Todos los capítulos de บุพเพรัก กับดักมาเฟีย: Capítulo 11 - Capítulo 20

“มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นหรอกครับ พวกผมเป็นห่วงไม่อยากให้หัวหน้าต้องเป็นหนี้มากมายแบบนั้นต่างหาก มันไม่คุ้มกันเลยสักนิด” อีวานกระซิบบอกเสียงเครียด หลังจากที่ทนเงียบมานาน “เอาน่า! ทำไมพวกนายไม่คิดบ้างล่ะ ว่าฉันอาจจะเป็นฝ่ายชนะบ้างก็ได้” ถ้าเป็นไปได้พวกเขาก็อยากจะถามเธอกลับด้วยเช่นกันว่า ‘แล้วมีตรงไหนบ้างล่ะ ที่ทำให้พวกผมคิดแบบนั้นได้’ ก็ไอ้การเล่นแบบเต็งเลขแบบนี้ มันเป็นการเล่นที่เสี่ยงที่สุดของการเล่นรูเล็ตแล้ว เพราะมันเป็นการเสี่ยงโชคที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย บางรายถึงกับเอาชีวิตเป็นเดิมพันกันเลยทีเดียว ผู้เล่นจะสามารถเลือกหมายเลขใดก็ได้มา 1 หมายเลข จากจำนวนทั้งหมด 37 หมายเลข ตั้งแต่ 0-36 และเมื่อมันเป็นการเสี่ยงที่สูงที่สุดแบบนี้ ดังนั้นอัตราการจ่ายก็จะต้องจ่ายถึง 36 เท่าของยอดการแทง ซึ่งเป็นมูลค่าที่สูงที่สุดด้วยเช่นกัน “ตื๊ด...ๆๆๆ” และก่อนที่ทั้งคู่จะได้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกันต่อ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ที่สำคัญมันคือเสียงที่ดังมาจากเครื่องสื่อสารของเจ้าของเรือลำนี้นั่นเอง “เฮ้ย! พวกแกเล่นกันไปก่อนนะ ฉันขอตัวไปรับโทรศัพท์ก่อน ฮัลโหล! เออๆ ว่าไง” หลังจากสั่งความเสร็จ

“ขอโทษนะครับคุณอเล็กซ์ ช่วยหยุดวิจารณ์หน้าอกผมสักประเดี๋ยวได้ไหมครับ” ‘ฉันจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะโว้ย’ แก้วมุกดาต่อให้ในใจ ถ้าขืนยังปล่อยให้อีกฝ่ายวนเวียนอยู่กับเรื่องนี้ต่อไป มีหวังเธอคงสติแตก กรีดร้องใส่หน้าเขาดังๆ เป็นแน่ ก็ตอนนี้เธอทั้งโมโห ทั้งโกรธ ทั้งอาย ปะปนกันไปหมด จนบรรยายออกมาไม่ถูกแล้ว “เอ้าเฮ้ย! อะไรกันวะ นี่แกก็เป็นไปกับเขาด้วยอีกคนเหรอวะไอ้ดราโก้ หน้าแดงทำอย่างกับเป็นผู้หญิงโดนจับหน้าอกซะอย่างนั้นแหละ” คำพูดนี้ของอเล็กซิสจี้ใจดำคนฟังอย่างแก้วมุกดาเป็นที่สุด และยังไม่ทันที่เธอจะได้แย้งอะไร ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นอีกครั้ง “เหวอ! กึก....กึก....กึก” และแล้วทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ พร้อมกับใบหน้าตกตะลึงของทุกคน ด้วยน้ำมือของผู้ชายคนเดิมที่บุกมาถึงตัวเธอตอนไหนไม่รู้ “ไอ้ก้นนิ่มๆ นี่ก็เหมือนกัน มันนุ่มอย่างกับก้นผู้หญิงแน่ะ ไม่ได้การละ ก่อนที่ใครจะหาว่าแกเป็นตุ๊ดเป็นแต๋ว ฉันจะต้องทำอะไรสักอย่าง” ในวินาทีที่อเล็กซิสกำลังวิจารณ์และสาธิตด้วยการจับก้นของเธออยู่นั้น ในที่สุดความอดทนของเธอก็ขาดสะบั้นลง “ผัวะ! / โอ๊ย!” เสียงหมัดลุ่นๆ จากแก้วมุก

ในขณะที่สองหนุ่มกำลังยืนมองกันด้วยสายตาเชือดเฉือน อย่างไม่มีใครยอมใคร บุคลที่สามที่ดูเหมือนจะเป็นส่วนเกิน ก็ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างแม้แต่น้อย เมื่อตอนนี้ได้หลงเข้าไปอยู่ในโลกจินตนาการของตัวเอง และโลกที่เธอสร้างขึ้นก็เต็มไปด้วยภาพที่มีเดนิสเป็นพระเอก ส่วนใครเป็นนางเอกคงไม่ต้องบอก แบบนี้เขาเรียกว่าบุพเพสินนิวาสใช่ไหม “เมื่อคิดให้ดี โลกนี้ประหลาด บุพเพสันนิวาสที่ประสาทความรักภิรมย์ คู่ใครคู่เขารักยังคอยเฝ้าชม คอยภิรมย์เรื่อยไป ขอบน้ำขวางหน้า ขอบฟ้าขวางกั้น บุพเพยังสันประสบให้ได้พบสบรักกันได้ ห่างกันแค่ไหน เขาสูงบังกันไว้ รักยังได้บูชา” “ก็ไม่รู้สินะ รู้แค่ว่าพอฉันยื่นเงิน คนของแกก็แทบจะอุ้มฉันขึ้นมา แบบนี้รึเปล่าวะที่เขาเรียกว่า ลูกค้าคือพระเจ้า ว่าแต่เจ้าของกิจการอย่างแกไม่คิดจะบริการแขกวีไอพีที่อุตส่าห์แบกเงินถุงเงินถังขึ้นมาบนเรือเป็นตัวอย่างให้ลูกน้องแกหน่อยเหรอวะ ฉันเนี่ยระดับเฟิร์สคลาสเลยนะเว้ย” สีหน้าและแววตาที่เป็นต่อของเดนิส ทำให้อเล็กซิสฮึดฮัดขัดใจอยู่ไม่น้อย ตรงข้ามกับแก้วมุกดาที่มองอะไรๆ เป็นดีไปหมด ‘ทั้งหล่อ ทั้งไหวพริบดีแบบนี้ เหมาะจะเป็นพ่อของลูกที่สุด’

