All Chapters of สามีร้ายเกี้ยวรัก: Chapter 21 - Chapter 30

มือหนาจับมือบางเอาไว้แน่น ดวงตาสีนิลคมกริบเว้าวอนให้หญิงสาวยอมใจอ่อนให้เขาบ้างสักนิด เขารู้ตัวเองดีว่า เป็นสามีที่ไม่ได้เรื่องเป็นพ่อที่ไม่เอาไหน ทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโตอยู่เรื่อยจนทำให้เธอรู้สึกว่าไม่ควรให้โอกาสแต่ครั้งนี้เขาตั้งใจแล้วว่าไม่ว่ายังไงเขาจะต้องเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อให้ลูกและแม่ของลูกมีความสุขและรู้สึกเหมือนว่าเธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่มีสามีอย่างเขา เพราะเขาโชคดีเหลือเกินที่มีเธอเป็นแม่ของลูกและเจ้าของหัวใจ"หมอกรู้ไหมว่าป่านต้องผ่านอะไรมาบ้าง ต้องอดทนต้องร้องไห้กี่หนถึงจะเข้มแข็งได้เหมือนทุกวันนี้ เท่าที่จำความได้ป่านเสียใจมากแค่ไหนที่หมอกทิ้งป่านโดยที่ป่านไม่ได้อธิบายอะไรให้หมอกเข้าใจ ป่านต้องทนอยู่ภายใต้ความกดดันจากสังคมรอบข้างที่อุ้มท้องโตโดยที่ไร้เงาพ่อของลูก พ่อของป่านไม่ยอมพูดกับป่านแม้แต่คำเดียวตั้งแต่วันที่ป่านกลับบ้านไปพร้อมกับลูกในท้อง แล้ววันนี้วันที่ป่านลืมไปแล้วว่าเคยรักหมอกมากแค่ไหน หมอกก็มายืนตรงหน้าป่าน มาทำให้ป่านจำได้ว่าป่านไม่เคยรักหมอกน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว แถมยังจะ....ยังจะ" มือบางสะบัดออกจากการกอบกุมขึ้นมาปาดน้ำตาตัวเองอย่างเจ็บใจที่หัวใจด

เอกภพจับลูกชายตัวแสบอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้ามุ่งหน้าตรงไปบ้านภักดีดำรงเผื่อว่าการที่ได้เล่นกับเหมภัสและเหมวิชจะช่วยให้เด็กชายลืมเลือนความเสียใจเรื่องเจนสุดาไปได้บ้าง ส่วนตัวคนเป็นพ่อเองก็อยากที่จะแสร้งบังเอิญไปพบเจนสุดาด้วย และก็เป็นไปตามคาดเมื่อเด็กชายอธิได้รู้ว่ากำลังจะไปหาอาป่านผู้แสนใจดีกับน้องรุ้งน้องเรนก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจจนพ่ออย่างเอกภพอดหมั่นไส้ลูกชายไม่ได้"พ่อขับไวๆ สิ อ้นอยากไปเล่นกับเรนแล้ว" ลูกชายจอมแสบเร่งเร้าเพราะดีใจเหลือเกินที่จะได้เล่นกับสองพี่น้องอีก เพราะตั้งแต่โรงเรียนเปิดเทอมเด็กสามคนก็แทบไม่ได้เจอหน้ากันเหมือนเมื่อก่อน"รู้แล้วน่า เดี๋ยวก็ถึงแล้วเนี่ยะ""ชักช้าจังเลยนะพ่อเนี่ยะ""ครับ คุณลูก"ชายหนุ่มมองตรงไปยังถนนข้างหน้าแต่ใบหน้านั้นกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข อย่างน้อยที่สุดลูกชายตัวร้ายก็กลับมาร่าเริงเหมือนเดิมแล้ว                แต่สองพ่อลูกกลับต้องคอตกเมื่อได้รู้จากนวดีพนักงานต้อนรับของรีสอร์ทว่าเหมันต์และครอบครัวเดินทางเข้ากรุงเทพไป

