All Chapters of คลั่งรักเมียบำเรอ: Chapter 31 - Chapter 40

Chapter 32 ก่อนไปเที่ยวกรุงโรม ประเทศอิตาลี เพื่อไปร่วมพิธีแต่งงานของลีโอนาร์ดเพื่อนสนิท และไปพักบ้านอาร์มานโด้เพื่อนสนิทอีกคน เขมนัทต์พาครอบครัวมาเที่ยวหาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ตก่อน เพราะต้องการพามารดามาพักผ่อน เนื่องจากสร้อยระย้าปฏิเสธไปกรุงโรมด้วย ให้เหตุผลว่า เบื่อการเที่ยวต่างประเทศ ที่ไปทุกปี ปีละเจ็ดถึงแปดครั้งในหลายทวีป อยากเที่ยวเมืองไทยมากกว่า เขมนัทต์จึงจัดทริปพิเศษให้มารดา ไม่ใช่ว่าเขมนัทต์จะเปย์ลูกเปย์เมีย เขายังเอาใจมารดาอีกด้วย ความที่มารดาเคยบอกไว้ว่า ไม่ต้องซื้ออะไรให้ตน เพราะนางมีทุกอย่างแล้ว ขอแค่ลูกชายดีต่อครอบครัว มีหลานให้นางสักสามคนก็พอ ซึ่งเขมนัทต์ไม่เคยขัดใจมารดา พยายามผลิตทายาทอย่างสม่ำเสมอ แต่ก็ไม่เร่ง รอให้สวรรค์ประทานลูกมาเมื่อถึงเวลา เขมนัทต์ไม่อยากให้ครอบครัวนั่งเครื่องบินแบบสบายๆ ไม่ต้องเบียดใคร เขาจองเครื่องบินส่วนตัวล่วงหน้าหลายเดือน เพื่อทริปนี้โดยเฉพาะ ไม่สนใจว่า ใครจะว่าว่าหน้าใหญ่ใจโต หรือโอเวอร์ เพราะคนรักครอบครัวยิ่งชีพ ทำได้ทุกอย่าง ดีแค่ไหนไม่ซื้อเครื่องบินส่วนตัวไว้ใช้เองใช่แล้วเขมนัทต์คิดทำ กำลังทรัพย์พร้อ

บอสคลั่งรัก Chapter1 นักท่องราตรีหลายสิบคนกำลังโยกตัวเต้นตามจังหวะเพลงที่ดังกระหึ่ม ทุกคนมีสีหน้าแช่มชื่น มีความสุขกับการมาเที่ยวผ่อนคลายจากความตึงเครียด ที่อาจมาจากเรื่องงานบ้าง เรื่องส่วนตัวบ้าง หรือมาฉลองความสำเร็จ หรือฉลองวันดีๆ ในชีวิต แต่ก็บางคนที่เข้ามาเครื่องดื่มดับทุกข์ ดับความโศกเศร้าและเรื่องแย่ๆ หมายให้แอลกอฮอล์กลบความเสียใจ โต๊ะหัวมุมซ้ายสุดของผับเป็นอีกโต๊ะหนึ่งที่เข้ามาใช้แสงสีเสียงในสถานที่แห่งนี้ระบายความรู้สึกในใจ ความรู้สึกนั้นคือ ความเสียใจ ผิดหวังและเศร้าโศกจากการถูกคนรักบอกเลิก“แกโชคดีแล้วที่มันบอกเลิกแก ถ้าขืนแต่งงานกับมันนะ ชีวิตบรรลัย”นาตาชา ลูกครึ่งไทย – อิตาเลี่ยนไม่เชิงพูดให้กำลังใจเพื่อนที่ถูกคนรักบอกเลิกไปหมาดๆ แบบไม่ทันตั้งตัวในวันดี วันที่เรียนจบชั้นปริญญาโท แถมยังได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งมานอนกอด จึงเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดกลางใจเพื่อนรักของตน ที่เอาแต่นั่งร้องไห้ในห้องพัก เธอจึงพาเพื่อนมาที่นี่เพื่อดึงตัวออกจากความเศร้า โดยใช้เหล้าเป็นที่พึ่ง“ถูกผู้ชายบอกเลิกเนี่ยนะโชคดี” เชอรีณ สาวไทยแท้พูดเสียงสูง กระดกดื่มเหล้าในแก้วพรวดเด