“ส่วนแก มากับฉัน” เขากวักมือเรียกเธอที่กำลังหันมามองอย่างสงสัย “ไปไหนครับ ผมมีงานต้องทำ คงไปไหนไม่ได้” ด้วยยังเคืองเรื่องเมื่อเช้าไม่หาย เรื่องอะไรจะยอมไปกับเขาง่ายๆ อีก “ก็ไปเดินดูรอบๆ เรือนี่ไง เมื่อเช้าเรายังเดินกันไม่ถึงไหนเลย” อเล็กซิสบอกหน้าตาเฉย ทำเป็นจำเรื่องเมื่อเช้าไม่ได้ ต่างกับแก้วมุกดาที่กำลังเม้มปากเพราะจำได้ขึ้นใจ “คงไม่ได้หรอกครับ ผมไม่อยากให้ใครมองว่าแอบอู้งานอีก เป็นหัวหน้าก็ต้องทำตัวให้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ลูกน้อง จริงไหมครับ” เธอเอาคำพูดของเขามาประชดเขากลับไปบ้าง “นี่อย่าบอกนะว่าแกยังงอนฉันเรื่องเมื่อเช้าอยู่” ‘ก็ใครจะไปลืมง่ายอย่างนายล่ะ’ เธอตอบกลับในใจทันที “เปล่า ไม่ได้งอน ผมแค่ไม่อยากให้ใครมองไม่ดีก็เท่านั้น” เธอปฏิเสธหน้าบูดบึ้ง “เปล่าอะไร ก็หน้าแกมันฟ้องว่ายังงอนฉันอยู่ เอาเป็นว่าฉันขอโทษก็แล้วกันที่อารมณ์เสียใส่แกเมื่อเช้านี้ แต่แกก็เห็นนี่หว่าว่าฉันถูกกวนตี..น เป็นใครก็ต้องหงุดหงิดเป็นธรรมดา” เขายอมขอโทษพร้อมกับหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองไปด้วย “ช่างเถอะครับ เรื่องมันผ่านไปแล้ว อีกอย่างที่คุณพูดมันก็เรื่อง

“ฮึ่ย! อย่าพูดถึงผู้ชายคนนั้นให้ฉันได้ยินตอนนี้ได้ไหม พูดแล้วของขึ้น อารมณ์เสียขึ้นมาทันที คนอะไรหน้าด้านก็เท่านั้น ปากเสียไม่เคยเห็นหัวคนอื่น เอาแต่ใจไร้เหตุผล เกิดมาฉันยังไม่เคยเจอใครทุเรศเท่าผู้ชายคนนี้มาก่อนเลยรู้ไหม ยิ่งพูดก็ยิ่งเจ็บใจ คิดดูสิตัวเองเป็นคนชวนฉันออกไปแท้ๆ แต่กลับ” ยังไม่ทันที่แก้วมุกดาจะได้ระบายออกมาจนจบ ก็ต้องโดนเบรกไว้ซะก่อน “เอ่อ! หัวหน้าครับ ถ้ายังไงเราค่อยส่งข้อความหากันดีไหมครับ ผมเกรงว่าถ้าพูดออกมาหมดเปลือกตอนนี้ ดีไม่ดีเราสามคนอาจจะต้องลงไปคุยกันต่อในน้ำก็ได้นะครับ ที่สำคัญมันจะไม่ได้มีแค่เราสามคน แต่อาจมีไอ้หลามมาคุยเป็นเพื่อนด้วย ทางที่ดีเรารีบเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่า อ้อ! แล้วถ้าหัวหน้าขี้เกียจพิมพ์ข้อความล่ะก็ จะเขียนเป็นจดหมายระบายความในใจส่งถึงผมก็ได้นะ หลังจากอ่านเสร็จผมจะรีบทำลายหลักฐานทันที ดีไหมครับ” ไซมอนหันมาทำหน้าเป็น จนคนที่อารมณ์เสียอยู่ก่อนหน้ายังต้องยิ้ม“บ้า! นายไม่บอกให้ฉันเขียนแล้วส่งมากับนกพิราบซะเลยล่ะ จะได้หมดเรื่องหมดราว” ถึงปากจะประชดออกไปแบบนั้น แต่แก้วมุกดาก็ต้องยอมรับว่าตัวเองรู้สึกดีขึ้นไม่น้อยกับความทะเล้นของไซมอน“ผมเกรงว่าม