ทางด้านเหมันต์พร้อมปารวตีและลูกๆ ก็เดินทางมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย สองพี่น้องดูจะดีใจไม่ต่างจากภรรยาตัวน้อยที่โดยสารมาด้วย แต่คนตัวโตอย่างเขากลับประหม่าเสียจนเม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามฝ่ามือ ความกลัวย่องเข้ามาทักทายในความคิดเมื่อร่างสูงโปร่งกำลังจะเดินเข้าไปในรั้วบ้านของพ่อตาแม่ยายที่เขาไม่เคยพบหน้ามาก่อนเลยในชีวิต“คุณยาย คุณตา” เหมภัสและเหมวิชต่างกรูกันเข้าไปหาสองผู้สูงวัยที่นั่งอ่านหนังสือกันอยู่ที่เฉลียงหน้าบ้านด้วยความดีใจและแสนคิดถึงหลังจากที่ไม่ได้พบกันเสียนาน“สวัสดีค่ะแม่ พ่อ” หญิงสาวที่ตามหลังลูกๆ เข้ามากระพุ่มมือทักทายบุพการีอย่างนอบน้อมเหมือนอย่างเคย พร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดีใจที่ได้พบหน้าอีกครั้งหลังจากหายหน้าหายตาไปถึงสามเดือน“แล้วนั่นใครหรือ” อุมาเอ่ยถามพลางขยับแว่นสายตาที่สวมใส่อยู่เพื่อปรับให้มองเห็นคนแปลกหน้าที่เดินรั้งท้ายลูกสาวและหลานๆ แบบเก้ๆ กังๆให้ได้มองชัดขึ้น“พ่อหมอกค่ะยาย” เด็กหญิงรีบชี้แจงตามประสา“หืม” เสียงของคุณยายคล้ายกับจะทวนคำตอบจากหลานสาวด้วยความไม่แน

เมื่อได้อยู่กันสองต่อสองเพราะคุณตาคุณยายอาสาพาหลานๆ ออกไปข้างนอกบ้านแล้ว ชายหนุ่มก็เอ่ยถามคำถามที่เขาคอยเฝ้าถามกับเธอมาตลอดอีกครั้ง                “ป่านครับ แต่งงานกันนะ”                คำขอแต่งงานดื้อๆ ห้วนๆ ที่ไร้พิธีรีตองใดๆ ที่เธอได้ยินจนชินชาของเหมันต์ทำให้หญิงสาวไม่ได้รู้สึกตกอกตกใจใดๆ ทั้งสิ้น                “นะครับ”เหมันต์ทวงถามคำตอบของหญิงสาวเรื่องการแต่งงานกลับได้รับการผัดผ่อนมาทุกครั้ง แต่เขายังมีความอดทนมากพอที่จะรอคำตอบ จึงไม่ได้เร่งรัดอะไร เพราะอย่างน้อยในทุกค่ำคืนของการมาอยู่ที่นี่เขากลับได้นอนกอดเธอทุกคืน ได้จุมพิตและหอมแก้มเธอในทุกเช้าโดยที่เธอไม่ได้ต่อว่าต่อขานหรือโกรธเคืองเหมือนกับในคืนแรก มันยิ่งทำให้เขาได้ใจว่าหญิงสาวจะตอบตกลงเรื่องที่เขาอดทนรอ แต่มันกลับมีเพียงแต่ความเงียบจากเจ้าหล่อนเ

เหมันต์และปารวตีทำตามที่ผู้ใหญ่บอกอย่างว่าง่าย รถคันสวยของชายหนุ่มมุ่งทะยานไปยังจุดหมายปลายทางที่ไกลออกไปเกือบพันกิโลเมตรด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เพราะหัวใจเขานั้นมันพองโตเสียยิ่งกว่าอะไรที่พ่อตาอนุญาตในสิ่งที่เคยขอแต่สิ่งที่กังวลกว่าคือเธอข้างๆ กายที่ยอมตอบตกลงเสียที ไหนจะมีความกลัดกลุ้มจากเรื่องไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นที่    รีสอร์ทของเขาอีก หรือว่าวัยเบญจเพสของเขามันสบโอกาสเล่นงานเขากันแน่ ที่รีสอร์ทกำลังวุ่นวายเพราะต้องรับมือกับการตรวจค้นจากเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเพราะได้รับข่าวมาจากสายสืบว่าที่แห่งนี้มีการค้าประเวณีแอบแฝง จนทำให้เกิดความวุ่นวายมากมายโดยที่มีสินสมุทรและราเมศเป็น        ผู้รับหน้าแทนและสันต์นายช่างหนุ่มเองก็ดูเหมือนจะกลายเป็นเป้าหมายของการตรวจค้นในครั้งนี้อย่างไม่น่าจะมีมูลเหตุ ในที่สุดหลังจากการตรวจค้นท่ามกลางความสนใจของแขกที่เข้ามาพักและความเสียขวัญของบรรดาพนักงานใน รีสอร์ทเนื่องจากไม่เคยประสบพบเจอเหตุการณ์ดังกล่าวมาก่อน ตำรวจก็พบและควบคุมตัวหญิงสาวพนัก