All Chapters of พันธนาการรักนายสายน้ำ: Chapter 51 - Chapter 60

"ฮัลโหล คุณน้ำ"อิงเดือนหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาจากกระเป๋าผ้าแล้วกดโทรออกเธอนั้นโทรไปหาคนที่มาจอดรถรอรับเธออยู่ตรงถนนหน้าตึกเรียนด้วยเบอร์ที่ได้มาจากโทรศัพท์มือถือเครื่องละหลายหมื่นบาทที่พยายามเอามาปลดล็อกเองอยู่เป็นวันๆเครื่องนั้น"มีอะไร"ธารากดรับสายเธออย่างรวดเร็วทั้งที่ปกติเขาแทบไม่รับสายใครเพราะถ้าจะติดต่องานหรือมีธุระอะไรทุกคนจะต้องติดต่อผ่านลาซลูกน้องคนิทของเขาโทรศัพท์มือถือเครื่องนี้เรียกได้ว่าเป็นอะไรที่ส่วนตัวแบบสุดๆและมีแค่ไม่กี่คนที่รู้เบอร์ ส่วนมากก็มีแต่คนในครอบครัวเท่านั้น"ฝนมันตกหนักหนูวิ่งไปขึ้นรถไม่ได้ คุณมีร่มไหม ให้ใครก็ได้มารับหนูหน่อย"หญิงสาวถามหาร่มกับเขาในทันทีด้วยฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนักทำให้เธอนั้นเดินไปขึ้นรถไม่ได้เธอเลยหวังอยากให้เขามีร่มสักคันในรถและส่งลูกน้องคนไหนสักคนวิ่งมารับเธอขึ้นรถไปเขาจะได้ไม่รอนานไปกว่านี้เพราะดูท่าแล้วฝนคงไม่หยุดตกง่ายๆแน่นอนและเธอจะได้หนีละอองฝนที่อาจทำให้ป่วยนี้ไปได้สักทีด้วย"ไม่มี"ปลายสายตอบออกมาว่าไม่ทั้งที่ภายในรถหรูของเขามีพร้อมทุกอย่าง หรือไม่รถอีกคันที่ขับตามมาจอดอยู่ใกล้ๆก็มีเขาเริ่มหงุดหงิดที่ต้องรอนานจน

"เดี๋ยวพวกผมไปส่งคุณอิงเดือนเองครับ"ลาซออกปากไปส่งอิงเดือนด้วยตัวเองเมื่อเธอนั้นต้องการความช่วยเหลือแต่ไม่ปริปากพูด เอาแต่นั่งร้องไห้เงียบๆคนเดียวที่ด้านหลังของรถเขาทำตามคำสั่งของเจ้านายที่ให้คอยดูแลหญิงสาวเป็นอย่างดี"ขอบคุณนะคะ"อิงเดือนยกมือไหว้ชายหนุ่มสองคนที่นั่งอยู่ด้านหน้ารถเพื่อขอบคุณเขาทั้งสองมีน้ำใจสมแล้วที่เธอนับถือสองคนนี้เหมือนพี่ชายเธอยังไม่เอ่ยปากขอร้องหรือเล่าอะไรเลยเขาก็ยื่นมือเข้ามาช่วยแล้วตกลงกันเสร็จสรรพอิงเดือนถูกพากลับต่างจังหวัดบ้านเกิดของเธอในทันทีแต่ด้วยบ้านของเธอไกลพอสมควรกว่าจะมาถึงที่หมายก็เป็นเวลาตีหนึ่งกว่าแล้วเธอเลยขอให้พวกเขาพามาส่งที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดที่น้องน่าจะมารักษาตัวอยู่เสียเลยจะได้ไม่เสียเวลาไปหารถเช่าออกมาตระเวนหาน้องอีกลาซและแกริคทำตามที่หญิงสาวสั่ง ไม่ว่าเธอจะขอให้ไปส่งที่ไหนเขาทั้งสองก็พาไป"พวกพี่สองคนกลับไปก่อนเลยก็ได้นะคะ เดี๋ยวหนูเสร็จธุระเรื่องน้องแล้วจะรีบกลับไป หนูจะรีบกลับไปก่อนเจ้านายของพวกพี่สองคนจะกลับมาแน่นอนค่ะ"พอมาถึงโรงพยาบาลประจำจังหวัด โรงพยาบาลที่อิงเดือนเธอค่อนข้างมั่นใจว่าน้องจะรักษาตัวอยู่ที่นี้แน่ๆ เธอก็รีบ

