นการหวนคืนสู่วิชาชีพด้านข่าวที่เธอถนัด เพื่อทำงานสัมภาษณ์เชิงสาธารณประโยชน์เดิมทีตระกูลซูก็มีความร่วมมือกับมูลนิธิหลายแห่งอยู่แล้ว ไม่นานก็มีงานร่วมมือด้านสาธารณประโยชน์จำนวนไม่น้อยติดต่อเข้ามา ส่วนซูหนิงก็มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นหลายแสนคนในชั่วข้ามคืนเมื่อเห็นไลฟ์สดของซูหนิง รอยยิ้มบาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นในแววตาของโจวเฮ่าจิงผู้หญิงที่ตั้งใจทำงานจริง ๆ ดูมีเสน่ห์กว่ามากจริง ๆ ซูหนิงก็ยังไม่ถึงกับหัวทึบเกินไปแม้แผนเรียกคะแนนสงสารครั้งนี้จะต้องเจ็บตัวจริง ๆ แต่ก็แลกมาด้วยความเห็นใจจากทั้งเจี่ยงอี้และคนทั่วไป ถือว่าได้ผลตอบแทนไม่น้อยจากนั้นโจวเฮ่าจิงก็โทรหาเหยียนหมิงเถา เพื่อรายงานสถานการณ์ให้ทราบคร่าว

แต่พอเรื่องของบริษัทคลี่คลายแล้ว ก็ต้องกลับมาเผชิญกับปัญหาในครอบครัวอยู่ดีเมื่อก่อนฮั่วจี้หมิงมักคิดเสมอว่า เขากับไป่ชิงจะอดทนฝ่าฟันไปจนกว่าครอบครัวจะเลิกขัดขวาง และจนกว่าเส้นทางอาชีพของเขาจะประสบความสำเร็จ… แต่พอถึงช่วงเวลานี้เข้าจริง เขากลับไม่ได้ตื่นเต้นหรือดีใจอย่างที่เคยจินตนาการไว้เจียงหร่านไม่มีประโยชน์ต่อบริษัทอีกแล้วก็จริง แต่ท้ายที่สุดเธอก็ยังคงเป็นภรรยาของเขาในนาม อีกทั้งยังรักเขามากขนาดนั้นหากจะให้เขาเป็นคนเปิดเผยความจริง แล้วจากเธอไปด้วยวิธีที่โหดร้ายเช่นนี้…เธอคงจะเกลียดเขามากแน่สินะ?เมื่อก่อนเวลาฮั่วจี้หมิงนึกถึงเรื่องพวกนี้ แม้จะรู้สึกผิด แต่ก็ไม่ได้ลังเลใจนักไม่ว่าเจียงหร่านจะเป็นอย่างไร ความรักและความสำนึกบุญคุณทั้งหมดในใจของเขาล้วนมอบให้ไป่ชิง ตราบใดที่ได้อยู่กับไป่ชิง การทำให้เจียงหร่านต้องผิดหวังก็เป็นเพียงการเสียสละที่จำเป็นเท่านั้นแต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ชีวิตของเขากลับเต็มไปด้วยเงาของเจียงหร่าน จนทำให้เขาเริ่มตัดใจไม่ได้แล้วฮั่วจี้หมิงกลับเข้าห้องไปอาบน้ำ พอออกมา ไป่ชิงก็กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่พอดี ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ เธอกำลังลองชุดชั้นในที

ฮั่วจี้หมิงยังไม่ทันหลุดจากความตกตะลึง เสียงชวนให้คิดไกลจากปลายสายก็ดังตามมาอีก...เขาเสียอาการในทันที “เจียงหร่าน? เธอพูดบ้าอะไรอยู่? เธอเป็นภรรยาของฉัน! เธอจะแต่งงานกับใครได้?”ฮั่วจี้หมิงตะโกนใส่โทรศัพท์ไม่หยุดด้วยความเดือดดาล แต่สิ่งที่ตอบกลับมา กลับมีเพียงเสียงหอบหายใจที่ยิ่งรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เจียงหร่านคุ้นกับด้านอ่อนโยนของเจี่ยงอี้มาตลอด ไม่คิดเลยว่าพอเขาโมโหขึ้นมา จะรับมือยากขนาดนี้...เขาจูบเธออย่างหนักหน่วง ราวกับอยากกลืนเธอทั้งตัว เจียงหร่านไม่มีสมาธิจะฟังแล้วว่าฮั่วจี้หมิงพูดอะไรอยู่ ตอนนี้แค่หายใจยังแทบไม่ทันแล้วจู่ ๆ เธอก็สัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาจากร่างกายของอีกฝ่าย...“เจียงหร่าน เธอกำลังทำอะไรกันแน่? แค่จะประชดฉัน จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ?”ฮั่วจี้หมิงพยายามข่มอารมณ์โกรธ ลดน้ำเสียงลงไปหลายส่วนเขายังอยากคุยกับเจียงหร่านดี ๆเพราะยิ่งเธอกำลังโกรธ ก็ยิ่งแปลว่าเธอยังใส่ใจเขาอยู่“เธอไม่ได้ประชดคุณ” ในที่สุดเจี่ยงอี้ก็เอ่ยขึ้นท่ามกลางลมหายใจหนัก ๆ “เธอแค่กำลังอยู่กับผม ถ้ายังกล้ารบกวนภรรยาของผมอีก ผมจะทำให้คุณตายแบบไม่น่าดู!”พูดจบ เจี่ยงอี้ก็กดวางสายทันที ก่อน

