All Chapters of พันธนาการรักนายสายน้ำ: Chapter 61 - Chapter 70

"คุณน้ำ"อิงเดือนมองหน้าชายหนุ่มอย่างละเอียดถี่ถ้วนทุกตารางนิ้วตั้งแต่ดวงตาสีน้ำตาลเข้มไล่ลงมาที่จมูกโด่งเป็นสันและสิ้นสุดตรงริมฝีปากหยักได้รูปความหล่อหล่าของเขาที่ยากจะบรรยายได้เมื่อได้พบเห็นทำเอาใจเธอเต้นแรงเธอกำลังแพ้ความหล่อของเขาจนแขนขาอ่อนแรงทำอะไรไม่ถูกจากที่ตั้งใจจะยั่วให้เขาเปิดปากพูดก็ได้แต่เรียกชื่อเขาด้วยเสียงหวานๆออกไปเท่านั้น"มีอะไร"ธาราถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษแต่สายตาคมของเขากำลังมองใบหน้าสวยของเธอไม่ละไปไหนและไม่อาจละไปไหนได้อย่างคนถูกร่ายมนตร์สะกดเอาไว้"คุณจะบอกอะไรแม่กับป้าของหนูเหรอ"เธอยังคงจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรในคราบราชสีห์ตัวร้ายไม่ละไปไหนและอัพเลเวลด้วยการยกฝ่ามือบางๆลูกไล้แผงอกแกร่งของเขาเบาๆ"ทำได้แค่นี้เหรอ"ใจของมาเฟียหนุ่มเริ่มเต้นโครมครามอย่างควบคุมไม่ได้แต่ปากกลับกล้าที่จะพูดดูถูกฝีมือของเธอที่ยั่วเขาได้น้อยนิดมากทั้งที่อยากได้ความลับจากเขาคำโต"บอกหนูหน่อยนะ"ใบหน้าหวานของหญิงสาวขยับไปซบลงกับซอกคออันแสนแข็งแรงของเขาเพื่อหลบแก้มที่เริ่มแดงขึ้นไม่ให้เขาได้เห็นเพราะเรื่องที่จะทำต่อไปนี้มันค่อนข้างเป็นเรื่องน่าอาย

"คุณมานานแล้วเหรอคะ"อิงเดือนลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำได้ไม่นานหลังจากที่แต่งตัวแต่งหน้าทำผมเพิ่งเสร็จ พอกลับออกมาเธอก็ต้องตกใจเล็กน้อยเพราะเจ้าของห้องมานั่งอยู่ในห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมยังนั่งเงียบๆไม่ส่งเสียงอะไรอีกด้วยเธอเลยยิ้มแก้ตกใจแบบพยายามให้มันดูหวานที่สุดส่งไปให้เขา"สักพักแล้ว"ใบหน้าหล่อคมของมาเฟียหนุ่มเงยขึ้นจากโทรศัพท์มองไปยังเธอเมื่อได้ยินเสียงเธอทักขึ้นเขาเข้ามาในห้องนอนได้ไม่กี่นาทีนี้เองในตอนที่เธอหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไปพอดี"หน้าหนูมีอะไรติดหรือเปล่าคะ"อิงเดือนที่แต่งตัวด้วยชุดเดรสสีชมพูอ่อนเดินย่างกรายเข้าไปใกล้ๆเขาเพื่อจะคุยกับเขาแต่แล้วเธอก็ต้องชะงักหยุดเดินเพราะเขามองหน้าเธอตาไม่กะพริบเลยเธอนั้นเริ่มขาดความมั่นใจทั้งที่พยายามแต่งหน้าบางๆและถักเปียผมน้อยๆที่ด้านหน้าเพราะคิดว่ามันเป็นอะไรที่ทำให้เธอดูดีขึ้นเหมาะสมกับชุดแพงๆแต่ดูเหมือนมันจะไม่ใช่อย่างที่คิดเสียแล้ว มันต้องมีอะไรพลาดไปแน่ๆ เขาถึงได้มองมาขนาดนั้น"ไม่มี"ธารายังคงมองใบหน้าของหญิงสาวต่อโดยไม่ละสายตาไปไหมมันเพลิดเพลินใจอย่างบอกไม่ถูก มันดีกว่ามองสิ่งรอบตัวอย่างอื่นๆในวันนี้เลยก็ว่าได้"

"ควินต์"อิงเดือนเดินลัดเลาะออกมาตามทางเดินเล็กๆของซอยหลังบ้านของเขาเพื่อจะออกมาดักรอแท็กซี่ที่ได้โทรตามเอาไว้แต่พอเดินพ้นซอยออกมายังถนนใหญ่กลับเจอเข้ากับควินต์ที่เหมือนมาดักรอเธออยู่ก่อนแล้วเข้าอย่างจังสองเท้าเล็กๆค่อยก้าวถอยหลังทีละนิดด้วยความหวาดกลัวด้วยภาพเหตุการณ์ที่คอนโดในวันนั้นมันยังฝังลึกอยู่ในความทรงจำ"ขึ้นรถสิ อีกนานกว่าแท็กซี่จะมา"ควินต์ยิ้มเล็กน้อยส่งให้กับหญิงสาวรักษาอาการที่กำลังดีใจจนล้นอกที่ได้เจอเธอสักทีหลังจากที่มาดักรอเจอเธอมาหลายวันแล้วเขาพยายามจะไม่ทำให้เธอตกใจกลัวอะไรในตัวเขากับอดีตที่เขาเผลอทำอะไรไม่ดีกับเธอไป "เรารอได้"หญิงสาวพยายามมองไปรอบๆตัวเพื่อจะมองคนอื่นๆ วางแผนที่จะเอาตัวรอดถ้าเกิดควินต์จะเข้ามาทำอะไรเธอในมือกำโทรศัพท์มือถือที่ยังไม่ได้เก็บเข้ากระเป๋าเอาไว้แน่น นึกถึงธาราเป็นคนแรกถ้าเกิดมีอันตรายและเธอใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ได้ เธอจะต้องโทรหาเขา "เราไม่ทำอะไรเดือนหรอก ขึ้นรถเถอะนะ"ควินต์พูดไปยิ้มไปเพื่อให้เธอคลายความกลัวที่มีต่อเขา เขารู้ว่ามันยาก แต่เขาก็จะทำให้เธอหายกลัวเขาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีที่อยากแค่ไหนก็ตาม"แท็กซี่มาพอดีเลย เราขอตัวก่

