All Chapters of พันธนาการรักนายสายน้ำ: Chapter 41 - Chapter 50

"จอดตรงริมหาด"เสียงหนาสั่งการลูกน้องอย่างแกริคที่มีหน้าที่ขับรถให้เขาให้เข้าจอดรถตรงริมหาดแห่งหนึ่งที่ทอดตัวยาวอยู่ริมถนน"ครับนาย"แกริคเลี้ยวรถเข้าจอดริมชายหาดตามคำสั่งทันที"รีบลงไปสิ"ธาราหันไปมองหญิงสาวที่นั่งเอาใบหน้าซบแขนเขาไว้แล้วบอกให้เธอลงไปดูทะเลที่เธออยากดูเสียด้วยเขาก็ไม่ได้จะใจจืดใจดำอะไรหรอก เห็นเธออยากลงไปดู เขาพอมีเวลาก็เลยพาแวะ"คุณให้หนูลงไปดูทะเลได้เหรอ"อิงเดือนที่นั่งเงียบมาสักพักด้วยความน้อยใจรีบเด้งตัวขึ้นนั่งตัวตรงด้วยความดีใจที่ได้ยินคำพูดเขาแต่ก็ยังไม่ได้ก้าวลงจากรถไปด้วยกลัวว่าจะหูฝาดไปเพราะเขาแลไม่น่าจะใจดีขนาดนี้และเขาก็ดูจะไม่ชอบทะเลด้วย ไม่น่าพาเธอแวะดูทะเลได้"อืม"มาเฟียหนุ่มพยักหน้าเบาๆให้หญิงสาวหนึ่งทีแทนคำตอบทั้งหมด"ขอบคุณนะคะ"หญิงสาวรีบยกมือไหว้เขาตามมารยาทแล้วก็รีบลงจากรถไป"วู้ๆๆๆ ทะเล"อิงเดือนในชุดเดรสยาวที่ไซส์ใหญ่กว่าตัวพอสมควรวิ่งเข้าหาทะเลเธอโห้ร้องดีใจเมื่อร่างกายได้สัมผัสกับลมทะเลครั้งแรกจริงๆที่เธอได้ใกล้ชิดกับทะเลอันแสนกว้างใหญ่แบบนี้"ดีจังเลย"หญิงสาวถอดรองเท้าทิ้งที่ชายหาดสีขาวสะอาดตาหย่อนปลายเท้าที่ว่างเปล่าสัมผัสกับผืน

"พี่ลาซเองเหรอคะ"เสียงเคาะประตูห้องนอนที่หญิงสาวนอนขดตัวด้วยความกลัวอยู่ทั้งคืนดังขึ้นในช่วงเช้าของวันใหม่เธอรีบวิ่งไปเปิดประตูด้วยล็อกกันผีเข้ามาและกันคนที่อาจจะมาปองร้ายเอาไว้ตั้งแต่เมื่อช่วงกลางดึกใบหน้าสวยเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเพราะคิดดีใจว่าคนที่รอมาทั้งคืนกลับมาแล้วแต่แล้วก็ต้องหุบยิ้มลงแทบไม่ทันเมื่อเปิดประตูออกไปไม่เจอเขาแต่กลับเจอลูกน้องของเขาแทนถึงจะสนิทสนมกันพอสมควรแต่ก็ไม่ใช่เขาที่เธอรอมาทั้งคืนยังไงมันก็ยิ้มไม่ออกอยู่ดี"รถจอดรออยู่หน้าโกดังครับ"ลาซผายมือเชิญหญิงสาวออกจากห้องพักด้วยได้เวลาเดินทางกลับของเธอแล้ว ตามคำสั่งที่เจ้านายได้สั่งเอาไว้"ค่ะ"อิงเดือนหันกลับไปหยิบกระเป๋าผ้าอเนกประสงค์ของเธอแล้วเดินตามลาซออกไปในทันทีเธอมีคำถามมากมายค้างคาอยู่ในใจอยากจะถามออกไปเกี่ยวกับการหายหน้าไปของเขาแต่เธอทำได้แค่เงียบและทำตามที่เขาสั่งเท่านั้นเพราะฐานะเธอก็แค่นางบำเรอของเขาที่มีหน้าที่ทำตามที่เขาสั่ง"ไม่เข้าใจตรงนี้เลย"พอกลับถึงกรุงเทพอิงเดือนก็กลับไปเรียนตามปกติโดยไร้เงาเพื่อนอย่างควินต์ ไม่มีใครรู้ว่าเขาหายไปไหนมีเพียงดารัญที่คอยติวให้กับเธอในวิชาที่เธอไม่ได้เข้าเรียนเ

รถหรูของธาราขับกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ของเขาตามคำสั่งเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง โดยมีอิงเดือนนั่งหน้าบูดเคียงข้างมาด้วยตลอดทางทันทีที่มาถึงธารารีบก้าวลงจากรถทันทีแล้วเดินตรงขึ้นห้องนอนเพื่ออาบน้ำเตรียมตัวจะออกไปทำงานรอบค่ำส่วนอิงเดือนรีบวิ่งตามเขาขึ้นห้องนอนไปด้วยเช่นกันและนั่งรอเขาอาบน้ำอยู่เงียบๆ เพื่อครุ่นคิดว่าควรจะทำอะไรเพื่อจะให้ได้เงินหลายล้านนั้นคืนมา“คุณคืนเงินหนูมาเถอะ หนูขอโทษ ต่อไปจะไม่”ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกในอีกสิบกว่านาทีต่อมา เป็นการรออันแสนยาวนานด้วยเธอเป็นผู้หญิงยังไม่เคยอาบน้ำนานขนาดนี้เลยอิงเดือนรีบส่งเสียงออดอ้อนเขาในทันทีด้วยเคยทำแบบนี้แล้วมันได้ผล พร้อมกับสายตาค่อยๆ หันไปมองเขาแล้วเธอก็ต้องหุบปากพร้อมหันหน้ากลับไปมองยังประตูทางออกของห้องนอนแทบไม่ทันเมื่อชายหนุ่มที่เธอกำลังพูดด้วยนั้นแก้ผ้าเดินโทงเทงออกมาจากในห้องน้ำ โดยไม่มีแม้แต่ผ้าเช็ดตัวถือติดมือมาเลย“ว่าไง”ธาราเดินย่างสามขุมเข้าไปหาหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเตียงนอนของเขาตามกลิ่นกายหอมๆ ของเธอที่ลอยเข้ามาปะทะปลายจมูกของเขา“ช่วยใส่เสื้อผ้าก่อนได้ไหม”หญิงสาวยกสองมือเล็กๆ ขึ้นมาช่วยกันปิดด้วยตาทั้งสองให้กับเธอ

"พี่ลาซมารับหนูเหรอคะ"อิงเดือนเดินแยกตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อนที่เดินมาด้วยกันเข้าไปหาลาซลูกน้องคนสนิทของธาราเพื่อคุยกับลาซแบบลับๆไม่ให้เพื่อนๆได้เห็น ด้วยเธอกลัวความลับจะแตกเอาได้เพื่อนบางคนในกลุ่มเพื่อนใหม่ที่เธอกับดารัญเพิ่งจะไปรวมกลุ่มด้วยก็ไว้ใจได้แต่บางคนไว้ใจไม่ได้เธอจะให้ใครรู้เรื่องอาชีพของเธอไม่ได้เพราะถ้ามันไปเข้าหูเหล่าบรรดาอาจารย์เข้าละก็เธอจะซวยเอาได้"ครับ"ลาซพยักหน้าตอบคำถามของหญิงสาวคนสำคัญของเจ้านาย"หนูต้องไปทำรายงานกับเพื่อน เดี๋ยวหนูกลับเองก็ได้ค่ะ"อิงเดือนหันกลับไปมองกลุ่มเพื่อนแล้วก็หันมาเจรจากับลาซต่อ ระวังตัวไม่ให้ใครเห็นด้วยวันนี้เธอกลับบ้านเขาตามใจเขาไม่ได้เพราะมีรายงานเล่มโตที่ต้องทำพร้อมๆกับเพื่อนๆรออยู่แต่เดี๋ยวเธอจะกลับไปหาเขาเองเพียงแต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ เธอจะต้องไปรวมกลุ่มกับเพื่อนที่หอพักใกล้ๆมหาลัยเพื่อทำรายงานก่อนใจของหญิงสาวกำลังภาวนาอย่างหนักเมื่อพูดออกไปแล้วและเริ่มบนบานศาลกล่าวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์หลายสำนักเพื่อให้ลาซเอ่ยอนุญาตเธอ"นายรออยู่บนรถนะครับ"แต่แล้วคำตอบของลาซก็ทำเอาเธอเครียดหนักเธอถึงกับไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี เพราะกลุ่มเพื่อต้องไม่

"คุณจะมากินเหล้าเหรอ"อิงเดือนที่แต่งตัวด้วยชุดเดรสสีขาวธรรมดาที่มีขายตามตลาดนัดทั่วไปก้าวลงจากรถหรูพร้อมกับเขาที่ตรงหน้าผับที่เธอเคยมาโดนยิงตอนเจอกับเขาครั้งแรกเธอเอ่ยถามเขาในทันทีด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสาเธอ"อืม"ธาราตอบออกไปตรงๆด้วยเขามีนัดมาเพื่อมาดื่มสังสรรค์และคุยงานไปในคราวเดียวกันไม่ได้มีความลับอะไรต้องปกปิดกับเธอที่เขาบงการชีวิตได้"ห้ามดึกนะ หนูง่วงนอน"ร่างหนาเดินนำหน้าเธอ เธอก็รีบวิ่งตามไปเกาะแขนเขาเธอขอให้เขารีบกลับด้วยพรุ่งนี้เธอมีเรียนแต่เช้าอยากจะกลับไปนอนให้ได้สักห้าชั่วโมงก็ยังดีจะได้ไม่ง่วงมากตอนเรียน"กลับไปเร็วเธอก็ไม่ได้นอนอยู่ดี"ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำแสนสง่างามหรี่ตามองหญิงสาวเล็กน้อยอย่างมีเล่ห์นัยแล้วหันกลับไปมองทางด้านหน้าเหมือนเดิมด้วยแววตาที่ดุดันตามแบบฉบับมาเฟียที่ได้ขึ้นชื่อว่าโหดสุดๆ"ได้นอนซิ การบ้านหนูเสร็จหมดแล้วนะ"หญิงสาวที่เดินควงแขนเขามาตอบกลับอย่างใสซื่อด้วยวันนี้เธอไม่มีอะไรจะต้องทำแล้ว ทั้งการบ้าน ทั้งงานบ้าน ทุกอย่างเธอทำเสร็จหมดแล้ว กลับไปก็เข้านอนได้เลย"วันนี้เธอยังมีเรียนเรื่องบนเตียงต่อ"มาเฟียหนุ่มพูดออกมาหน้าตาเฉยโดยไม่สนว่า