คำถามกะทันหันของเจี่ยงอี้ทำเอาอาซวี่อึ้งไป “โจวซื่อเข้ามาลงทุนในฮั่วซื่อเหรอครับ?”แม้แต่เขาเองก็ยังไม่ทันสังเกตว่ามีข้อมูลส่วนนี้อยู่ด้วยตามเหตุผลแล้ว ตอนนี้เจียงหร่านอยู่ที่โจวซื่อ โจวซื่อก็น่าจะไม่มีทางไปข้องเกี่ยวกับฮั่วซื่อได้แต่จะมีใครในโจวซื่อไปลงทุนกับบริษัทธรรมดาแบบนี้กัน?“ผมจะไปตรวจสอบดู เหมือนข้อมูลส่วนนี้ถูกเข้ารหัสไว้”อาซวี่รับเอกสารไป ก่อนรีบพูดต่อทันทีเจี่ยงอี้ไม่พูดอะไรต่อ แต่สีหน้ากลับหม่นลงอย่างเห็นได้ชัดมีความเป็นไปได้อยู่แค่สองทาง ถ้าฝั่งโจวซื่อมีคนคิดเล่นงานเจียงหร่าน งั้นก็คงเป็นพวกโจวเฮ่าจิงแน่ ๆแต่อีกความเป็นไปได้หนึ่ง...ก็คือเจียงหร่านเองหรือว่าเธอยังตัดใจจากฮั่วจี้หมิงไม่ได้?ความคิดนั้นแวบเข้ามาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกปัดทิ้งไปทันทีเจี่ยงอี้เองก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ขอแค่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเจียงหร่าน เขาก็ห้ามตัวเองไม่ให้คิดมากไม่ได้ความรู้สึกหวาดระแวง คิดมาก และกลัวจะสูญเสีย เพียงเพราะไปชอบใครสักคนแบบนี้...แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรังเกียจมัน…………ช่วงเย็น ฮั่วจี้หมิงรีบขับรถกลับไปคฤหาสน์ มาจอดรอไป่ชิงอยู่หน้าประตูนักลงทุนลึกลับจากโจว

ไป่ชิงขมวดคิ้วนิด ๆ เพิ่งจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ ก็มีชายในชุดสูทหลายคนปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง ก่อนเอ่ยขอให้ทั้งสองไปคุยกันเป็นการส่วนตัวด้วยน้ำเสียงเบา ๆ“มีอะไรเหรอ?”ฮั่วจี้หมิงทำได้เพียงลุกออกจากที่นั่งพร้อมไป่ชิง ก่อนเดินตามคนพวกนั้นไปที่ทางเดินด้านนอก“ขออภัยครับ รบกวนแสดงบัตรเชิญด้วยครับ”ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ แต่น้ำเสียงกลับห่างเหินอย่างเห็นได้ชัด“ผมไม่มีบัตรเชิญ ผมซื้อตั๋วเข้างานมา” ฮั่วจี้หมิงเริ่มไม่พอใจเล็กน้อย แต่ก็ยังหยิบบัตรเข้างานออกมาให้อีกฝ่ายตรวจสอบอยู่ดีแต่คนตรงหน้ากลับแทบไม่ได้ดู เพียงเอ่ยว่า “ขออภัยครับ คุณไม่ใช่แขกรับเชิญ ซึ่งถือว่าผิดกฎของงานประมูลพิเศษ ทางเราจะคืนค่าตั๋วให้ ตอนนี้รบกวนให้ความร่วมมือออกจากงานด้วยครับ”“หมายความว่ายังไง?” ไป่ชิงถึงกับงงไปหมด งานประมูลแบบนี้มีไล่คนออกด้วยเหรอ?“ไร้สาระสิ้นดี พวกเราทำผิดกฎอะไรของงานประมูลพิเศษกัน?” ฮั่วจี้หมิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอีกฝ่ายยังคงสีหน้าเรียบเฉย ก่อนอธิบายว่า “มีเพียงแขกที่ถือบัตรเชิญเท่านั้น ถึงจะสามารถประมูลของสะสมพิเศษของทางเราได้ บนบัตรของคุณน่าจะมีระบุไว้แล้วครับ”กฎนี้เป็นกฎ