บอสคลั่งรัก Chapter 3โทนี่ถาม ตั้งแต่คบหาเป็นเพื่อนกันมาร่วมสิบปี แต่ช่วงนี้ห่างกันเนื่องจากโทนี่ไปอยู่สิงคโปร์นานหนึ่งปีครึ่ง ดูแลโรงแรมของครอบครัว เขาไม่เคยเห็นหรือรู้ว่า อาร์มานโด้เดินตามถนน หรือสองข้างทาง ส่วนใหญ่จะใช้รถยนต์มากกว่า อีกทั้งการแต่งตัวที่เห็นก็ไม่ได้เนี้ยบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า กลับใส่เสื้อผ้าสบายๆ กับรองเท้าผ้าใบแบรนด์หรู “เบื่อๆ เซ็งๆ ก็เลยออกมาเดินเล่น กะว่าไปกินพิซซ่าร้านโน้นน่ะ” อาร์มานโด้ตอบ “แล้วนายมาทำอะไรแถวนี้” “ฉันมารับแวนด้า เด็กฉันน่ะ วันนี้เธอเรียนจบ เธอกับเพื่อนจัดงานปาร์ตี้ฉลองเรียนจบกัน ฉันเลยให้เธอใช้ห้องสูทบนโรงแรมเป็นที่จัดงาน ถ้านายเบื่อๆ ไปร่วมงานก็ได้นะเปลี่ยนบรรยากาศจากปาร์ตี้หรูๆ สาวๆ ระดับพรีเมี่ยม มาเป็นปาร์ตี้ธรรมดา สาวๆ เรียนจบใหม่ๆ อาจทำให้แกหายเบื่อก็ได้นะ” อาร์มานโด้ทำท่าคิดชั่วครู่ก่อนตอบ “ก็ดีเหมือนกัน เผื่อจะแก้เบื่อได้” “งั้นไปพร้อมกันเลย”สองหนุ่มพากันเดินไปยังรถยนต์คันหรูของโทนี่ ที่ข้างรถมีสาวหน้าตาน่ารักยืนรออยู่ ก่อนที่ทั้งสามจะขึ้นรถเพื่อเดินทางไปยังโรงแรมของโทนี่ที่อยู่ไม่ห่า

บอสคลั่งรัก Chapter 5อาร์มานโด้พลิกกายไปด้านข้าง ไปหาเจ้าของมือและร่างกายที่เบียดชิดตน แนบแน่นราวกับจะหลอมเป็นร่างเดียว เขารับรู้ได้ถึงความนุ่มหยุ่นเบียดอกกว้าง ไออุ่นจากคนข้างกายไหลเข้ามาในร่างเขา เพิ่มระดับความร้อนรุ่มมากขึ้น“ซน” เสียงทุ้มดุเจ้าของมือที่ยังคงลูบๆ ถูๆ คลำๆ ความเป็นชาย จนเขาต้องดึงมือจอมซุกซนให้ออกห่างสิ่งนั้น พลิกตัวอีกครั้งเพื่อให้ตนอยู่เหนือร่างคนข้างตัวแสงไฟสีส้มจากหัวเตียง และแสงนีออนจากห้องน้ำ ทำให้อาร์มานโด้มองเห็นคนใต้ร่างตน เธอเป็นสตรีแต่มองไม่ชัดว่าเป็นใคร เขารู้จักหรือไม่ พร่ามัวราวกับมีม่านเสน่หาขวางกั้น แต่สิ่งที่รู้คือ ความปรารถนาในตัวเขาแรงกล้ามาก ต้องการสานต่อเพลิงสวาทที่เบื่อๆ เซ็งๆ ก่อนหน้านี้และเมื่ออาร์มานโด้มีความปรารถนา อีกทั้งสาวใต้ร่างไม่มีทีท่าขัดขืน สติที่ครองได้น้อยนิดบอกว่า เธออาจเป็นผู้หญิงที่โทนี่จัดหามาให้ เมื่อเข้าใจตามนั้นอาร์มานโด้เริ่มต้นบรรเลงกามารมย์ทันที จูบคือบทเริ่มต้น...อาร์มานโด้จุมพิตหญิงสาวใต้ร่างอย่างโหยกระหายราวกับร้างสัมผัสมานานแรมปี ดุดันและเรียกร้อง สติที่ถูกกดทับด้วยฤทธิ์บียี่สิบห้า ทำให้เขาไม่รู้รสชาติจุมพิต รับ

บอสคลั่งรัก Chapter 7กล่าวถึงเรื่องดีนอกจากเรื่องงานคือ เธอได้ทุนเรียนปริญญาเอก ซึ่งเธอก็รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ เชอรีณฐานะไม่ดี เธอคิดว่า หากตนเองมีความรู้สูง หน้าที่การงานและรายได้ก็ต้องดีตามไปด้วย เธอจึงตั้งใจเรียน แม้จะต้องเหนื่อยที่เรียนไปด้วย ทำงานพิเศษไปด้วย ทว่าหญิงสาวไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยหรือท้อถอย พลังกำลังใจสำคัญของเธอคือ ชุติมาหรือมีร่า มารดาบังเกิดเกล้า ที่ยอมเป็นคนรับใช้บ้านหลังใหญ่ ที่เจ้านายมีทั้งดีและไม่ดี ยอมถูกกดขี่เพื่อมีรายได้ส่งเธอเรียนหนังสือ เชอรีณตั้งใจว่า เรียนจบ ได้งานทำ เธอจะให้มารดาเลิกอาชีพแม่บ้าน แล้วเธอจะเป็นคนดูแลมารดาเอง เรื่องไม่ดี นอกจากถูกแฟนบอกเลิก เชอรีณยังเสียความสาวให้ชายแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก เธอถึงกับช็อคเมื่อเห็นสภาพตัวเองในตอนเช้า มองหน้าชายหนุ่มที่นอนหลับอยู่ด้านข้างด้วยใจเต้นรัว เขาหล่อมาก หล่อลากดิน หล่อบาดใจ ท่อนแขนกำยำที่เห็นนอกผ้าห่มบอกให้รู้ว่า เขาเป็นคนออกกำลังกาย ดูแลตัวเองดี วินาทีนั้นเธอตกใจและเสียใจมาก แต่น่าแปลกที่ไม่มีน้ำตาสักหยด ซึ่งเธอก็แปลกใจไม่น้อยว่าทำไม ทั้งที่เธอควรร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายกับการสูญเสียพรมจรรย์ที่ถือครองม