"อะไรกันวะ"มีพกขนาดเล็กที่มีสัญลักษณ์ของนักฆ่าที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังในอดีตลอยสูงมาจากด้านหลังของอัส ฝ่าความมืดเข้ามาหาเขาแบบไม่ทันตั้งตัวด้วยประสาทสัมผัสที่ว่องไวเขารีบหันไปคว้ามืดมาถือไว้ได้ทันก่อนที่มันจะปักลงที่แผ่นหลังของเขาสายตาคมภายใต้รอยเหี่ยวย่นกวาดมองไปรอบบริเวณด้วยบริเวณกว้างของปั้มน้ำมันแห่งนี้มีผู้คนแอบซ่อนมากกว่าที่เขาเห็นที่มีเพียงแค่หนึ่งอันตรายที่เขาหวาดกลัวกำลังคืบคลานเข้ามาหาเขาแล้ว"ฝีมือยังดีอยู่หนิ"ธาราเดินออกมาจากในความมืดมิดที่เขายืนอยู่เงียบๆมานานแล้วเขาตรงดิ่งเข้ามาหาชายวัยกลางคนที่ภาพลักษณ์ภายนอกที่ใครได้เห็นก็ต้องเข้าใจว่าคือคนขาเป๋สายตาคมดุดันดุจพญาราชสีห์กำลังจะฆ่าเหยื่อจ้องมองคนตรงหน้าไม่ล่ะไปไหนภายในใจร้อนรุ่มดั่งไฟพร้อมจะแผดเผาคนตรงหน้าให้ตายได้เลยเดี๋ยวนี้"คุณน้ำ"อิงเดือนนั่งแอบมองเหตุการณ์ด้านนอกอยู่สักพักใหญ่พอเห็นธาราปรากฏตัวขึ้นเธอก็รีบออกจากรถวิ่งไปหาเขาในทันทีเขาร้ายมากเธอนั้นรู้ดีแต่อยู่กับเขาเธอจะปลอดภัยกว่าอยู่ตรงนี้ร้อยเท่าพันเท่าแน่นอน"ปล่อยมัน"อัสขยับตัวหมายจะเข้าไปหาหลานสาวของเขาลูกน้องของธาราที่อยู่ในเงามืดขยับตามเพื่อจะ

"น้องเดือนฝากมาให้เจ้านายครับ"ลาซกลับมาทำงานตามปกติได้สองสามวันแต่ไม่เคยได้พบหน้าเจ้านายเลยด้วยเจ้านายนั้นเก็บตัวอยู่เงียบๆคนเดียวภายในบ้านจนในวันนี้เขาถูกเรียกตัวมาพบก็เลยพกพวงกุญแจรูปลิงที่อิงเดือนฝากมาให้เจ้านายของเขามาด้วยและได้มอบมันให้กับผู้เป็นเจ้านายไปตามที่อิงเดือนฝากฝังมา"น้องเดือน?"คิ้วหนาขมวดเข้าหากันในทันทีที่ได้ยินลูกน้องเรียกชื่อของเธอคนนั้นด้วยความสนิทสนม"ครับ"ลาซพยักหน้ารับด้วยเขากำลังพูดถึงน้องสาวคนหนึ่งด้วยที่กล้าเรียกแบบนั้นเพราะว่าเจ้านายของเขานั้นฉีกสัญญาของเธอทิ้งไปแล้วเธอก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเจ้านายของเขาแล้ว"มึงไปสนิทสนมกับเขามากขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่"ธารามองหน้าลูกน้องคนสนิทอย่างลาซด้วยความไม่ค่อยจะพอใจนักเขาไม่มีเหตุผลใดๆทั้งนั้นรู้เพียงแค่ว่าไม่พอใจที่เห็นใครมาสนิทสนมกับเธอคนนั้น"ขอโทษครับ"ลาซที่รู้ใจเจ้านายเป็นอย่างดีรีบเอ่ยขอโทษออกไปก่อนที่เขาจะซวยเพราะไปทำให้เจ้านายอารมณ์เสียขึ้นมา"ไปเตรียมเรื่องเดินทางให้เรียบร้อย กูจะไปทันทีที่ทุกอย่างพร้อม แล้วเคลียเรื่องทางเมืองไทยด้วยกูคงจะไม่กลับมาสักพักใหญ่"ธารารีบเปล

"ขอโทษค่ะ หนูขอไปคุยธุระกับคุณเขาสักครู่นะคะ"อิงเดือนที่โดนแม่ดุต่อหน้าทุกคนเพราะเธอเสียมารยาทใส่แขกกำลังหาทางแก้ปัญหาของเธอเธอพยายามจะพาธาราออกไปคุยกันตามลำพังเพื่อไล่เขากลับไปโดยไม่ให้ใครได้รู้เรื่องของเขากับเธอ"คุยตรงนี้"มาเฟียหนุ่มพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงดุๆด้วยเขาไม่ชอบทำตัวหลบๆซ่อนๆใครเพราะเขาไม่เคยกลัวใครการจะคุยอะไรกันถ้ามันไม่ใช่ความลับจะคุยตรงไหนต่อหน้าใครก็ย่อมได้"ไม่"หญิงสาวเผลอพูดเสียงดังออกมาเมื่อเขาไม่ยอมทำตามที่เธอขอมันแค่เรื่องเล็กน้อยแต่เขาก็มากท่าไม่ยอมทำตามมันน่าเอาไม้หน้าสามฟาดหัวสักทีสองทีให้หายดื้อจริงๆเลยธารายังคงยืนนิ่งอยู่หน้าห้องครัวไม่ยอมไปไหนแม้จะตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งบ้านไปแล้วแม่และป้ารวมไปถึงเพื่อนของอิงเดือนต่างมองมาที่เขา และยังมีน้องชายอีกสองคนของอิงเดือนอีกที่ก็มาแอบมองเขาด้วยเช่นกัน"คุณน้ำรบกวนไปคุยกับหนูตรงนู้นหน่อยนะคะ นะๆ"ร่างบางตัดสินใจเข้าไปยืนข้างร่างหนาแล้วใช้สองแขนเล็กเข้ากอดลำแขนใหญ่ของเขาออดอ้อนเขาเบาๆในแบบที่เคยทำแล้วทำให้เขายอมอ่อนตามเธอแล้วมันก็สำเร็จธารายอมเดินออกจากบ้านมาคุยกับเธอตรงที่ลานหน้าบ้านข้างๆรถของเขา"แฟนของเด