"ตามสัญญาณมือถือของอิงเดือนที เธอเพิ่งจะกดรับสายเมื่อตะกี้นี้"ธาราให้เวฆาโทรหาลูกน้องคู่ใจของเขาอย่างลาซในทันทีด้วยความร้อนใจเพื่อให้ช่วยตามสัญญาณมือถือของอิงเดือนมันเป็นหนทางเดียวแล้วที่เขาจะตามไปช่วยเธอได้ด้วยหนทางอื่นๆมันถูกปิดหมดแล้วด้วยเขาติดต่อเธอไม่ได้ ขับรถวนหาไปทั่วก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะเจอ"ครับนาย"ลาซรับคำเจ้านายแล้วรีบสั่งลูกน้องที่มีความชำนาญทางด้านนี้อีกทีหนึ่ง"นายครับ เราตรวจจับสัญญาณมือถือของคุณอิงเดือนได้แถวๆชานเมือง เดี๋ยวผมส่งแผนที่ไปให้ครับ"และไม่นานเกินรอลาซก็โทรกลับมารายงานข่าวดีกับเจ้านายพร้อมกันเขาก็สั่งลูกน้องที่กำลังกระจายตัวกันตามหาผู้หญิงของเจ้านายบางส่วนให้ไปที่นั่นอย่างเร็วที่สุด"ขอบใจ"มาเฟียหนุ่มเหยียบคันเร่งให้รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วในทันทีที่เขากดวางสาย โดยมีพี่ชายบุญธรรมนั่งมาข้างๆรถของเขาวิ่งเร็วมาก เร็วแบบที่ไม่เคยเร็วมาก่อนด้วยใจของเขานั้นมันไปอยู่ที่จุดหมายปลายทางแล้วทำเอาบนท้องถนนปั่นป่วนพอสมควรเพราะเขาทั้งตัดหน้าและแซงรถทุกคันที่ชักช้าขวางทางเขา"เดือน"ธาราไปถึงตรงจุดที่ลาซบอกเป็นคนแรกพร้อมกับเวฆาเขาไปเจอแต่รถที่ประสบอุบั

"ผมจะมาขอเดือนไปอยู่ด้วยครับ"เสียงหนาพูดออกมาอย่างหนักแน่นโดยไม่สนว่าหญิงสาวที่เขากำลังพูดถึงจะออกอาการโอดโอยเจ็บปวดสาหัสออกมาแค่ไหนเพราะถ้าไม่พูดตอนนี้เขาก็ต้องใช้อำนาจมาเฟียลักพาตัวเธอไปจากทุกคนแทนด้วยเวลาของเขามีน้อยจะมัวมานั่งทำตามขั้นตอนแบบนี้มันก็เสียเวลาพอสมควรและอีกอย่างเขาใจร้อนไม่มีความอดทนพอจะมานั่งรอคำตอบที่กำลังทำอยู่นี้ก็ฝืนตัวตนแท้จริงของเขาแบบสุดๆอยู่แล้ว"ห๊ะ"อิงเดือนร้องเสียงหลงด้วยความตกใจก่อนใครพร้อมกับทำหน้าเหวอเสียอาการอย่างปิดบังไว้ไม่มิดไม่คิดเลยว่าเขาจะมาพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าทุกคนในครอบครัวของเธอ"ห๊ะ"บุษบาผู้เป็นแม่เลี้ยงของหญิงสาวที่กำลังถูกขอลูกไปร้องเสียงหลงด้วยความตกใจเช่นกันไม่คาดคิดเลยว่าลูกสาวที่ยังเด็กมากๆจะมีผู้ชายมาขอถึงบ้านแบบนี้"ห๊ะ"พิณผู้เป็นป้าที่เพิ่งจะเดินเข้ามานั่งร่วมวงสนทนาด้วยก็ออกอาการตกใจเหมือนกันถึงแม้ว่าเธอจะพอรู้มาบ้างแล้วแต่ก็ตั้งรับเรื่องนี้ไม่ทันจริงๆ"ผมจะดูแลเดือนอย่างดีในทุกๆเรื่องเหมือนอย่างที่เคยทำมา"ดูเหมือนทุกคนจะไม่เชื่อว่าเขาพูดจริงก็เลยพูดเสริมเหตุผลเข้าไปอีกเป็นครั้งแรกที่เขากำลังพยายามโน้มน้าวให้ผู้คนคล้อย